การช่วยตนของอาริยะคือการหัดเสียสละ.jpg

การช่วย "ตนเอง" ของอาริยะ หรือปราชญ์แท้นั่นคือ การนัดเสียNA= หัดขัดเกลาการกระทําทางกาย ทางวาจา ทางใจของตน ให้ดีขึ้นๆ เห็นในประโยชน์ของผู้อื่น ให้มากกว่าตัวก่อนเสมอ ยอมเสียทั้งๆ ที่รู้ว่าเสีย และแสดงความจริงใจอย่างฉลาดให้ "ผู้ได้" นั้น รู้ด้วยชัดๆว่า เราเสียให้ท่านอย่างกล้าเสียจริงๆ จึงมิใช่การ " (ก๊ะ“ ให้ได้มากครั้ง และควรจะมีขอบเขต หรือมีความพอสําหรับการได้ และการเสียนั้นๆ เป็นที่สุดของมันเองด้วยเหมือนกัน โดยเฉพาะจะต้อง “รู้ทัน" การยึด "ความดี" เกินไปของตัว จนลืมหลงเห็น “ความเสีย แม้เล็กน้อยของตัวเอง ที่จะซ้อนแฝงแกมปนอยู่ในทุก ๆ การกระทํา จนไม่ได้แก้ไขปรับปรุง "274" พ่อครูสมณะโพธิรักษ์ 29 มกราคม 2520