A7C04651.jpg
เนื้อหาในไฟล์
SUBJECT: นาย 214 “แม่” ของฉัน ในวันที่แสงแดดอ่อนๆ สาดส่องลงมาบนโลกให้ทุกสรรพสิ่งได้รับความ อบอุ่น สายลมโบกโบย์โชยมาพัดเบาๆ ให้ต้นไม้และต้นหญ้าดูมีชีวิตชีวา อากาศก็ เย็นสบายราวกับอยู่เมืองสวรรค์ บรรยากาศเหล่านี้ทําให้ฉันนึกถึงตอนที่ฉันยังเด็ก แม่ของฉันให้ความอบอุ่นแก่ฉันเหมือนแสงแดดและดูแลฉันอย่างทนุถนอมเหมือน สายลมเย็นๆ ที่พัดมาให้ฉันรู้สึกสบายและไม่พัดแรงจนฉันซอก แม้ที่กล่าวมานั้น อาจฟังดูเกินจริง แต่ฉันคิดว่ามันเป็นเรื่องจริงที่หลายๆ คน ก็สามารถสัมผัสได้เช่นกัน นี่คือ วิญญาณสัมพันธ์ของแม่กับลูก และ ในวันแรกที่ฉันลืมตาดูโลกก็เป็นวันที่แม่ทรมานมากที่สุดในชีวิตของแม่ เช่นกัน แม่ต้องยอมรับความเจ็บปวดเพื่อลูกแม้มันจะเจ็บมากเพียงใจแม่ก็ทนได้ เมื่อคลอดแล้ว แม่ก็ยิ้มได้ และหายทรมานเมื่อได้ยินเสียง “อุแว้ อุแว้ ของลูก ฉันสัมผัสถึงความอบอุ่นที่แม่ให้ฉันได้ตั้งแต่ฉันยังอายุน้อย ๆ แม่ของฉัน เลี้ยงดูฉันด้วยความเอาใจใส่ ตอนนั้นฉันยังเป็นเด็กตัวน้อยๆ ที่ยังไม่รู้เรียงอะไรมาก มันก็เป็น เด็กขี้แงทีถ้าต้องการอะไรก็จะร้องไห้ออกมา หัวก็ร้อง ขับถ่ายก็ร้อง แม่ก็จะคอยดูว่า ฉันต้องการอะไรไหม ถ้าแม่ทําอะไรให้ฉันแล้วสมที่ฉันต้องการ ฉันก็จะหยุดร้องไห้ แม่ก็จะ รู้สึกสบายใจไปด้วย แต่ถ้าแม่ทําอะไรให้ฉันแล้วไม่สมที่ฉันต้องการ ฉันก็จะยิ่งร้องไห้หนัก กว่าเดิมอีก แม่ของฉันก็ต้องคอยเอาใจฉันเพราะแม่หวังเพียงให้ลูกสบายกายและใจก็พอ ผ่านจากวัยทารกมาไม่นาน ฉันก็ย่างเข้าสู่วัยแห่งความซุกซน ตอนนี้ แม่ของฉันก็ยังเลี้ยงดูฉันอยู่เสมอมา วัยนี้ฉันก็เล่นซุกซน อะไรที่หยิบจับมาเล่นได้ ก็เล่น แม่เองก็ต้องคอยห้ามปรามแต่ถ้าแม่ห้ามฉันไม่อยู่ แม่ก็จะกลายร่างจากนางฟ้า ไปเป็นนางมารทันที แม่จะถืออาวุธเช่นไม้แขวนเสือบ้าง ไม้
อ่านต่อ
กวาดบ้าง ก้านมะยมบ้าง ฯลฯ ยางที่ฉันก็โดนตีบ้างเพราะด้วยความซนของฉัน ฉันอาจจะโกรธแม่บ้างเพราะด้วยความไม่ เข้าใจของฉัน แต่แม่ของฉันก็ให้อภัยเพราะแม่ “รักลูกยิ่งกว่าสิ่งใด F 99 ในวัยซนนี้เองฉันก็ได้เรียนรู้หลายเรื่อง แม่ก็สอนให้พึ่งตัวเองในเรื่องพื้นฐาน แม่ก็สอนและฝึกกันด้วยความเอาใจใส่อย่างยิ่งคือ ถ้าแม่เห็นว่าลูกยังทําไม่ได้แม่ก็จะให้ ทําซ้ําอีกจนกว่าจะได้ นี่คือความอดทนของแม่ที่มีต่อลูก อย่างล้นหลาม วันเวลาล่วงเลยไปพาให้ฉันได้เติบโตขึ้นอีก และแล้วก็ถึงวัยเรียน วัยที่ต้อง Double A