560226_ตอน ๓ ปฏิบัติธรรมด้วยอาหาร.docx
เนื้อหาในไฟล์
สกู๊ปงานพุทธาภิเษกฯ ครั้งที่ ๓๗ ตอน “ปฏิบัติธรรมด้วยอาหาร” เวลาประมาณ ๕-๗ นาที ทีม พี่ยิ่ง, ร็อค บทบรรยาย...... ในงานพุทธาภิเษก สุดยอดปาฏิหาริย์ ครั้งที่ ๓๗ เราจะได้เห็นภาพนักปฏิบัติธรรมชาวอโศกต่างเร่งขวนขวายพัฒนาตนเพื่อทำปาฏิหาริย์อย่างสัมมาทิฏฐิให้แก่ตนเอง หนึ่งในปาฏิหาริย์ของการปฏิบัติที่เคร่งครัดนั้นก็คือ “อาหาร” ที่พ่อครูสมณะโพธิรักษ์ได้เน้นย้ำและนำมาบรรยายประกอบธรรมะอยู่เสมอๆ เพราะในอาหารมีกิเลสแฝงอยู่มากมาย ทั้งรูปรสกลิ่นเสียงสัมผัส การเสพย์อร่อยในรสชาติ จึงเป็นการบำรุงบำเรอความสุขอย่างสำคัญ ส่งผลให้จิตวิญญาณเคยชินกับการทำตามใจตัวเองอย่างยิ่ง เมื่อเราต้องกินอาหารทุกวัน นักปฏิบัติธรรมจึงได้ฝึกฝืนใจตัวเองทุกวัน นั่นคือเราได้สร้างปาฏิหาริย์ โดยการอดทนต่อความอยากของกิเลสให้ตัวเองเพิ่มขึ้นๆ ทุกวัน VTR สัมภาษณ์ผู้มาร่วมงานพุทธาภิเษกฯ (ประเด็น..... มีวิธีการปฏิบัติธรรมด้วยการโภชเนมัตตัญญุตาอย่างไรบ้าง?) บทบรรยาย...... ทางด้านของนักบวช องค์พระสัมมาสัมพุทธเจ้าก็ทรงให้หลักปฏิบัติอริยมรรคมีองค์ ๘ ที่กำจัดทุกข์ในชีวิตประจำวันได้อย่างดีเยี่ยม ไม่มีทางผิดพลาด เรียกว่า “อปัณณกปฏิปทา” แปลว่า ข้อปฏิบัติที่ไม่ผิด ดังนั้น หากผู้ปฏิบัติใด ได้ปฏิบัติอยู่ ในกรอบของ “การสำรวมอินทรีย์.. โภชเนมัตตัญญุตา.. ชาคริยานุโยคะ" ก็ยังเป็นผู้ไม่ปฏิบัติผิดจากหลักของศาสนาพุทธ ยังไม่ออกนอกทางพุทธ ย่อมหวังได้มรรค ได้ผล ของศาสนาพุทธ ที่เป็น “อาริยะ” เป็น “โลกุตระ” VTR สัมภาษณ์สมณะผืนฟ้า อนุตตโร (ประเด็น..... ทำไมอาหารจึงมีความสำคัญเป็นหนึ่งในโลก และเกี่ยวพันกับจิตวิญญาณอย่างไร?) การโภชเนมัตตัญญุตา ก็คือการรู้จักปฏิบัติธรรมกับการกินการใช้ ต้องประมาณให้ดีแก่ตน อย่าให้มันสร้างกิเลสให้แก่ตน ต้องลดก
อ่านต่อ
ิเลสในการกิน การใช้ให้ได้ และจะต้องสัมพันธ์ไปกับ “การสำรวมอินทรีย์ ” อันจะพาไปสู่ การกำจัดกิเลส จนสิ้นตัวตนถึงขั้น “หมดอาสวะ” ส่วนชาคริยานุโยคะ เป็นเรื่องของความตื่นจากโลกีย์ หลุดพ้นจากโลกีย์ รู้เท่าทันโลกีย์ ที่เราหลงใหล เราตกเป็นทาสในทุกๆเรื่อง ถ้าผู้ใดสามารถรับรู้ความเป็นทาสตั้งแต่หยาบจนถึงละเอียด เราก็ตื่นขึ้นมา หลุดพ้นออกมาเป็นพุทธะ VTR สัมภาษณ์สิกขมาตุสร้างฝันใหม่ อโศกตระกูล (ประเด็น..... อาหารหรือการโภชเนมัตตัญญุตาจะพาให้เราบรรลุธรรมได้อย่างไร?) บทบรรยาย...... ในเรื่องของอาหารต้องเกี่ยวข้องอยู่กับมนุษย์ทุกคน ต้องถูกกระทบสัมผัสด้วยตา หู จมูก ลิ้น กาย ใจ ของเราอยู่ประจำ เพราะฉะนั้นการโภชเนมัตตัญญุตา จึงเป็นเรื่องที่สำคัญ และเป็นกรรมฐานของชาวอโศกคือ เรื่องการกินอยู่หลับนอน ถ้าใครปฏิบัติธรรมมีความระมัดระวังในเรื่องการบริโภค จะเป็นการบริโภคอาหารหรือเป็นพวกของใช้ต่างๆที่เป็นเครื่องอุปโภคก็ตาม เราก็สามารถที่จะเรียนรู้การปฏิบัติธรรมภาคปฏิบัติ คือลดละความติดยึดในการบริโภคได้ อันเป็นปาฏิหาริย์ของพุทธที่เป็นอนุสาสนียปาฏิหาริย์ที่พระพุทธเจ้าทรงสอนโดยแท้ (จบตอน ๓)