สื่อธรรมะพ่อครู(โพธิปักขิยธรรม 37) ตอน ความเบิกบานร่าเริงที่ไม่เป็นโลกีย์.docx

สื่อธรรมะพ่อครู(โพธิปักขิยธรรม 37) ตอน ความเบิกบานร่าเริงที่ไม่เป็นโลกีย์ _สร้างความเบิกบานที่ไม่เป็นโลกีย์ให้กับตัวเองได้อย่างไร พ่อครูว่า...หลวงปู่กำลังจะเอา อานาปานสติสูตรมาอธิบาย อานาปานสติสูตรจบที่ทำใจให้อภิปโมทยังจิตตัง คือจิตที่เบิกบานร่าเริง ที่ถามมานี้ลึกซึ้งมาก ความเบิกบานร่าเริงที่ไม่เป็นโลกีย์ให้แก่ตัวเอง ที่ไม่เป็นโลกีย์ คือ 1. เป็นอารมณ์ที่เรารู้ว่าควรจะมีควรจะเป็น เหมาะสมกับตัวเรา และไม่เป็นโทษภัยกับคนอื่น 2. แม้เหมาะสมกับตัวเราแล้วก็ไม่มากไม่แรงจนเราไปหลงติด ถ้ามันมาก แรงจนเราหลงติดก็หยุด อย่าไปเบิกบานร่าเริงมากกว่านั้น อาการเบิกบานร่าเริงมันมากกว่านี้แล้วเราจะหลงติด เราก็ต้องเลิก ก็ต้องเบิกบานร่าเริงให้น้อยลง จนกระทั่งกลางๆ ไม่เบิกบานร่าเริง หรือเบิกบานร่าเริงได้ คุณก็ต้องยอมอนุโลม เพราะคุณเบิกบานร่าเริงได้แล้วคุณก็ไม่ติดในความเบิกบานร่าเริงนี้ อนุโลมความเบิกบานร่าเริงให้จิตใจเราเบิกบานร่าเริง เพราะฉะนั้นจึงต้องเป็นกลางให้ได้ อย่าให้เศร้าหมอง ให้เบิกบานร่าเริงเป็นที่สุด แล้วจนเป็นกลางๆ กลางๆแล้วค่อยๆมีพลังงาน สร้างจิตเป็นกลางได้แข็งแรง จิตเป็นกลางเรียกว่าอุเบกขา เพราะฉะนั้นฐานอุเบกขานี้เป็นอย่างนี้ เรียกว่าบริสุทธิ์ มันไม่เป็นบวกเป็นลบอย่างไรเลย แม้แต่ฝึกไปอีกแล้วกระทบสัมผัสชวนให้ร่าเริง เราก็อย่าไปเหลิงกับร่าเริง ถ้าจะปล่อยให้ร่าเริงไปตาม เดี๋ยวเราจะหลง ก็อย่าเอาร่าเริงไว้ เมื่อเราอนุโลมได้แล้วก็ร่าเริงไปได้ มีพลังศรัทธาจิตเจโต static ฐานยึดไว้ได้ เราถึงยอมอนุโลมเป็นได้ เพราะฉะนั้นอย่าประมาท เราจะอนุโลมอะไรกับใคร ถ้าเรามีเต็มที่ของเรา 100 แต่ต้องอนุโลมไว้แค่ 50 เก่งขึ้นเราจะอนุโลมได้ 70 เราจะอนุโลมได้ 80 หากเลย 80 แล้วเราอย่าไปอนุโลม เราต้องมีต