590408_พิธีรับเข็มพระธรรม ว.บบบ.รุ่นที่ ๔ บ้านราชฯ.docx

่างไร เราไม่สะสมก็อยู่ได้ เราไม่เดือดร้อนใจมีวิปฏิสารไม่ทุกข์ทรมาน สุขสงบสบายอบอุ่นดี เป็นการยืนยันส่ิงจริงที่สุดที่มนุษย์เป็นคนตอบ พวกเราตอบความจริงนี้ ไม่ได้ตอบด้วยปาก แต่ว่าทำด้วยพฤติกรรมสังคมจริงเวลาจะเป็นเครื่องพิสูจน์ พวกเราจะไม่ล้ม แต่ไม่มีอะไรเที่ยงหรอก จะยืนยาวถึง๕๐๐ ปีเจริญสูงสุดจากนั้นจะเสื่อมลง ไม่ใช่เดาแต่เป็นหลักฐานเหตุผลที่เป็นมาได้ ช่วงนี้ก็มีแต่เจริญไปจนกว่าจะถึงอีก ๕๐๐ ปี แต่ศาสนาพุทธจากนี้ไปจะเสื่อมลง จนสูญ เป็นพุทธันดร พุทธเกิดไม่ได้ คนชั่วเยอะมาก จนกว่าจะมีไฟล้างโลก รับวิบากกันไป ตายกันอย่างทรมานกันจนหมด แล้วตกนรกใช้วิบากต่อ มีแต่คนดีเหลือมา หมดกลียุค คนดีจะเกิดมาเต็มโลก ไม่ต้องมีศาสนาพุทธเลย ช่วงดีสุด แล้วช่วงเลวร้ายสุดก็ไม่มีศาสนาพุทธ จนกว่าจะเสื่อมถึงขั้นหนึ่ง จากอายุคนแปดหมื่นปี แสนปี ก็ต้องช่วยเหลือแล้ว พระพุทธเจ้าจึงอุบัติ พระศรีอาริยเมตตรัยจึงเกิด ตรงที่สังคมเสื่อมระดับหนึ่งแต่ก็ยังดีมาก อายุยืนยาว เป็นแสนปี แล้วก็มาช่วยเหลือกัน เอาศาสนาพุทธมาตราไว้ จากนั้นจะเกิดถี่ขึ้นมีพระพุทธเจ้าองค์ต่อๆไป ศรีอาริยเมตตรัยจะเกิดหลังพุทธันดร จนกว่าจะเสื่อมลงไปอีก พระพุทธเจ้าองค์ใหม่ก็เกิดแต่ละภัทรกัปป์ แต่ละภัทรกัปป์จะมีพระพุทธเจ้ากี่พระองค์ก็แล้วแต่ ช่วยกันจนสิ้นภัทรกัปป์ จนพุทธันดร หมุนเวียนในมหาจักรวาลนี้ ก็มีรายละเอีดยที่ไม่เท่ากัน พวกเราเข้ามาเพื่อสืบสานศาสนาพุทธต่อ พูดกับพวกเราได้เต็มที่ไม่เหมือนข้างนอกที่เขาไม่เข้าใจไม่มีของจริงรองรับ ก็จำเป็นที่เราเหมือนแบ่งพรรคพวกหมู่กลุ่ม เขาก็ว่ามันเอาแต่หมู่มัน เราก็ว่าคุณต่างหากไม่มาเอา แล้วเหมือนหมาเห็นองุ่นเปรี้ยว พวกเราเป็นหมู่กลุ่มย่าง ๔๖ ปีแล้วได้เป็นรูปร่าง แต่ละปีก็ได้พัฒนาการมา มาถึงครั้งนี้จะเป็นอย่างนี้แหละ เราก็ตั้งใจพวกเพียรพิสูจน์ไป เราเป็นผู้รับธรรมรสวิมุติรส แล้วจะมีพฤติกรรมสังคมที่เป็นไป ในการทำงานมาถึงวันนี้ลงหลักเสนาสนสัปปายะก็จำเป็นต้องเอาที่ราชธานีอโศก ไม่มีอื่นดีกว่านี้ก็คงได้แค่นี้ ตั้งแต่เก็งไว้แต่ปฐมอโศกจะทำแผ่นดินพุทธแต่ไม่ได้ในที่สุดก็มาอยู่ที่นี่ เป็นแผ่นดินย่อๆ ที่นี่จะเป็นเกาะรัตราชธานี พวกเราเจริญทางน้ำก่อนแล้วมาเจริญทางบกแล้วไปถึงอากาศ เป็นวิวัฒนาการ จากนั้นพ่อครูทำพิธีมอบปัญญาบัตร และเป้ ปีนี้พยายามหาอะไรที่เข้าท่า เสื้อก็แล้วแจกแล้ว ก็มาได้กระเป๋าเป้ ถ้าลงตัวก็ไม่เปลี่ยน แต่ถ้าดิ้นรนเปลี่ยนก็ค่อยว่ากัน วันนี้นอกจากแจกเข็มเป็นหลักของประกอบก็เปลี่ยนเป็นเป้กระเป๋า ภายหลังจาก พ่อครู แจกเข็มพระธรรม และปัญญาบัตร รวมทั้งของที่ระลึกเป็นเป้ใส่ของ ก็จะนำพวกเราตั้งสัตยาบรรณ สัตยาบัน ว . บบบ . ตั้ง “นโม ตัสสะ ภควโต อรหโต สัมมาสัมพุทธัสสะ” ๓ จบ ก่อน ( แล้วกล่าวนำ ให้ทุกคนที่ร่วมตั้งสัตยาบันกล่าวตาม ) บัดนี้ ณ สถานที่อันเป็นแผ่นดินพุทธแห่งนี้ ข้าพเจ้าทั้งหลาย ตั้งจิต .. ขอให้สัตยาบันต่อพระพุทธ - พระธรรม - พระสงฆ์ นับแต่นาทีนี้ไป ข้าพเจ้าทั้งหลาย ขอปฏิญาณว่า จะประพฤติธรรมะ มีศีล ๕ เป็นอย่างต่ำในชีวิต จะพากเพียรบำเพ็ญ ให้เจริญสูงขึ้นๆไปตามลำดับ จะพยายามประพฤติศีล - ประพฤติธรรม ให้บรรลุธรรมสมควรแก่ธรรม อย่างน้อยจะเว้นขาดอบายมุข และอบายภูมิต่างๆ และข้าพเจ้าทั้งหลาย ขอเว้นขาดอาหารที่เป็นเนื้อสัตว์ทั้งปวง จะเป็นผู้ .. ไม่เป็นภัยแก่สัตว์ใดๆ ไปตลอดชีวิต ข้าพเจ้าทั้งหลายจะซื่อสัตย์ต่อการปฏิบัตินี้ ข้าพเจ้าทั้งหลายเต็มใจและตั้งใจให้สัตยาบัน ปฏิญาณต่อพระพุทธ - พระธรรม - พระสงฆ์ ไว้ ณ ที่นี้ หากข้าพเจ้าทั้งหลาย ไม่ปฏิบัติตามสัตยาบันนี้ ข้าพเจ้าทั้งหลายย่อมไม่เจริญ ย่อมเสื่อมไปตามสัจจะ ดังนั้น ข้าพเจ้าจะพากเพียรปฏิบัติให้เต็มความสามารถ ให้เจริญตามพระธรรมของสมเด็จพ่อสัมมาสัมพุทธเจ้า ไปจนกว่าจะบรรลุสูงสุดในพุทธธรรมทั้งหลาย เป็นที่สุด นโม พุทธายะ สาธุ สาธุ สาธุ อาตมาก็ขอสำทับพวกเรานะ มีใหม่และก็ขอสำทับเดิม ที่ว่าใหม่ก็ไม่ได้ใหม่ทีเดียว แต่สำทับกันมาหลายทีแล้ว ว่าการปฏิบัติธรรมของพระพุทธเจ้าต้องพากเพียรเอาใจใส่จริงๆ สนามแม่เหล็กโลกีย์ตอนนี้ใหญ่มากมีพลังดึงดูดมากเพราะใกล้กลียุค เราจึงจำเป็นต้องทุ่มเทเอาใจใส่ การบรรยายธรรมะหลังๆนี้อาตมาเก็บกวาดมาเรื่อย จะเห็นได้ว่ายิ่งลึกซึ้ง เช่นเสนาสนะ ๔ นี้เราจะเข้าใจยิ่งขึ้นมามิตรดีสหายดีสังคมสิ่งแวดล้อมดีแล้วมาอยู่อย่างมีเครื่องอาศัย กินใช้ ได้ฝึกฝน มันครบครันหมด เป็นเครื่องอาศัยที่ยิ่งใหญ่ และเครื่องอาศัยที่ลองใจเราด้วย ครบหมดสมบูรณ์แบบจะให้ปฏิบัติเจริญสัปปายะ สำคัญคือเรามีธรรมะสัปปายะ พวกเราเอาจริงเรื่องปรมัตถ์พอสมควร เริ่มแต่อาตมานำมา มุ่งมั่นให้ธรรมะแก่พวกเรา พยายามยืดอายุไปอีก พวกเราจะสร้างปาฏิหาริย์ได้ เรามีสังคมสาธารณโภคี อันประหลาดมหัศจรรย์ท่ามกลางทุนนิยมจัดจ้านหนักหนาสาหัสมาก เราก็เป็นจุดขาวเล็กๆบนท้องฟ้ากว้างขึ้นมาได้อย่างอิสรเสรี นำเขาด้วยเศรษฐศาสตร์บุญนิยมสาธารณโภคี ในประวัติมนุษย์ไม่มีมาหรอกทำงานเสียภาษี เต็มร้อย อาศัยกินใช้พอเหมาะไม่แย่งชิง แต่ช่วยเหลือแบ่งแจกกันอย่างแท้จริง เห็นความเข้าใจพวกเรามีแต่จิตเจโตที่เป็นจริงยังไม่มี เช่นให้จองที่สร้างบ้านก็จองกันเยอะ แต่เพิ่งมาสร้างกันสองถึงสี่หลัง พวกเราปัญญานำแต่เจโตอืดมาก เมื่อไหร่จะทันกาล ไม่รู้จะติดอีกนานไหม พูดเช่นนี้จะมีพัฒนาการขึ้นไหม มารวมตัวกันเพราะที่นี่งานตกคน ไม่ใช่คนตกงาน จะให้จ้างที่อื่นเราก็ไม่จ้าง เราก็เอาคนเราทำงาน เราไม่มีเงินจ้างคนนอกหรอก พวกเราทำงานฟรี และตัวคนก็ซื่อสัตย์สุจริต มีจิตเป็นประธาน สังคมประเทศดีขึ้นบ้างแต่ต้องอาศัยพลังงานสัจจะที่จะเป็นพลังโน้มถ่วงเหนี่ยวนำให้เกิดสังคมดีขึ้นได้ เราบังคับหรือซื้อหาหว่านล้อมไม่ได้ ต้องอาศัยสัจธรรม ผู้ใดเห็นว่าเราไม่น่าจะพิรี้พิไรไม่ได้ จะอยู่บนบก ในน้ำ เราก็มีเรือให้พัก อยู่บนบกเราจะพักในเรือก็ได้ เรามีเรือเรือน และเรือนเรือ เรามีครัวกลางที่เดียวก็พออยู่ จะประหยัดมาก เป็นเศรษฐศาสตร์ชั้นเยี่ยม แม้แต่การกินการใช้อื่นๆ อาตมาว่าไม่น่าจะถึงห้าสิบปี หรืออีกสามสิบปี พวกเราจะไม่ได้อยู่ในฐานะเช่นนี้ แต่พวกเราจะเป็นจุดรวม ถนนทุกสายจะวิ่งมาที่นี่ หรืออาจเก็งพลาด สัก ๔๐ ปีก็ได้ เมื่อนั้นเราก็จะมีกำลังรับมือ แต่ถ้าตอนนี้ถนนทุกสายมาก็ตายแน่ รับมือไม่ได้ ไม่ต้องอยากได้อยากมีอยากเป็น แต่สร้างแก่นแกนไว้รอพวกเรา เขามาเองนะ ธรรมะพระพุทธเจ้าเป็นเช่นนั้น ตามที่อาตมาเอาคำของพระพุทธเจ้ายืนยันเสมอว่า พรหมจรรย์นี้ธรรมวินัยนี้ไม่ได้เพื่อหาบริวารหรือให้คนมานับถือ แต่คุณจะมาเอง ที่เราทำนี้ไม่ได้เพื่อหาบริวาร แต่ใครจะมา พวกเรามาอยู่ในนี้ จางคลายหลายเรื่องได้ เช่นเพชรนิลจินดาไม่เห็นพูดกันเลย เราไม่ต้องการอยากได้แต่จะมาเอง แม้แต่คนอื่นจะเอามาบริจาคช่วยเหลือด้วยปัญญาเขาเอง ให้เป็นนาบุญที่แท้ เขาจะทำของเขาเอง เราไม่ทำเพื่อเป็นเจ้าอำนาจ เก่งกาจ หรือให้คนอื่นยกนิ้วโป้ง เราไม่ได้ทำเพื่อต้องการอยากได้สิ่งเหล่านี้ไม่ได้อยากได้เก่งได้ดีวิเศษอย่างไร แต่ทำอย่างเห็นเหมาะควรตามเหตุ เหตุครบผลก็ครบ ให้ถูกต้องสะอาดสะอ้าน เต็มเหตุก็เต็มผลที่ถูกต้องของแท้ โศลกที่ว่า ความบริสุทธิ์เท่านั้นที่จะชนะทุกสิ่งทั้งโลก ในที่สุด มันไม่มีอะไรจะจริงยิ่งกว่านั้นอีกแล้ว ที่พูดนี้เป็นไปเพื่อเร่งรัดในตัว ที่จะรวมตัวกันช่วยกันทำ เราต้องเป็นคนรับใช้สังคมเหน็ดเหนื่อย พระพุทธเจ้าตรัสว่าการตั้งตนบนความลำบาก กุศลธรรมเจริญ การตั้งตนบนความสบายอกุศลธรรมเจริญ เราพิสูจน์มาตลอด คำเหล่านี้ทางโลกเขาลืมไปหมดแล้ว เราเอามาพิสูจน์ทุกอย่างจึงนิ่ง พวกที่จำบทมนต์เก่ง แต่พวกเราจำไม่เก่งแต่มีของจริงเขาก็พูดไม่ออก อึ้งกิมกี่ เห็นจริงเลยยอมจำนน สิ่งเหล่านี้คือธัมโมหเวรักขติ ธัมมจาริง ธรรมย่อมรักษาผู้ประพฤติธรรม ขนาดนี้ยังถูกรังแกเลย นี่ก็มาหั่นถากต้นไม้อีก ถ้ามีมวลมากๆ ก็จะเกรงกันแต่นี่มวลมันน้อยก็ไม่เกรง ยิ่งเรามีสัจจะจริง ไม่ต้องทำหยาบคายหรอก ทำโดยซื่อสัตย์สุจริตเมตตาเกื้อกูลด้วยซ้ำ ชนะทุกอย่างเราไม่อยากชนะแต่จะเป็นไปตามสัจธรรม อย่าลืมนะ อาตมาเร่งรัดพัฒนาอะไร ช่วยอาตมาหน่อยเถิด