680211 ประชุมสถาบันบุญนิยม และพาณิชย์บุญนิยม 6.jpeg
เนื้อหาในไฟล์
๔.๒.๑ บ้านราช ได้มีการพัฒนาระบบการขายตอบสนองนโยบายการค้าพาณิชย์บุญนิยมทั้ง 4 ข้อ โดยมีการปรับลดสินค้าฟุ่มเฟือย เน้นสินค้าชุมชนและเครือแหมีการคัดกรองสินค้า ตั้งคณะกรรมการ ในการจัดซื้อสินค้า ทําให้เป็นหมู่เป็นคณะมากขึ้น คําถาม บ้านราชมีวิสาหกิจชุมชนสามารถจดแจ้งให้ชุมชนอื่นได้ แต่ให้ชุมชนไปผลิตเองขายเอง โดยวิสาหกิจชุมชนดูแลเอกสารและสถานที่ที่เจ้าหน้าที่มาตรวจสอบ สมณะเดินดิน:เจ้าหน้าที่อย.เขาไว้ใจเรามาก เราควรทําให้สมฐานะที่อย.ไว้วางใจ ไม่ควรไปเปิด ช่องโหว่ที่ไม่ถูกต้องขึ้นมา ทําให้ถูกกฎเกณฑ์เขาดีกว่า เจ้าหน้าที่เขาต้องมาดูว่าเราผลิตที่สถานที่นี้จริง หรือเปล่า กฎหมายว่าอย่างไรควรทําอย่างนั้น บ้านราชพยายามแก้ไขในด้านการพาณิชย์ให้รับรู้ร่วมกัน ทําการเงิน การสั่งซื้อ การจัดซื้อมี คณะทํางานปรึกษากัน ทําให้เป็นระบบ มีตัวอย่างบริษัทปูนมาติดต่อประกบคนสั่งซื้อเลย เอาของนั่นของนี้มาให้ เพื่อให้ผูกขาดบริษัท ของเขาทั้งที่อีกบริษัทลดราคากว่า แต่คนสั่งก็สั่งเจ้านี้เจ้าเดียว เพราะฉะนั้นถ้าทําอะไรคนเดียว รู้เรื่องคน เดียว ตัดสินใจคนเดียว สั่งซื้อคนเดียวก็จะมีความเสี่ยงในการทํางานโดยเฉพาะในด้านพาณิชย์บุญนิยม บ้านราชก็พยายามแก้มา ตอนนี้เขาก็โอเคกันแล้ว การลุยคนเดียวตนเองไม่อยู่ไปต่อไม่ได้ เพราะฉะนั้นพยายามให้มีระบบเกิดขึ้น จะสามารถ สืบทอดกันต่อไปได้ ก็จะเป็นความสบายใจของทุกๆฝ่ายที่ได้ทํางานร่วมกัน เพราะเราก็มั่นใจว่าทุกคนมี ความตั้งใจที่จะมาเสียสละกันอยู่แล้ว มันก็ง่ายเพราะไม่มีการโกงเกิดขึ้น จึงต้องมีระบบป้องกันคนของเรา สม.กล้าข้ามฝัน:มีตัวอย่างตัวแทนจําหน่ายไปติดต่อสินค้ามาส่งให้เราขาย ตอนแรกก็มีไม่กี่ตัว ต่อมามีเพิ่มขึ้นอีกเรื่อยๆ ของแห้งหลายอย่างในร้านเป็นของค่ายนี้ค่ายเดียว ทําอย่างนี้
อ่านต่อ
ไม่กระจายรายได้ ดีไม่ดีเราไปให้คนนี้ทําแทนเลย จึงตัดแทนจําหน่ายคนนี้ออกและให้ซื้อสายตรงเลย และรับของพวกเราที่ ผลิตเองและถูกต้อง เป็นการกระจายรายได้ไม่ให้มากินหัวคิว มิฉะนั้นเราก็ไปส่งเสริมทุนนิยมให้เขาโตขึ้น ทุกวัน จึงขอให้ระวังเพื่อจะไปเกิดขึ้นที่ไหน สมณะฟ้าไท:ระบบการซื้อของแห้งมาจากที่อื่น รายเหลือจะเหลือนิดเดียวแต่เหนื่อยมาก ซึ่งไม่ ค่อยเห็นด้วยเท่าไหร่ ถ้าผลิตในชุมชนขายเอง ขายได้น้อยแต่รายเหลือได้เยอะ แต่ซื้อมาจากที่โน่นที่นี่วิ่ง กันหอบแดดไม่มีวันหยุด ของเต็มร้านไปหมด ขายได้ไม่รู้กี่แสนแต่เหลือนิดเดียว อาตมาว่าเหนื่อยฟรี ไม่ต้องไปแย่งเขาขายหรอก เอาแค่ของในชุมชนตนเองและชุมชนชาวอโศกใกล้ๆ ยิ่งไปซื้อตลาดทุนนิยม มายิ่งแล้วใหญ่ วิ่งตาลีตาเหลือก ไม่มีเวลาฟังธรรม ไม่มีเวลาประชุม เดี๋ยวก็ป่วยเป็นโรคสารพัด ดูแล้วไม่ คุ้มค่าที่จะไปทําพวกนี้ ของทุนนิยมให้เขาขายไปเถอะ มาขายของพวกเรากันเองดีกว่า ขายของพวกเรา กันเอง ของดี ราคาถูก ซื่อสัตย์ มีน้ําใจ ดีกว่า อาตมาว่าไม่เหนื่อยมากและมีคุณค่ามากกว่าและเราก็ชรา ภาพมากขึ้น เดี๋ยวก็ต้องจ้างลูกจ้างอีกก็จะมีปัญหาอีก ระบบควบคุมก็ยาก ร้านของแห้งที่บ้านราชยอดสูงมากแต่รายเหลือต่ํามากสู้ร้านน้ําปั่นผักที่เราผลิตเองไม่ได้ เราไม่ ควรจะไปเหนื่อยกับของทุนนิยมที่เขาใส่ซองมา มากินน้ําปั่นผัก อาหารมังสวิรัติ ผักไร้สารพิษ พอแล้ว ไม่เหนื่อยมาก ไม่เป็นหนี้มากและไม่เสียพลังงานมาก แต่คนจะหันมาพัฒนาตนเองมากกว่า มีเวลาฟัง ธรรม มีเวลามาทําประโยชน์อื่นเยอะแยะมากมาย สายพาณิชย์ไม่มีเวลาฟังธรรมหรอก สุดท้ายปัญหา เพียบและปัญหาการเงินเกิดจากสายพาณิชย์มากที่สุด ซึ่งเรื่องนี้เป็นเรื่องอันตรายที่เราไม่ควรปล่อยปละ ละเลย ๒