นกกระสาแทนคุณ.docx

ร่าเริงและดูมีความสุข นั่นทำให้ชาวนาและภรรยาซึ่งไม่มีลูกหลานรู้สึกเติมเต็มชีวิตครอบครัว ดังนั้นทั้งคู่จึงขอร้องให้เธออยู่ต่ออีกซักหลายวัน เวลา ผ่านไปจากหลายวัน เป็นสัปดาห์ และเป็นเดือน ครอบครัวชาวนาดูแลหญิงสาวนี้ดุจลูกสาวคนหนึ่ง พวกเขามีความสุขร่วมกันอย่างเรียบง่าย สมบูรณ์และเติมเต็มแก่กัน ครอบครัวชาวนาไม่ได้คิดว่าถ้าไม่มีหญิงสาวนี้แล้วพวกเขาจะอยู่กันอย่างไร วันหนึ่งหญิงสาวเอ่ยบอกว่า “ข้า มีความสามารถในการทอผ้า ถ้าท่านหาเส้นไหมให้ข้าได้ ข้าจะทอเสื้อผ้าให้พวกท่านนำไปขายที่ตลาด และจะทำให้มีเงินมากขึ้น ความเป็นอยู่จะได้สะดวกสบายขึ้น” ชาวนาไม่ได้หวังอะไรนัก แต่เห็นว่าหญิงสาวอยากทำงาน ดังนั้นจึงนำเงินเก็บที่รวบรวมไว้ส่วนหนึ่งไปซื้อหาเส้นไหมมาให้แก่หญิงสาว หญิงสาวมองดูเส้นไหมแล้วยิ้มอย่างยินดี จากนั้นขอต่อชาวนาว่า “ข้า จะทอผ้าที่แสนละเอียด แต่ต้องอยู่เพียงลำพัง ขอห้องว่างให้ข้าห้องหนึ่ง ข้าขอทอผ้าเพียงสองสามวัน ระหว่างนั้นโปรดอย่ารบกวนข้า ภายในสามวันข้าจะนำผ้าทอชิ้นงามมามอบแก่ท่าน” ชาวนา และภรรยาแปลกใจมาก แต่ก็ทำตามที่หญิงสาวขอร้อง ผ่านไปสามวัน หญิงสาวอยู่เพียงแต่ในห้องไม่ได้ออกมากินหรือเดินเล่นเลย เช้าวันที่สามหญิงสาวออกจากห้องมาพร้อมกับผ้าทอที่สวยงาม ละเอียดและอ่อนนุ่มอย่างยิ่ง ชาวนาเข้าไปชมดู จากนั้นกล่าวว่า “ผ้าชิ้นนี้สวยงามมาก หากนำไปขายต้องมีราคาสูงอย่างยิ่ง” หญิง สาวยิ้มรับ จากนั้นมอบให้แก่ชาวนานำไปขาย โดยอ้างว่าให้ถือเป็นค่าอาหารและที่พักของเธอ ชาวนารับมาและนำไปขายที่ตลาด และได้เงินมาจำนวนมาก แต่หญิงสาวอ่อนเพลียมาก เธอขอตัวพักผ่อนในห้องนั้นอีกวันหนึ่งเต็มๆ หญิง สาวยังคงอาศัยอยู่กับครอบครัวชาวนาต่อไป และทุกเดือนเธอจะทอผ้าให้แก่ชาวนาหนึ่งผืนเพื่อให้เขานำไปขาย แน่นอนว่าชาวนาได้เงินจำนวนมาก การเป็นอยู่ของเขาย่อมดีขึ้น แต่ทุกครั้งหลังจากทอผ้าเสร็จ หญิงสาวจะอ่อนล้าและต้องพักผ่อนนานขึ้นเรื่อยๆ ชาวนา และภรรยาสงสารหญิงสาว และรู้สึกอย่างจะช่วยอย่างยิ่ง แต่หญิงสาวบอกปัด ทำให้ทั้งสองสงสัยอย่างยิ่ง การทอผ้าไม่น่าจะทำให้เหนื่อยล้าได้ถึงเพียงนั้น เมื่อ หญิงสาวปิดห้องเพื่อทอผ้าในครั้งถัดไป ชาวนาและภรรยาอดรนทนความอยากรู้ของตนเองไม่ได้ พอวันที่สองก็พากันไปแอบดูหญิงสาวว่าทอผ้าอย่างไร แต่แล้วที่ทั้งสองพบกับเป็นเรื่องราวที่แสนอัศจรรย์ พวกเขาเห็นนกกระสาสีขาวแสนสวยตัวหนึ่ง กำลังทอผ้าอยู่ มันดึงขนปีกที่แสนสวยมาใช้ร่วมในการทอผ้า นั่นเองทำให้ผ้าทอมีสีสันสวยงาม แต่การถอนขนแต่ละครั้งทำให้นกกระสาดูเจ็บปวดยิ่งนัก ทันใดนั้นนกกระสาก็สังเกตเห็นทั้งคู่ มันตกใจมาก จึงร้องออกมาเป็นเสียงมนุษย์ว่า “ไม่ พวกท่านผิดสัญญา พวกท่านแอบดูข้า” ทัน ใดนั้นนกกระสาก็แปลงกายเป็นหญิงสาวนางนั้น เธอร้องไห้และบอกเล่าเรื่องราว เธอคือนกกระสาที่ชาวนาได้ช่วยไว้ เพื่อตอบแทนบุญคุณของชาวนา เธอจึงแปลงตัวเป็นมนุษย์เพื่อมาตอบแทนทั้งสอง แต่เมื่อทั้งคู่พบร่างจริง เธอก็จะต้องกลับไปอยู่ในป่าอีกครั้ง ไม่อาจอยู่ต่อไป แม้ว่าชาวนาและภรรยาจะร้องขออย่างไร นกกระสาก็ไม่อาจรับปากได้ เธอกล่าวขอบคุณและแปลงกายเป็นนกบินจากไป ชาวนาและภรรยา ต่างกล่าวขอบคุณนกกระสาเช่นกัน และมองดูจนกระทั่งเงาร่างของนกแสนสวยบินหายไปจากสายตาของทั้งสอง บาง ครั้งชาวนาและภรรยาพบเห็นนกกระสามาเกาะอยู่ที่สวนในบ้าน ท้องนาของพวกเขาก็คาดคิดว่าเป็นนกกระสาตัวนั้น แต่ว่านกกระสาเหล่านั้นก็ไม่เคยเอ่ยคำใดๆ กับทั้งสองเลย