การบวชนั้นเป็นอาชีพของชาวปฏิโสต.png

"การบวช" นั้น ก็เป็น "อาชีพ" ! และเป็น "สัมมาอาชีวะ" ที่แสนประเสริฐสุดยอด ของมนุษย์ทีเดียว เพราะเป็นอาชีพของชาว"ปฏิโสต" ดังนั้น ผู้ที่จะมาถึงขั้น "เป็นนักบวช" (คือไม่ใช่บวชเป็นงานอดิเรก) จึงควรเรียนมาก่อน ฝึก "อดิเรก" มาก่อน อบรมดู "ลองบวช" ตั้งแต่ยังมีอาชีพเป็นคฤหัสถ์ดูก่อน จนแน่ใจมั่นใจให้ดีที่สุดจริงๆว่า เราจะมาทํา "อาชีพนักบวช" นี้ได้อย่างไม่ขาดทุน หรือล่มจม กระทั่งที่สุด ต้องเลิก "อาชีพนี้" แถมจะมีบาปมีเวร เป็นหนี้ติดตัวไปอีก แต่จะเจริญรุ่งเรืองไปได้ มีกําไร มีโลกุตตรผล ไม่ทรมาน จนต้องทําบาปเกินบุญ หรืออย่างน้อยก็มี ฐานยึด-ฐานพัก อันจะพออยู่ใน "เครื่องแบบนักบวช" ได้โดยไม่ทําตนให้เป็นที่เสื่อมศรัทรา และต้องอยู่อย่าง "ไม่ด้อยปัญญา" จนไม่รู้ตนว่า เราเองนั่นแหละ เป็นผู้ฉุดศาสนาให้ลงต่ําอยู่ๆ ด้วยกายกรรม วจีกรรม มโนกรรรม เพราะทุจริตต่อ พุทธจารีตที่แท้ๆ ถูกๆ จริงๆ ต่อสมณสารูป ต่อวินัย ต่อพุทธศีล ต่อพุทธสมาธิ ต่อโลกุตตรปัญญา จึงจะได้ชื่อว่าเป็นพนักงานของพุทธศาสนาขั้นนักบวช หรือเป็นผู้มี "อาชีพนักบวช" ของพุทธที่ไม่มีบาปภัย พ่อครูสมณะโพธิรักษ์ 21 ส.ค. 2520