ภาพแม่และกวี (1).doc.docx

โฟลเดอร์วันแม่แห่งชาติ
ประเภทไฟล์เอกสาร (application/vnd.openxmlformats-officedocument.wordprocessingml.document)
ขนาดไฟล์4.87 MB
วันที่แก้ไข25 มกราคม 2560

เนื้อหาในไฟล์

แม่. . . ไม่เคยหลอกให้เราหลงรัก เพราะเราเต็มใจรักแม่ โดยไม่ต้องหลง แม่. . . ไม่เคยบอกเลิก แม่. . . เป็นแบงค์ส่วนตัวที่เวลากู้ไม่เคยคิดดอกเบี้ย และไม่ค่อยทวงคืน แม่. . . เห็นเราเดินแก้ผ้าตั้งแต่เล็ก โดยไม่เคยติเรื่องรูปร่าง แม่. . . เป็นคนที่เห็นเราดีกว่า แฟนของแม่เสมอ ขอหอมแม่ไม่ยากเท่าขอหอมแฟน แม่. . . ยอมตัดสะดือตัวเองเพื่อให้เราเกิดมา แม่. . . สอนให้เราพูดได้ เพื่อจะไปบอกรักเพื่อนตอนโต แม่. . . ยอมเป็นยายอ้วนลงพุงตั้ง 9 เดือน เพื่อให้เราอาศัยอยู่ข้างใน และในประเทศนี้ไม่มี . . . “วันแฟนแห่งชาติ” เหมือนวันแม่ใช่มั้ย เรื่องนี้เป็นเรื่องของหญิงสาววัยรุ่นที่ทะเลาะกับแม่ อย่างรุนแรง ทำให้เธอตัดสินใจหนีออกจากบ้าน เป็นการตัดสินใจด้วยอารมณ์ชั่ววูบ แต่ก็มากล้นด้วยทิฐิ ความหิวทำให้เธอ ตัดสินใจใช้ชีวิตด้วยการเป็นโสเภณี ขายตัว และนอนตามข้างถนน ยึดอาชีพนี้เรื่อยมา จากวันเป็นเดือน จากเดือนเป็นปี จากปีเป็นหลาย ๆ ปี จากเด็กหญิงกลายเป็นหญิงสาว แล้ววัยของเธอก็ร่วงโรยลงไปตามกาลเวลา เช่นกับแม่ที่เมื่อพ่อตายไปด้วยโรคชรา แม่ซึ่งอยู่ในวัยชรามาก แม่ตัดสินใจออกเดินทางตามหาลูกสาว รู้ข่าวว่าลูกสาวอยู่ที่ไหนแม่ก็ตามไปถึงที่นั่น แต่ก็คลาดกันทุกครั้ง จนแม่เริ่มท้อ แม่จึงเดินเข้าไปในศูนย์ช่วยเหลือเร่งด่วนเพื่อขอความช่วยเหลือ แม่บอกกับเจ้าหน้าที่ว่า ขอฉันขอติดประกาศตามหาคนได้หรือไม่ เจ้าหน้าที่อนุญาต แม่จึงใช้รูปของเธอซึ่งถึงวันนี้แก่มากแล้วติดประกาศ พร้อมเขียนใต้รูปว่า กลับบ้านเถอะลูก แม่ให้อภัยแล้ว หลังหญิงชราพ้นไป ลูกสาวก็เข้ามาในศูนย์นั้น ทั้งสองคนคลาดกันด้วยเส้นยาแดง หญิงสาวเห็นรูปที่ติดประกาศ จึงเดินเข้าไปดูด้วยความรู้สึกคุ้นเคย และยิ่งเธอเพ่งพิศดูรูปนั้นทำให้เธอมั่นใจว่า นั่นคือ " แม่ " หญิ

อ่านต่อ

งสาวจึงนึกขึ้นได้ว่า ความเลวร้ายทุกสิ่งทุกอย่างแม่ให้อภัยหมดแล้ว เธอต่างหากที่ถือทิฐิอยู่ คิดเช่นนั้นเธอจึงตัดสินใจกลับบ้าน เมื่อมาถึงบ้านก็เป็นเวลาดึกมากแล้ว ความลังเลก็เกิดขึ้น ว่าจะเคาะประตูดีหรือไม่ ป่านนี้แม่คงนอนหลับแล้ว แต่ที่สุดเธอก็ตัดสินใจเคาะประตู ปรากฎว่าประตูนั้นไม่ได้ล็อค มันค่อย ๆ แง้มเปิดออก ถึงตอนนั้น หญิงสาวรีบวิ่งขึ้นไปที่ห้องนอนแม่ เพราะเกรงว่าดึกดื่นบ้านไม่ได้ล็อค แม่จะเป็นอันตรายจากโจรผู้ร้ายหรือเปล่า แต่เมื่อเข้าไปถึงก็ปรากฎว่าแม่ยังหลับสบายดี ความสงสัยของเธอได้รับคำตอบว่า ตั้งแต่วันที่ลูกออกจากบ้านไป ประตูบ้านก็ไม่เคยปิดล็อคเลย ทำนบน้ำตาของเธอที่กั้นไว้นาน ก็ถึงกาลร่วงพลู กี่หยาดเหงื่อหลั่งริน…ลูกกินอยู่ กี่หยดน้ำตาพรั่งพรู…ลูกป่วยไข้ กี่ร้อนหนาวที่แม่เฝ้าคอยห่วงใย กี่ชาติหนอจะพอได้แทนพระคุณ วันแม่กราบทีี่ตักแม่สักครั้งนะคะ แค่นี้แม่ก็ปลื้มใจแล้วค่ะ แม่คือพระผู้สร้างให้กำเนิด ผู้ประเสริฐก่อเกิดลูกปลูกความฝัน ถักทอรักฟูมฟักเนิ่นนานวัน จนลูกนั้นเติบใหญ่จนได้ดี เป็นดั่งเทียนยอมเผาตนจนมอดไหม้ ยังแสงให้ลูกเห็นทางไม่ห่างหนี แสงอาทิตย์ส่องทางเดินเนิ่นนานปี มารดานี้ส่องสว่างทางชีวัน “แม่” จึงเป็นผู้สร้างทางชีวิต คอยลิขิตแต่งแต้มหลากสีสัน จากผ้าขาวผืนขาดเมื่อวานวัน กลับเปรผันเป็นผ้างามยามเติบโต ตักอุ่นอุ่นไอละมุนแห่ง ความรัก ลูกรู้จักสิ่งนั้นมาแต่ไหน ทุกหยดหนึ่งน้ำนมคอยบ่มใจ ให้รักแม่เกินใครได้ผูกพัน เเม่จ๋าแม่ ....เเม่จ๋า ...เเม่จ๋าแม่ เห็นสายตาทอดลอย่างรักใคร่ เเม่จุมพิตก้มลูกอย่างถูกใจ ก้มใสใสเเม่ถนอมหอมนิ่งนาน ดิ้นเร่าเร่าคราวดื้อเเม่ถือไม้ ขู่ไกลไกลให้เลิกซนปนคำหวาน ลูกสะดุดเเม่หยุดอุ้มตะลีลาน รีบเรียกขวัญมาพานให้ลูกยา เเม่เป็นครูผู้ใจดีที่สุดเลย เเม่ไม่เคยให้ลูกต้องเสียหน้า ชมว่าลูกเก่งกาจตลอดเวลา เพราะมีเเม่สอนมากับมือเอง เเม่เป็นเเม่ไม่ใช่เเค่เป็นเเม่นม เเม่ขนม เเม่นักร้อง ที่กล่อมเก่ง เเม่เป็นนักสู้ยิ่งใหญ่กว่านักเลง เเม่นี้เองให้อภัยไม่เคยรา เเม่อาจอ้วนไปหน่อยไม่ค่อยผอม เเต่เเม่ไม่เคยยอมลูกผอมกว่า เเม่ฟูกฟักรักเลี้ยงทุกเวลา เเม่จ๋าแม่ลูกบูชากราบพระคุณ สตรีใด … ไหนเล่า … เท่าเธอนี้ เป็นผู้ที่ … ลูกทุกคน … บ่นรู้จัก เป็นผู้ที่ … มีพระคุณ … การุณนัก เป็นผู้ที่ … สร้างความรัก … สอนความดี … เป็นผู้ที่ … คอยสั่งสอน … เอาใจใส่ คอยห่วงใย … เราทุกคน … จนวันนี้ เปรียบแสงทอง … สว่างล้ำ … นำชีวี เธอคนนี้ … คือ "แม่" … ของเราเอง วันเกิดเราเป็นดั่งวันสิ้นลมแม่ เจ็บปวดแท้ดั่งน้ำตาพาจะไหล สองมือให้โอบอุ้มแกว่งเปล น้ำนมเลี้ยงอุ้มชูให้เติบใหญ่มา แม่เปรียบดั่งยารักษายามป่วยไข้ แม่เปรียบดั่งต้นไม้ใหญ่ร่มใบหนา แม่เปรียบดั่งดวงตะวันส่องแสงมา แม่เปรียบดั่งผ้าห่มหนาอบอุ่นกาย เปรียบดั่งพระในบ้านชี้แนะลูก สถิตย์ถูกอยู่กลางใจไม่ไปไหน กตัญญูตอนนี้ยังไม่สายไป ก่อนแม่ไซร้หลับตาไปไม่ลืมเอย มือน้อยน้อยแม่คอยอุ้มชู......... แม่เฝ้ามองดูไม่ห่างไปไหน แม่เฝ้าปลอบขวัญยามลูกหลับไหล ........ ไม่ยอมห่างไกลไปจากสายตา มือน้อยน้อยของแม่ล้ำค่า ........... อุ้มชูลูกมาจากเล็กเด็กแดง ยามลูกเติบใหญ่ด้วยน้ำพักน้ำแรง ด้วยใจที่แกร่งของแม่ถักทอ เเม่นี้มีบุญคุณอันใหญ่หลวง แม่เป็นห่วงลูกรักสุดหนักหนา ลูกขอมอบมาลัยให้มารดา แม้ด้อยค่าแต่ให้ด้วยใจจริง กลอนๆนี้ผมให้เเม่ด้วยหัวใจ รักเเม่ครั้งนี้มีให้อย่างอิ่มใจ รักเเม่วันไหนไม่มีเท่ากับวันนี้ รักเเม่นั้นประเสริฐ์ยิ่งกว่าอะไร รักเเม่ครั้งไหนก็รักเเม่ทุกวันเอย รักแท้ ของแม่เรา แม่ แม่ แม่ คำนี้มีความหมาย มีพระคุณมากมาย . . . หลายสถาน แม่เป็นได้ . . . หลายสิ่งหลายประการ เป็นธนาคาร . . . เป็นพระพรหม . . . เป็นร่มไทร เป็นผู้ให้ . . . กำเนิด . . . เกิดลูกรัก เป็นผู้ให้ . . . ที่พักพิงอาศัย เป็นผู้ให้ความอบอุ่น . . . ทั้งกายใจ เป็นผู้ให้ . . . อะไร . . . อะไร . . . ตั้งมากมาย ลูกเจ็บไข้ . . . แม่ก็ให้การรักษา ลูกโตมา . . . แม่ก็ส่งเรียนหนังสือ ลูกต้องการ . . . ตำราแม่หาซื้อ ลูกปรึกษา . . . หารือ . . . แม่ยินดี ลูกคนใดกระทำ . . . กรรมแก่แม่ ลูกเลวแท้ . . . ชั่วช้า . . . สิ้นราศี ลูกด่าแม่ . . . ลูกตีแม่ . . . ลูกกาลี ลูกไม่ดี . . . ทำแม่ช้ำ . . . น้ำตานอง น้ำตาแม่ . . . รินไหล . . . เมื่อลูกร้าย น้ำตาแม่ . . . เป็นสาย . . . เมื่อลูกหมิ่น น้ำตาแม่ . . . หลั่งลง . . . รดแผ่นดิน เมื่อได้ยิน . . . ลูกเสเพล . . . เนรคุณ ** ขอกล่าวเป็น...บทกลอน...สอนใจท่าน เก้าเดือนนั้น...แม่ถนอม...พร้อมรักษา รอวันครบ...กำหนดคลอด...ตลอดมา สู้ฟันฝ่า...เพื่อลูกรัก...จักได้ชม ท้องเริ่มปวด...รวดร้าว...ราวใจขาด เจ็บขนาด...เพียงไหน...ใจไม่หวั่น เหงื่อไหลโชก...ท่วมกาย...แทบวายพลัน เพื่อลูกนั้น...ได้กำเนิด...เกิดออกมา เสียงอุแว้...แม่ได้ยิน...สิ้นความปวด ความเจ็บพรวด...พลันหาย...คลายหมดสิ้น หญิงหรือชาย...รักสุดใจ...ให้ยลยิน ดวงชีวิน...ของแม่...แต่นี้ไป ยามลูกหิว...ร้องไห้แง...มาแม่ป้อน ดื่มนมก่อน...จากอกแม่...ดีแท้หนา ยามมีไข้...เฝ้าถนอม...พร้อมหายา แม่อุ้มพา...หาหมอ...ไม่รอรี จนเติบใหญ่...แม่ก็ให้...การศึกษา เพื่อได้มา...อนาคต...อันสดใส ยอมอดอยาก..ให้ลูกนี้...มีสุขใจ เป็นผู้ใหญ่...ในวันหน้า...นะคนดี จบออกมา...มีงานทำ...ไม่ลำบาก ความทุกข์ยาก...คลายหมดสิ้น...ให้บินหนี มีความสุข...พร้อมครอบครัว...ชั่วชีวี พบสิ่งดี...แม่ตั้งใจ..ให้เป็นทุน ลูกขอกราบ...แนบลง....ตรงเท้าแม่ ที่ดูแล...ลูกเติบใหญ่...ให้คำสอน พระคุณแม่...มีมากล้น...จนเกินกลอน กราบวิงวอน...คุณพระป้อง...คุ้ม..ครอง..เทอญ.** หณิงคนหนึ่งให้ชีวิตเราดูโลก หญิงคนหนึ่งยอมโศกให้เราสันต์ หญิงคนหนึ่งให้เราได้แม้ชีวัน หญิงคนนั้นคือแม่ของเราเอง ยามที่แม่สั่งสอนพร่ำวอนลูก....เรื่องผิดถูกลูกก็ว่าแม่จู้จี้ ต่อเมื่อลูกเติบใหญ่จึงได้ดี......เพราะคำที่แม่พูดไว้ไม่ผิดคำ เมื่อยังเด็กลูกไม่เห็นคุณค่าแม่....เป็นบาปแท้ที่ลูกเถียงแม่เช้าค่ำ ลูกกระทำความผิดนี้ประจำ.....ขอกล่าวคำขอโทษโปรดอภัย บุญคุณอันใหญ่หลวง ……..สตรีใด…….ไหนเล่า………..เท่าเธอนี้ เป็นผู้ที่ …………..ลูกทุกคน………บ่นรู้จัก เป็นผู้ที่ ……...…...มีพระคุณ………การุณนัก เป็นผู้ที่ …………..สร้างความรัก…..สอนความดี เป็นผู้ที่…………...คอยสั่งสอน…....เอาใจใส่ คอยห่วงใย….……เราทุกคน……...จนวันนี้ เปรียบแสงทอง…...สว่างล้ำ……….นำชีวี เธอคนนี้…………..คือ ” แม่ ”……..ของเราเอง ……...วันเกิดเราเป็นดั่งวันสิ้นลมแม่ ....เจ็บปวดแท้ดั่งน้ำตาพาจะไหล ....สองมือออบโอบอุ้มแกว่งเปล ....น้ำนมเลี้ยงอุ้มชูให้เติบใหญ่มา …แม่เปรียบดั่งยารักษายามป่วยไข้ ....แม่เปรียบดั่งต้นไม้ใหญ่ร่มใบหนา ....แม่เปรียบดั่งดวงตะวันส่องแสงมา …แม่เปรียบดั่งผ้าห่มหนาอบอุ่นกาย …เปรียบดั่งพระในบ้านชี้แนะลูก ....สถิตย์ถูกอยู่กลางใจไม่ไปไหน ....กตัญญูตอนนี้ยังไม่สายไป ....ก่อนแม่ไซร้หลับตาไปไม่ลืมเอย มือน้อยน้อยแม่คอยอุ้มชู......... แม่เฝ้ามองดูไม่ห่างไปไหน แม่เฝ้าปลอบขวัญยามลูกหลับไหล ........ ไม่ยอมห่างไกลไปจากสายตา มือน้อยน้อยของแม่ล้ำค่า ........... อุ้มชูลูกมาจากเล็กเด็กแดง ยามลูกเติบใหญ่ด้วยน้ำพักน้ำแรง ด้วยใจที่แกร่งของแม่ถักทอ ......แม่นี้มีบุญคุณอันใหญ่หลวง ไม่คิดลวงหลอกเราให้ช้ำจิต แม่เองต้องผ่ายผอมยอมอุทิศ กว่าจะได้หนึ่งชีวิตคือตัวเรา ......................................... แล้วทำไมไม่คิดตอบแทนบ้าง ปล่อยให้แม่อ้างว้างแสนสุดเหงา ทำอาหารรอไว้จะให้เรา แต่ตัวเราทิ้งแม่ไว้คนเดียว ให้ของขวัญวันแม่นับแต่นี้ โดยทำดีต่อแม่ก่อนแก่เฒ่า ให้ท่านได้ประจักษ์รักของเรา ดีกว่าเฝ้าทำบุญให้เมื่อวายชนม์ กลั่นเม็ดเลือด เม็ดน้อย นับร้อยหยด จนปรากฏ เป็นหยดนม รสกลมกล่อม เพื่อหล่อเลี้ยง ทารกน้อย ค่อยอดออม เฝ้าถนอม ฟูมฟัก รักเมตตา วันเปลี่ยนวัน เดือนเปลี่ยนเดือน หมุนเคลื่อนคล้อย จากเด็กน้อย เริ่มมีแรง เริ่มแข็งกล้า ค่อยสอนเดิน สอนทำ สอนคำจา สอนปัญญา สอนวิชา สารพัน ทารกน้อย วันนี้เห็น เป็นผู้ใหญ่ แม่ภูมิใจ ในผลงาน การสร้างสรรค์ ความเหน็ดเหนื่อย กายใจ หายไปพลัน เมื่อถึงวัน ลูกได้ รับปริญญา วันเอยวันแม่ สองตาแล หม่นหมอง อยากร้องไห้ บ้านแม่อยู่ วันนี้ ไม่มีใคร มีแต่ไก่ กับหมา ที่สีมอซอ อยากฝาก ดาวถามฟ้า หาลูกรัก ใครรู้จัก บอกให้ ได้ไหมหนอ แม่ชรา ผู้อยู่หลัง ยังเฝ้ารอ บอกอยากขอ เห็นหน้า อีกคราเอย ลูกจะเป็นคนดีตอบแทนคุณ ที่เมตตาการุนย์และสอนสั่ง วันนี้แม่มีรอยยิ้มบ้างหรือยัง อยากกอดแม่สักหมื่นครั้ง...แม่คนดี กี่หยาดเหงื่อหลั่งริน...ลูกกินอยู่ กี่หยดน้ำตาพรั่งพรู...ลูกป่วยไข้ กี่ร้อนหนาวที่แม่เฝ้าคอยห่วงใย กี่ชาติหนอจะพอได้แทนพระคุณ ตักอุ่นอุ่นไอละมุนแห่งความรัก ลูกรู้จักสิ่งนั้นมาแต่ไหน ทุกหยดหนึ่งน้ำนมคอยบ่มใจ ให้รักแม่เกินใครได้ผูกพัน ที่อยู่ได้มาป่านนี้เพราะมีใคร คอยดูแลเอาใจใส่ไม่เคยท้อ มีโอกาสครั้งนี้อย่ารีรอ ตอบแทนคุณให้เพียงพอ...แก่มารดา "แม่คือพรหม ประเสริฐ สุดของลูก ความพันผูก แม่ลูก มากหนักหนา จะเลี้ยงดู เมื่อแม่ แก่ชรา ตราบชีวา ของแม่ จะสิ้นลม" อุ่นใดเล่าอุ่นนักอุ่นรักเจ้า อุ่นที่เฝ้าดูแลและถนอม อุ่นสายใยผูกพันทุกวันยอม อุ่นในอ้อมกอดรักฟูมฟักรอ ให้เจ้าได้เติบใหญ่ในครรภ์น้อย เก้าเดือนคอยหัวใจไม่เคยท้อ เก็บความรักความหวังพลังพอ เพียงแค่ขอให้เจ้าเฝ้าเติบโต จะเก็บเกี่ยวความฝันทุกวันไว้ เจ้าเติบใหญ่รายล้อมพร้อมสุขโข ให้สมบูรณ์แข็งแรงแกร่งกล้าโชว์ เป็นสายโซ่เกี่ยวรัดผูกมัดใจ ให้เจ้าเป็นเด็กดีปรีดานัก รักทอถักยืนยงอสงไขย เป็นความหวังของพ่อแม่ต่อไป อิ่มอุ่นใดอุ่นเท่ารักเจ้าเอย. รักของแม่ บริสุทธิ์ดุจน้ำใส รักของแม่ นั้นไซร้ มิแปรผัน รักของแม่ นั้นอยู่ยง คงกระพัน รักนิรันดร์ รักแน่แท้ แม่ผมเอง ยามลูกร้อง ประคองรัก สลักจิต ยามลูกผิด คิดแก้ไข ไม่ให้เคว้ง ยามลูกเจ็บ แม่ร่ำร้องอยากเจ็บเอง ยามลูกเก่ง แม่ปลื้มใจ ใครเลี้ยงมา ลูกซาบซึ้ง หนึ่งพระคุณ การุณเกื้อ รักเหลือเชื่อ เผื่อแผ่ไว้ ให้โลกหล้า ลูกน้อมกราบศิโรราบ บาทบาทา ขอความสุขแก่แม่ข้า.....รักแม่จัง เมื่อครั้งคราทารก ในอ้อมอกนิทราภรณ์ เลือดอกบรรจงป้อน ผ่อนเย็นร้อนบ่คลอนคลาย ยุงเหลือบแลไรริ้น ปัดเป่าสิ้นอันตราย มูลมูกเมือกทั้งหลาย ชำระให้ด้วยอาทร เมื่อครั้งคราตั้งไข่ ใครหนอใครเคียงบ่จร ผิล้มประคองซ้อน ก่อนเป่าเพี้ยงบรรเทาพลัน รู้ความในวันเก่า เราหนอเราซิซนรั้น เพียรสอนเพียรอดกลั้น อันโอบเอื้อเหลือคณนา วิชาค่าล้ำชีพ ดั่ง ประทีปเกราะศาสตรา ใครเล่าเฝ้าสรรหา ให้รู้ค่าแลพากเพียร จงรู้คุณแดนเกิด เชิดชาติราชศาสน์เสถียร ป้องปราบศัตรูเสี้ยน ด้วยแกล้วกล้าสามัคคี ควรค้ากัลยาณชน แลหลีกพ้นพาลกาลี สัมมาครรลองวิถี มีหิริโอตัปปา เติบใหญ่ในวันนี้ มีเบื้องหลังอันหาญกล้า ฝ่ามรสุมนานา ผจัญปัญหาสารพัน ท่ามกลางอุปสรรค ยังมอบรักประจักษ์อัน เที่ยงแท้มิแปรผัน รักแท้นั้นพิสุทธา กี่เหงื่ออาบกายพ่อ กี่หยดหนอ นมมารดา พระคุณท้นท่วมฟ้า กี่ชาติกว่าทดแทนเทียม อ่าน กลอนวันแม่ กลอนวันแม่แห่งชาติ ทั้ง กลอนวันแม่ภาษาอังกฤษ กลอนวันแม่ กลอนแปด และคำกลอนวันแม่ ซึ้งๆ อีกมากมาย เนื่องใน วันแม่ หรือ วันแม่แห่งชาติ 12 สิงหาคม ที่ใกล้จะถึงนี้ กลอนวันแม่ 12 สิงหาคม A mothers like a ray of sunshine Whose heart is just pure gold. A mother beams with happiness that'll never grow old. She'll stay in my heart forever As if she were inside We've shared so many things, We laughed, we smiled, we cried. I love my mother very much and still throughout the years We share the mother daughter love, and always when I fear, I know I'll always have my mother somewhere very near! ขอขอบคุณ กลอนวันแม่ภาษาอังกฤษ : mothersdaycelebration.com โดยคุณMorgan How did you find the energy, Mom To do all the things you did, To be teacher, nurse and counselor To me, when I was a kid. How did you do it all, Mom, Be a chauffeur, cook and friend, Yet find time to be a playmate, I just can't comprehend. I see now it was love, Mom That made you come whenever I'd call, Your inexhaustible love, Mom And I thank you for it all. ขอขอบคุณ กลอนวันแม่ภาษาอังกฤษ : mothersdaycelebration.com โดยคุณMaheenshah Mahnoo Mother is a part of God. Mother is a part of Love. Mother is a part of our Strength. Mother is a part of our Winning. Mother is a part of who direct us to right path to proceed. and ..and ..so on.. I Love my Mother very much..... Don't let ur Mother get away from u.... Happy Mother's Day.. ขอขอบคุณ กลอนวันแม่ภาษาอังกฤษ : poemsforfree.com Mothers are the place where love Emerges from the earth, And happiness rings out like bells In honor of our birth. Mothers are the sun that lights For life our inner sky, So we may know that we are loved And need not question why. Mothers are the moon that shines Upon our black despair, So even when we weep, we know That someone's always there. Whatever fear, or stress, or pain Might them to anger move, We know that underneath the storm We have, always, their love. ขอขอบคุณ กลอนวันแม่ภาษาอังกฤษ : poemsforfree.com Mothers are the place that we call home. On them we rest our heads and close our eyes. There's no one else who grants the same soft peace, Happiness, contentment, sweet release, Erasing nighttime tears with lullabies, Restoring the bright sun that makes us bloom. ขอขอบคุณ กลอนวันแม่ภาษาอังกฤษ : poemsforfree.com Mothers and daughters Were daughters and mothers Not so long ago. We give and take And take and give Along time's endless row. Love is passed And love received To be passed on again: A precious heirloom Twice, twice blessed, A spiritual cardigan. I'll put it on And treasure it, The me I have received, And when the roles Reverse again, I'll have what I most need. So may our love Go on and on, A hundred thousand years; Mothers and daughters, Daughters and mothers, Through joys and other tears. ขอขอบคุณ กลอนวันแม่ภาษาอังกฤษ : poemsforfree.com Mother of my loved one, hear my love On this, a day when such sweet words are due. Take to heart the heartfelt praise that you Have long bestowed but wanted little of. Even as waves hunger for the shore, Resting their long yearnings on the sand, So I have found in you a mother, and Delighted in the sunlight at your door. An accident of love brought us together, Yet though I chose not, I would choose no other. ขอขอบคุณ กลอนวันแม่ภาษาอังกฤษ : poemsforfree.com "Happy Mother's Day" means more Than have a happy day. Within those words lie lots of things We never get to say. It means I love you first of all, Then thanks for all you do. It means you mean a lot to me, And that I honor you. But most of all, I guess it means That I am thinking of Your happiness on this, your day, With pleasure and with love. ขอขอบคุณ กลอนวันแม่ภาษาอังกฤษ : poemsforfree.com I see you working hard for me And wonder what it means: Whether I will do the same And give up my own dreams To offer someone else my world, A stranger from my womb, And say: Here, take my life, So you, not I, can bloom. I often wonder at the depth Of that cool sacrifice; I know it can't be "just because," Or simply to be nice. It is so awesome, I can't think How I could make that choice, Except I see something in you That gives my own heart voice. I see sometimes a happiness Amid the stressed-out day That no one else can hope to know In any other way. I feel it when you look at me And understand sometimes That things I do, I do for two, And then your hard life shines. And when I give you grief, I know That all the bitter pain Between a mom and growing child Is simply like the rain That alternates with sunny days, Passion without end, While underneath is more of life Than we can comprehend. And then I know, perhaps, why I Like you might be so moved To give my life to someone else, And know that I have loved. ขอขอบคุณ กลอนวันแม่ภาษาอังกฤษ : poemsforfree.com "Happy Mother's Day" means more Than have a happy day. Within those words lie lots of things We never get to say. It means I love you first of all, Then thanks for all you do. It means you mean a lot to me, And that I honor you. But most of all, I guess it means That I am thinking of Your happiness on this, your day, With pleasure and with love. ขอขอบคุณ กลอนวันแม่ภาษาอังกฤษ : poemsforfree.com Happy Mother's Day, dear daughter! All my love to you! Praised be those who give themselves, Poised to part the sea! Years of loving need no quarter, Making passion do, Offering a trove of selves, Though vicariously. How beautiful the gift of giving Each the unspent whole, Returning, turning, like a tide, 'Ere the moment wanes! So beautiful, the act of living Densely through a soul Alight with wonder at the ride, Yet soon to take the reins! ขอขอบคุณ กลอนวันแม่ภาษาอังกฤษ : poemsforfree.com A mother's love determines how We love ourselves and others. There is no sky we'll ever see Not lit by that first love. Stripped of love, the universe Would drive us mad with pain; But we are born into a world That greets our cries with joy. How much I owe you for the kiss That told me who I was! The greatest gift--a love of life-- Lay laughing in your eyes. Because of you my world still has The soft grace of your smile; And every wind of fortune bears The scent of your caress. ขอขอบคุณ กลอนวันแม่ภาษาอังกฤษ : poemsforfree.com A villanelle for Mother's Day Should take me just about an hour: Writing it is child's play. Because I know just what to say, And rhyming's quite within my power, To write it should be child's play. Yet plain speech is not my way: I look for leaves to shade my flower, This villanelle for Mother's Day. I do not wish to sound too fey, Obscure, mystic, gushy, sour-- Arggh! Writing's never child's play! Yes, childish! To my dismay, Far beyond the allotted hour, This villanelle for Mother's Day Dawdles on. Let me just say It plain: I love you, and so end our Villanelle for Mother's Day. (Well ... writing it was child's play.) ขอขอบคุณ กลอนวันแม่ภาษาอังกฤษ : poemsforfree.com A mother's love determines how We love ourselves and others. There is no sky we'll ever see Not lit by that first love. Stripped of love, the universe Would drive us mad with pain; But we are born into a world That greets our cries with joy. How much I owe you for the kiss That told me who I was! The greatest gift--a love of life-- Lay laughing in your eyes. Because of you my world still has The soft grace of your smile; And every wind of fortune bears The scent of your caress. ขอขอบคุณ กลอนวันแม่ภาษาอังกฤษ : poemsforfree.com ...เรียงความเรื่องแม่... ...จุดเริ่มต้นเรื่องราวปวดร้าวยิ่ง ได้แต่นิ่งเกินจำหลักวาดอักษร ครูให้เขียนการบ้านเรื่องมารดร หนูสะท้อนทุกครั้ง...หลั่งน้ำตา จักให้เขียนเริ่มต้นจนใจแท้ คำว่า “ แม่ ”..ยิ่งใหญ่จริงไหมหนา ตั้งแต่จำความได้ในจินตนา ภาพใบหน้า..แม่นั้นเป็นฉันใด ตั้งแต่หนูลืมตามาดูโลก พบแต่โศก..หดหู่ครูรู้ไหม รสสัมผัสอันอบอุ่นที่คุ้นใจ เป็นอย่างไรไม่รู้..หนูไม่มี เห็นคนอื่นพร้อมพรั่งทั้งแม่พ่อ เฝ้าพะนอเอาใจให้สุขี ยามหกล้มช่วยยื้อยุดฉุดชีวี ปลอบฤดีเรียกขวัญพลันกลับคืน เฝ้าประคองสองมือแม่ดูแลลูก รักพันผูกห่วงใยมิใช่ฝืน ต่างกับหนูยามช้ำต้องกล้ำกลืน ก้อนสะอื้นในอกจนตกใน ไร้คำปลอบยามหม่นต้องทนทุกข์ ไร้คำปลุกยามพรั่นหวาดหวั่นไหว ไร้ที่พึ่งพักพิงอิงทางใจ ไร้สิ่งใดที่ใครเขามีกัน.. ยามจะนอนไร้ลำนำบทขับกล่อม ที่รายล้อมคือความเหงาเศร้าโศกศัลย์ กอดตัวเองอุ่นกายในบางวัน แต่ใจนั้นหนาวอยู่มิรู้คลาย แทนความนัยตอกย้ำเด็กกำพร้า คือน้ำตาหยาดรินมิสิ้นสาย อยากจะเขียนเสกสรรค์คำบรรยาย สื่อความหมายคล้ายสมองต้องตีบตัน จึงยากเค้นอักษรป้อนความหมาย ที่เรียงรายคือน้ำตามาปลอบขวัญ แทนหยาดหมึกจารึกไว้นัยสำคัญ ถึงแม่นั้น..คือน้ำตาที่พร่านอง จารจากใจถึงแม่จ๋า..ว่าลูกรัก ชาตินี้ลูกบุญน้อยนักจักสนอง หากชาติหน้าถ้ามีให้สมปอง ทุกครรลองพร้อมหน้ากันสวรรค์ดล กระดาษเปล่าเล่าความด้วยน้ำตา แทนอักษราเรียงความติดตามผล ส่งคืนครูด้วยใจหากได้ยล หนูหมองหม่นทุกทีที่เรียงความ.. ขอขอบคุณ กลอนวันแม่ : thaipoem.com โดยคุณ เฌอมาลย์ อุ้มรัก อุ่นใดเล่าอุ่นนักอุ่นรักเจ้า อุ่นที่เฝ้าดูแลและถนอม อุ่นสายใยผูกพันทุกวันยอม อุ่นในอ้อมกอดรักฟูมฟักรอ ให้เจ้าได้เติบใหญ่ในครรภ์น้อย เก้าเดือนคอยหัวใจไม่เคยท้อ เก็บความรักความหวังพลังพอ เพียงแค่ขอให้เจ้าเฝ้าเติบโต จะเก็บเกี่ยวความฝันทุกวันไว้ เจ้าเติบใหญ่รายล้อมพร้อมสุขโข ให้สมบูรณ์แข็งแรงแกร่งกล้าโชว์ เป็นสายโซ่เกี่ยวรัดผูกมัดใจ ให้เจ้าเป็นเด็กดีปรีดานัก รักทอถักยืนยงอสงไขย เป็นความหวังของพ่อแม่ต่อไป อิ่มอุ่นใดอุ่นเท่ารักเจ้

แสดงเฉพาะช่วงต้นของไฟล์ — อ่านฉบับเต็มได้ใน Google Drive

ไฟล์อื่นในโฟลเดอร์เดียวกัน