ผู้หลงสุข คือผู้ไม่รู้(อวิชชา) จักความสุข.png

ผู้หลงอยู่กับ "สุข" อันโอ่อ่า~มากมาย หรือหลงอยู่กับ "สุข" เล็กๆน้อย อย่าง โลกๆ นั้น คือผู้ยัง "ไม่รู้" (อวิชชา) จัก "ความสุข" ที่รํางับจากความเสพย์ "สุข" หรือที่ปราศจากละอองจิต ซึ่งเป็นต้นเค้าแห่ง "ความคิด" อยู่ของตนจริงๆ จึงเป็นผู้กล้าจน—ไม่ได้! จึงเป็นผู้กล้าหมดตัว อย่างพระพุทธเจ้าท่านกล้าหมด-ไม่ได้ ! จึงเป็นผู้กล้าอยู่กับทุกข์ทุกชนิด เช่นพระพุทธองค์เป็น และพาอาริยะพุทธบุตรทั้งหลายเป็น-ไม่ได้! พ่อครูสมณะโพธิรักษ์ 25 เม.ย. 2520