A7C04705.jpg

SUBJECT: . 1917167 แมSO เศษst เม เคส อะxsus १ แ พละ สแก วัน น 9 แม่ทุกคนคลุก และเพณีแต่คน สาระเราเอยจะท้อ เหวน เหนอยากหลุดจากไป ไกลแค่เพราะท่านหวังดี และวัดเราจึงยอมแต่ เราจะหน้านมาเรียนร โรงเรียนเริ่มมาลชาวนา นอส เคาะแต่เมื่อถึงวันข้างหน้า เเทนเดมาเป็นผู้ใหญ่ สามารถ พึ่งพาตัวเองได้ La 1 ดุลส 3 แล้ว ตั้งแต่ม.4 ลูกต้องจากบ้านตาเรียน นม วง ครมาศ ตอนที่อยู่ข้างนอกจิตที่เป็นเด็กที่ไม่อยู่บ้านเสียเท่าไหรจะถือว่าเป็นเด็กเกเร ไม่ต้องเรียน เท่าแม่เสียเมื่อยน้อยๆ วันๆมีแต่นอน ปี ๑๐ ในลื่น ไม่ทํางานเข้าช่วย เลิกเรียนมากออกไปเล่นกับอน และเราทําอะไรก็ทํา แต่ค่าเดียว แต่พอเจอะไรก็ทําข้าวของเสียงดังๆ ตอนนั้นหนูยอมกันว่า เป็นเด็กไม่มีตาหนึ่งเลย มีอยู่หลายครั้งที่ทําไว้แต่ร้องให้อยู่บ่อยๆ สารู้สึกว่าตัวเองเป็นลูกที่ ไม่ใช่ลูกไม่รู้สึกเสียใจ แต่ไม่กล้าแสดงออกไป อยากร ต แต่ก็ไม่กล้าเป็นลูกไม่กล้าทําอะไรเลย เคยพยายามรวบรวมความกล้าไปขอแม่ แต่ 2561 แล้ว เราม.4 สองนานมาเวียน ซึ่งแตกสาว q 19 909 C พอเห็นหน้าแม่แล้วมันก็ไม่ออก ร้านนั่งเรียน จนแม่ให้มาอยู่ที่ เอเวียนสัมมาสิกขาราชปีเนื้อต่อ แต อ น เพราะขน ลาน เอเวียนที่โรงเรียนกระจํา ชวนไม่ได้สน จะทาแม่เอง โดยส่วนกลาง ตอนเอาๆ โทรหาแม่ร้องได้ อยากกลับบ้าน ไม่อยากอยู่ เหนื่อย คือ ทํางานหนัก คนที่เข้า ของหอถูกคลื่นมาก ลุกมาอยู่คืออะไร ตั้งเสียวๆขาเอเว คลุกอยู่ที่นี่ได้แต่การที่ครบจ ถึงจะอยู่ยาก โดนคนหลายๆอย่าง แต่มันทําเอาหมอน และมันยังความสุขขึ้น น 19 อีก ตัวลูกเองได้เขาดอะไรมา ชั้น ให้ลอกล้าเนอไจยกันไม่มากวน มีอะไรหนัก 9 อินรักษาบ้าง ถึงจะได้ทุกเรื่องกาม บางครั้งกระดาษว่า ไม่ว่างตอน แต่ลุควันอยู่ว่าแม่ เป็นคนที่ตอบฝั่ง ๒