450707 เราจะได้พึ่งกรรมของเรา พ่อท่านสมณะโพธิ

าวิญญาณจนเป็นพีชะจนเป็นจิตวิญญาณมันก็อยู่ในคนเนี้ยแล้วคนก็จนกระทั่งเลวที่สุดจนกระทั่งถึงดีที่สุดฉลาดที่สุดจนสามารถที่จะเอาความฉลาดนั้นมาช่วยตนช่วยสังคมได้

คนเลวที่สุดก็เอาความฉลาดเหมือนกันเอาความฉลาดที่สุดนั่นน่ะมาทำร้ายตนเองมาทำร้ายสังคม ว่าเรื่องของความเป็นคนนี่เกิดมาแล้วเนี่ยสำคัญมากเลยถ้าเราไม่เรียนรู้สัจธรรมที่แท้จริงแล้วเราจะไม่รู้เลยว่าเราเกิดมานี่เกิดมาทำไมเกิดมาเรียนรู้ถึงความจริงที่เรียกว่าสัจธรรมเรียนรู้ให้ได้ว่าเอ้อเราเกิดมาแล้วเนี่ยมันจะทำยังไงมันถึงจะเป็นคนที่ประเสริฐสุดปราชญ์แต่ละองค์แต่ละองค์เป็นศาสดาหลายองค์มากมายพยายามค้นคิดหาวิธีที่จะให้คนประเสริฐสุดสูงสุดให้ประเสริฐอย่างสูงสุดก็เอาศึกษาดู

เดี๋ยวนี้ก็ยังมีคำสอนยังมีลัทธิยังมีกลุ่มบุคคลที่เป็นปราชญ์เนี่ยแล้วก็มีคณะมีคณะและคณะที่เป็นคณะย่อยย่อยอยู่เรียกว่าย่อยคือคณะของศาสนาคณะของศาสนานี้เรียกว่าคณะย่อยคณะใหญ่คืออะไรรู้ไหมคณะใหญ่คืออะไรรู้ไหมคณะย่อยนี่คือศาสนามีศาสนาพุทธศาสนาคริสต์ศาสนาอิสลามศาสนาเอ่ออะไรอะศาสนาซิกซิกศาสนาฮินดูศาสนาอะไรต่ออะไรเดี๋ยวนี้มีศาสนาใหม่ใหม่เกิดขึ้นมาอีกบ้างมีย่อยย่อยขึ้นมาเรื่อยเรื่อยอะเก่าเก่าแก่แก่ก็มีนั่นเรียกว่าคณะย่อยคณะมนุษย์ที่รวมกลุ่มกันเป็นคณะเป็นเป็นผู้ที่ศรัทธาเลื่อมใสคณะนี้แล้วก็มาศึกษาตามปราชญ์หรือตามศาสดาน่ะ

ทีนี้คณะใหญ่ก็คือคณะโลกีน่ะคณะใหญ่ก็คือคณะโลกีโอ้โหมีมวลมากนอกจากมีมวลมากแล้วบรรดาลูกศิษย์ของแต่ละคณะย่อยก็ยังเป็นมวลของคณะใหญ่นั้นอีกด้วยไม่ซื่อสัตย์ลูกศิษย์ของมวลคณะย่อยนี่ไม่ไม่ซื่อสัตย์หรอกขบฏไปอยู่ในทีมของคณะใหญ่อยู่ด้วยเพราะฉะนั้นคณะใหญ่นี้จึงใหญ่จริงจริงมีคณะของตัวเองร้อยเปอร์เซ็นต์คือเป็นมนุษย์ที่เป็นบริวารโดยสุจริตและโดยบริสุทธิ์ร้อยเปอร์เซ็นต์เป็นลูกศิษย์ร้อยเปอร์เซ็นต์เต็มก็มีเยอะนอกนั้นก็เป็นลูกศิษย์ที่ไม่ร้อยเปอร์เซ็นต์เต็มทำเป็นมาอ้างว่าเป็นลูกศิษย์พระพุทธเจ้าบ้างเป็นลูกศิษย์พระเยซูคริสต์บ้างเป็นลูกศิษย์พระโมฮัมหมัดบ้างอะไรเนี่ยมาทำทีเป็นแต่ความจริงขบถขบถหมดใครว่าไม่จริงฮะ

คุณเป็นพุทธนี่คุณเป็นขบถไหมขบถไหมฮ่าฮ่า มีขบถไม่มากก็น้อย

ไปเป็นขบถไปเป็นลูกศิษย์ของคณะใหญ่คณะโลกีย์โดยเป็นหลงเชื่อจริงจริงเลยว่ามันเป็นความสุขเป็นความสูงเป็นความประเสริฐอะไรก็แล้วแต่หลงว่าเป็นประเสริฐซะด้วยซ้ำไปนะเป็นการสร้างสรรค์เป็นการเสียสละหรือเป็นความวิเศษวิเศษโสอะไรก็ตามแล้วเป็นหลงอยู่อย่างงั้นน่ะอ่าหลงหลงลึกลึกด้วยหลงอย่างไม่รู้ตัวก็มีหลงอย่างรู้ตัวเองก็มีบางทีหลงยังไม่รู้ตัวคือหลงมันหลงจริงจริงอะนะ ปากพูดนี่บอกว่าเออเราจะมาศรัทธาพระพุทธเจ้าเราจะมาศรัทธาการละลดกิเลสเราจะมาศรัทธาโลกุตรเราจะมาละรถโลกีจะมาละลาภละยศละสรรเสริญ

ปากพูดนะแต่พอเสร็จแล้วไปปฏิบัติเป็นคนหลงล่ะหลงไปมันก็ถูกสะกดก็ไปเป็นทาสลาภยศสรรเสริญโลกีย์สุขอยู่นั่นแหละแต่ปากพูดพอมาตั้งใจพูดแหมพูดโก้พูดดีอ่าพูดเป็นโลกุตระจะมาทางนี้อะไรต่ออะไรนะแต่เวลาไปประพฤติปฏิบัติจริงแล้วขบถนั่นน่ะคนหลงแท้แท้คนหลงแท้แท้ถ้าเขาไม่รู้อวิชชาเลยก็คือเขาไม่เชื่อว่าอันนี้ดีโลกุตตรดี เขาไม่เอาเขาไปเอาโลกิยะเออน่ะคนไม่รู้จริงจริงอวิชชา

ไม่ใช่ว่าหลงนะ ไม่ใช่หลงหลงเลอะเลอะเอ๊เดี๋ยวก็ว่านั่นดีเดี๋ยวก็ว่านี่ดีเดี๋ยวว่านี่ดีแต่ว่าเอาอันโน้นว่าอันโน้นดีก็มาเอาอันนี้อะไรเงี้ยมันหลงอะมันผุบไปผุบมามันกลับกลอกใช่มั้ยมันหลงแต่ไอ้คนที่เขาชัดชัดเหมือนกันน่ะเขาก็แม่นแม่นเหมือนกันว่ะโลกิยะดีกว่าเขาจะเอาลาภยศสรรเสริญโลกิยะก็เออแต่มันมันโง่ที่ไปหลงไปไปหลงไปไปติดอันโน้นไปติดไม่ใช่หลงติดอันโน้นเลยไม่เอาอันนี้เลยก็แล้วไปนะ

พระพุทธเจ้ามาค้นพบสัจธรรมไม่ได้ค้นพบง่ายง่ายไม่ได้ค้นพบง่ายง่ายนานแสนนานพวกเราก็เหมือนกันเกิดเป็นคนเนี่ยกว่าจะได้มาฟังเรื่องนี้รู้แล้วก็เห็นจริงเชื่อตามจริงจริงก็คือมาล้างความสุขที่เป็นโลกีย์อะได้ลาภมาก็เป็นสุขใครใครก็รู้เคยเคยมาทั้งนั้นโอ้ได้มาอ่าตั้งแต่เด็กแต่เล็กมาได้มาเล็กเล็กน้อยน้อยได้มาห้าบาทแปดบาทสิบบาทยี่สิบบาทร้อยบาทดีใจพันบาทหมื่นบาทพอเห็นว่าไอ้พันบาทหมื่นบาทเนี่ยเอ้อเราหายังไงก็ได้มันของตื้นตื้นต่ำต่ำตั้งพันแสนหมื่นล้านได้ล้านมาดีใจได้หลายล้านมาคนที่เก่งเก่งได้ล้านเนี่ยมันเรื่องเล็กเรื่องจ้อย สิบล้านเรื่องเล็กเรื่องจ้อยเก่งไปกว่านั้นพันล้านเรื่องเล็กเรื่องจ้อยหมื่นล้านเรื่องเล็กเรื่องจ้อยมันก็เก่งขึ้นไปเรื่อยเรื่อยถ้าคนที่เก่งเก่งแล้วได้หมื่นล้านไม่ดีใจแล้วมันต้องแสนล้านถึงจะดีใจแต่น่าอยู่อยู่ในที่นี้นี่คงยังไม่ถึงขนาดนั้นล่ะมั้งหรือว่าดูถูกไม่รู้นะซ่อนซุกซ่อนอยู่อาจจะไม่ร่ำรวย

เมื่อเช้านี้อาตมาดูดูผ่านผ่านหนังสือพิมพ์ว่าเขาเปิดโปงเอ่อพวกธรรมวัฒนะโอ้โหสองหมื่นล้านว่างั้นนะ สมบัติของพวกเอ่อ ธรรมวัฒนะนี่แย่งชิงกัน เอ่อสองหมื่นล้านเอ่อเอ่อ พ่อแม่ผู้ที่เป็นผู้บุกเบิกนะคุณสุภพีอะไรเนี่ยโอ้โหสองหมื่นล้านทำมาตั้งแต่เดี๋ยวนี้แย่งชิงกันฆ่ากันตายซะจนนั่นแหละพี่พี่น้องน้องฆ่ากันจนได้นี่ยังฆ่ากันอยู่ยังวางแผนฆ่ากันอยู่เพื่อเงินสองหมื่นล้านเนี่ยอันนี้เป็นต้นซึ่งไม่ใช่ไม่มีตัวอย่างเดียวมันมีตัวอย่างมากมายไม่ต้องถึงสองหมื่นล้านมันก็ฆ่ากันแย่งชิงมรดกกันโอ้เวรอะไรนะ

เขาก็เห็นอย่างนั้นจริงจริงพวกคุณก็เคยมาจนกระทั่งมาเข้าใจจนกระทั่งมาเห็นว่าเอ๊ตอนเรามาเลิกมาลดมาละบ้าง มันจะดีกว่านะก็ลองมาทำดูจนกระทั่งค่อยค่อยทำไปทำไปทำไปค่อยค่อยจางคลายไม่จางง่ายเนาะจางเหมือนกันแต่ไม่จางง่ายจางยากก็ยากจางเออยากจางพยายามพากเพียรอ่าพยายามดูสิแล้วก็ค่อยค่อยลดมาแต่ใครลดแรงแรงได้ก็เอานะอาตมาไม่ได้พายุแหย่ว่าให้ทำแต่ค่อยค่อยให้แรงแรงได้ก็เอาถ้าทำได้เอาเลยมันไม่ง่าย แต่อาตมาว่าจริงที่อาตมาว่าจริงก็เอาอาตมานี่แหละเป็นตัวหลัก

อาตมาก็มั่นใจว่าอาตมาจริงอาตมาเห็นจริงพูดยังไงก็พูดได้อย่างแข็งแข็งแรงแรงเหมือนกับหน้าหน้าหน้าหมั่นไส้อะนะแหมอวดอ้างจริงหรือมันจะจริงหรือมันลดละเอามาปาหัวมันสักหมื่นล้านลองดูซิมันจะอะลองดูซิใครเอามาปาหัวอาตมาเอ้าสึกให้มาสองหมื่นล้าน ห้ามมันแล้วเอาปาหัว

อาตมาเนี่ยให้สึกลองดูก็ได้ อ่าคุณไม่เสียหรอกเพราะอาตมาไม่สึกใช่ไหมถ้าไม่สึกก็ไม่ให้ใช่ไหมอ่า ไม่สึกก็ไม่ให้ถ้าสึกถึงจะให้ใช่ไหมลองดูก็ได้ว่าอาตมาสึกจริงไหมอ่า อาตมาว่าแสนล้านอาตมาก็ไม่สึกอะผมไม่รู้จะสึกไปทำไมมั่นใจนะว่าแสนล้านก็ไม่สึกคุณไม่เสียตังค์หรอกคุณมีแสนล้านก็มาสึกออกมาเนี่ยแสนล้านให้ไปเลยเอามาวางเหนาเหนาะให้เห็นเลยเนี่ยแสนล้านเซ็นเซ็นให้เลยสึกปั๊บให้เลยสองแสนล้านเนี่ยลองดูก็ได้

อาตมาก็มั่นใจว่าอาตมาไม่สึกอะเพราะว่ายังไม่รู้ไปสึกทำไมแก่แล้วอะก็ขนาดนี้แล้วจะเจ็ดสิบอยู่แล้วแก่แล้วอ่าถึงแม้จะมีแสนล้านเนี่ยจริงไปหาอีหนูก็ได้อีกแต่อาตมาไม่อีหนูอีหนูไม่เอาละมันยังไงไม่รู้มันมันมันไม่มีความรู้สึกว่ามันจะต้องไปเป็นสุขจริงจริงนี่ก็อวดอุตริมนุสธรรมไอ้เรื่องอีหนูอีเหนือเรื่องผู้หญิงเรื่องอะไร

โอ้กลับมาสะทึกถึงตัวเราเองเออแต่ก่อนนี้เรามันก็รู้สึกว่ามันมีความเข้าใจนะว่ามีความรู้สึกอย่างนั้นว่าเป็นรสอร่อยเป็นอัสสาทะเป็นกามสุขาริกานุโยคเป็นกามสุขาริกะเอ้อเราก็ผ่านหนุ่มผ่านอะไรมาผ่านตั้งแต่ก่อนนี้ยังมีพร้อมเข้าใจอะลักษณะอย่างนั้นมาถึงวันนี้เอ้มันมันหายไปหรือว่าเอาล่ะพวกคุณไปลองตรวจดูดูของตัวเองว่าอะไรก็แล้วแต่เรื่องไหนก็แล้วแต่จะเป็นเรื่องกามเรื่องเพศก็ตามหรือจะเป็นเรื่องของลาภแต่ก่อนนี้ยินดีดีใจมากมากเลยนะได้ร้อยได้พันได้หมื่นได้แสนได้ล้านดีใจมากมากเดี๋ยวนี้เอ๊ะมันได้มาก็เฉยเฉยอ่าเป็นลาภก็ตามเป็นยศสรรเสริญหรือเป็นกามรูปรสกลิ่นเสียงสัมผัสเป็นเรื่องสัมผัสเสียดสีทางทวารห้าทวารหกอะไรก็แล้วแต่ไปอ่านดูต้องพิจารณานะต้องตรวจสอบว่าเอ้อารมณ์ของเราจิตของเราเนี่ยอัสสาทะต่างต่างรสอร่อยต่างต่างเนี่ยเออแต่ก่อนเราจำได้อยู่นะว่ามันเป็นรสเดี๋ยวนี้มันไอ้รสนั้นน่ะมันหายไปรถนั้นมันไม่มีหรือมันจางแต่ก่อนนี้มันแรงกว่าก่อนนี้จริงจริงเดี๋ยวนี้มันไม่มีอัสสาทะนี้หรือว่าอัสสาทะนี้มันไม่เที่ยงแล้วมันเปลี่ยนแปลงมาทางวิราคานุปัสสีเห็นความจางคลายแล้วมันจางคลายมันหย่อนมันเบามันบางนี่คือสัจจะอาตมาว่าพวกคุณปฏิบัติธรรมอย่างที่อาตมานำพาให้เรียนรู้บอกเป็นภาษาไปให้คุณไปฟังแล้วก็ไปตรวจสอบสัจจะความจริงแม้มันจะเป็นนามธรรม

ที่พูดไปเนี่ยเป็นนามธรรมซะเยอะใช่ไหมเป็นนามธรรมคุณก็ไปตรวจสอบเองจริงจริงถ้าคุณเองคุณก็รู้ชานติปัสสติรู้เห็นเห็นอาการเห็นนามธรรมนั้นเห็นรูปนามนั้นเห็นอาการลิงค์นิมิตอุเทนเห็นรูปนามนั้นเองเห็นจริงจริงว่าเออมันจริงนะมันจางคลายได้หรือมันดับได้หลายอย่างมันก็ดับ

แต่มันยังดับไม่หมดมันยังมีอีกหลายหลายอย่างยังไม่ดับก็ทำต่อ

ไอ้อย่างที่ดับเนี่ยเออมีสิ่งรองรับของจริงความจริงมันเป็นจริงนะมันลดมันได้มันละได้มันจางได้มันไปได้เอออันนี้เราเชื่อเพราะเรามีของจริงไม่ใช่เชื่อพระพุทธเจ้าสอนไม่ใช่เชื่อตำราไม่ใช่เชื่อตามปรัมปราไม่ใช่เชื่ออะไรต่ออะไรไม่ใช่เชื่อเหตุผลไม่ใช่เชื่อของจริงมีการรู้การเห็นมีชานติมีชานาติว่ารู้ปัสสติแปลว่าเห็นมีอานญาณญาณที่เป็นชานติปัสสติญาณญาณที่มันรู้เห็น

เป็นญาณหรือเป็นวิชชาของเราเนี่ยมันจะเกิดเกิดญาณเกิดวิชชามันรู้มันเห็นอ๋อเป็นอย่างงี้เองเป็นนามธรรมเนี่ยแต่ก่อนนี่จำได้ไอ้สิ่งที่เคย

มีลักษณะที่มันอร่อยหรืออัสสาทะหรือกิเลสโอ๊ะแต่ก่อนเป็นกิเลสเนี่ยแต่ก่อนมันอื้อหือมันมันแรงมันแรงมันอยากเดี๋ยวนี้มันเหลือน้อยหรือเดี๋ยวนี้เออมันไม่มีแล้วนะนานนานจะแว๊บแว๊บสักทีหรือบางคนก็บอกแว๊บก็ไม่แว๊บแล้วเดี๋ยวนี้ไม่มาไม่มีหายไปเลยแหมคิดถึงมันสำนวนหมออะหมออารีมันหายไปเลยคิดถึงมันอืมมันหายไปมันไม่โผล่หน้าเลยจนบางทีลืมลืมแล้วมันเป็นหน้ายังไงเว้ยท่าทางมันยังไงรสชาติมันยังไงลักษณะมันยังไงมันลืมลืมชักลืมลืมละ อาตมาก็ชักลืมลืมไปเยอะลืมลืมสัญญาลืมลืมเออรสอร่อยของอันนี้มันเป็นยังไงรสสุกอันนี้มันเป็นยังไงรสสนุกเพลิดเพลินรสที่เป็นนั่นแหละเชิงโลกีย์สุขอะอย่างนี้อย่างนี้เป็นยังไงมันชักลืมลืมไปละแต่ก็พอรู้โดยสิ่งที่เคยผ่านแม้จะไม่มีอัสสาทะไม่มีรสอร่อยนั้นแล้วไม่มีรสโลกียสุขนั้น

แล้วก็ไม่ได้หมายความว่าเราไม่รู้จักเรามันจะไม่เข้าใจไม่ใช่รู้โลกเขายังติดโลกเขายังเป็นยังมีคนนั้นคนนี้ก็เป็นอยู่อะไรก็มันก็รู้เข้าใจแต่เราไม่มีแล้วน่ะมันยืนยันสิ่งนี้เป็นสัจจะอาตมาเชื่อว่าวิมุตติมีนิพพานมีนิโรธดับสนิทมีกิเลสหรืออัสสาทะหรือโลกิยะอย่างนี้อย่างนี้มันดับไปดับไปมันหมดไปหมดไปมันมีในเราจริงจริงมันพิสูจน์ยืนยันใครมีบ้างไหมเนี่ยลองถามดูหน่อยนะอาตมาเผลอฝันอยู่คนเดียวยังไม่มีเพื่อนยังไม่รู้เลยว่ามีมั่งไหมสักอย่างสักสองอย่างอะไรของตนเองอย่างนี้เราแน่ใจว่าแม้มันมันนิโรธปฏินิสฺคะแม้จะอยู่กับมันเดี๋ยวนี้เนี่ยเราปฏิบัติทวนไปทวนมาจนเดี๋ยวนี้อยู่บนเหนือมันลูบหัวล้านของพระอาทิตย์พระจันทร์ได้ด้วยฝ่ามือโดยมันไม่ไหม้นี่เรียกว่าโลกุตระอยู่เหนือสิ่งที่รุนแรงร้อนแรงเป็นโทสะคีย์ราคคีย์หรือโมหะคีย์

จะเป็นราคะไฟราคะไฟโทสะไฟโมหะก็ตามมันไม่ร้อนมันไม่ไหม้มันนิพพานมันเย็นเย็นอยู่กับมันนี่เย็นคนอื่นเขาร้อนคนอื่นเขาเดือดร้อนคนอื่นเขาวุ่นวายคนอื่นเขาดิ้นรนคนอื่นเขาต้องเกิดปฏิกิริยาแต่เราเฉยนิ่งว่างไม่มีปฏิกิริยาสงบในเหตุใดปัจจัยใดเรื่องใดในโลกนี้ที่มันชวนให้เรามันเป็นอย่างนั้นคุณเคยปฏิบัติจนคนจนคุณแน่ใจว่าไอ้อย่างนี้ของเรามีนิโรธมีวิมุต

วิมุตต์อย่างสนิทสนิทรามมีปฏินิสฺสฺคะหรือว่าสูงสุดคืนสู่สามัญหรือว่าเอ่อสัจจะย้อนสภาพนี้ก็ไม่มีปัญหาจะมาหลอกล่อเราด้วยมุมไหนอย่างใดอย่างใดกลับไม่มีกลับกรอกอสังกุปปังไม่ฟื้นมีบ้างไหม มีใครมียกมือขึ้นดิ๊

อืม

พอมีอยู่บ้างหลายสิบคนแสดงว่ารู้วิมุตแสดงว่ารู้นิพพานมันอาจจะหลงได้นะมันอาจจะหลงได้เหมือนกันแต่ก็เรียนรู้ไปมันหลงเราก็โอ้ไอ้นี่หลงให้มันไม่จริงมันมันหลอกเราอยู่เอออันนี้จริงเราก็จะรู้มันยิ่งเรามีหลายหลายอย่างเอออย่างนี้นี่เรามีมุดแท้อย่างนี้เรานึกว่าเราวิมุตอ้าวมันไม่ใช่แฮะมันผิดไปอย่างนั้นมันเพี้ยนไปอย่างนี้มันหลงอย่างนี้หรือบางทีเรานึกว่าหมดอ้าวมันกลับมาอีกมันหลอกอยู่มันยังมีฟื้นได้เราก็จะรู้หลายหลายลักษณะที่อาตมาพูดนี่เป็นปรมาจารย์เป็นเรื่องของนามธรรมชั้นสูงปรมาจารย์ก็คือนามธรรมชั้นสูงเป็นธรรมะชั้นสูงที่คุณจะต้องไปพิสูจน์เองจริงจริงเลย

อาตมาเชื่อว่ามันมีจริงเพราะอาตมาเองบอกได้จริงจริงว่าอาตมาได้อาตมามีอาตมาก็เอามาให้พวกคุณปฏิบัติพิสูจน์แม้แต่พวกคุณเป็นฆราวาสอาตมาถามดูแล้วคุณก็ว่าเข้าใจก็ยังมียืนยันว่ามีสิ่งนี้คือสัจธรรมของพระพุทธเจ้าอกาลิโกแม้ปัจจุบันนี้ก็ยังพิสูจน์ได้อรหัตตผลหรือพระอรหันต์ผู้ปฏิบัติดีปฏิบัติชอบโลกไม่ว่างจากพระอรหันต์จริงจริงจริงแท้แน่นอนอาตมาก็ปฏิบัติได้ยืนยันเอามาให้พวกคุณปฏิบัติพุทธพุทธก็ยืนยันอาตมาไม่เชื่อพวกคุณมาหลอกอาตมาอาจจะมีหลงบ้างก็ได้นะบางคนอาจจะมีหลงบ้างแล้วแต่แต่สิ่งที่มันได้จริงมันก็คงจะมีหลายหลายอย่างหลายหลายเหตุปัจจัยก็บางอันอาจจะหลงบางอันอาจจะจริงแต่ก็เชื่อว่ามีจริงแซมปนอยู่แน่นะบางคนก็อาจจะยังไม่แน่ใจยังไม่แน่ชัดก็ไม่กล้ายกมืออ่าไม่กล้าแสดงความจริงเพราะว่าเราก็ยังไม่ชัดแสดงว่าญาณเรายังไม่คมญาณเรายังไม่ชัดยานเรายังต้องฝึกฝนเราจะต้องตรวจสอบเราจะต้องพิสูจน์ไปอีกจนกว่าจะโอ้นี่ชัดจริงยืนยันได้นะ

เพราะความจริงที่มีจริงเช่นนี้แหละที่อาตมานำมาประกาศนำมาให้พวกเราฝึกฝนเอาจริงจนทุกวันนี้ก็ยังได้อยู่จึงเกิดหมู่กลุ่มคนขึ้นมาที่เป็นโลกุตตระบุคคลเป็นโลกโลกุตตระไม่ใช่โลกิยะอย่างที่เป็นอยู่

แล้วอาตมาก็ได้มวลมาเรื่อยเรื่อยนะได้มาเพิ่มเติมขึ้นมาแล้วอาตมาก็คิดว่าสิ่งจริงนี้เที่ยงแท้คนมาเรียนธรรมะพระพุทธเจ้าแล้วก็บอกว่าสิ่งไม่เที่ยงแท้เป็นทุกข์ไม่ใช่ตัวตนมาเรียนรู้ความจริงแล้วมันไม่ใช่ตัวตนอะไรสุดท้ายที่สุดมันไม่ใช่ตัวตนแต่มันมีความเที่ยงแท้อีกอนิจจังทุกขังอนัตตา

ในตัวอนิจจังมีนิจจังในตัวทุกข์ขังมีสุขมีสุขขังในตัวอนัตตามีอนัตตาแน่และมีอัตตาสมมุติในขณะที่คุณมาเรียนรู้นี่คุณจะเห็นอัตตา

เรียนรู้จับอัตตาของตนเองให้ได้มันเป็นอัตตาจริงจริงที่ว่าจริงจริงเพราะอะไรเพราะเราหลงยึดมันจริงจริงหลงใหลมันจริงจริงหลงยึดมันจริงจริงเลยอัตตาตัวเนี้ยหลงผิดหลงว่ามันจริงจริงเลยแล้วคุณก็เป็นทาสอัตตาเนี่ยบำเรอให้มันจนมาเรียนรู้ไอ้หยาอัตตานี้ก็ค่อยค่อยเปลี่ยนค่อยค่อยลดละค่อยค่อยจางไกลอัตตาก็ไม่เที่ยงแล้วตอนนี้ไม่เที่ยงแล้วลดลดลดลดลงมาจนกระทั่งดับได้อ้าวอัตตาไม่จริงเมื่อคุณได้อัตตาไม่ใช่อัตตาได้จนกระทั่งทำลายอันนั้นอันนั้นเป็นอนัตตาทำลายอันนั้นไม่มีตัวตนแล้วคุณก็กลายเป็นอรหันตารู้จักอรหัตตาไหมเป็นอัตตาที่อรหะซึ่งมีทั้งเจโตวิมุตปัญญาวิมุตมีปัญญารู้จริงไม่ใช่ว่ามันไม่รู้มันรู้แล้วมันไม่ลึกลับแล้วอรหะแปลว่าลึกลับ ระหะแปลว่าลึกลับขออภัยระหะแปลว่าไม่ลึกลับมันไม่ลึกลับแล้วเรารู้แล้ว จนกระทั่งคุณมามีระหัตตาอัตตาที่มีระหะอัตตาที่มีระหังอัตตาที่ไม่ลึกลับแล้วอัตตาที่เห็นแจ้งรู้จริงในสิ่งที่เราล้างล้างอัตตาอย่างหนึ่งแล้วเราก็ได้มาเป็นผู้ที่มีอัตภาพที่ดับสิ่งนี้ไม่มีอนัตตาสิ่งที่ไม่มีนี้ดับไปอยู่ในตัวเราอยู่ในตัวเราคืออยู่ในอัตตาเราเราเป็นอรหันต์ที่เรามีอนัตตาฟังดีดีนะฟังหลับหลับเรืองตอนแรกมีอัตตาถือว่านึกว่าหลงว่าเชื่อว่าอัตตานี้จริงพอมาเรียนรู้ไม่จริงหรอกทุกอย่างอนัตตาเราก็เริ่มมาปฏิบัติล้างอัตตาจนเราดับอัตตานี้ได้เป็นอนัตตาเราก็กลายเป็นอัตตาใหม่เป็นอรหัตตาที่มีอนัตตาและอัตตาตัวนี้แหละอรหัตตานี่แหละเที่ยงอรหัตตานี่แหละเที่ยงเป็นนิจจังทุวังสัจจตังอวิปรินามะธัมมังอสังหิรังอสังกุปังนิจจังเที่ยงทุกวังมั่นคงยั่งยืนสัจจะก็นั่นแหละถาวรมั่นคงยั่งยืนคล้ายคล้ายกันอะมันคล้ายเป็นพวกพวกคำคล้ายอะเป็นซิโมเนียมอะ มันใช้แทนกันก็ได้มันคล้ายคล้ายกันมันมันเที่ยง อะเอาวิปริยธรรมมาทำมันไม่แปรเป็นอื่นมันไม่เปลี่ยนแปลงเป็นอื่นแล้วมันเป็นไอ้นี่มันเป็นแล้วเป็นเลยเอาวิปริยธรรมมาทำอสังหิรังไม่มีอะไรมาหักล้างไม่มีอะไรมาทำลายไม่มีอะไรมาหักล้างไอ้สิ่งนี้ลงไปได้อสังข์หิรังอสังข์กุปปังไม่ฟื้นไม่กลับกำเริบตายแล้วตายเลยมันเที่ยงเป็นอรหัตตานี่เที่ยงเป็นตัณหัตตาเป็นอวิหัตตาเป็นอนัญญัตตาเป็นจริงอย่างนั้นอ่าอันนั้นเอาอวิทัตราก็คือเอาคล้ายคล้ายอวิปริตธรรมะนี่แหละมันไม่แปรเปลี่ยนอันนัญทัตตามันไม่เป็นอื่นอื่นจากอันนี้มันไม่เป็นแล้วมันเป็นอันนี้อันเดียวมันไม่อื่นอีกแล้วจบแต่มันก็สามารถที่จะเป็นอิทัปปัจจยตาได้

เพราะฉะนั้นในผู้ที่ยังไม่ปรินิพพานก็ยังเหลืออัตตาอยู่จึงเรียกว่าเป็นผู้ที่เป็นอรหันต์หรืออรหัตตายังไม่ปรินิพพานยังไม่สูญยังไม่สลายทุกสิ่งอย่างก็ยัง

และถ้าทุกคนเอาใจใส่กันแบบนึ้ บ้านราชคงบันเทิงกว่านี้ค่ะหลวงพ่อ หลวงพ่อเคยเห็นคนเมาไหมคะ เขาก็ไม่ได้บอกว่าเขาเมา ทุกคนก็เจตนาดีกันทั้งนั้นหนูเข้าใจ เคยตามดูผลไหมล่ะคะหลวงพ่อ หนูไปทางไหนได้ยินแต่เขาพูดถึงความเจ็บปวด ออกไปในทำนองผลักเสียมากกว่า ทำงานต้องมีตัวชี้วัดสิคะหลวงพ่อ ว่าให้หนูหนูรู้สึกปกติเพราะหนูผ่านการปฏิบัติมาเยอะแล้ว แต่กับคนที่เขาอ่อนแอ เขาเจ็บปวดนะคะหลวงพ่อ และแผลพวกนี้เยียวยาไม่ถูกจุดทิ้งรอยแผลเป็นหรือส่งผลกับเขาไปตลอดชีวิตนะคะ หนูก็ได้แต่บ่นๆกับหลวงพ่อนี่แหละค่ะ พอเห็นปัญหาซ้ำๆก็รู้สึกสงสาร เพราะหนูเคยผ่านความเจ็บปวดนี้มาแล้ว ทำงานก็เหนื่อยแล้ว ยังมาเหนื่อยใจอีก ที่หนูเคยเล่า หนูไม่ได้ทำอะไรผิดด้วยซ้ำ ทำตามสิกขมาตุสั่ง หนูโดนหลวงพ่อฟ้าไทยับ ไปวงไหนก็พูดแต่เรื่องของหนู ไปทางไหนมีแต่คนมอง หนูปลูกหอมที่ 204 หนูทำระบบน้ำเองทั้งหมด หนูรดน้ำกว่าจะเสร็จบ่ายกว่าจะได้กินข้าว สามสี่ทุ่มหนูยังพ่นจุลินทรีย์ ข้างในหนูเจ็บปวดแสนสาหัส แต่กายหนูยังต้องทำงานหนักเพราะมันคือความรับผิดชอบ หลวงพ่อคิดดูว่าหนูสู้แค่ไหน หนูจำได้ดีวันหนึ่งหนูนั่งพิงเสาห้องน้ำมองไปที่แปลงหอมกำลังลงหัว น้ำตาไหลไม่ขาดสายหนูดีใจ ผลพวงจากความไม่ท้อผลจากความทุ่มเท ปีนั้นได้กระเทียมเป็นตัน หอมแดงสามสี่ตันวางในร้านโดนใจไม่หมดลามมาวางหน้าร้าน

แต่ล่ะคนที่โดนตั้งแต่ทีมอุทยาน ทีมสถุป ทีมกสิกรรม ทีมส้มตำ หนูไม่เห็นมีใครบอกดีใจเดที่โดน เห็นแต่ร่องรอยความเจ็บปวด ว่าให้ทีมกสิกรรมทำยาก ลงทุนเยอะ หนูก็ไม่เห็นว่าหลวงพ่อฟ้าไทจะทำง่ายกว่าพวกหนู หรือลงทุนน้อยกว่า หนูได้ยินแต่คนพูดว่าฝั่งท่านผาแก้วเลี้ยงชุมชนได้ ฝั่งหลวงพ่อฟ้าไทคือฝั่งทำใจ หนูแค่แชร์กับหลวงพ่อไม่ได้รู้สึกอะไรหรอกค่ะ ทำใจเป็นแล้ว พูดแล้วก็เครียดพอดีกว่าค่ะ หลวงพ่อก็อย่าทำงานหนักนะคะ หลวงพ่อผอม หนูแอบเห็นนะคะทำงานจนเสื้อเปียกเหงื่อเต็มหลัง หนูอ้วนแรงเยอะเดี๋ยวหนูปลูกผักเลี้ยงหลวงพ่อเองค่ะ มีชีวิตอยู่นานๆกับหนู เป็นที่ปลดปล่อยพลังงานบ่น 55