640602_พุทธศาสนาตามภูมิ บ้านราชฯ ตอบปัญหาคุยกับเทวดาเอากิเลสล้างกิเลส.docx

โฟลเดอร์เทศนารายการหลักพ่อครู 2564
ประเภทไฟล์เอกสาร (application/vnd.openxmlformats-officedocument.wordprocessingml.document)
ขนาดไฟล์27 KB
วันที่แก้ไข26 มกราคม 2565

เนื้อหาในไฟล์

640602_พุทธศาสนาตามภูมิ บ้านราชฯ ตอบปัญหาคุยกับเทวดาเอากิเลสล้างกิเลส https://www.boonniyom.net/50417.html ดาวโหลดเอกสารที่ https://docs.google.com/document/d/1lViKbJo6OmejwI-l1SZ7JvtWMUmrv-4JFaKSUprR_rQ/edit?usp=sharing

ดาวน์โหลดเสียงที่ https://drive.google.com/file/d/1nneW1ser4_aD_ZnU6hBenPYAdqiBkt67/view?usp=sharing

และดูวิดีโอได้ที่ https://youtu.be/yEWgar_2i4w

สมณะฟ้าไทว่า…วันนี้เป็นวันพุธที่ 2 มิถุนายน 2564 แรม 7 ค่ำเดือน 7 ปีฉลู ที่บวรราชธานีอโศก ช่วงนี้อากาศร้อนจัด เขาบอกว่าฝนจะตกในช่วงงานอโศกรำลึก 4-6 มิถุนายน 2564 ในหนังสือสัจจะชีวิต ภาคที่ 3 (ชาวอโศกเพื่อมวลมนุษยชาติ) เขาบันทึกไว้ว่า..งานอโศกรำลึกเกิดจากคนที่คิดว่าพ่อครูทำงานมาถึง 12 ปี ควรจะมีอะไรเกิดขึ้นเพื่อระลึกถึงบุญคุณของพ่อครูที่ได้ทำงานศาสนามา แต่พ่อครูไม่มีความประสงค์จะให้ระลึกถึงวันเกิดของตน จึงจัดงานในวันที่ 6-10 มิถุนายน เมื่อเกิดคดีสันติอโศก วันที่ 10 มิถุนายน 2532 จึงมีการเปลี่ยนรูปแบบการแต่งกายของสมณะชาวอโศก ต่อมาก็มีการจัดงานอโศกรำลึกในวันที่ 5-10 มิถุนายน ของทุกปี พ่อครูกล่าวถึงความสำคัญของงานอโศกรำลึกว่ามี 17 ประการ พ่อครูว่า…แต่ละคนที่ส่ง SMS มา แม้ว่าจะมีการด่ากันบริภาษ ก็เป็นประโยชน์ เมื่อมีการกระทบกับเขาเขาก็ไม่ชอบใจก็บริภาษออกมาก็เป็นธรรมดา เราก็จะต้องขออภัยเขาบ้างเป็นธรรมดา ในการอยู่ร่วมกัน ก็ยืนยันความจริงเท่านั้น ขออภัยแล้วก็ต้องขอยืนยันความจริง เป็นธรรมดามันมีความเห็นต่างกันก็ต้องเป็นอย่างนั้น SMS วันที่ 21-25 พ.ค. 2564

_Pligdin D พลิกดิน ดี : ปี 2531คดีพ่อท่านกำลังดังมาก จะมีรูปวาดของสมณะใส่โซ่ตรวนที่มือ พ่อครูว่า…ใช่ เราไม่ได้ตามหารูปภาพนั้น แต่มาจากหนังสือพ

อ่านต่อ

ิมพ์ เป็นภาพที่ดูดีเป็นลายเส้นแล้วก็ใช้มาตลอด ทีนี้โซ่อันนี้แหละ ท่านตถภาโว ปั้นรูปปั้นอาตมาท่ายืนยกมือนี่แหละ เป็นการให้อภัย ก็เรียกชื่อกันว่า ปางอภัย ทีนี้ก็เลยปั้นแล้วแต่ก่อนอยู่ที่พระวิหารพันปีสันติอโศก ติดอยู่ที่แผงใหญ่ด้านหลัง แต่ดูแล้วไม่ค่อยมีใครไปมองเห็น ไม่เข้าท่าก็เลยเอาออกมา ที่สันติอโศกมันไม่มีที่ไว้ ก็เลยเอามาที่นี่ เอามานี่ก็เลยได้ที่อยู่ ที่หน้าปากทาง ปากทางเข้าน้ำตกผาแหงน แต่ก่อนนี้เคยเป็นทางผ่าน ทีหลังมีลำธารก็เลยปิดทาง ไม่อยากให้ใช้เท่าไหร่ แต่คงจะปิดตายตัวเมื่อสะพานโค้งรุ้งเสร็จเรียบร้อย ถ้าจะเข้าก็ไปเข้าตรงถนนตรงแก่งโน่นเลย ก็ค่อยว่ากันอีกที ตอนนี้ก็ปิดๆเปิดๆอยู่ แต่ต่อไปมีสะพานโค้งรุ้งถาวร ก็คงปิด ก็คิดอยู่ว่าให้หาโซ่ที่เหมาะสมมาห้อยที่มือรูปปั้น เคยบอกว่าเอาโซ่ทองคำมาห้อย อย่าไปบอกเขาสิว่าโซ่ทองคำ เอาแค่โซ่เหล็กทาสีทองคำก็ได้

_0852 : พ่อครูอ่านบทความของ เปลว สีเงิน ซึ่งก็นิยมชมชอบพระวัดป่าสายมหาบัวซึ่งก็พาคนไปตามความเห็นเทวนิยมแสดงว่า...? พ่อครูว่า…คุณเปลวเขาเป็นนักหนังสือพิมพ์ ส่วนตัวเขาจะเป็นอย่างไรก็ไม่มีปัญหา เขาเป็นนักหนังสือพิมพ์ก็เป็นคนที่ศึกษาอยู่ จิตใจเขาจริงๆจะเป็นอย่างไรเราก็ไม่รู้ จะเห็นจริงเห็นชอบอย่างไร คุณไปอ่านเขาว่าชอบ วัดป่าสายมหาบัว เขาจะชอบก็จะไปบังคับเขาได้อย่างไร อาตมาเคยว่า ข่ม นิคคัณเห นิคหารหัง เขาก็คงเข้าใจอาตมาตำหนิก็ตำหนิ ความเห็นต่างกันก็ว่ากันไป เรื่องของความชอบก็เป็นความชอบ ส่วนเรื่องความเป็นกลางเขาเป็นนักหนังสือพิมพ์ก็แสดงออกอย่างเป็นกลาง ส่วนจริงเขาจะเป็นอะไรแค่ไหนเราจะไปว่าอย่างไร อาตมาก็ว่าเขาต่างกับสนธิญาณ ซึ่งสนธิญาณแสดงออกเลยว่าเขาเห็นดีเห็นงามกับอาตมา สนธิญาณก็เป็นนักหนังสือพิมพ์เหมือนกัน ก็ว่ากันไป ก็ต่างคนต่างความเห็น ต่างคนต่างกล้าแสดงออก คำว่ากล้าแสดงออกมันก็เป็นการไขความจริงอันหนึ่ง เป็นการเปิดเผยความจริงอันสำคัญอันหนึ่ง ก็ค่อยๆเป็นไป สามารถรู้ได้ สามารถเห็นจริงได้ อย่างซับซ้อนลึกซึ้งประมาณใดก็พอได้ ก็ค่อยว่ากันไป

_0852 : นักการเมือง ข้าราชการได้รับสิทธิฉีดวัคซีนก่อน ไหนว่าทำงานเพื่อประชาประชาชนมาก่อน นี่กลัวตายก่อนประชาชน พ่อครูว่า…อาตมาไม่วิจารณ์เรื่องนี้ คงลงตัวจนได้ล่ะ อย่างไรอย่างไรนักการเมืองก็มีจำนวนน้อยกว่าประชาชน นักการเมืองได้ก่อนจบก่อนก็เป็นธรรมดา เล็กๆน้อยๆน่า ขอกันกินมากกว่านี้

สื่อธรรมะพ่อครู ตอน คนระดับไหนจึงคุยกับเทวดาได้ _สว่างแสง ขวัญดาว : น้อมกราบนมัสการพ่อครูด้วยความเคารพอย่างสูงค่ะ ลูกเคยได้ยินมาว่าพ่อครูคุยกับเทวดา คุยมีเสียงดังไหมคะ หรือว่าคุยในใจ พ่อครูตื่นแล้วก็นอนคุยหรือหลับไปด้วยคุยไปด้วยคะ ลูกไม่เข้าใจ แล้วคนระดับไหนที่จะคุยกับเทวดาได้น้อมกราบพ่อครูด้วยเศียรเกล้าค่ะ พ่อครูว่า…เรื่องนี้ไม่ใช่เรื่องตื้นเขิน เป็นเรื่องลึกซึ้ง เป็นเรื่องสมมติสัจจะ ปรมัตถสัจจะ ถ้าบอกสมมติสัจจะ ถ้าบอกว่าเทวดา ในสมมติสัจจะเราก็หมายถึงภาษาธรรมดาง่ายๆ แค่เป็น Common noun หรือสามัญนาม ก็หมายถึงความหมายกว้างๆ ทั่วไป เทวดาหมายถึงจิตใจอันเจริญ จิตใจอันสูงขึ้นจากความเป็นมนุษย์สามัญ บางทีจิตใจสูงขึ้นในแง่แค่โลกีย์ เป็นโลกียธรรมของเทวนิยมทั้งหลาย เป็นผู้เจริญแบบโลกีย์เท่านั้น ก็เรียกว่าผู้นี้มีจิตใจเป็นเทวดา เพราะฉะนั้นเขาก็เข้าใจได้ เราก็รู้ร่วมกับเขาได้ว่าเขาเข้าใจอย่างนี้ แต่ถ้าไปจำเพาะเจาะจงลงไปถึงโลกุตระ จิตใจของเทวดาก็คือ เทวดา พระพุทธเจ้าท่านแบ่งเป็น 3 อย่าง 1. สมมติเทพ (คนที่มีสภาวะจิตเสพโลกียสุขได้สมใจ) 2. อุปปัตติเทพ (คนที่มีสภาวะจิตเกิดความเป็นอาริยะ) 3. วิสุทธิเทพ (คนที่มีสภาวะจิตบริสุทธิ์ขั้นอรหัตตผล) (พตปฎ. เล่ม 30 ข้อ 654) สมมติเทพ เป็นโลกีย์ที่เขาเข้าใจ เหมือนนิยายปรัมปรา บางทีเขาบอกว่าคนตาทิพย์จึงจะเห็น คนไม่มีตาทิพย์ไม่เห็น อธิบายกันบางทีก็เลยงง ตามคำอธิบายของเขาคิดไม่ออกเลยว่าเป็นอย่างไร ไปถึงขนาดนั้น นั่นคือเทวดาแบบสมมติสัจจะ ซึ่งมีมากสารพัด กายต่างกันสัญญาต่างกัน ตามสัตตาวาสข้อที่ 1 ก็สมมุติไปได้สารพัด จนกว่าใครจะเข้าใจ มีสัมมาทิฐิในเรื่อง กายต่างกันสัญญาต่างกัน คนที่สัมมาทิฏฐิก็จะเข้าใจ ว่าคนนั้นเขาเข้าใจต่างกับเราเขาเข้าใจเป็นมิจฉาทิฏฐิ บางทีเราก็เดาไม่ออกว่าเค้าคิดว่าเทวดาเป็นอย่างไร ได้สารพัด แต่ที่ถูกต้องเป็นอย่างไร ก็ต้องพวกวิญญาณฐีติ ก็ต้องรู้ว่า กาย ที่ถูกต้องเป็นสัมมาทิฏฐิเป็นอย่างนี้ สัญญาที่ถูกต้องอย่างสัมมาทิฏฐิเป็นอย่างนี้ ก็ต้องกำหนดรู้ความจริงแล้วตัดสินได้ ปฏิบัติธรรมได้สมบูรณ์ เมื่อใช้วิญญาณฐีติ 7 ปฏิบัติ ก็จะจัดการความเป็นวิญญาณ หรือความเป็นกายเป็นจิต ความเป็นรูปเป็นนาม ความเป็นภาวะ 2 โดยใช้สัญญาเป็นตัวปฏิบัติสอดส่องเสมอ อ่านภาวะ 2 รูปนาม ซึ่งรูปนามหรือกาย เป็นกายกับจิต เป็นภาวะ 2 เป็นรูปภายนอกกับรูปภายใน เป็นรูปกับนามก็เป็นภาวะ 2 หรือเป็นความต่างในชนิดนั้นชนิดนี้ละเอียดไปตั้งแต่ วิโมกข์ 8 จนถึงอรูปฌานอีก 4 และสัญญาเวทยิตนิโรธ อีก 1 ใช้สัญญาเป็นตัวกำหนดรู้นิโรธแบบสัมมา ถ้าหากสัญญากำหนดรูปแบบมิจฉาก็จะเป็นอีกแบบนึง ไม่ถูกต้อง อย่างถูกต้องก็เป็นสัมมาทิฏฐิเป็นสัญญาเวทยิตนิโรธ พวกมิจฉาทิฏฐิวิปลาสไปยึดถืออสัญญีสัตว์เป็นสัญญาเวทยิตนิโรธบ้าง หรือไปเอาสัตตาวาสทั้ง 9 เป็นนิโรธ แม้แต่กาม เขาก็หลงผิดไปยึดกามว่าเป็นนิพพาน ในทิฏฐธรรมนิพพานทิฏฐิ จึงมี 5 มี กาม กับ ฌาน 1 2 3 4 ไปหลงผิดเอา 5 ขั้นในปัจจุบันธรรมของเขา แต่มันผิด เขาถือเป็นปัจจุบัน แต่เป็นปัจจุบันธรรมอย่างมิจฉาทิฏฐิ คุณหลับตาปฏิบัติ คุณไม่มีทวารทั้ง 5 ไม่มีกาม นั่นเป็นมิจฉาทิฏฐิของผู้ ได้อดีตกับได้อนาคตตาม พรหมชาลสูตร ซึ่งเป็นธรรมะที่พระพุทธเจ้าท่านแยกธรรมะมิจฉาทิฏฐิ 62 เอาไว้ ก็จะได้แต่มิจฉาทิฏฐิ 62 จะไม่สามารถเป็นสัมมาทิฏฐิได้เลย เป็นเรื่องลึกซึ้ง เป็นเรื่องไม่ธรรมดาเลยแต่อาตมาจำเป็นต้องอธิบายเพื่อบันทึกไว้ใช้เป็นหลักฐานเพื่อตรวจสอบ ผู้ที่ศึกษาตั้งใจจริงแสวงหาก็จะได้หลักฐานพวกนี้ ปฏิบัติบรรลุได้แล้วก็จะนำพาให้ศาสนายาวไปถึง 5,000 ปีของพุทธเจ้าได้สำเร็จ ก็จำเป็นต้องทำกันไป ตอนนี้อาตมาอธิบายบุคคล 7 ขยายความถึงขั้นซับซ้อนที่คนก็ยังต้องแยกบุคคลที่เป็นวิมุติ แบบสัทธาวิมุติ สัทธานุสารี ซึ่งเป็นสามเส้า ซึ่งมันยาก ถ้าไม่มีปัญญานำหรือเห็นด้วยปัญญา คุณเป็นตระกูลหรือโคตรของศรัทธา ซึ่งเป็นโคตรของจิตเลยนะ เป็นตระกูลศรัทธาจริต กับแบบพุทธิจริต ท่านเรียกว่าพุทธิจริต แต่เวลาตามหาธรรมะตามหาปัญญา ท่านเรียกว่าธัมมานุสารี เป็นผู้ปฏิบัติธรรมเพื่อตามหา เดินทาง ตามสาระที่ถูกต้อง อนุสารี เป็นผู้ที่มีสาระเอาสาระโลกุตรธรรมของพระพุทธเจ้า สัทธานุสารี ก็พยายามตามหา แต่ถ้าตามหาโดยไม่เกิดสัมมาทิฏฐิ พวกสัทธานุสารี ตามหานิพพาน ของพระพุทธเจ้าหรือสัมมาปฏิบัติ สัมมาทิฏฐิของพระพุทธเจ้ายังไม่ได้ เขาก็จะมีทิฏฐิของเขา เขาไปปฏิบัติแล้วจะได้วิมุติ เขาก็หลงวิมุติ นิโรธ นิพพานของเขาแบบเดียรถีย์ ซึ่งเป็นมิจฉาวิมุตติ เป็นวิมุติของสายศรัทธาจึงเรียกว่าศรัทธาวิมุติ ก็จะวนเวียนอยู่ในศรัทธาวิมุติมันอีกนานมากเลย จนกว่าสัทธานุสารีนั้นจะมีปัญญารู้จัก ทุกข์ สมุทัย นิโรธ มรรค จะรู้จักสัจจะของพระพุทธเจ้า จึงจะสามารถทำให้อาสวะบางอย่างบรรลุได้ ดับสนิทได้ ถ้าอาสวะแต่ละอย่างดับไม่เป็น ไม่ถือว่าเป็นอรหัตตผลของพระพุทธเจ้า ต้องมีอาสวะดับจึงจะถือว่าเป็น อรหัตตผล ผู้ใดยังไม่มีปัญญา ไม่เห็นด้วยปัญญา แต่เขาก็ทำด้วยศรัทธา เป็นศรัทธานำ ศรัทธาพาเป็นไป เขาก็จะวนอยู่ที่ศรัทธาวิมุติ เป็นสามเส้า นาน เพราะฉะนั้นเขาจะไม่สามารถออกจากสัทธาวิมุติได้ ถ้าจะเริ่มไปเป็น ทิฏฐิปัตตะ ทิฏฐิเขาต้องสัมมาทิฏฐิ ถ้าหากเขาไม่สัมมาทิฏฐิ เขามีทิฐิแบบเก่า ก็ได้แบบสัทธาวิมุติ แบบสมถะวิมุติ เป็นแบบสาย เจโต เป็นเจโตวิมุติแบบเดียรถีย์ แต่เจโตวิมุติของพระพุทธเจ้าก็มี ต่างกัน กายต่างกันสัญญาต่างกัน มันมีนัยลึกซึ้งซับซ้อน แค่กายสักขีก็ยังไม่เรียกว่าอรหันต์ได้ จะต้องเป็นปัญญาวิมุตขึ้นไปจึงจะเรียกว่าเป็นอรหันต์ได้ อย่างนี้เป็นต้น แล้วอาตมามีความยากตรงที่ว่า ท่านใช้พยัญชนะแค่ว่า น เหว โข กายสักขี ต้องมีการสัมผัสวิโมกข์ 8 ด้วยกาย จึงจะบรรลุอรหันต์ได้ แต่ถ้าไม่สัมผัสวิโมกข์ 8 ด้วยกายก็จะได้แค่ศรัทธาวิมุติ ส่วนทิฏฐิปัตตะนั้นเห็นทุกข์ สมุทัย นิโรธ มรรค สัทธาวิมุติอาจจะเห็น ทุกข์ สมุทัย นิโรธ มรรค บางตัว จึงบรรลุได้ อาสวะบางอย่าง แต่อาสวะบางอย่างของเขายังไม่ถึงขั้นทิฏฐิปัตตะ ยังอยู่ในภพ อยู่ในภวังค์เท่านั้น พระพุทธเจ้าจึงไม่นับว่าเป็นสัมมาทิฏฐิ ต้องออกมาเป็นทิฏฐิปัตตะก่อน ทิฏฐิปัตตะจะต้องเป็นทิฏฐิสัมมาปัตตา คือการบรรลุระดับหนึ่ง ถ้าปันนะก็บรรลุในระดับ 2 เมื่อเป็นทิฏฐิปัตตะก็เริ่มมีสัมมาทิฏฐิไปเรื่อยๆ จึงจะขึ้นถึงขั้นกายสักขี กายสักขีก็ยังไม่นับว่าเป็นอรหันต์ จะเป็นอรหันต์ต้องนับว่าที่ปัญญาวิมุติ ท่านก็มีตัวขยายความว่า น เหว โข ภาษาบาลี อาตมาเห็นใจที่ท่านแปลว่าไม่สัมผัสวิโมกข์ 8 ด้วยกาย ท่านแปลว่า มิได้ถูกต้องซึ่งวิโมกข์ 8 ด้วยกาย ท่านแปลอย่างนั้นเลย ซึ่งถ้าไม่สัมผัสวิโมกข์ 8 ด้วยกายเป็นอรหันต์ไม่ได้ ผ่านไปเป็นปัญญาวิมุติไม่ได้ กายสักขีก็ยังไม่เรียกว่าอรหันต์ เพราะว่าอาสวะบางอย่างหลุดพ้นก็จริง แต่ยังไม่ถึงขีดจะยอมรับว่าเป็นอรหันต์ได้แล้ว ต้องอาสวะมากอย่างถือว่าหมดอาสวะ ยังมี นัยยลึกไปอีกคือ อุภโตภาควิมุติ คือหมดอนุสัยอาสวะ ท่านมาแปล น แปลว่าไม่ โข แปลว่าสิ่งที่มันเคยมีแล้วได้แล้ว เหวะ แปลว่า ความจริง ที่จริงแล้ว น เหว โข แปลว่าไม่จำเป็นที่จะต้องไปพูดถึงหรือบอกว่าปัญญาวิมุติจะต้องสัมผัสวิโมกข์ 8 ด้วยกาย ไม่ต้องไปพูดถึง เพราะท่านต้องพ้นตั้งแต่ทิฏฐิปัตตะ มาแล้ว จนมาถึงอรหันต์ได้เป็นปัญญาวิมุติแล้ว ถ้าไม่สัมผัสดัวยกาย ไม่ลืมตาออกมาสัมผัสข้างนอกอยู่ในภพ หมดสิทธิ์ พวกหลับตาปฏิบัติจึงดันเอาอันนี้ไว้เป็นของตน ที่แปลกันอยู่ในพระไตรปิฎก แปลด้วยสายศรัทธา แปลด้วยสายท่านพระมหากัสสปะ พระวัดบ้านนั่นแหละ แต่ว่าเรียนมาตาม พระวัดป่า ยังไม่ได้เปิดทางสัมมาทิฏฐิอย่างที่อาตมายืนยันโลกุตรธรรมอย่างที่เป็น ยัง เพราะฉะนั้นจุดนี้สำคัญมากเลย ต้องศึกษาให้ดีจึงจะแจ้งสว่างชัดเลย ปัญญาวิมุตินี้ไม่ใช่ไม่ได้สัมผัสวิโมกข์ 8 ด้วยกาย แต่มันเลยมาแล้วจึงไม่ต้องกล่าวถึง ไม่ต้องพูดถึงไม่ต้องกล่าวซ้ำอีกว่าปัญญาวิมุติจะต้องผ่านวิโมกข์ 8 ด้วยกาย คนที่ผ่านวิโมกข์ 8 ด้วยกายจะต้องดับอาสวะได้ตั้งแต่ทิฏฐิปัตตะมาเลย ในพวกทิฏฐิปัตตะก็มีสัมผัสวิโมกข์ 8 ด้วยกาย แต่เขาดูอย่างเผิน หรือดูอย่างครบอาริยสัจ 4 ในสัทธาวิมุติก็มี ต้องเกิด เห็นทุกข์ สมุทัย นิโรธ มรรค ในพระไตรปิฎกเล่ม 36 ไปอ่านทบทวนให้ดีในบุคคล 7 พยัญชนะก็มี แต่ท่านไปแปล น เหวโข ไปแปลดิบๆว่า ไม่ผ่าน แต่ที่จริงท่านผ่าน ท่านพ้นไปแล้ว มันข้ามพ้นเรื่องนี้ไปแล้ว สู่แดนธรรม…ถ้าเป็นพ่อท่านจะแปลว่า อะไร พ่อครูว่า…อาตมาจะกล่าวว่า ไม่ต้องกล่าวถึงว่าจะสัมผัสวิโมกข์ 8 หรือไม่เพราะท่านผ่านมาแล้วเลยมาแล้ว เลยขั้นตีแตกสัทธาวิมุติ ออกมาเป็นทิฏฐิปัตตะ เป็นกายสักขี เป็นปัญญาวิมุติ เลยมาตั้งกี่ขั้นแล้ว ใส่ตำแหน่งอรหันต์ให้แล้ว เริ่มเป็นอรหันต์ที่ปัญญาวิมุติ กายสักขี พระพุทธเจ้ายังไม่รับรองว่าเป็นอรหันต์ จะมีผู้ที่มีอาสวะบางอย่างดับได้เท่านั้นเอง ยังไม่ถึงขีดตัดสินว่าเป็นอรหันต์ ยังยกฐานะเป็นอรหันต์ไม่ได้ เป็นนัยสำคัญ ศึกษาให้ดีๆ พูดแล้วก็เหมือนยกตัวเองว่า ยุคนี้ไม่มีใครอธิบายละเอียดสิ่งเหล่านี้ได้อย่างนี้ แยกแยะสิ่งเหล่านี้อย่างจริงจัง ตั้งใจให้ดีๆฟังธรรมด้วยดีย่อมเกิดปัญญา ถ้ายังมีอคติอยู่ในใจยากจะเข้าใจได้ทั่วรอบ สุสูสัง ละภะเต ปัญญัง ฟังด้วยดีย่อมเกิดปัญญา ถ้ายังมีอคติ จะหาว่าอาตมาเดาส่ง มันจะไม่ทะลุรอบ ไม่เป็นปฏิเวธธรรม

การคุยกับเทวดา สมมติเทพก็คือเทวดาโลกีย์ ไม่เข้าใจอะไรหรอก ส่วนเทวดาโลกุตระนั้นท่านแยกออกจากสมมติเทพ คนเขาจะหลงกันอย่างไรก็น่าสงสาร แต่เราไม่ไปหลงอย่างเขา เทวดาจริงก็คืออุบัติเทพ คือเทพที่เกิดได้ เป็นได้ ตามทฤษฎีพระพุทธเจ้าอย่างสัมมาทิฏฐิ เป็นจรณะ 15 วิชชา 8 เป็นต้น อุบัติเทพ เกิดจากสัมมาทิฏฐิ ไม่ใช่สมมติเทพ ไม่ใช่เดียรถีย์ ไม่ใช่พวกนอกรีตพระพุทธเจ้า ไม่ใช่เทวดานอกรีต แต่เป็นเทวดาในสัมมาทิฏฐิของพระพุทธเจ้าคืออุบัติเทพ เกิดจากปฏิบัติถูกต้องตามทฤษฎีพระพุทธเจ้าอย่างสัมมาทิฏฐิแล้วเกิดจิตหลุดพ้นไปตามลำดับ เอาสังโยชน์ 10 มาจับเป็นต้น ตั้งแต่สักกายทิฏฐิ สีลัพพตปรามาส วิจิกิจฉา ฯ จนหลุดพ้นอวิชชา จึงสมบูรณ์แบบสะอาดหมดจด ถ้าไม่สัมมาทิฏฐิอย่างตามลำดับ จะไม่ราบลุ่มไม่เรียบเหมือนฝั่งทะเล คุณก็จะย้อนไปย้อนมาสับสนไปสับสนมา ซึ่งหาคนที่ราบเรียบละเอียดมากยาก ใช้ปัญญาแท้เท่านั้น สายศรัทธาไม่มีทางต้องวน ยิ่งเป็นสายวิริยาธิกะนั้น 80 อสงไขยกับเศษแสนมหากัป 3 เท่าตัวเลยกว่าจะได้เป็นพระพุทธเจ้าอย่างนี้เป็นต้น สายศรัทธานั้นใช้เวลา 40 อสงไขยกับเศษแสนมหากัป จะต้องอย่างนั้น เพราะฉะนั้นจึงไม่เหงา ถ้าคนสัมมาทิฏฐิก็ไม่ถึง 40 อสงไขย ก็ลดลงมาลดลงมา จนถึง 21 หรือจนกว่าจะได้ถึง 20 อสงไขย ตามเกณฑ์มาตรฐานของพระพุทธเจ้าสายปัญญาธิกะ สมมติเทพเป็นเทวดาโลกจินตา อย่างเทวดาสายมหาบัว อาจารย์มั่น จะมีน้อยกว่าเทวดาสายธัมมชโยซึ่งเป็นเทวดา เทวดามิจฉาทิฏฐิเยอะมากเลยกว่าสายมหาบัว สู่แดนธรรม...เขาถามว่า พ่อท่านคุยกับเทวดามีเสียงดังไหม พ่อครูว่า…คุยกันอย่างสุภาพเรียบร้อยไม่มีเสียงดังหรอก คุยด้วยสาระธรรมธรรมะ เป็นเรื่องของการปุจฉาวิสัชนาเรื่องธรรมะอย่างนั้นอย่างนี้ หัวข้อธรรมอย่างนั้นอย่างนี้มาวิจัยให้กันฟัง พระพุทธเจ้าท่านบอกว่าพบกับเทวดามาปรากฏแล้วคุยกันหัวข้อธรรมต่างๆทั้งนั้นแหละ บางทีก็เป็นเทวดาองค์ใหญ่รัศมีกว้าง ท่านก็ยกตัวอย่างรูปธรรมประกอบ ไม่มีตัวตนไม่มีเสียงดังหรอกเป็นความรู้ธรรมะ สู่แดนธรรม...คราวหน้า นิมนต์พ่อท่านคุยกับเทวดาเสียงดังหน่อยสมณะปัจฉาจะได้ฟังด้วย พ่อครูว่า…ก็เป็นละเมอไป จะย้อนแย้ง ก็คงหมายถึง คุยแล้วเอามาแสดงให้คนอื่นฟังหน่อยได้ไหม ซึ่งหลายอย่างก็แสดงไม่ไหว ก็ค่อยๆขยายความให้ฟังไปตามลำดับอย่าเพิ่งใจร้อน ปฏิบัติให้ได้ก่อนเถอะน่า คนที่ตะกละอยากจะรู้มากแล้วปฏิบัติไม่ได้อย่างนี้แหละน่าสงสาร เป็นสายพระบ้านของเถรสมาคม เยอะแยะที่เรียนเต็มหูเต็มหัว เสร็จแล้วไม่บรรลุธรรมก็เป็นบุคคล ปทปรมะ น่าสงสาร เวลาทำงานลืมตา อาตมาไม่ค่อยจะ ถ้าพูดถ้าปรุงสู่ฟังในขณะที่พูดนี้ก็คุยกับเทวดาไปในตัวเรา สิ่งที่รู้ลึกซึ้งอันนั้นมาพูดให้ฟังก็คือเทวดาเสียงดัง ที่กำลังอธิบายคือเทวดาเสียงดัง ที่พูดไปนี้มีเทวดาหลายองค์นะ ตั้งใจฟังดีๆ คนระดับที่จะต้องมีสัมมาทิฏฐิจึงจะคุยกับเทวดาได้ อย่างพวกคุณฟังเข้าใจสัมมาทิฏฐิได้ก็เริ่มต้นรู้จักเทวดา ก็เอาไปปฏิบัติในตัวเองได้ มันถึงขีดเขตของตัวเองได้ไป แต่ระวังจะเป็นเทวดานิรมาณกายฟุ้งซ่านสร้างไปเองเรื่อยๆแล้วก็คุยกับเทวดาเก๊ เละเทะไปเลย เพราะฉะนั้นอย่าเพิ่งยุ่งเลยต้องถึงขีดถึงเขตถึงทำได้ อย่าอยากได้อยากเป็นอย่างอาตมา เห็นช้างขี้อย่าขี้ตามช้าง เป็นไปตามธรรมชาติจะได้เอง

สื่อธรรมะพ่อครู ตอน กิเลสล้างกิเลสได้หรือไม่เป็นอย่างไร _1614 : ขออธิบาย เอากิเลส ละกิเลส เช่น มานะ ได้ไหม เป็นเจ้าคนนายคน ก็เป็นตัว "มานะ" หรือ "ตัวกู" แบบหนึ่ง คนไทยก็ใช้ตัวมานะหรือกระตุ้นมานะ พ่อครูว่า…ก็มีส่วน เช่น เอาตัณหาล้างตัณหา แต่ว่าไปเอาอุปาทานไปล้างอุปาทานไม่ได้ เพราะว่าตัณหาเป็นสิ่งที่ Dynamic เคลื่อนไหว ส่วนอุปาทานเป็นตัวเร่งตัวหยุด ถ้าหากตัวนิ่งตัวหยุดอยู่ด้วยกันมันก็ไม่มีทางเกิดอะไรขึ้นได้ พวกนั่งหลับตามีการหยุดเป็นพื้นฐาน (พ่อครูไอ ตัดออกด้วย) สมณะฟ้าไท…หากเอาวิภวตัณหา ไปล้างตัณหา ก็คืออยากลดกิเลส ถ้าไม่มีความอยากเป็นตัวตั้งจะไปลดละกิเลสได้อย่างไร พ่อครูว่า…เคยอธิบายเป็นภาษาว่ามีเจตนาแต่อยาก มีเจตนา มีจุดมุ่งหมายแล้วเดินทางปฏิบัติไป ไม่ต้องไปโถมพลังงานอยากด้วยอัตตา ยิ่งอยากได้เร็วๆเป็นอภิชปายิ่งล้มเหลว ให้ไปเป็นตามลำดับ มีจุดมุ่งหมายอย่างสัมมาทิฏฐิสัมมาปฏิบัติ เรามีสัมมาทิฏฐิและสัมมาปฏิบัติปฏิบัติให้ตรงตามที่มีสัมมาทิฏฐิเป็นตัวตั้ง แล้วปฏิบัติให้ตรงกับทฤษฎีที่เรามีอย่าให้เป๋ มารจะชักออกนอกทางได้ นึกว่าสัมมาทิฏฐิแล้ว พอไปกลางทาง มารให้ไปแวะข้างทางดึงออกนอกทางได้บ่อยเสมอ ต้องเอาให้ดีตั้งใจให้ดีๆเลย เพราะฉะนั้นการอยู่กับมิตรสหายดีสังคมสิ่งแวดล้อมดีจึงเป็นสิ่งที่บริบูรณ์ที่สุด เพราะฉะนั้นคนที่ยืนอยู่นอกรั้วไม่มีมิตรดีสหายดีสังคมสิ่งแวดล้อมดีนะ ถูกดึงถูกลากออกไปนอกเขตเทศบาลง่ายที่สุด เอามานะมาล้างกิเลสได้ แม้ที่สุด วิภวตัณหามาล้างตัณหา ใช้พยัญชนะง่ายๆ

_Silipakul (ศิลปะกุล) : อีกหน่อยคนในสังคมประเทศเราก็คงจะเริ่มหมดเนื้อหมดตัวไปเรื่อยๆแน่นอนเพราะสถานการณ์โรคระบาดร้ายแรง ที่รบ.ยังแก้ปัญหาเศรษฐกิจและสังคมไม่ได้ คนที่เขาทุกข์ยากกับชีวิตคงมาแสวงหาหนทางหลุดพ้นกันมากขึ้น ด้วยการน้อมนำหลักธรรมของพระศาสดา และดำเนินชีวิตตามหลักเศรษฐกิจพอเพียงของพ่อหลวง เพราะนี่คือทางรอดทางเดียวที่ยั่งยืน พ่อครูว่า…มันเข้าใจและมาเป็นไม่ได้ง่ายๆ เพราะมันจะมายินดีในโลกอุตรธรรม มาทางนี้เลยตามมูลสูตรนี้ยาก กว่าจะมาทำมนสิการได้อย่างมาสัมมาทิฏฐิ มนสิการไปตามขั้นตอนนั้นอยู่ข้างนอกยากที่จะบรรลุธรรม ไม่มีสัปปายะ 4 ครบ ยาก

_Koithaitik Carp (คอยไทยติ๊ก) : ตอนก่อนเปิดรายการทางทีมงานเปิดซาวส์เพลง ผู้ครองรัก ไม่มีเสียงนักร้องผมเลยหาเปิดฟังแล้วไปเจอ อา เศรษฐา ศิระฉายา นำมาร้องด้วยครับ เพิ่งรู้ว่าอา เศรษฐา ก็หยิบงานพ่อครูมาร้องด้วยครับจากผมผู้ชอบฟังเพลงพ่อครูครับ พ่อครูว่า…เศรษฐา จะหยิบงานอาตมาไปร้องจะไปแปลกอะไร ขออภัยต้องพูดถึงประวัติศาสตร์เรื่องนี้หน่อยนึง ในวงการเพลงนี่นะ วง The Impossible เป็นวงแรกที่เล่นสตริงคอมโบ หมายความว่าใช้กีตาร์เป็นหลัก ใช้เครื่องมือเส้น สายดีด มีเป่าบ้าง ปราจีน นี้เป็นนักเป่า เป่าทรอมโบนมาก่อน ปราจีน ทรงเผ่า เริ่มต้นนั้นอาตมามาทำงานเพลงโทน คณะ The Impossible เล่นดนตรีตามโรงแรมต่างๆ ตอนนั้นเล่นที่โรงแรมเฟิร์ส อาตมาก็แต่งเพลงขึ้นมา เอาคณะThe Impossible มาร้องเพลงมาเล่นด้วยในหนังโทน สังข์ทอง สีใส The Impossible เกิดและดังกับหนังโทนนี่แหละ เขาก็เกิดอยู่บ้าง แต่ว่าหนังโทนทำให้ดังแพร่กระจายได้มาก มีการบอกว่านักศึกษานิสิตไม่ดูหนังไทยแต่ต้องดูหนังโทน นักศึกษานิสิตพากันดูหนังโทน เป็นการเปิดยุคว่าดูถูกหนังไทยไม่ได้ หนังไทยเจริญเข้าขั้นมาตรฐานโลกอะไรอย่างนี้ เพราะฉะนั้นไม่ว่าจะเป็นสังข์ทอง สีใส หรือ The Impossible ก็เกิดจากหนังโทนนี่แหละ ขออภัย อาตมาเป็นคนแนะนำ โดยเฉพาะยิ่งสังข์ทอง ไม่มีใครกล้าเอามาเล่นหนังหรอก หน้าตาแกเอาไปเล่นหนังอย่างไร แต่อาตมาว่านี่แหละๆ จริงๆตอนนั้นเราก็ไม่เจตนา เราก็ไม่คิดจะเอาสังข์ทองมาเล่นเป็นตัวตลก ประจำของอันนี้ แล้วต้องเป็นนักร้องด้วย ต้องให้คนนี้เป็นนักร้อง ร้องเพลงได้ ก็มีการกำหนดว่าจะให้รุ่งเพชร แหลมสิงห์เป็นคนร้อง แต่ว่ารุ่งเพชรป่วย เล่นไม่ได้เราก็กำลังจะต้องถ่ายทำ อาตมาก็ว่าเอาสังข์ทองก็แล้วกัน คณะที่ทำงานด้วยก็บอกว่าจะเอามาได้อย่างไรหน้าตาเป็นอย่างนั้น อาตมาก็บอกว่าลองดู ไอ้ที่เคยยังไม่มีใครทำนี่แหละ เราจะต้องทำของแปลกใหม่ สังข์ทองมีฝีมือนะ เหตุผลของอาตมาก็ดีพอที่เขาจำนนกัน ก็เลยเอาสังข์ทองมาเล่น สังข์ทองก็เป็นเพื่อนของไชยา สุริยัน สังข์ทองก็เลยดังติดลมบนมาตั้งแต่บัดนั้นด้วย The Impossible ด้วย ส่วน The Impossible ก็เล่นแต่เพลงฝรั่ง สตริงคอมโบเล่นแต่เพลงฝรั่ง มีเพลงเริงรถไฟ เป็นเพลงแรกที่อาตมาแต่งให้ The Impossible เป็นวงสตริงวงแรกที่เล่นเพลงไทยในลักษณะสตริง หวูดดังวาวๆๆๆ นี่แหละ จากหนังโทน จะต้องเริ่มต้นด้วยเจ้าโทน เดินทางจากต่างจังหวัดเข้ากรุงเทพฯ นั่งรถไฟมา จากต่างจังหวัดมากรุงเทพ ก็ใช้ เพลงเริงรถไฟ เป็นตัวเชื่อมมา เราก็แต่งเพลงเริงรถไฟเอามาใช้ แล้วก็มาถึงเจ้าสังข์ทองร้องเพลงอยู่ในวัดในกรุงเทพ ตกลงก็เลยเลือกเพลงเริงรถไฟ ก็เลยดังขึ้น โรงแรมเฟิร์ส พวกนักหนังสือพิมพ์ก็เขียนกันว่า ต่อไปเพลงนี้จะเป็นเพลงดัง เพราะว่าเป็นเพลงสตริงคอมโบเป็นเพลงแรกของไทยเลย นอกนั้นมีแต่เอาเพลงฝรั่งมาเล่นเท่านั้น แต่นี่เพลงไทยเล่นสตริงคอมโบได้ด้วยหรือ เสร็จแล้วเขาก็บอกว่าเพลงนี้จะดังมหาศาล พวกนักหนังสือพิมพ์ก็พยากรณ์กัน เสร็จแล้วต่อจากนั้นก็มีเพลงชื่นรักขึ้นมาเป็นคู่แข่ง เพลงชื่นรักก็ขึ้นมาอีก สุดท้ายเพลงชื่นรักก็เลย กลบเพลงเริงรถไฟ ดังยิ่งกว่าเพลงเริงรถไฟ ยาวไปแล้ว เอาแค่นี้พอ เป็นน้ำจิ้ม เพราะฉะนั้นเศรษฐาหยิบงานอาตมาไปร้องก็จะไปมีปัญหาอะไร เป็นแต่เพียงว่าเขาไม่อยากจะพูดเท่าไหร่หรอก เขาเอง เกิด Conflict ทางจิตใจที่อาตมาไปว่านักร้องอะไรเป็นอบายมุข เขาก็เกิด Conflict ทางจิตใจนิดหน่อย แต่เดี๋ยวนี้คงจะคลายแล้ว ก็แล้วแต่เขา ก็เป็นธรรมชาติธรรมดาของวิบากด้วยของจิตของทิฏฐิ ก็ไม่มีปัญหาอะไร อาตมาก็ไม่เคยได้ถือสา ก็เป็นไปตามค่อยๆเปลี่ยนแปลง ค่อยๆคลี่คลาย ไม่มีปัญหา

_กลั่นหายโง่ ฝึกไม่มี : ขออนุญาตกราบเรียนค่ะ ท่านสวมหน้ากาก ฟังไม่ค่อยถนัด ไม่ชัดค่ะ กราบนมัสการค่ะ

_พันธุ์ พอเพียง : คือมีทุเรียน ได้กินทุเรียน แล้วเกิดใจที่ชอบไม่ชอบในรสชาดของทุเรียน แบบนี้เรียกถ้ำใช่ไหมครับ / ข้องอยู่ในถ้ำคืออาการที่ทำเวทนาให้เป็นหนึ่งยังไม่ได้ ใช่ไหมครับ พ่อครูว่า…ใช่ถูกต้อง

สื่อธรรมะพ่อครู ตอน เลี้ยงลูกให้รู้จักโต เลี้ยงพ่อแม่ให้รู้จักตาย _กิ่งฟ้า ขันหล้า : กราบนมัสการสิกขมาตุ..ข้องอยู่ในถ้ำ..ข้องอยู่ที่ลูกค่ะท่าน ที่หลุดยากที่สุดเลยค่ะ พ่อครูว่า…ก็ขอบอกอย่างนี้ว่า ลูกเป็นของคุณ มันเป็นความจำเป็นที่คุณมีลูก คุณก็ต้องดูแลเขาให้ขึ้นถึงฝั่ง อย่าไปทิ้งไปขว้างมันไม่ดี ให้เขาส่งเขาขึ้นไปอยู่ได้ด้วยตนเองให้รอดปลอดภัยพอเหมาะพอควร คำว่าพอเหมาะพอควรนี่แหละยาก เพราะลูกโต 20 ปีขึ้นก็ให้การศึกษาให้อะไรต่ออะไรเขาให้พอที่จะอยู่ได้ เลี้ยงตัวเองได้ ถ้าเขาโตเลย 20 ปี มีบรรลุนิติภาวะแล้วเราก็ต้องช่วย แม้บรรลุนิติภาวะแล้วก็ยังเลี้ยงตัวไม่ได้ก็ต้องช่วยเขาพอสมควร อย่างน้อยอายุสักประมาณ 21- 22 ปีถ้ามันเหลือขอจริงๆเลย มันไม่ไหวจริงๆ 22 ปีแล้วคุณก็ยังต้องเลี้ยงดูจนตายด้วยกัน มันก็ไม่ถูก ก็ปล่อยให้เขาไปตามวิบาก 22 ปีถือว่าโตแล้ว ก็บรรลุนิติภาวะแล้ว คุณก็ไปตามยถากรรมปล่อยเขาได้ อย่างนี้เป็นต้น นี่ก็อธิบายสู่ฟังเล็กน้อย ไม่เช่นนั้น เลี้ยงลูกไม่รู้จักโต เลี้ยงพ่อแม่ไม่รู้จักตาย นี่ก

แสดงเฉพาะช่วงต้นของไฟล์ — อ่านฉบับเต็มได้ใน Google Drive

ไฟล์อื่นในโฟลเดอร์เดียวกัน