2ศาสนา2.txt

ตามคำพิพากษา

อัคนี หฤทัย* ( นสพ. แนวหน้า ๒๘ พ. ค. ๒๕๓๒)

อัคนี หฤทัย* เป็นนามปากกาของผู้พิพากษาท่านหนึ่งซึ่งไม่เคยมาสันติอโศกเลย ได้เขียนคำพิพากษาคดีสันติอโศกออกมาเป็นบทกวี

ช่วงขณะที่พ่อครู ถูกมหาเถรสมาคมมีมติตัดสินให้สึก

ถึงเธอห่มครองผ้ากาสาวพัสตร์

ปฏิบัติพระธรรมบทอันโชติฉาย

วัตรของเธอคือการละเลิกอบาย

เธอก็ทำผิดกฎหมายในเมืองนี้

ถึงเธอเน้นพระวินัยไม่ติดยึด

มุ่งประพฤติพรหมจรรย์อันเปี่ยมปรี่

ถึงเธอเคร่งคุณธรรมเชื่อความดี

เธอก็มีผิดในหลายมาตรา

ถึงไม่สร้างวัตถุมงคลเลี้ยงชนม์ชีพ

ด้วยหวังจุดดวงประทีปที่เจิดจ้า

ถึงเพียรต้านต่อพิษอวิชชา

เธอก็อยู่นอกศาสนามาเนิ่นนาน

ถึงเธอสร้างสันติอโศกบนโลกแล้ง

หวังเป็นแหล่งโลกธรรมนำสุขศานติ์

สำนักนี้คือสำนักแน่วหลักการ

แต่ก็เหมือนเธอสร้างฐานทางการเมือง

เธอจึงถูกพิพากษาว่าวันนี้

เธอเป็นเพียงผู้ที่ห่มสีเหลือง

ที่เธอทำคือความ(ดีที่)เปล่าเปลือง

ถึงประเทืองคุณธรรมก็ตามที

เธอทำผิดข้อกำหนดของกฎหมาย

สร้างนิกายอันเสื่อมเสียเป็นเดียรถีย์

สํานักเธอคือความเถื่อนเหมือนไม่มี

เธอผิดที่ทำแปลกคิดแยกตน

กับกฎเกณฑ์หลายประการเธอต้านอยู่

เธอต่อสู้เธอปฏิเสธอ้างเหตุผล

เธอได้ปลุกสังคมร้อนเกินผ่อนปรน

จะหลุดพ้นข้อกฎหมายได้อย่างไร

เธอคือเสี้ยนศาสนาคือภาระ

จึงเกินจะทนดูอยู่อีกได้

เธอทำผิดพิธีกรรมธรรมวินัย

เธอต้องไปโดยพลันตามบัญชา

ถึงเธอไม่เคยทำความเดือดร้อน

แต่เธอก็บั่นทอนพระศาสนา

เพราะเธอสร้างเธอสรรอีกมรรคา

แปลกปลอมมาในนามผู้ทำลาย

เมื่อสังคมไม่มีที่ให้อยู่

ตามเงื่อนไขของผู้เขียนกฎหมาย

สงครามแห่งศรัทธาซึ่งท้าทาย

ก็มาถึงบทสุดท้ายในวันนี้

เพราะการพูดทุกคำนำกฎหมาย

โดยยึดเอาอุบายเป็นวิถี

การตัดสินว่าสิ่งใดดีไม่ดี

จึงอยู่ที่กฎหมายรายมาตร