610905 องค์คุณ 4 ของพระโสดาบัน.docx
เนื้อหาในไฟล์
610905 องค์คุณ 4 ของพระโสดาบัน พ่อครูสนทนากับปัจฉาฯ 5 ส.ค. 2561 สมณแสนดิน : สั่งสมสติให้เต็มร้อยตลอด พ่อครู : สะสมหน่วยกิต สมณะแสนดิน : แต่มันก็ไม่ค่อยเต็ม มันจะตก พ่อครู : ก็ยังไม่นิยตะ มันจะตก อวินิปาตธรรมมันยังยึกยักๆๆๆนาน ไม่ค่อยจะนิ่ง ก็จะยึกยักๆ แล้วจะขึ้นมา สมณะแสนดิน : เป็นรอบๆ พ่อครู : มันไปทางบน มันจะดึงจนกระทั่งมันไม่ยึกยัก แล้วมันจะไปสัมโพธิปรายานะ สัมโพธิปรายานะมันซ้อน จากอวินิปาตธรรม มาหา นิยตะ จนกว่าจะนิ่ง เป็นนิยตะ นิยตะแสดงว่าไม่ยึกยักแล้ว ก็จะไปทีนี้ก็จะไป ยึกยักระหว่างนั้น สัมโพธิปรายนะ ไม่ลงมาข้างล่าง สมณะแสนดิน : ตั้งแต่โสตาปันนะจริงๆก็มีเข้ากระแสแล้ว แต่ว่า มันไม่เที่ยง พ่อครู : ไม่ตกต่ำเป็นธรรมดา เขาถึงแปลอวินิปาตธรรม ว่าไม่ตกต่ำเป็นธรรมดา ไม่ตกต่ำเป็นธรรมดา จะยึกยัก พ่อครูว่า...ยังไงก็ไม่หลุดจากกระแส สมณะแสนดิน : อย่างนี้พวกเราที่ต้องหลุดออกไปอยู่ ผิดศีลบ้าง ออกไปบ้าง พ่อครู : อย่างมาก 7 ครั้ง สมณะแสนดิน : อย่างมาก 7 ครั้ง ถ้า 7 ครั้งเข้าไม่ได้ คุณไปเลย คุณเข้ามาไม่ไหวหรอกเรี่ยวแรงคุณไม่มีทาง พ่อครูว่า...เข้ามาได้อีก ถ้าไป 7 ครั้งแล้วคุณก็เข้าไม่ได้อีก เสร็จ เสร็จอีด่าง อีด่างคาบไปแดก สมณแสนดิน : ตายกับโลกีย์ไปเลย พ่อครู : อีด่างคาบไปแดก สมณะแสนดิน : แต่พวกที่มาได้ก็ไม่มาแบบอะไร พวกทิดทั้งหลาย แต่ทิดที่มาก็เยอะนะฮะ พ่อครู : ค่อยๆเป็นไป สมณะแสนดิน : ดี เป็นหัวเรี่ยวหัวแรงเลย พ่อครู : 1.คนก็ต้องรู้ทุกข์เพิ่ม ห็นความควรมากเพิ่มเพิ่ม 2.เราเป็นตัวชี้ชวน เห็นความสวยงาม ทำให้เขา พ่อครูว่า...เห็นแล้วว่าอย่างนี้มันน่าชื่นชม สมณะแสนดิน : สุภันเตว อธิมุตโต พ่อครู : สุภันเตว อธิมุตโต โหติ มันต้องงามกว่า สมณะแสนดิ
อ่านต่อ
น : งามกว่าโลกีย์ พ่อครู : งามกว่าโลกีย์ มาเอาอันนี้ดีกว่า ไปเสียเวลากับอย่างอื่นไปทำไม มันต้องมีทั้งสองด้าน สมณะแสนดิน : พวกเราก็ต้อนรับขับแขก พ่อครู : ทางนี้ก็ก็ถีบส่งทางโน้นยั่วยวนได้มาก ชวนได้มาก มันก็ได้ดี ของเราก็ยังไม่งามเท่าไหร่เลย สมณะแสนดิน : เราถีบส่งอยู่เรื่อย พ่อครู : เราก็ถีบส่งเฉยๆ อีก สมณะดินไท : ของเราก็หนักอยู่แล้ว แต่ละคนเขาก็หนักอยู่ จะมาทำไม สมณะแสนดิน : หวงที่ ชาวอโศกอะไรเนี่ยหวงที่ พ่อครู : มันซ้อนมันซ้อนเป็นการคัดเลือกคน ไม่ให้ผลีผลาม ไม่งั้นกรูเกรียวกันมา มันก็เป็นไปไม่ได้อีก สมณะแสนดิน : โสตาปันนะนี่มัน โสตะ พ่อครู : โสตะ แปลว่า รู้ สมณะแสนดิน :ปันนะแปลว่า เข้าถึง ความรู้ พ่อครู : เข้าถึง เรียกว่าเข้ากระแส สมณะแสนดิน : วินิปาตะแปลว่า ตก ปาตะ แปลว่า ตก บิณฑปาตะ พ่อครู : ใช่ ปาตะ แปลว่า ตก สมณะแสนดิน : อวิ ก็คือ ไม่ตก พ่อครู : อะกับวิ อะ ก็แปลว่า ไม่ วิ ก็แปลว่า ไม่ แต่ วิ มันมีไม่กึ่งหนึ่งของวิเศษ สมณะแสนดิน : มันไปทางดีก็ได้ พ่อครู : อวิ นิ ปฏิเสธอีก อวินิ ปาตะ ก็ตกล่วงมาทางนี้ สมณะแสนดิน : ทำไมเขาไม่ใช้คำว่า อปาตะธรรม พ่อครู : อวินิปาตะธรรม สมณะแสนดิน : ต้องมี วิ มาคั่น เพราะว่ามันต้องมีความซับซ้อน พ่อครู : ใช่ มันต้องมีความซับซ้อน ต้องทบทวน เพราะทุกอย่างจะเกิดได้ต้องมีพลังเคลื่อน อยู่ดีๆนิ่งๆมัน ไม่มีพลังเคลื่อน มันเพิ่มได้ตกผลึกตกผลึกมันจะไม่มีแรง มีแต่แข็งไม่มีแรง ไม่มีลบมีแต่บวก บวกๆๆ
สมณะแสนดิน : บวกๆๆ ก็ลงบวกไปเลย พ่อครู : ก็ลงบวกยิ่งหนัก บวกก็ต้องจมปลัก บวกก็ยิ่งจมปลัก
ถอดข้อความโดย อุทัย