671109 ประวัติ ส.ธัมมนิยโม

ิยมรรค ยิ่งยิ่งขึ้น

อุปสรรคของการปฏิบัติธรรม

สุขภาพ และ มีโรคประจำตัว

การสึก

จากวันที่บวช ๒๒ มีนาคม ๒๕๒๘ จนถึงปัจจุบัน ไม่เคยคิดจะสึก แต่รู้ว่าการปฏิบัติธรรมไม่ง่ายเหมือนอย่างที่เราคิด ในตอนแรกแรก ว่าจะบรรลุได้ไม่ยาก ส่วนอนาคต ยังไม่มาถึง

เหตุผลที่ทำให้นักบวชต้องสึกในความคิดเห็นของท่าน

เพราะไม่ปฏิบัติอย่างต่อเนื่อง ในการปฏิบัติไม่ผิด ที่เรียกว่า “อปัณกปฏิปทา” คือสำรวมอินทรีย์ โภชเนมัตตัญญุตา ชาคริยานุโยคะ และประมาณ หรือไม่รู้ประมาณ ต่อผัสสะที่เกิดขึ้นกับตน

วิเคราะห์วิจารณ์ญาติธรรม

ขออภัยด้วย วิจารณ์ไม่ถูก ไม่รู้จะวิจารณ์อะไร

วิเคราะห์วิจารณ์คนวัด

สำหรับคนวัด ก็ขอให้เป็นคนดี ตามฐานะของตน ไม่ทำผิดศีล ไม่ทำผิดระเบียบ มีสัมมาคาระวะ มองกันและกันด้วยสายตา ที่เอ็นดูต่อกัน

เป้าหมายหรืออุดมคติของท่าน ในชาตินี้

บวชไม่สึก บรรลุธรรมให้ได้ อย่างน้อยสมบูรณ์ด้วยญาณ ๗ ของพระโสดาบัน

ข่าวมรณานุสติ

เวลา ๐๘.๔๐ น. ของวันพฤหัสบดีที่ ๗ พฤศจิกายน ๒๕๖๗

ท่านสมณะเบิกบาน ธัมมนิยโม

นักบวชชาวอโศก ท่านจำวัดที่ บวรสันติอโศก

ได้มรณะภาพอย่างสงบ ด้วยโรคมะเร็งตับ ที่โรงพยาบาลนพรัตน์ กรุงเทพมหานคร สิริอายุ ๗๔ ปี อายุพรรษา ๓๙ พรรษา

ประวัติสมณะเบิกบาน ธัมมนิยโม

ชื่อเดิม นายชูชัย นิยมในธรรม

เกิดวันเสาร์ที่ ๒๐ ตุลาคม ๒๔๙๔ กรุงเทพฯ

การศึกษา จบชั้นมัธยมศึกษา ปีที่ ๓

ชื่อบิดา มารดา นายเมากี่ แซ่แต้ นางซกเจ็ง แซ่ปึง

อาชีพบิดา มารดา เดิมค้ากาแฟ ของกินเล่น เป็นบุตรคนที่ ๔

มีพี่น้อง ๕ คน

๑.นายชูชาติ นิยมในธรรม อาชีพเซลล์แมน

๒. นางสาววรรณา นิยมในธรรม อาชีพลูกจ้าง

๓. นางสาววรรณี นิยมในธรรม อาชีพลูกจ้าง

๔. สมณะเบิกบาน ธัมมนิยโม นักบวช

๕. นางสาวลมัย นิยมในธรรม ข้าราชการ

ประวัติสมัยฆราวาส

ชีวิตตั้งแต่เด็กจนถึงผู้ใหญ่ เป็นคนเรียบร้อย ไม่เที่ยวเตร่ อยู่กับบ้าน มีเพื่อนก็เหมือนไม่มี เพราะไม่ติดเพื่อน ไม่มีเพื่อนเรียน

หน้าที่การงานช่วงสุดท้าย ก่อนเข้าสู่ใต้ร่มอโศก

เป็นพนักงงานส่งเอกสารธนาคารกรุงเทพ ๑ ปี

ประวัติการปฏิบัติธรรม

พบชาวอโศกครั้งแรกมาฟังธรรมะวันอาทิตย์ “เชิญมาคาระวะพระโสดาบัน” ที่สันติอโศก เดือนสิงหาคม ๒๕๒๐ ขณะที่อายุได้ ๒๖ ปี

ประทับใจ

รูปแบบนักบวชชาวอโศกและข้อปฏิบัติธรรม

เริ่มปฏิบัติธรรม

ก่อนเจอชาวอโศก ศึกษาและปฏิบัติแบบสายหลับตา ของสำนักสงฆ์ถ้ำพระโพธิสัตว์สระบุรี และวัดธรรมกาย ปทุมธานี อายุประมาณ ๒๔ ปี

ปฏิกริยาทางบ้าน

พี่น้องไม่ว่าอะไร เพราะโตโตกันแล้ว ส่วนแม่ไม่เห็นด้วย (พ่อเสีย) เพราะอยากให้เอาดีทางโลก

กว่าจะฝ่าฟันถึงขั้นนักบวช

เป็น ปะ สามเดือน นาค สามเดือน สามเณร สามเดือน จึงเลื่อนฐานขึ้นเป็นสมณะ

ความรู้สึกต่อพ่อครูสมณะโพธิรักษ์

ยิ่งอยู่กับพ่อครูนานนาน เห็นผลงานของท่านมากขึ้น ก็ยิ่งแน่ใจว่า พ่อท่านเป็นโพธิสัตว์จริง ตามที่ท่านประกาศ และ ท้าทาย ให้เราอยู่กับท่าน นานนาน แล้วจะรู้ว่าท่านเป็นใคร?

ตบะที่เคยบำเพ็ญ

มีสัมมาอาริยมรรคมีองค์ ๗ ที่สะสมมากขึ้นเรื่อยๆ เป็นสัมมาสมาธิ อริยมรรค ยิ่งยิ่งขึ้น

อุปสรรคของการปฏิบัติธรรม

สุขภาพ และ มีโรคประจำตัว

การสึก

จากวันที่บวช ๒๒ มีนาคม ๒๕๒๘ จนถึงปัจจุบัน ไม่เคยคิดจะสึก แต่รู้ว่าการปฏิบัติธรรมไม่ง่ายเหมือนอย่างที่เราคิด ในตอนแรกแรก ว่าจะบรรลุได้ไม่ยาก ส่วนอนาคต ยังไม่มาถึง

เหตุผลที่ทำให้นักบวชต้องสึกในความคิดเห็นของท่าน

เพราะไม่ปฏิบัติอย่างต่อเนื่อง ในการปฏิบัติไม่ผิด ที่เรียกว่า “อปัณกปฏิปทา” คือสำรวมอินทรีย์ โภชเนมัตตัญญุตา ชาคริยานุโยคะ และประมาณ หรือไม่รู้ประมาณ ต่อผัสสะที่เกิดขึ้นกับตน

วิเคราะห์วิจารณ์ญาติธรรม

ขออภัยด้วย วิจารณ์ไม่ถูก ไม่รู้จะวิจารณ์อะไร

วิเคราะห์วิจารณ์คนวัด

สำหรับคนวัด ก็ขอให้เป็นคนดี ตามฐานะของตน ไม่ทำผิดศีล ไม่ทำผิดระเบียบ มีสัมมาคาระวะ มองกันและกันด้วยสายตา ที่เอ็นดูต่อกัน

เป้าหมายหรืออุดมคติของท่าน ในชาตินี้

บวชไม่สึก บรรลุธรรมให้ได้ อย่างน้อยสมบูรณ์ด้วยญาณ ๗ ของพระโสดาบัน

มีการกำหนดฌาปนกิจ ในวันเสาร์ที่ ๙ พฤศจิกายน ๒๕๖๗

มีรายการรำลึกถึงท่านสมณะธัมมนิยโม ก่อนเคลื่อนสรีระท่านไปสุสาน

เวลา ๑๔.๐๐ น. ประชุมเพลิง ๑๕.๐๐ น. ที่เฮือนสุดชีวิต บวรราชธานีอโศก

ขอน้อมกราบนมัสการลา ด้วยความเคารพค่ะ