สื่อธรรมะพ่อครู(อวดอุตริมนุสธรรม) ตอน ความสามารถพิเศษอย่างใดที่ควรมีในตน.docx

โฟลเดอร์ธรรรมะพ่อครูตัดเป็นหัวข้อย่อย
ประเภทไฟล์เอกสาร (application/vnd.openxmlformats-officedocument.wordprocessingml.document)
ขนาดไฟล์8.37 KB
วันที่แก้ไข26 ธันวาคม 2561

เนื้อหาในไฟล์

สื่อธรรมะพ่อครู(อวดอุตริมนุสธรรม) ตอน ความสามารถพิเศษอย่างใดที่ควรมีในตน _ส.ฟ้ารู้ฝากข้อเสนอของโยมมาว่า..ถ้าบ้านราชจะให้คนอยู่ได้เป็นพันควรจะสร้างคอนโดสัก 2-3 หลังผู้สูงอายุและคนที่อยู่เก่าบ้านทรุดโทรมให้ไปอยู่คอนโดให้หมด 5 ชั้นก็พอ ชั้นบน ไว้ประชุมหรือปลูกผักสวนครัวก็ได้ชั้นล่าง 3 ชั้นเป็นที่พัก ชั้น 2 เป็นห้องประชุม และทำกิจกรรม ผู้สูงอายุไม่เหมาะ ไปอยู่ หลังละคน แล้วให้มีเด็กรู้ดูแลผู้สูงอายุทุกชั้นมีกิจกรรมการเรียนการสอน นักเรียนผู้ดูแล ผู้สูงอายุ อาจจะขาย ห้องละ 2 ถึง 300,000 บาท อยู่ได้ 2 คน ก็จะมีผู้ไปอยู่ที่บ้านราชเพิ่มมากขึ้น อย่างรวดเร็ว ผู้สูงอายุไม่ต้องหอบที่นอนหมอนมุ้งเดินทาง ค่ะ พ่อครูว่า…คอนโดฯก็มีส่วนตัว ถ้าคนไหนที่เขามีความรู้สึกอยากได้ส่วนตัวมากๆ ก็คิดว่าคงไม่เหมาะสมที่จะมาอยู่ที่นี่ มาอยู่ที่นี่ต้องตั้งใจว่าเราจะต้องละความเป็นส่วนตัว มาอยู่เพื่อที่จะไม่ยึดมาเป็นความเป็นส่วนตัวให้ได้ จนกระทั่งไม่ยึดความเป็นส่วนตัวได้หมดเลยได้นี่แหละคือแท้ๆของที่นี่ ถ้ายังมีส่วนตั๊วส่วนตัวอยู่ก็ยังยาก มันจะต้องเสมอสมาน ไม่มีอะไรแตกต่างไม่มีอะไรที่จะไปมีตัวขัดแย้ง ต่างๆนานา มันเหมือนๆกัน คละเคล้า ส่วนใหญ่ 3 อันเป็นแบบนี้เราไม่จำเป็นจะต้องพิเศษแตกต่างต้องโดดเด่นกว่า ต้องมีอะไรที่ มีแง่เชิงที่เราจะชู ชูในแง่สะอาดก็ได้ ในแง่สกปรกในแง่ซกมกในแง่ไฮโซก็ได้มันได้ทั้งนั้นถ้าเราจะโชว์อะไรเด่น แต่ถ้าเผื่อว่ามันก็ไม่ได้แยกตัวเองให้เด่นเกิน เพราะฉะนั้นที่ท่านใช้คำว่า สังคมของพระศรีอารย์ คนลงมาจากบันไดบ้านเดินแล้วคนก็ดูเหมือนกันหมดไม่รู้ว่าใครเป็นใคร นี่คือความหมาย ช่างไม่มีอะไรแตกต่างไม่มีค่าอะไรที่จะบอกว่ามากน้อยสูงต่ำ มันเหมือนกันไปหมดเลย อย่างนี้ต่างหากคือความเป็นหนึ่งเดี๋ยวที่แท้

อ่านต่อ

จริง แต่แท้จริงมันก็ไม่ถึงขนาดนั้นหรอก แต่ก็ต้องพยายาม ลดความแตกต่างให้ได้มากๆ ใครยังยึดถือคุณก็ต้องแปลกต้องเด่นต้องพิเศษไม่เหมือนส่วนใหญ่ไม่เหมือนส่วนรวม คนที่จะไม่เหมือนส่วนใหญ่ไม่เหมือนส่วนรวมได้นั้นคือความรู้ความสามารถความพิเศษ อุตริมนุสธรรม มันเด่นกว่าจนกระทั่งตามไม่ทันจริงๆ นี่ต่างหากคือความเหนือ ไม่เหมือนพิเศษ ส่วนความสามัญที่ไม่ใช่เรื่องอุตตริมนุสสธรรม มันก็ต้องเหมือนกันหมด ส่วนอุตริมนุสธรรมเท่านั้นที่มันเด่นกว่าด้วยที่เรียกว่า คุณอยากเด่นเท่าคุณจะต้องทำอุตตริมนุสสธรรมให้เท่าจึงจะเหมือนกับท่านได้ จึงใช้สำนวนว่า โสดาบันเสมอโสดาบัน สกิทาคาเสมอสกิทาคามี อนาคามีเสมออนาคามี อรหันต์เสมออรหันต์ มันเสมอ เมื่อถึงขั้นนี้ก็เสมอกันแล้วพระโสดาบัน ขั้นนี้เป็นสกิทาคามี ขั้นนี้เป็นอนาคามี ขั้นนี้เป็นอรหันต์ อรหันต์ขั้นที่ 5 ขั้นที่ 6 ขั้นที่ 7 ขั้นที่ 8 ขั้นที่ 9 เหมือนกัน อย่างนี้ต่างหากเสมอ ประเภทที่อยู่สูงกว่าเขาเสมอนั้นจะพยายามลงมาหาต่ำ ลงมาหาให้เหมือนกัน ข้างล่าง เพราะข้างล่าง ที่ลงมานั้นเป็นสมมติ สมมติลดลงมาข้างล่าง แต่อาริยะหรือปรมัตถ์ อุตริมนุสธรรมจะให้เสมอเหมือนนั้นยากมันไม่ง่าย คนที่ได้แล้วสูงจะลงมาเป็นต่ำมันจึงไม่มีปัญหามันง่าย แล้วก็ไม่ได้ยึดถือ เพราะฉะนั้นจะมาทำอย่างคนส่วนใหญ่เขาทำได้มันง่ายกว่าเราไปทำสิ่งที่สูงสิ่งที่ประเสริฐอุตตริมนุสสธรรม มันแอ๊คไม่ขึ้นหรอก แอ๊คอย่างไรก็ไม่ได้ จะไปทำความพิเศษที่รู้ว่าใครเขาก็ทำได้ซกมกสกปรกอย่างนี้ แต่ที่ยากจริงๆคืออุตริมนุสธรรม คุณเสแสร้งทำไม่ได้อันนั้นต่างหากที่มันไม่เสมอ แต่ไอ้ที่ธรรมดานี่ อย่าทำให้แปลกที่มันไม่เข้าท่าเลย ให้มันแปลกแยกออกไป 611224_รายการสำมะปี๋ซีวิต บ้านราชฯ ครั้งที่ 32

ไฟล์อื่นในโฟลเดอร์เดียวกัน