230906-A นิจทาน ตอน1-พ่อท่าน-สันติอโศก-ฬ023.txt

ึกษามาหรือว่าสังเกตมาจะเห็นว่าอัจฉริยะกับคนบ้าเนี่ยมันอยู่กึ่งกลางถ้ายังไม่นิดนึงเป็นคนบ้าเอียงไปอีกข้างนึงก็เป็นอัจฉริยะมันจะไปเอียงจนเห็นชัดเจนอย่างนี้ก็ไม่มันที่จริงมันซ่อนอยู่ในความหมายเรียกว่าพฤติกรรมคล้ายๆกันซะด้วยพฤติกรรมคล้ายๆกันในชั้นเดียวกัน ทานกบบิณฑบาตมีพฤติกรรมคล้ายๆกันมีพฤติกรรมที่ยืนอยู่บนฐานรูปรอยเหมือนอันหนึ่งอันเดียวกันแต่มีรายละเอียดที่ไม่เหมือนกันเยอะแยะอธิบายได้ขอทานนั้นเวลาเราให้คนให้ก็อยู่ในฐานะอย่างนึงถือตัวคนให้นี่ให้ยังถือตัวให้ขอทานให้ยังเจ้ายังนายแล้วคนขอทานต้องไหว้ต้องไหว้เป็นเจ้าบุญเจ้าคุณเป็นเจ้าบุญเจ้าคุณเลยเป็นเจ้าอย่างนี้เรียกว่าการให้กับขอทานหรือการขอทานผู้ขอทานมาขอจากผู้ให้ก็เห็นว่าเขาเนี่ยผู้ให้เราเนี่ยเป็นบุญเป็นคุณเหลือเกินผู้เป็นตัวขอทานต้องขอบคุณเหลือเกิน ในลักษณะของขอทานแล้วมันก็ไม่มีประโยชน์อะไรมากมายนักหนาเป็นแต่เพียงว่าพรุ่งนี้ให้ผู้ขอทานนี่เลี้ยงตัวเลี้ยงตนไปทางนั้นให้ยังอยู่มันก็ให้หมากินให้สุนัขกินไปให้แกยังชีวิตขอทานนั้นจะมีประโยชน์นักหนาก็ไม่รู้ได้อาจจะไม่มีประโยชน์เลยก็ได้และส่วนมากก็ขอทานจริงๆก็ไม่ค่อยมีประโยชน์อะไรบริษัทจะขอทานก็คือผู้มีประโยชน์อะไรให้กินไปแกก็ไปอยู่อย่างนั้นก็ยังชีวิตไปเฉยๆจะมีคุณค่าอะไรกันสังคมหรือเปล่าก็เปล่าภาระแก่สังคมเปลืองสังคมถูกสังคมอยู่อย่างนั้นนั่นคือลักษณะขอทานส่วนการบิณฑบาตของพระอริยะพระอริยะทรงภูมิที่ทำการบิณฑบาตนี้ ถือบาตรไปเท่านั้นผู้ให้นี่ขอร้องนิมนต์นิมนต์ข้านิมนต์ครับขอนิมนต์ด้วยมืออ่อนน้อมง้องอนไม่เหมือนขอทานขอทานให้ผู้ขอจะต้องมาของ้อก่อนแต่บิณฑบาตเนี่ยผู้จะใส่ให้ผู้จะให้ทานนั้นต้องง้องอนเป็นลักษณะอย่างนั้นจริงๆต้องให้เป็นลักษณะอย่างนั้นเอาละก็นอนใส่จริงๆผู้ที่ท่านเป็นพระจริงๆท่านไม่ได้อยากได้ไม่อยากได้จริงๆในสัจธรรมของคนจริงพระอริยะไม่ได้ไปอยากได้ถ้าไม่ได้ประหยัดได้ก็เดินไปปกติเดินไปตามรูปที่เรียกว่าเป็นระบบอย่างหนึ่งเป็นรูปแบบอย่างหนึ่งไปเป็นพระและท่านเองท่านก็แน่ใจว่าท่านเองไปเนี่ยโดยเหตุการณ์ที่สมควร ใครเป็นผู้ที่ได้รับประโยชน์จากท่านบ้างก็เอาก็แบ่งมาเป็นการแชร์เป็นระบบสหกรณ์ระบบแชร์ซึ่งเป็นความรู้ตั้งแต่ยิ่งยอดของพระพุทธเจ้าระบอบนี้เป็นการแชร์อยู่กันอย่างที่ไม่ต้องห่วงแผนแบ่งกันไม่หนักไม่นะข้าวคนละสักทีไม่ต้องมากไม่เป็นหนักใครไม่ต้องหนักใครแบ่งกันคนละนิดคนละหน่อยพอแล้วเลี้ยงท่านไว้คนละเล็กคนละน้อยพอสบายๆเป็นระบบแชร์ระบบสหกรณ์ต้องแต่แรกเริ่มพระพุทธเจ้าทำเมื่อเราเมื่อพระท่านเดินไปท่านเรารู้ว่าพระท่านเป็นคนไม่สะสมไม่มีเงินซื้อท่านไม่ใช้จ่ายแล้วเงินทองไม่สะสมเงินทองข้าวเม็ดนึงท่านก็ไม่สะสมกับอะไรท่านก็ไม่สะสมแล้วท่านได้ท่านก็แจกจ่ายท่านก็พอรับพอฉันพอใช้แล้วก็แบ่งจ่ายคืน สัตว์โลกไปด้วยคนอื่นรับช่วงไปวันหนึ่งคืนหนึ่งถ้าจะทำอย่างนั้นมันเป็นระบบอย่างนั้นเพราะว่าจะให้พระในเด็กเกี่ยวข้องกับสังคมถ้าพระไม่บิณฑบาตฉันอาหารของฆราวาสแม่ฉันอาหารของประชาชนพระก็ไปปลูกผักปลูกมันปลูกหญ้าปลูกอะไรกินกันไปตัวเดียวคนเดียวพระก็ยังไม่มีประโยชน์ต่อสังคมจะไม่มีสำนึกว่าจะให้เรากินข้าวเขาเราก็จะต้องเคยมีคำหมันช่วยเหลือเกินไปทำประโยชน์ต่อเขาสั่งสอนเขาหรือทำประโยชน์อะไรให้แก่เขาให้มันมากมายดีกว่านะถ้าพระที่ดีพระอริยะที่ดีท่านต้องมีสำนึกอย่างนี้เป็นธรรมดาสามัญสำนึกของคนดีเพราะเราเอาของเข้าเราต้องไปกันอยู่กับเวทีเราต้องช่วยเหลือเกื้อกูลเขาก็คุณเราเราต้องเกื้อคุณเขา มนุษยสัมพันธ์ชั้นสูงมันเป็นมนุษยสัมพันธ์เพราะถ้าเผื่อว่ารูปลอยหรือระบบตัดขาดกันเสียพระก็ต่างตัวต่างมีคนรักพวกเรานี่หว่ามีที่ซักกะแบะมือหนึ่งไร่เดียวก็พอแล้วปลูกเผือกปลูกมันปลูกผักปลูกหญ้ากินหรือจะทำนาน้อยๆกินของตัวเองก็สบายแล้วไม่ต้องเปลืองไม่ต้องยากอะไรนี่พระท่านจะเลี้ยงตัวไม่ยากแล้วจริงๆอาตมาขอยืนยันอาตมานี่นะที่จริงก็เคยลุยนาแต่ไม่เคยถึงกับทำนาทีเดียวเพราะว่าชีวิตไม่ได้เป็นชาวนาทีเดียวแต่ญาติก็ทำนาไม่ใช่น้อยนะก็เคยอยู่ในไร่ในนาก็เคยอยู่ในป่าในดอนเคยสงบสมบัติก็ชีวิตป่าดอนเลี้ยงวัวเลี้ยงควายเลยแต่ว่าวัวควายกินเลี้ยง นั้นไม่ถึงกับไถนาเป็นแต่เพียงใช้เทียมเกวียนขับเกวียนอาตมาขับเป็นขับเก่งเคยสู้เคยอยู่กับวัวกับควายถูกวัวชนวัวขวิดมาแล้วตกวัวตกควายมาแล้วขี่วัวขี่ควายตกวัวตกควายมาแล้วไม่ๆไม่ใช่เรื่องไม่เคยเลี้ยงดูมันมาเคยเลี้ยงวัวเลี้ยงควายอาตมาเนี่ยทำได้นะให้อาตมาทำก็ทำได้ปลูกได้ปลูกนาทำได้จริงๆไม่ใช่ว่าอวดดีแล้วพระพุทธเจ้าเองนี่เป็นพระผู้มีปรีชาญาณอันสูงส่งท่านใดท่านรู้ว่าระบบอย่างนี้วางมาตรการให้แก่พระสาวกไว้อย่างนี้เพื่อประโยชน์อะไรกันดูแล้วอาตมาเข้าใจเพราะพี่ชายของพระพุทธเจ้าอาตมาถึงเอามาอธิบายสู่ฟังคนไม่รู้อธิบายไม่ออกหรอก ทำไมกับพระขุดดินฟันหญ้าไม่เห็นเป็นไรเลยปลูกผักปลูกพืชก็เลี้ยงตัวเองมันบาปอะไรมันเป็นอะไรไปแล้วท่านก็ระมัดระวังจะไม่ให้บางคนก็ไม่ให้เหตุผลว่าท่านคนนี้คุณย่าไปแล้วจะไปถูกสัตว์ตายปลูกผักปลูกพืชพวกนี้ก็จะต้องมีการฆ่าสัตว์อะไรต่างๆนานามันบาปอันนั้นก็เป็นเหตุผลแวดล้อมบ้างถูกอยู่ด้วยถูกดีจริงๆแต่ถ้าพูดว่าเป็นพระจริงๆแล้วท่านจะทำโดยวิธีการไม่ฆ่าเลยก็ได้ปลูกออกมาอะไรมันกินมันอะไรอะไรก็ปล่อยเลยหรือว่าท่านมีวิธีจะจับมันออกอะไรก็จับอย่างขยันหมั่นเพียรแล้วก็ทำไปได้อย่างนั้นก็ยังได้ไม่ฆ่าเลยก็ได้จริงๆแต่มันก็ต้องเรียกว่าระมัดระวังกันอย่างอยากจัดและคนจริงๆด้วยทำได้แต่ถ้าไม่ใช่เหตุผลใหญ่เหตุผลที่ลึกซึ้งที่อาตมาอธิบายสู่ฟังอยู่เดี๋ยวนี้นี่คือเหตุผลอย่างเป็นมนุษยสัมพันธ์ชั้นสูง แม้แต่มันมีเหตุผลหลายด้านหลายเรื่องที่ประกอบกันแล้วมันแสดงความชัดเจนแม้แต่วินัยที่ท่านออกมาให้ขุดดินไม่ให้เด็ดพรากพืชเขียวอะไรมีส่วนด้วยจะอธิบายว่าพรากพืชหรือว่าอะไรนี่เป็นการสร้างชีวิตอะไรก็ตามเถอะมันไม่มีปัญหาอะไรมากมายนักแต่ก็เป็นเหตุผลแวดล้อมแต่เหตุผลใหญ่นั้นคือท่านป้องกันพระไม่ให้ไปตั้งแต่เด็กอะไรเจ็บอะไรกินสุดท้ายอย่าว่าแต่เด็ดเลยพระพุทธเจ้าท่านตรัสเอาไว้เป็นเหตุผลอีกอันนึงเป็นหลักการที่แวดล้อมไว้เป็นมาตรการอีกระดับหนึ่งผิวจะพระพุทธเจ้าท่านตรัสไว้ว่าพระเนี่ยศาสนาพุทธเสื่อมในระบบแรกนี่คือพระเองเนี่ยไม่มีความรู้ทางธรรมแล้วก็จะต้องไปหาอาจารย์ คอยหาอาจารย์และการไปคอยหาอาจารย์ก็เป็นผู้อยู่ในรูปแบบหรือว่าอยู่ในการบำเพ็ญที่ดีด้วยออกสู่ป่าเป็นพระไม่ไม่ไปวุ่นวายกับโลกกับสังคมอะไรล่ะออกสู่ป่าแล้วก็ดีเสร็จแล้วก็ไปคอยเก็บผลไม้หล่นกินซึ่งไม่ได้ผิดวินัยด้วยนะไม่เด็ดด้วยนะเก็บผลไม้หล่นกินยังชีพแล้วก็รอบำเพ็ญตนไปรอพระอาจารย์หรือว่าพยายามแสวงหาอาจารย์อยู่ในป่าอย่างเงี้ยพระพุทธเจ้าท่านตรัสว่าแม้การประพฤติของพระอย่างนี้ในความหมายอย่างนี้เนี่ยไปออกสู่ป่าเก็บผลไม้กินแล้วก็คอยหาแสวงหาอาจารย์บำเพ็ญพระบำเพ็ญธรรมบำเพ็ญในรูปรอยลักษณะเพียงเท่านี้ท่านถือว่านี่เป็นความเสื่อมของศาสนาพุทธแล้วฟังดีๆนะกูจะรู้ได้ยังไงว่าเป็นความเสื่อมอย่างไร F5 ก็ออกปฏิบัติดีให้เขาออกไปแสวงหาออกสู่ป่าด้วยนะเป็นพระปฏิบัติว่างั้นก็เราก็เข้าใจกันว่าพระที่ท่านบำเพ็ญนะท่านออกสู่ป่านะปฏิบัติประพฤติโอ้โหเคร่งครัดดีออกป่าด้วยและแถมไม่ผิดวินัยด้วยนะไม่ใช่จะไปเด็ดใบไม้ใบหญ้ากินด้วยแต่ท่านขาดบิณฑบาตจับได้ไหมท่านเก็บผลไม้ร่วงกินท่านไม่บิณฑบาตไม่ผิดวินัยไม่เด็ดใบไม้ใบหญ้าเก็บผลไม้หล่นไม่เด็ดกินเอาผลไม้ร่วงๆค่อยกินแหมมันน่านับถือนะน่าศรัทธานะซื่อสัตย์เคร่งครัดดีเหลือเกินแต่พระพุทธเจ้าธันวาคมนี้เป็นความเสื่อมประการที่ 1 มีความเสื่อมอะไรของศาสนาพุทธเพราะผิดพลาดผิดพลาดจุดไหนจับได้ไม่เสื่อ เขตอะไรถ้าไม่มีปัญญาอาตมาว่าอาตมามีปัญญาอาตมาว่าอาตมารู้ในแกนของศาสนาพระพุทธเจ้าเป้าสำคัญของศาสนาพระพุทธเจ้าอาตมาว่าอาตมาเข้าใจถึงรู้ชัดจึงพูดอยู่เดี๋ยวนี้ว่าอาตมาอธิบายได้นี่เป็นพูดแล้วเหมือนเชิงอวดดีอวดดีอวดใจอวดใจก็จริงศาสนามันจะเสื่อมลงเพราะเกิดขาดความมนุษยสัมพันธ์พระพุทธเจ้าท่านวางมาตรการอันนี้ไว้เพื่อที่จะให้พระกับคนที่อยู่ด้วยกันแต่พระกับคนที่สำคัญการส่งเสริมการเกื้อกูลกันถ้าขาดการเกื้อกูลกันไปแล้วตัวใครตัวมันไปเก็บผลไม้หล่นกินชั่งปลาหลายคนไม่เกี่ยวถ้าเราได้บรรลุธรรมอะไรก็อยู่เป็นเดือนที่อยู่ในป่าตายไปกับป่านั่นเองเราไม่ผิดอะไรนี่เราไม่ได้ไปเพราะคนไม่ได้มาช่วยเหลืออะไรเราคนไม่ได้มาเกี่ยวอะไรกับเรา ขาดมนุษยสัมพันธ์จุดนี้เพราะฉะนั้นศาสนาพระพุทธเจ้าที่วางหลักไว้ท่านบอกว่าเป็นศาสนาแห่งมนุษยชาติเป็นศาสนาที่เป็นพหูชนะหินตายะปะฏิปันโนโหติผู้ชนะสุขายะเป็นศาสนาที่จะต้องเป็นประโยชน์ต่อมหาชนพหูชนะหมายความว่ามหาชนแปลสำนวนภาษาใช้ทรายหน่อยก็มวลชนเพื่อมวลชนเพื่อประโยชน์แก่มวลชนเพื่อความสุขของมวลชนเพื่อความสุขของมหาชนผู้ชนะสุขายักษ์หรือจะต้องพยายามเข้ามาพัฒนาผู้ชนะตราอารียาเยปปฏิปทาปิดตาหมายความว่าจะต้องมาพัฒนาจะต้องมาประดิษฐานมนุษยชาติทั้งมวลเนี่ยให้เป็นอริยบุคคลให้มียายะธรรมให้เจริญให้ดีต้องมาทำงานนี้ต้องเป็นพฤติกรรมอย่างนี้เป็นความหมายของ ศาสนาพระพุทธเจ้ามนุษยสัมพันธ์อย่างนี้แล้วไปกลายเป็นลัทธิแบบเดียวกับผีออกป่าออกเขาออกถ้ำแล้วก็ยึดถ้ำของฉันรูของฉันอยู่คนเดียวไม่เกี่ยวไม่คล่องใครไม่เอาแล้วโลกนี้ช่างหัวมันผิดผิดเป้าหมายผิดอุดมการณ์ของพระพุทธเจ้าเพราะฉะนั้นการบิณฑบาตรจึงจำเป็นเมื่อการออกสู่ป่าแล้วก็ดีเก็บผลไม้หล่นกินนี้ไม่มีการบิณฑบาตอันนี้เป็นความเสื่อมตรงใดจับเป้าให้ได้วะตรงที่ไม่บิณฑบาตรตรงที่ไม่เกิดความสัมพันธ์กับมนุษย์เพราะฉะนั้นพระที่ออกป่าในท่านมีหลักเกณฑ์อยู่บนยาวออกไปไกลเกินนัดไปอยู่สักประมาณ 2 กิโลเมตรประมาณนั้นหรือกว่านั้นเล็กน้อยแล้วแต่พออาศัยแต่ต้องให้โคจรมาบิณฑบาตกับบ้านเรือนได้ถ้าไปไกลเกินไป ข้าวมันโคจรบิณฑบาตไม่ได้มันก็จะต้องเลี้ยงชีพด้วยการเก็บผลไม้กินอย่างที่ว่านั้นไม่เอาให้มีระยะทางถ้าจะออกสู่ป่าดูอะไรบำเพ็ญก็ให้มีระยะทางพอมาบิณฑบาตโคจรบิณฑบาตเลี้ยงตนได้จะได้เกิดมนุษยสัมพันธ์นั้นอยู่อันนี้ก็เป็นเหตุผลพระธุดงค์ก็เข้าใจกันอยู่ถ้าเรียนดีๆพระออกปากก็เข้าใจอยู่เออเราก็จะต้องมีการบิณฑบาตแล้วยิ่งไปอธิบายกันออกนอกลู่นอกทางไปบิณฑบาตกับต้นหมากรากไม้รุกขเทวดาใส่บาตรเลยเน่าไปเลยเลอะไปเลยเละเทะไปเลยพระพุทธเจ้าไม่เคยบิณฑบาตกับเทวดาแบบนั้นที่ไหนเลยไม่เคยมีพระมหาสาวกก็ไม่เคยพาเป็นพาทำไปเอาลัทธิข้างๆคูๆเดี๋ยวๆที่ไหนเป็นเรื่องๆๆอะไรมางี้ไม่เอาไม่ทำ บิณฑบาตกับต้นหมากรากไม้มีพิลึกพิลึกเทวดามาใส่เทวดาสมัยใหม่ซะด้วยนะใส่ถุงพลาสติกมาด้วยเอาข้าวร้อนๆซะด้วยใส่ถุงพลาสติกมาให้เท่าที่เป็นหลวงพ่อยีหรือไงที่ทำตอนนั้นมันโชว์ซะด้วยนะนี่ข่าวเทวดามันตลกที่สุดเลยเป็นเรื่องที่ไม่เข้าเรื่องอย่างนั้นก็เป็นเรื่องไปก็อธิบายแต่ไม่ฟังเหมือนเราเอาเข้าเป้าหมายเราเข้าใจเหตุผลให้เพียงพอว่าการบิณฑบาตนี้เป็นกิจสำคัญพระพุทธเจ้าท่านย้ำยืนยันสั่งสอนพระสาวกจงสร้างนิสัยเลี้ยงตัวได้ฟรีแข้งบวชปั๊บก็สั่งสอนเป็นอนุศาสน์ 8 อยู่ในนั้นเสร็จจงสร้างนิสัยทำไม่ได้ตลอดชีวิต อุตสาหะวิริยะเลี้ยงตนได้บิณฑบาตอย่าละเว้นอย่าทิ้งเป็นพุทธประเพณีไม่ว่าพระพุทธเจ้าพระพุทธเจ้าองค์ไหนองค์ไหนมาแต่ปางมันต้องทำอย่างนี้เพราะการบิณฑบาตจึงเป็นเรื่องสูงส่งเหลือเกินศาสนาพุทธศาสนามหายานเลิกบาบไปเลยเพราะไม่เข้าใจในธรรมะอันสำคัญนี้ไม่ก่อเกิดอันนี้จึงเสียหายไปหมดมันเป็นวัฒนธรรมชั้นสูงบอกแล้วเป็นเด็กเป็นเรื่องสูงเป็นชั้นสูงเป็นคลาสสิคไม่ใช่เป็นเรื่องของคนที่จะต้องมีภูมิสูงมีปัญญาอย่างดีจึงจะเข้าใจจึงจะเข้าใจได้จึงจะรู้ความหมายจึงจึงยังอันนี้ให้อยู่วัฒนธรรมนี้ไม่ใช่เป็นได้ง่ายประเทศไหนๆก็ยากศาสนาลัทธิไหนๆก็ทำยาก ถึงขั้นตอนที่จะบิณฑบาตกันได้แล้วก็รู้กันเข้าใจกันมนุษย์ทุกคนเห็นพ้องเห็นดีเป็นกุศลอย่างสูงมันเกิดผลต่อการหนึ่งเลี้ยงพระไว้พระที่ปฏิบัติดีปฏิบัติชอบเราก็สอดส่องเริ่มต้นตั้งแต่แรกสัมผัสเลยเห็นพระที่ไม่น่านับถือแล้วดูสมณะสารูปกับเป็นต้นยกตัวอย่างก็แหมมากันซัดใส่มองหาเหยื่อที่จะล่าอาตมาเรียกว่าพระล่าสัตว์ไม่ใช่พระโปรดสัตว์พระล่าสัตว์มาถึงก็สาปส่องเลยเฮ้ยที่ไหนจะใส่บาตรโว้ยคล้ายๆอย่างนี้เลยไอ้สมณะสารูปไม่มีอย่างนี้เลยก็นอกกว่านั้นยิ่งเร็วกว่านั้นสูบบุหรี่ปุ๋ยซะด้วย ที่ไหนเดินสะพายบาตรลงแรงๆไอ้อย่างนี้ก็บอกอย่ากินเลยอย่าใส่อาตมาบอกด้วยอย่าใส่นี่พระอโศกนี่ไปถึงขั้นอย่างนั้นแล้วก็ให้เน่าไปเลยพระอื่นไม่รู้ทางอื่นไปอบรมกันเนี่ยอุปชาไม่ดูไม่แลกันก็เน่าๆอย่างนี้ก็ไม่เอาอ่ะมันไม่ดูก็ยิ่งใหญ่แต่มันยิ่งใหญ่นะมันไม่ออกไม่ลมไม่รู้แม้แต่สมัยที่เป็นก็ไม่ดูแสดงความโลภจัดเกินไปไปถึงก็โดนตัดสายโอ้โหมันน่าเกลียดถ้าจะไปแสดงธรรมไปไม่แสดงความโลภโมโทสันอะไรจะได้ก็ได้ไม่ได้ก็ช่างเดินสงบเสงี่ยมเขาจะใส่ยังจะต้องเลือกด้วยซ้ำและบอกว่าใครใส่บาตรอะไรให้ต้องไม่ต้องได้ทั้งนั้นไม่เลือกไอ้นี่ก็โกหกใคร พระพุทธเจ้าไม่เคยสอนท่านได้รับสิ่งที่เป็นกับปิยะอันว่าไม่สมควรไม่รับก็ยกตัวอย่างให้ฟังง่ายๆแล้วเขาเอาเหล้ามาใส่ก็ต้องรับหนักเข้าเขาเอาผู้หญิงใส่บาตรมาเลยต้องรับเข้ามาบ้านไม่ต้องฉันให้เขานะไม่ฉันให้เขาไม่ได้นะอาตมาก็พูดให้ชัดๆอย่างนี้แรงๆเงี้ยไม่ได้เราเป็นเพราะเราต้องขัดขัดศรัทธาศรัทธาคือความเชื่อที่งมงายเอาหมากเอาพลูมาถวายพระเอาบุหรี่ยาสูบเอาเหล้าเอายาเอาอะไรมาเอาพระบาปนะไม่ใช่ได้บุญนะเอาของมันไม่สมควรอันเป็นอัปกับปิยะเพราะฉะนั้นแม้แต่เนื้อสัตว์ที่ไม่สมควรเอามาคืนแม้แต่เอาถนนธนบัตรเงินทองมาถวายเราเราก็คืนดอกไม้ธูปเทียนเราก็คืออะไรก็คือสิ่งที่ไม่ควรสิ่งที่ไม่ควรค่อยรับมาเต็มแล้วก็พอ พอเหมาะสมแล้วก็พอมากเกินก็ไม่เอาอย่างนี้ก็รู้แล้วแต่พระจะทำรูปทำสมณสารูปทำสิ่งที่เป็นรูปลอยที่จะให้คนได้รับปริญญาให้รับรู้ว่าเออพระนี่ท่านไม่โลภไม่โลภโมโทสันนะนี่เดี๋ยวนี้เราอย่างคุณจำลองเรียกขบวนรถแทงพระไปบิณฑบาตมีขบวนรถแทงตามด้วยขบวนรถถังหิ้วสองมือสองไม้ 4 มือ 4 ไม้บางทีมี 2 คน 3 คนต่างจังหวัดหาบเลยมีกระจาดเลยมีจานมีช้อนมีชามวางเรียบร้อยหากเลยอย่างนี้ไม่รู้เพราะว่าพระพุทธเจ้าองค์ไหนสอนอาตมาไม่เคยรู้เหมือนกันว่าพระพุทธเจ้าไม่รู้องค์ไหนสอน มาอย่างนี้มันไม่เข้าท่าไม่เข้าท่าบาทใบนึงนี่เต็มบาทก็เหลือฉันแล้วทุกพระทุกองค์องค์ไหนไม่บิณฑบาตรไม่บิณฑบาตก็อดกินไปสิมีมากกว่าเผื่อให้ก็เผื่อได้มากเกินไปนักไม่บิณฑบาตองค์ที่บิณฑบาตจะไม่มีแต่บาทเลี้ยงเลี้ยงกันไรไหวอ่ะนอกจากพรรคอนาคตแกพระอะไรที่จะสงเคราะห์กันไปก็ว่าไปหรือไม่ก็ผู้ที่มาปฏิบัติธรรมเฉพาะอาศัยข้าวก้นบาตรอะไรต่ออะไรไปก็เผื่อแผ่กันไปพอสมควรแต่ไม่ใช่อาชีพที่ท่านจะต้องมาเลี้ยงคนนั้นคนนี้กันมากมายท่านก็ไปบิณฑบาตพอสมควรตายมาก็จริงๆก็เลี้ยงตนเลี้ยงตนนั่นแหละเป็นหลักใหญ่มันก็เผื่อแผ่ผู้นั้นผู้นี้ได้บ้างก็เท่านั้นเองก็บิณฑบาตไปด้วยไม่ต้องเป็นโรคโมโนด้วยแต่พอเลี้ยงตนก็บุญแล้วทีนี้มันจะ อุดมสมบูรณ์ก็เพราะว่าฆราวาสรู้บุญรู้คุณเห็นว่าให้พระท่านฉันไว้นี่เป็นดีเลี้ยงพระสุปฏิปันโนอุชุปฏิปันโนพระที่ดีที่งามไม่พูดขยายความต่อเรื่องพระที่ไม่น่านับถือไม่น่าใส่บาตรไม่พูดแต่ที่อาตมากำลังแนะอยู่นี่แนะให้ใส่บาตรและให้ใส่บาตรพระที่น่านับถือพระองค์ใดยังไม่รู้นะท่านก็มีสมณะสารูปดียังไม่รู้องค์ไหนก็แล้วแต่ท่านจะรุ่งเรืองรุ่งเขียวอะไรก็ตามเถอะไม่เป็นไรเท่าท่านก็เห็นว่าเป็นพระแล้วท่านก็มีสมณศักดิ์รูปที่น่านับถือเรายังไม่รู้ว่าเบื้องหน้าเบื้องหลังท่านเป็นยังไงใส่ไปก่อนใส่ไปก่อนถ้าท่านอยู่ในรูปดีก่อนถ้าเราสงสัยว่าพระรูปนี้เราไปดูที่ติดตามไปถึงวัดถึงวาไปศึกษาท่านดูที่ไหนได้เบื้องหลังเน่าเป๊ะ 7 ท่าดีข้างนอกแหมมาเป็นเหลี่ยมดีงามข้างนอกข้างในเน่ากลับไปวัดกลับไปว่าหรือว่าไม่ได้เรื่องได้ราวเลยได้ไปแล้วก็ไปกินไปนอนได้แต่กินกับนอนเช้าเย็นไปนอนบ่ายพักผ่อนกลางคืนดูทีวีซะอีกไอ้อย่างนี้แล้วก็ไม่สายแล้วบาตรเลิกใส่ข้างหน้าจะมาทำเต๊ะท่าไงงดงามแต่เบื้องหลังไม่ดีเราก็ไม่เอาแต่ถ้ายังไม่รู้ใส่ก่อนพอมันตามเนี่ยสงสัยตามไปดูติดตามดูสอดส่องพระไอ้คติธรรมหรือว่าไอ้คำพังเพยที่บอกว่าชั่วช่างชีดีช่างสงฆ์มันเลิกพระต้องดีขี่ต้องงามพระทองดีชี้ต้องห้ามเราต้องเอาคำพังเพยใหม่คำพังเพยเก่าทิ้งต้องช่วยกันสอดส่องดูแลและเราก็จะได้คัดเลือกหรือว่ามันเป็นไปโดยวิบากกรรมไปโดยธรรม เราไม่ได้ลำเอียงเราดูดีแล้วเราก็เลือกเป็นเราก็ทำใส่บาตรไว้การกระทำนี้หนึ่งเราเลี้ยงพระสุปฏิปันโนไว้เพราะพระจริงๆท่านไม่มีนะคุณและฉันจึงไม่ขอด้วยแล้วยิ่งท่านไม่ขอแล้วเราไม่ให้แล้วท่านก็ตายอ่ะดิคุณฟังดีๆใช่ไหมว่าฉันไม่ขอนะคุณท่านไม่ขอยิ่งพระดีแล้วจะไม่ขอยิ่งจะยิ่งด้วยดูท่าทีก็ยิ่งหยิ่งด้วยยิ่งถือตัวจริงๆมันก็ไม่ใช่กิเลสหรอกถือตัวถือว่ายิ่งไม่ทำอ่ะมันน่ารังเกียจคุณก็น่าจะรู้คุณธรรมที่ซ้อนย้อนแย้งอย่างนี้ให้ชัดเพราะยิ่งท่านไม่รอบนี้ท่านยังเป็นคนดีนี่ก็ต้องเลี้ยงคนในโลกไว้จะไปเลี้ยงคนขี้เหล้าไปทำไมในโลกคนไม่โลภไปให้ท่านไว้เลี้ยงท่านไว้ดูแลท่านไว้เมื่อท่านไม่โลภจริงแล้วโอ้ยพระองค์นี้ท่านไม่รอดจริงๆ เลี้ยงท่านไว้เลยจะเสียหายอะไรกันบุญก็เป็นของเราพระพุทธเจ้าท่านสอนไว้ว่าทำไมว่ายิ่งใส่บาตรพระให้อาหารแก่พระโสดาบันดีกว่าทำที่จะทานอย่างเดียวถ้ามีพระโสดาบันด้วยยิ่งดีมีเจ้าทางที่ใส่ประจำเถอะพระสมมุติหรือพระยังไม่โสดาบันก็ตามใส่ไปเรื่อยๆทั่วๆไปก็ดีละฐานหนึ่งยิ่งมีพระโสดาให้มาได้ใส่บาตรแต่แกจะไปเลือกได้ใส่แต่พระโสดาพระอื่นคนเดียวก็จะยุ่งพระอื่นก็เลยไม่ต้องได้พลอยได้กินกันพอดีก็ยุ่งกันใหญ่พระโสดาก็ยิ่งขึ้นดีก็ใส่พระอะไรใส่บาตรนี้จะทานยิ่งได้ใส่ต่อพระสกิทา 1 ครั้งอานิสงส์เทียบร้อยเทียบกับทำใส่กับพระโสดา 100 ครั้งใส่พระอนาคา 1 ครั้งเทียบกันได้ใส่กษัตริย์ที่ 500 ครั้งนี่เป็นคำสั่งพระพุทธเจ้าเป็นชั้นเชิงจำนวนถึงพระอรหันต์ แต่มันตีกลับอีกทีนึงยิ่งเหนือกับพระพุทธเจ้าแล้วพระพุทธเจ้าท่านบอกว่าใส่บาตรให้เรานี่นะสู้ทำสังฆทานไม่ได้คือใส่กับพระทุกทิศทุกทางใส่ก็ใส่กระเพาะโดยไม่กำหนดพระเป็นสังฆทานคือพระองค์ไหนก็ใส่พระที่มีพระพุทธเจ้าเป็นประธานเนี่ยก็คือสุปฏิปันโนนั่นเองพระสุปฏิปันโนพระพุทธเจ้ายังเป็นประธานอยู่ถ้าพระไม่สุปฏิปันโนพระพุทธเจ้าไม่ได้เป็นประธานนะมันออกโดยปริยายโดยสัจธรรมแล้วพระพุทธเจ้าไม่รับอยู่ในหมู่แบบนั้นท่านไม่ต้องพูดหรอกแต่ว่าสัจธรรมมันบอกพระนอกรีตพระพุทธเจ้าแล้วก็เดินอยู่นอกทางแล้วมันจะมาอยู่ในวงของพระพุทธเจ้าได้ไงเขาปฏิบัติผิดเขาก็อยู่เป็นสิบๆตัวอื่นแต่ก็มามาแอบแฝงมาหลอกมาอำพรางตนเป็นไม้จริงจอกเอา หนังราชสีห์มาหุ้มหัวไว้เท่านั้นเองมาหลอกหลอกแฟนๆอยู่ไม่จริงถ้าจริงจะต้องอยู่ในศีลในธรรมของพระพุทธเจ้าปฏิบัติเคร่งครัดถ้าเราทำยังไม่ได้มันก็ค่อยๆทำไปเป็นขั้นเป็นตอนวันพระที่เป็นพระของพระพุทธเจ้าโดยธรรมมีพระพุทธเจ้าเป็นประธานอยู่ถือว่าอย่างนี้เราใส่ไปเลยไม่ต้องกำหนดพระเรียกว่าสังฆทานไม่กำหนดพระเราจะใส่แต่ข้าวกับข้าวแต่ว่าเรากำหนดของเรากำหนดอาหารและเขาเรียกว่าสังฆทานน้อยถ้าสังฆทานใหญ่แล้วจะสุทธิสารที่เก่าที่หาทานอันนี้ไม่กำหนดทั้งพระไม่กำหนดทั้งของคือเราเองนี่จะต้องเข้าใกล้ชิดพระด้วยสอดส่องดูพระที่พระทั่วๆไปสัญจรไปจอนมาดูท่านขาดอะไรเหลืออะไรบางทีไม่ใช่ว่าเราจะไม่รู้เพราะขาดมากกว่า ข้าวมันอย่างเดียวก็ฉันจะใส่บาตรอย่างเดียวจะใส่ข้าวอย่างเดียวนี่ทั้งๆที่ท่านก็มีพอกินแล้วข้าวพอได้โยมแต่ผ้าอาตมาโห่แล้วโป๊แล้วโยมขาดผ้าแล้วก็ไม่เอาผ้าให้ท่านทานได้ไม่เอาได้ให้ขาดน้ำไม่เอาน้ำขาดเข็มไม่เอาเข็มอะไรอย่างนี้มันก็ไม่ถูกเรื่องเพราะเราสอด 2 ดูพระท่านขาดเหลืออะไรจะไปถามพระโดยว่าจะให้ว่าท่านขาดอะไรบางทีท่านก็บอกถ้าเราบอกว่าปวารณาผบปวารณาท่านท่านขาดเหลืออะไรในวงเงินประมาณนี้แต่เรากลัวพระองค์นี้ท่านจะเอาอย่างหนักหน่อยเออเดี๋ยวท่านก็จะบอกว่าเอ้าโยมเอากุฏิราคา 21 หลังกว่าเดิมจะยุ่งเพราะงั้นก็ปวารณาไว้ว่าพอสมพอเป็นพอไปท่านบอกได้โยมยินดีจะช่วยเหลือ ฉันขาดอะไรบ้างก็ได้ถามท่านดีๆจะเป็นกิจจะลักษณะท่านก็บอกบางรูปท่านอาจจะยังเห็นว่ายังไม่สมควรจะบอกถ้าเกิดจะไม่บอกบางรูปก็เห็นว่าสมควรจะบอกแล้วถ้าจะบอกว่าเออคนนี้น่าบอกได้ฉันจะบอกก็ขาดอันนั้นโยมขาดไอ้นิยมหรือเราสอดส่องโดยไม่ต้องถามท่านมีคำพังเพยว่าตักบาตรอย่าถามพระแล้วก็ไม่ถามว่าเราใช้ปัญญาของเราเราใช้ความรู้ความสามารถของเราค้นดูเอาเองว่าเออฉันขาดอันนู้นอันนี้แล้วก็จัดหามาให้ท่านจะติดแต่ตัวที่สาธารณะสังฆทานใหญ่ไม่กำหนดของและไม่กำหนดพระไม่ว่าพระเล็กพระน้อยไม่ว่าของอะไรที่มันเรียกว่าจำเป็นเรียกว่าสมควรจะให้ท่านไม่จำเป็นจะต้องเป็นของราคาแพงบางอย่างก็อาจจะแพงแต่ถ้าถึงแม้แพงเราทำไม่ได้เราก็ไม่ทำแล้วเราทำสิ่งที่พอทำได้ตามฐานะของเรา แล้วก็ช่วยฉันอย่างนี้เป็นสังฆทานใหญ่ได้กุศลยิ่งกว่าทำบุญกับพระพุทธเจ้าสังฆทานนี่ได้อานิสงส์ยิ่งกว่าใส่บาตรพระพุทธเจ้านะนี่มันย้อนมาย้อนกลับมาย้อนกลับมาถึงว่าทำเลยโดยไม่กำหนดของไม่กำหนดพระอย่างนี้แหละอานิสงส์สูงแหละอาทิตย์นี้ก็ขอกำชับกัญชาลงไปอีกว่าใส่บ่านี้เป็นประโยชน์ต่อพระดังนี้แล้วเป็นประโยชน์ต่อสังคมอย่างไรเป็นประโยชน์ต่อสังคมมากคือมันเป็นวัฒนธรรมที่มีการทานมีการเผื่อแผ่แสดงความไม่เห็นแก่ตัวแสดงความแตกออกแสดงความเกื้อกูลเกื้อหนุนกันสังคมที่มีประเทศที่มีกลุ่มคนที่มีคุณธรรมอย่างนี้เห็นจริงรู้จริงไม่ได้หลอกได้ล่ออะไรกันและใช้ปัญญา ที่ว่านี้ด้วยก็คนดีเราเลี้ยงไว้คนไม่ดีเราไม่ให้แล้วก็ให้กันอยู่เนี่ยพระดีมีเยอะก็มีทานมีทำทานใส่บาตรกันอยู่เห็นยังเกลื่อนทีเดียวมีรูปแบบที่เป็นประเพณีทำกันประจำตื่นเช้าขึ้นมาพระก็ออกเดินบิณฑบาตเห็นพระเดินหน้าเลื่อมใสสุขุมเรามองธรรมะเป็นก็เห็นพระมีสมณะโอ้ชื่นใจคนที่เลื่อมใสเห็นพระก็ได้บุญได้กุศลเห็นพระเท่านั้นเราก็สบายท่านผ่องใสหนอท่านเบิกบานน้อท่านสงบนอเป็นคุณลักษณะของพระทั้งนั้นแล้วก็ชื่นใจส่วนเราเองที่ตื่นเช้ามาไอ้หนุ่มก็หลงๆไอ้นี่ก็เล็งๆหน้ามืดหน้าเขียวพอสัมผัสเห็นพระท่านโอ้ยท่านเบิกบานยิ้มยาวแล้วก็จะได้เตือนสติเราน้อยนี่ หน้าบูดหน้าเบี้ยวแล้วเราโมโหแล้วเราใจเย็นใจเย็นท่านใจเย็นท่านสงบเรียบร้อยมาใครก็จะมาเดินตั้งแต่เช้านี่ก่อนอื่นอย่าทำหน้าบูดหน้าบึ้งอย่าโกรธอย่าโลภท่านก็จะได้นำเราก่อนเป็นเครื่องเตือนใจทุกวันทุกวันก็มีวัฒนธรรมเตือนใจกันไว้ก่อนนะเป็นสัญญาณเห็นแล้วนี่สัญญาแห่งความไม่โกรธไม่โลภความสงบระงับความเบิกบานแจ่มใสมาแล้วเห็นพระก็มีสัญญานภาษาไทยเรียกว่าสัญญาณบอกเครื่องหมายบอกมาเตือนสติเราผู้ที่มีคุณธรรมผู้ที่มีความรู้ก็เห็นเครื่องหมายแค่นี้ก็ระลึกตนระลึกตนท่านเป็นพระท่านเป็นเจ้าหน้าที่ทางศาสนาท่านมาทำงานของท่านท่านท่านท่านท่านมาบอกสัญญาณแก่เราถ้ามาเตือนเราเดี๋ย