310530 วิสาขบูชารำลึก ๓๑ พ่อท่านสมณะโพธิรักษ์ 1

ยอดคนผู้ปักหลักยืนหยัดยึดมั่นในเอกคุณทรงอยู่ในเอกลักษณ์อย่างมั่นคงสถิตเสถียร

อันเป็นสภาพยึดมั่นดีเลิศประเสริฐสุดที่แสนยากเท่าที่คนผู้สามารถยิ่งเยี่ยมจะพึงยึดมั่นยืนหยัดอยู่ได้เพื่อเป็นหลักแน่นแน่แด่คนทั้งหลายทั้งโลก

ชื่อว่าเป็นยอดคนผู้ปลดปล่อยวางใจในใจของพระองค์เองได้ถึงที่สุดแห่งที่สุด

ลึกซึ้งสุขุมสูงสุดปลายของความสุดยอดแน่แท้

และเป็นการถึงสภาพนิพพานชนิดสูงสุดแห่งที่สุดที่ไม่มีความสูงใดจะยิ่งไปกว่านี้อีกแล้ว

กล่าวคือได้ตายจากระดับความเป็นมนุษย์ที่มีกิเลสแค่ภูมิธรรมเก่าแล้วเกิดเป็นผู้มีภูมิธรรมใหม่ที่บรรลุสูงสุดขึ้นมาจริงจริง

และจิตวิญญาณนี้ก็จะไม่ต้องตายจากภูมิธรรมนี้เพื่อเกิดใหม่หรือเพื่อเลื่อนขึ้นไปเป็นผู้มีภูมิธรรมสูงยิ่งกว่านี้อีกเลย

เพราะไม่มีภูมิธรรมใดจะสูงยิ่งเยี่ยมกว่านี้อีกแล้วในความเป็นมนุษย์

จึงนับว่าเลิกเกิดเลิกตายหรืออมตะกันทางด้านจิตวิญญาณ

เพราะได้เกิดอย่างสุดเกิดสูงจบแล้วและกิเลสตัณหาตัวเหตุพาเกิดนั้นก็ได้ตายอย่างสุดตายสิ้นเกลี้ยงแล้วจบสนิท

ความเจริญประเสริฐสุดแห่งจิตวิญญาณมีได้เท่านี้เท่านั้น

3

วันคล้ายวันตายทั้งทางเนื้อหนังตัวตนและทั้งทางจิตวิญญาณที่ได้พัฒนามาสูงสุดแล้วของบุคคลผู้หนึ่ง

อันคือสมเด็จพ่อนั่นเองซึ่งก็เป็นวันขึ้นสิบห้าค่ำเดือนหกซ้ำกันอีกและเรียกการตายชนิดนี้ว่าปรินิพพาน

กล่าวคือเป็นการสิ้นสุดพฤติกรรมอย่างจบสนิททั้งกายวจีมโนหรือทั้งทางเนื้อหนังทั้งทางวิญญาณ

ของคนผู้มีพรรณนามในความเป็นมนุษย์สุดท้ายว่าสิทธัตถะ

และมาได้พระฉายานามว่าสมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้าลงไปอย่างแน่แท้อย่างไม่ก่อชาติไม่ต่อภพใดใดอีกจบสนิท

วันวิสาขบูชาจึงเป็นวันสำคัญจริงจริงยิ่งใหญ่ปานเช่นนี้ทีเดียว

ซึ่งควรอย่างยิ่งที่พุทธศาสนิกชนทั้งหลายจะพึงรำลึกสำนึกสำคัญมั่นหมายให้มีการกระทำอันเกิดคุณค่าสำคัญเป็นบุญเป็นกุศล

ให้มากให้สูงที่สุดเท่าที่แต่ละคนจะสามารถกันในวันสำคัญยิ่งออกปานเช่นนี้

วันสำคัญอื่นอื่นประดามีที่ไม่ใช่วันสำคัญป่านนี้ใครใครทั้งหลายยังได้ลงทุนลงแรงและน้อมโนมโถมใจจดใจจอรอวันสำคัญนั้นนั้นหรือเตรียมเตรียมงานเตรียมการเพื่อวันนั้นนั้นกันอย่างมีน้ำหนักน้ำเนื้อ

สำหรับวันวิสาขบูชา

อันเป็นวันสำคัญยิ่งใหญ่ของประดาชาวพุทธนี้เล่า

เราจะละเลยจนมันจะกลายเป็นความเฉยเหมยกันไปล่ะหรือ

เรามาทำความดีงามหรือมาทำความเจริญธรรมกันอย่างสำคัญในวันสุดแสนจะสำคัญกันนี้ให้มีน้ำหนักน้ำเนื้อกันเพื่อเป็นคุณประโยชน์แห่งมนุษย์

เสริมหนุนรังสรรค์ไว้ซึ่งพุทธจารีตพุทธประเพณีอันดีงามถูกคุณถูกฆ่านี้กันเถิด

เราจะกระทำให้สำคัญอย่างสุดความสามารถทีเดียว

แม้ในกิจกรรมอื่นอันนอกจากอุทิศผนวกเอาชีวิตเรี่ยวแรงจากการได้กระทำกิจอะไรอื่นอื่นมากันนานับแล้ว

ดังนั้นความเป็นพุทธมามกะหรือความเป็นพุทธบุตรของสมเด็จพ่อนั้นแม้วันสำคัญที่สำคัญยิ่งเอาปานเช่นนี้

ถ้าผู้ใดละเลยไม่เห็นความสำคัญในความสำคัญนี้โดยตนไม่จำเป็นจะต้องโดยหมู่ก็ได้

ผู้นั้นก็หาความเป็นพุทธมามกะได้น้อยเต็มที

แต่ถ้าผู้ใดได้รำลึกสำนึกว่าวันสำคัญที่มีความสำคัญดังกล่าวมานั้นได้จริง

และได้สำนึกตน

มีฉายา

มีความตื่นรู้

แต่สังวรระวังอย่างน้อยที่สุดวันทั้งวันให้เป็นกุศลให้เป็นสัมมาให้เป็นส่วนที่เจริญตามทิศทางอริยมรรค

ของสมเด็จพ่อผู้นั้นชื่อว่าเป็นพุทธบุตรเป็นลูกพ่อที่แท้จริง

เอาลงมาขยายความในเรื่องของวันวิสาขบูชาที่หมายว่าเป็นวันสำคัญที่ยิ่งใหญ่สูงสุดของพุทธมามกะของเรานี้ดูกันสักที

เอ่อเราก็ได้ฟังมามากได้เข้าใจกันมานานาทรัพย์ที่เกริ่นไปแล้วเมื่อกี้นี้ก็แบ่งวันวิสาขะนั้นมีความสำคัญถึงสามลักษณะ

ลักษณะที่หนึ่งหมายว่าเป็นวันคล้ายวันเกิดทางเนื้อหนังตัวตนของบุคคลผู้หนึ่ง

วันคล้ายวันเกิดทางเนื้อหนังตัวตนของบุคคลนั้นก็มีกันทุกคนจะจำได้หรือไม่ได้เท่านั้น

สำหรับพระสัมมาสัมพุทธเจ้าเรานั้นก็วันขึ้นสิบห้าค่ำเดือนหก

เป็นวันคล้ายวันเกิดคือเรียกว่าทรงประสูติประสูติจากครรภ์มารดานั่นเองจากพระครรภ์ทางเนื้อหนัง

เมื่อตั้งเอาแปดสิบบวกสองพันห้าร้อยสามสิบเอ็ดไป

นั่นแหละตั้งแต่วันโน้นนั่นก็เป็นวันคล้ายวันเกิดที่แท้จริงของคนคนนึงอันนี้ก็รู้กันง่ายใครฟังใครก็รู้ว่าเป็นวันเกิดทางเนื้อหนังตั้งแต่สองพันห้าร้อยสามสิบเอ็ดบวกแปดสิบตั้งกล่าวไปแล้ว

มันเป็นวันเกิดง่ายง่ายอันนี้ก็ไม่ต้องอธิบายอะไรกันมากแต่ก็ถือว่าเป็นวันสำคัญที่โลกเรารู้กันได้เป็นเบื้องต้นเพราะวันเกิดอย่างนี้ทุกคนมี

มันจะสำคัญหรือไม่สำคัญอะไรก็ใครจะใช้วันนั้นเป็นวันสำคัญหรือไม่สำคัญของตนก็แล้วไป

สำหรับบางคนวันเกิดของเราเองเราก็พยายามที่จะให้มันเป็นความสำคัญอย่างน้อยเป็นวันตั้งต้นตั้งใจอธิษฐาน

ให้ตนเองนี่ได้ตั้งใจตั้งตนกำชับไว้ทุกปีไปเราจะต้องเป็นคนดีเราจะต้องเป็นคนเจริญเราจะต้องตั้งจริงจริงอธิษฐานคือความตั้งใจอย่างน้อยถึงวันเกิดทุกครั้งไปเหมือนเราจะต้องเกิดต่อเหมือนเราจะต้องเกิดใหม่เหมือนเราจะต้องเกิดดี

คนใดใช้วันเกิดของตนเองเป็นวันที่กำชับกำชาอธิษฐานให้แก่ตนดังนี้มันก็มีประโยชน์สำหรับตน

ใครฉลาดกว่านั้นอย่าว่าแต่วันเกิดซึ่งปีนึงค่อยเวียนมากำชับกำชาอธิษฐานแก่ตนทีนึง

วันเกิดแค่วันที่เป็นวันจันทร์อังคารพุธพฤหัสศุกร์อะไรใครเกิดวันไหนก็ใช้วันนั้นทุกอาทิตย์ไปพอถึงวันเกิดของเราเราเกิดวันจันทร์เราก็ว่าอ้าวพอถึงจันทร์ที

แล้วก็ระลึกจริงจริงอธิษฐานจริงจริงใช้วันเกิดนั้นให้เป็นประโยชน์ต่อตนมันก็ได้อันนี้เป็นต้น

หรือใครบอกว่าเราไม่ติดยึดแล้ววันเกิดอย่างงั้นเราเกิดมันทุกวันตั้งใจทุกวันอธิษฐานตนเองทุกวันเพื่อที่จะทำดีให้ได้ทุกวันยิ่งวิเศษใหญ่

เพราะงั้นเรื่องเหล่านี้มันก็อยู่ที่เราจะเข้าใจด้วยปัญญาและกระทำอย่างถูกอย่างควรของแต่ละบุคคลมันจะเป็นประโยชน์นี่เป็นเรื่องของวันเกิดเรียกวันคล้ายวันเกิดทางเนื้อหนังง่ายง่ายแล้วเราก็จะใช้วันเกิดนั้นเป็นประโยชน์แก่ตนแก่ตน

ในประเด็นที่สองวันคล้ายวันเกิดวันตายนะรวมเลยว่าเป็นวันคล้ายวันเกิดวันตายทางวิญญาณความหมายนี้ต้องตั้งใจฟังขึ้นมานิดหน่อยเมื่อกี้นี้วันคล้ายวันเกิดวันคล้ายวันเกิดเท่านั้นนะไม่ใช่มีวันตายวันคล้ายวันเกิดทางเนื้อหนัง

วันวิสาขบูชา

แล้ววันตายทางเนื้อหนังจะไปผนวกในข้อที่สาม

ข้อที่สองในวันคล้ายวันเกิดวันตายทางวิญญาณของบุคคลผู้หนึ่งก็คือของสมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้านั่นเอง

ซึ่งเป็นวันที่เวียนวนมาครบกันวันเกิดวันตายในวันในประเด็นที่สองนี้เป็นวันคล้ายวันเกิดวันตายทางวิญญาณนี้เราเรียกโดยภาษาว่าเป็นการเกิดการตายชนิดนี้คือตรัสรู้

คำว่าตรัสรู้นี่ก็คือการเกิดการตาย

เป็นการเกิดการตายจริงจริงทางจิตวิญญาณ

อะไรตายอะไรเกิด

กิเลสตายสิ้นเกลี้ยงตัณหาตายสิ้นเกลี้ยงไม่เหลือเลยตรัสรู้สุดยอดเกิดจริงเป็นจริงบรรลุถึงความมีภูมิธรรม

สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้าก็บรรลุถึงความมีภูมิธรรมของพระองค์เป็นวันเกิดวันตายทางวิญญาณของพระองค์วันวิสาขบูชานี้เป็นวันตรัสรู้พระสัมมาสัมโพธิญาณ

ตรัสรู้อย่างสุดยอดบรรลุสูงสุดเท่าที่บรรดาคนหรือมนุษย์จะเป็นได้

เพราะฉะนั้นเราถือว่ามนุษย์ที่สูงสุดพัฒนาตนให้สูงสุดยอดได้นั้นจะเป็นได้มากที่สุดไม่เกินพระสัมมาสัมพุทธเจ้า

คือผู้ที่บรรลุได้สูงสุดนะมีภูมิธรรมยอดสุดแล้วจบจริงเป็นจริงมีจริง

เพราะวันตรัสรู้สัมมาสัมโพธิญาณตรัสรู้เป็นพระสัมมาสัมพุทธเจ้านั้นก็ตรัสรู้ในวันขึ้นสิบห้าค่ำเดือนหกจึงเรียกว่าวันเกิดวันตายทางวิญญาณ

มันเป็นวันที่รู้อย่างยิ่งเยี่ยมรู้กันทะลุรอบในภพภูมิต่างต่าง

เท่าที่ภูมิธรรมของมนุษย์จะพึงรู้ได้ในระดับสัมมาสัมโพธิญาณนั้น