590302_สรุปงานพุทธาภิเษกฯครั้งที่ ๔๐ สู่ธรรมะอันยอดเยี่ยม (ข่าวอโศก).docx
เนื้อหาในไฟล์
590302_งานพุทธาภิเษกฯครั้งที่ ๔๐ ขึ้นสู่อโศกรอบใหม่อันยอดเยี่ยม งานพุทธาภิเษกฯครั้งที่ ๔๐ ขึ้นสู่อโศกรอบใหม่อันยอดเยี่ยม งานพุทธาภิเษกสุดยอดปาฏิหาริย์ครั้งที่ ๔๐ ของชาวอโศก จัดขึ้นที่พุทธสถานศาลีอโศก จ.นครสวรรค์ เดิมทีพ่อครูดำริว่าจะเทศนาเรื่องธรรมะสอง แต่เมื่อก่อนเริ่มงาน มีคณะชาวศาลีอโศกเข้าพบพ่อครู พบว่ามีคนอยู่ในชุมชนลดลงกว่าสมัยก่อน พ่อครูจึงดำริจะเทศนาให้เข้าใจง่ายขึ้น โดยนำเอาธรรมะอนุตตริยะ คือธรรมะอันยอดเยี่ยมของพระพุทธเจ้า มาเทศนาในงานนี้แทน นับเป็นนิมิตอันมหัศจรรย์อนิจจังอย่างหนึ่ง ของการพัฒนาขึ้นรอบใหม่ของชาวอโศก เริ่มงานวันอาทิตย์ที่ ๒๑ กุมภาพันธ์ ๒๕๕๙ ด้วยพิธีเปิดงาน มีนายอำเภอไพศาลี ว่าที่ร้อยตรี ศุภมงคล บูชาถ่ายเทศ ให้เกียรติชาวอโศกมากล่าวเปิดงาน จากนั้นพ่อครูเทศนาเปิดงาน พ่อครูว่า...พุทธาภิเษกสุดยอดปาฏิหาริย์ที่อาตมาเองเป็นผู้ตั้งชื่อขึ้นมานี้เพื่อที่จะสะกิดใจ ในวงการศาสนาพุทธคำว่าพุทธาภิเษกเป็นภาษา เต็มของบาลี และอีกคำหนึ่งก็คือคำว่าปลุกเสกเป็นภาษาไทยแปลงมาจากคำว่าอภิเษกนี่แหละ ซึ่งแปลว่าการพยายามที่จะแต่งตั้งปรับปรุง สร้างสรรค์ ทำให้เกิดขึ้น สู่จุดสูงสุดเจริญ เป็นที่เป้าหมาย จากนั้นพ่อครูก็พาปฏิญาณศีล ๘ ถือเป็นปฏิญญาเร่ิมต้นงานฝึกฝนอบรมธรรมที่เคี่ยวข้น ที่ทำกันมายาวนานถึง ๔๐ ปีติดต่อกัน จนได้แก่นแกนชาวอโศกสืบต่อมาถึงทุกวันนี้ ธรรมะภาคบ่ายของวันแรกนี้เป็นการปฐมนิเทศโดยท่านสมณะสิกขมาตุ และในภาคค่ำเป็นการสัมภาษณ์ปฏิบัติกรในชื่อชุด “สิกขานุตตริยะ” ซึ่งได้นำเอาผู้ที่สอบได้เข็มในงานว.บบบ.ครั้งนี้ขึ้นสัมภาษณ์ โดยมีสมณะฟ้าไท สมชาติโก เป็นผู้สัมภาษณ์ วันที่สองของงาน คือวันที่ ๒๒ กุมภาพันธ์นี้ถือเป็นเลขขะในการกำเนิดชาวอโศกคือ คารโว อันเป็นลำดับ ๒๒ ของม
อ่านต่อ
งคล ๓๘ และยังเป็นวันมาฆบูชาอีกด้วย พ่อครูพาทำวัตรสวดมนต์ตั้งแต่ ๐๓.๓๐ น. เป็นการสวดมนต์แปลตามแบบฉบับชาวอโศกซึ่งไม่ใส่ทำนองเพื่อไม่ให้หลงติดในทำนองสวดมนต์แต่ให้ได้ประโยชน์จากเนื้อหาสาระจากบทสวดมนต์เป็นสำคัญ จากนั้นพ่อครูได้เทศนา ในหัวข้อ ธรรมะอันยอดเยี่ยมของพระพุทธเจ้า ซึ่งพ่อครูยกเอา อนุตตริยะ ๖ ในอนุตตริยสูตร และอนุตตริยะ ๓ ในจูฬสัจจกสูตร มาสาธยาย หลังเทศนาพ่อครูยังได้ประกาศให้นักศึกษาว.บบบ.ไปดูผลสอบที่ได้ติดให้ดูที่หน้าศาลาพุทธาภิเษกอีกด้วย โดยมีผู้ได้รับเข็มทั้งหมด ๒๑๖ คนด้วยกัน โดยจะไปรับเข็มพระธรรมที่บ้านราชฯในงานปลุกเสกฯครั้งที่ ๔๐ ในช่วงเช้าตรู่ของทุกวัน ท่านสมณะ สิกขมาตุจะได้ออกบิณฑบาตโปรดสัตว์ คือทำให้สัตว์ตัวโลภ ตัวตระหนี่ถี่เหนียว ออกไปจากจิตใจของทั้งผู้ให้และผู้รับ และวันมาฆบูชานี้ มีพ่อครูสมณะโพธิรักษ์ ออกนำหมู่สมณะสิกขมาตุบิณฑบาตซึ่งเป็นเพียงวันเดียวของงาน ที่พ่อครูมีเวลาออกโปรดญาติธรรมให้ได้ใส่บาตร รายการเทศน์ก่อนฉันแต่ละวันจะมีสมณะสิกขมาตุผลัดเปลี่ยนกันมาบอกเล่าประสพการณ์การปฏิบัติธรรมหลากหลายหัวข้อ ซึ่งล้วนแต่เป็นผลจากปรากฏการณ์วิทยาที่แต่ละรูปได้เกิดความรู้จักรู้แจ้งรู้จริงจึงนำมาเทศนาบอกเล่า ให้ได้เกิดแสงสว่างอันคือปัญญา แก่เหล่าพระโยคาวจรทั้งหลาย การปฏิบัติธรรมในงานพุทธาภิเษกฯนั้นมีตลอด ๒๔ ชม. ซึ่งเป็นการปฏิบัติธรรมกับผัสสะในปัจจุบัน คือการกินอยู่หลับนอน อันเป็นกรรมฐานของชาวอโศกโดยการปฏิบัติอย่างเคร่งครัดแต่ไม่เคร่งเครียดและในเรื่องของการกิน ซึ่งอยู่ในหมวดธรรม โภชเนมัตตัญญุตา คือ การประมาณในการบริโภค นักปฏิบัติจะพยายามตั้งสติสำรวมอินทรีย์ ตา หู จมูก ลิ้น กาย ใจ อยู่เสมอ ในทุกขณะความเคลื่อนไหวของจิต โดยเฉพาะเวลาตักอาหารในช่วงเช้า มื้อแรกและมื้อเดียวของวัน ในศาลา ช่วงเวลา ๑๒.๐๐-๑๔.๐๐ น.หลังฉันหนังท้องตึงหนังตามักเร่ิมหย่อน ถีนมิทธะคือความง่วงความหรี่หลับก็มักจะเข้ามาครอบงำจิต ถือเป็นโจทย์ที่ดีสำหรับการทำความเพียรให้สติตื่นจากกิเลสเสมอ คือชาคริยานุโยคะ ในรายการธรรมะบนกระดานตามจุดต่างๆ ๔ จุดในงาน การพุทธาภิเษกฯภาคบ่ายนั้น ก็จะเป็นการบำเพ็ญคุณบำเพ็ญธรรมแบบบูรณาการ โดยมีการแบ่งกลุ่มพบสมณะสิกขมาตุประจำกลุ่ม ซึ่งท่านก็จะพาบูรณาการทั้งสนทนาธรรมและพาลงทำงานตามฐานงานต่างๆ ตามแต่จะบริหารเวลาโดยให้เป็นองค์รวม การทำงานและการปฏิบัติธรรมคืออันหนึ่งอันเดียวกัน เป็นบรรยากาศที่อบอุ่นมีการทำงานที่ครบพร้อมพุทธบริษัท ๔ เป็นมิติใหม่ของการจัดรายการภาคบ่ายเลยทีเดียว ธรรมะภาคค่ำวันมาฆบูชาพ่อครูได้เทศนากัณฑ์พิเศษด้วยธรรมะอันอนุตตริยะ คือธรรมะของพระพุทธเจ้าอันยอดเยี่ยม เพื่อให้เกิดประโยชน์สุขแก่ตนเองและแก่มวลชนและประชาชนแก่ส่วนรวมของประเทศชาติและโลก ส่วนรายการภาคค่ำของวันอื่นๆของงานก็จะมีรายการสัมภาษณ์ปฏิบัติกร ในชื่อชุดต่างๆ เช่น ชุด “ศิลปะโกลุตระนั้นเป็นฉันใด” รายการนี้พ่อครูได้ดำเนินรายการเองเป็นการเปิดตัวศิลปะโลกุตระเป็นครั้งแรก โดยมีคุณสู่แดนธรรม คุณแสงศิลป์ คุณเพชรพันศิลป์ สามศิลปินร่วมรายการด้วย ในค่ำวันพุธที่ ๒๔ก็มีการสัมภาษณ์ปฏิบัติกรชุดสุดยอดกสิกรรม และวันค่ำวันพฤหัสบดีที่ ๒๕ ก็เป็นชุดสุดยอดปาฏิหาริย์ ล้วนแล้วแต่เป็นประสพการณ์จริงนำมาบอกเล่าต่อให้ได้ประโยชน์ทั้งสิ้น ช่วงหลังทำวัตรเช้าวันอังคารที่ ๒๓ มีการประชุมตลาดอาริยะซึ่งปีนี้จะมีการจัดตลาดอาริยะในอาคารสวน.ที่เป็นอาคารใหญ่สุดของชาวอโศกแต่ยังอยู่ในช่วงก่อสร้างให้แล้วเสร็จทันจัดงานในเดือนเมษายนนี้ ในวันที่ ๒๕ และ๒๖ กุมภาพันธ์มีรายการตอบปัญหาอันยอดเยี่ยมโดยพ่อครู ซึ่งวันแรกจัดในช่วงบ่าย แต่วันหลังได้ย้ายเวลาไปจัดในภาคค่ำแทน การตอบปัญหาครั้งนี้ได้มีปรากฏการณ์ที่พิเศษเกิดขึ้น คือมีคำถามของดช.ไม้เมืองพุทธ กรุณา หรือดช.นโม ที่แม้จะเรียนเพียงชั้นม.๑ ก็สามารถเขียนข้อธรรมะอันลึกซึ้งมาให้พ่อครูได้อ่าน และนำมาวิเคราะห์ได้ ในเรื่องของการมองความสำคัญของเวลาที่ต่างกันระหว่างจิตที่มีโลกียะสูงกับจิตที่เป็นโลกุตระ…. พ่อครูว่า..สรุปแล้วคุณจะช้าอีกกี่ชาติ ชาตินี้จะมาไหม ถ้ามา จะผลัดผ่อนอีกกี่ปี กี่เดือน กี่วัน อย่าหาว่าอาตมาเร่งรัดนะ ลูกเอ๋ยราชธานีอโศก พ่อลงทุนถากถางไว้ให้ ไปเถอะ ศีรษะอโศกก็ยังมีที่ให้ไป สันติอโศกก็ได้ถ้าเราถูกโฉลกกับในเมือง หรืออยากขึ้นป่าเขาภูผาฟ้าน้ำก็ไปได้ อยากจะไปทะเลก็ไปได้ ชเลขวัญยินดีต้อนรับอยู่ หรือจะไปธรรมชาติอโศกมีที่เป็นร้อยๆไร่มีมังคุดทุเรียนผลไม้ให้เก็บ จะไปทางตะวันออกตะวันตกทางเหนือทางใต้เราชอบที่ไหนก็ไป จะช้าอยู่ใย ถามจริงๆ ถ้าคิดว่าอาตมาอยาก อาตมาอยากให้พวกเรามาไหม ...ทำไมรู้ใจอาตมา ถ้าเชื่อว่าอาตมาอยาก อาตมาอยากให้พวกคุณจมในโลกีย์ไหม...ก็ไม่ พวกคุณนี่รู้ใจอาตมาทำไมเก่ง...เก่งจริงหรือเปล่า….ไม่? ถามอีกเมื่อคุณรู้ใจอาตมาแล้วคุณรักอาตมาไหม ...แล้วตามใจอาตมาได้ไหม….ได้ ตอบง่ายดี...โกหกหรือเปล่า? คนที่มาได้ก็พูดได้ แต่คนมาไม่ได้ก็พูดไม่ได้ แต่เสียงคนมาได้นี่พูดเยอะกว่า ก็เลยดังแต่แสดงว่าคนที่มาแล้วทำเสียงข่มคนอื่น มาแล้วอย่าออกไปนะ ระวังหมาจิ้งจอกเลียบเคียงข้างๆนะ คุณจะตายวันตายพรุ่งไม่รู้ง่ายๆ จะช้าอยู่ใย อ่านของดช.ไม้เมืองพุทธ กรุณา ดช.นะโม การมองความสำคัญของเวลาแบบจิตที่มีโลกีย์สูง ผู้นี้จะเป็นผู้มองไม่เห็นค่าของเวลาที่เปลี่ยนทุกวินาที และที่สำคัญคือวินาทีที่ผ่านไป มีแค่ครั้งเดียวในชีวิต ซึ่งแน่นอน ผู้นี้ย่อมไม่รู้จักกับปัจจุบันอย่างแน่นอน ผู้นี้ย่อมไม่เจริญอย่างแน่นอน เพราะมีภพอยู่กับความไม่จริง ความไม่เที่ยงไม่แท้ไม่แน่นอน จิตจมอยู่กับอดีต และเพื่ออยู่กับอนาคต ไม่รู้ความจริงตามความจริง ผู้นี้ย่อมไม่มีสัจจะ มีแต่ความไม่รู้ และอวิชชา(ไม่เรียนรู้อดีตในปัจจุบันและหลงในวิปลาส ๓) การมองความสำคัญของเวลาแบบจิตที่เป็นโลกุตระ ผู้ที่ก้าวเข้าสู่เส้นทางของโลกุตระ ผู้นั้นย่อมเรียนรู้ศึกษาปัจจุบันที่เป็นสัจจะ เป็นความจริงอันสูงสุดของพุทธ ที่ทำได้ยากยิ่ง ซึ่งผู้ที่รู้จักกับปัจจุบันได้นั่นแหละคือ อาริยชนผู้เจริญ(โสดาฯสกิทาฯอนาคาฯอรหันต์) ผู้นี้จะรู้สึกว่าเวลาบนโลกช่างเร็วเหลือเกิน เพราะรู้ว่าชีวิตนี้น้อยนักชีวิตนี้สั้นนัก และยังคิดที่จะพัฒนาให้จิตสูงขึ้นอยู่ตลอดเวลา เวลาของผู้นี้จึงเร็วก่าปุถุชนที่หนาด้วยกิเลส เพราะผู้นี้อยู่กับปัจจุบันที่เป็นสัจจะเท่านั้น มีแต่ปัจจุบันที่จะสามารถสร้างกรรมได้ ดังนั้น ทุกเศษเสี้ยววินาทีคือบุญ ผมเข้าใจถูกไหมครับ (นโม ดช.ไม้เมืองพุทธ กรุณา ม.๑ สส.ฐ.) ในงานนี้มีการสอบเก็บคะแนน ว.บบบ.ในเวลา ๑๔.๐๐-๑๖.๐๐ น.ของวันศุกร์ที่ ๒๖ กุมภาพันธ์ โดยมีนศ.ว.บบบ.เข้าสอบทั้งหมด ๓๗๐ คน มีการจัดห้องสอบแยกประเภทตามเข็มที่ได้รับแล้ว ซึ่งบรรยากาศการสอบเป็นไปอย่างเข้มขลัง ก่อเกิดพลังแห่งการเรียนรู้ แม้เป็นธรรมะทวนกระแสใจหมู่สัตว์ แต่ก็ยังมีผู้มีธุลีในดวงตาน้อยตื่นรู้ขึ้นมาได้ มาร่วมสอบว.บบบ.กัน ๖ วันผ่านไป รวดเร็วยิ่งนักสำหรับผู้รู้ค่าของเวลาในปัจจุบันขณะ ทุกเสี้ยววินาทีจึงเป็นวินาทีแห่งการชำระจิตสันดานให้หมดจด ปิดท้ายงานในวันที่ ๒๗ กุมภาพันธ์ด้วยการเฉลยข้อสอบว.บบบ.และการสรุปสภาวธรรมและการทำงานในช่วงทำวัตรเช้า จากนั้นจึงร่วมกันเก็บข้าวของเก็บงาน ซึ่งผู้มาร่วมงานก็ให้ความร่วมมือเป็นอย่างดี ถือว่าทุกคนมาเป็นเจ้าภาพงานร่วมกัน งานนี้มีปรากฏการณ์แปลกใหม่หลายอย่างที่เป็นนิมิตว่าชาวอโศกจะได้ถึงรอบที่ต้องพัฒนาตนเองให้มากขึ้น ให้เป็นอโศกอนุตตริยะ คืออโศกรอบใหม่อันยอดเยี่ยม แม้เด็กอายุน้อยเรียนเพียงม.๑ ก็สามารถเขียนข้อธรรมอันลึกซึ้งที่พ่อครูยังบอกว่าพ่อครูอาจเรียบเรียงไม่ได้ดีเช่นนี้ก็เป็นได้ ทำให้ผู้ใหญ่ต้องหันมามองตนพัฒนาตนเองให้มากขึ้นอีก เพราะชีวิตนี้น้อยนักสั้นนัก คนดีพึงดูถูกอายุนั้นเสีย พึงประพฤติดุจคนมีศีรษะถูกไฟไหม้ มฤตยูจะไม่มาถึงย่อมไม่มี(พุทธพจน์) …..จบ