21-17 ภาคผนวก ก ใจเพชร น 2077-2102.pdf

โฟลเดอร์PDF Morkeaw secured
ประเภทไฟล์PDF (application/pdf)
ขนาดไฟล์446 KB
วันที่แก้ไข13 กุมภาพันธ์ 2559

เนื้อหาในไฟล์

2077 เป็นของก๊อปของจีนอะคะแล้วหน้าจอมันก็ซัมซุงแต่สเป็กดีมากนี เรากําลังผิดศีลข้อ 2 อยู่นะเรากําลังมีส่วนหนึ งในการขโมย คือ บริษัทนั/นคนจีนก็ขโมยความคิดของซัมซุงมานะแหละเราไม่รู้ว่าเค้าขโมยยังไงแต่เรากําลังมีส่วนร่วม แต่ก็แบบไม่ไหวละเราก็เลยซื/อมา ซื/อมาเสร็จก็มาอวดเพื อนที สุรินทร์วันนึงและวันรุ่งขึ/นก็เดินทางไปที นครพนมอวดเพื อนได้สองวัน เอาวางไว้ที เต็นแล้วข้าพเจ้าก็เดินเข้าไปเหยียบหน้าจอแตกเหตุการณ์ครั/งนั/นมันทําให้รู้เลยว่า ก็รู้อยู่แล้ว แล้วไอ้สองสามวันที ซื/อมามันไม่ได้มีความสุขไม่ได้ติดมือถือไงเราเสพเสร็จแล้วตอนที พิจารณานั นอะคะ ในการดูเว็บไซต์ในการค้นหาข้อมูล พอมันได้มาเสร็จก็ไม่รู้สึกอะไร สิ งที เราพยายามสู้ตอนนั/นที รู้ว่ามันไม่ดียังแต่ก็เต็มไปหมดเลยไงพอเราได้ของแล้วอ่ะ ไอ้นั นก็ไม่ดีไอ้นี ก็ไม่ดีที คิดไว้อ่ะค่ะ เราก็คิดว่าจะไม่ซื/อนะวันนั/นอ่ะค่ะปีถัดมาเราก็ลดอัตตามากอ่ะค่ะ น้องก็ให้มือถือมาใช้ก็ชีวิตนี/ไม่เคยใช้ของมือสองค่ะเป็นครั/งแรกก็โอเคใช้ก็ใช้ แต่มันก็ฝืน ๆ และก็ได้มาเครื องนึงก็ถือว่าโอเค คิดว่าตอนนั/นมันคือความจําเป็นอาการกริยาต่าง ๆ มันต่างจากครั/งแรกเสร็จแล้วเนื องจากว่าตอนนั/นที ซื/อมาเสร็จก็ขึ/นมาทําข้าวที คลองสาม พอมาทําข้าวที คลองสามเนี ยเวลาเปิดเว็บมันก็เสริทไม่ได้ไงมันเป็นของส่วนกลางก็ละอาย ฉันกําลังมีกิเลสทําบาปและมาทําที มีบุญ งานส่วนกลางก็ไม่ทําส่วนใหญ่ก็เวลาจะไปหาข้อมูลเราก็จะไปหาที บ้าน แต่มันก็เหมือนบุญเก่าช่วย อยู่บ้านไม่ได้คืออยากกลับไปบ้านไปค้นหาข้อมูลแต่ไม่รู้มันมีอะไรดี ๆ ที มาสู้อ่ะนะว่า อุ้ยอยากได้นู่นนี ไปเสพที บ้านอ่ะนะ กลับบ้านพักไปส่วนใหญ่ก็ไปเสริทอินเตอร์เน็ตพวกนี/กลับไม่ได้ค่ะ กลับปุปหอบ แพ้ขนแมวที บ้านไม่ได้เลี/ยงแมวค่ะ แมวหา

อ่านต่อ

กินบ้านอื นแต่ตอนนอนจะมานอนที บ้าน เพราะฉะนั/นจะมีขนแมวเยอะมากเพราะงั/นกลับปึ:ปตอนแรกเคยอยู่ได้คืนนึงแล้วหอบสองชั วโมงเข้าไปแบบผ้าปิดจมูกด้วยนะ อยู่ไม่ได้คือหอบ คือไม่ได้อยากเป็นคนดีที ต้องบําเพ็ญบุญทุกวันแต่มันไม่มีที อยู่ พอมันไม่ได้เสพไงเสพจากเว็บอ่ะค่ะ เพราะงั/นมันก็จะคิดอยู่ในหัวว่าอยากจะได้ของใหม่ หมอเขียว: นี จะบอกให้นะได้มาบําเพ็ญเนี ยมันเสียสละเยอะจริง ๆ เลย มีคนแอบประทับใจ เฉงหลายคนนะเค้าจะรู้ความลับวันนี/แหละ อยู่บ้านไม่ได้ พอมันไม่ได้เสพไงมันก็ไม่ได้มีเวลาที ไปเสิร์ทเน็ตอย่างน้อยเพื อจะดูว่าทําให้ชื นฉํ าใจมันกดดันเนอะมันก็จะไปเรื อย ๆ แล้ววันนึงนี เข้าไปในห้างเสร็จก็เดินเที ยวตรงนั/นก็มีอยู่สามสี ร้านคิดว่าจะไม่ซื/อของที ว่าเลียนแบบอย่างน้อยศีลข้อ 2 เราบริสุทธิ=เถอะ ไอเรื องเสพนี ยังเป็นส่วนตัวอบายมุขนี ขอนิดนึงละกันไปปุ๊ปเงินก็มีการ์ดก็ซื/อแบบไม่คิด คือ ก่อนหน้านั/นเคยมีแบบเข้าห้าง 2-3 ครั/งและก็ไปดูมือถือ ดูเสร็จตอนนั/นอ่านไม่ออกพนักงานก็เข้ามาถามอยากได้อะไรเราก็คงพูดอะไรซักคําสองคําซึ งปกติเราก็เป็นคนที ไม่พูดสุภาพอยู่แล้ว แต่ปฏิกิริยาของคนขายนี อาจจะเพราะการแต่งตัวของเราด้วยเค้าพูดไม่ดี ปกติไม่เคยโดนพูดไม่ดีอย่างนั/นอ่ะ เราก็คิดว่าเราอาจพูดเสียงไม่ดีเพราะข้างในเราอ่ะรู้สึกโกรธทําไมเราตัดตัวนี/ไม่ได้ซักที ทําไมฉันมาเสียเวลากับตรงนี/มัน 2078 ก็เลยออกเป็นแข็งซึ งเค้าอาจตีกลับมา ก็ 2 ครั/งนะคะ ครั/งที สามปรื:ดจ่ายเงินเสร็จ ฉันซื/อมาทําไมเนี ยและวันแรกเนี ยค่ะ อาจารย์ก็จะพูดเรื องไปอยู่กับเรื องไร้สาระมันสียเวลาเสียเงิน เออฉันก็คิดได้นะตอนนั/นไม่มีพลัง ตอนที สองที อาจารย์พูดแล้วแบบว่ากระแทกอ่ะ โอ้ยคราวหน้ามาช่องนี/นะรอดแน่แต่ถ้ามาช่องอื นไม่รู้ มาช่องนี/มั นใจมากว่าอันนี/คือบททบทวนธรรมส่วนตัวนะคะที จะต้องเพิ มขึ/นไปก็คือเรื องของการใช้ชีวิตไร้สาระจะทําให้สุขภาพกายไม่ดี เสียทั/งทรัพย์ เสียทั/งเวลา และอันสุดท้ายคือเรื องของทรัพยากรของโลกและเรื องของความสามัคคีกันนะคะ มันเป็นสิ งที แบบว่าเนี ยแหละอ่านทบทวนทุกอันมันเป็นแบบว่ายังไม่ตรงไงแต่อันนี/มันแบบว่าตรงมากเลยค่ะ มันคืออันที แบบว่าพยายามอยู่แต่มันทําไม่ได้ตอนนี/ก็เลยมีปํญหาทุกข์อยู่ว่าจากการที ได้ชิ/นใหม่มาตอนนี/มีไอแพท มีมือถือเครื องเก่า มีเอ็มพีสามที ไม่ใช้ แล้วก็มีไออันใหม่เนี ยจะไปบริจาคที ไหนก็ยังทุกข์อยู่ ก็ยังมีความตระหนี บางอย่างเล็กว่าจะเอาอันไหนไว้ให้ตัวเองดีก็ยังเห็นแล้วก็ต้องสู้เพราะการที เราพลาดพลั/งหนึ งครั/งทําให้เรามีเรื องทุกข์ต่อเนื องมาเรื อย ๆ ค่ะ แค่นี/ละกันนะคะขอบคุณค่ะ กรณีศึกษาที 7.107 นางสาวพวงเพชร ช่างซอ อายุ 50 ปี เพศหญิง กราบนมัสการพระคุณเจ้า กราบคารวะท่านอาจารย์หมอเขียว เจริญธรรมสํานึกดีพี น้องทุกท่านคะ ชื อพวงเพชร หรืออานาย เชียงใหม่ เชียงดาว อายุ 50 ปี การศึกษาระดับปริญญาตรีคะ ส่วนเพศหญิง มีคนสงสัยสภาวธรรมในรอบ 1 ปีที ผ่านมา จริง ๆ แล้วทํางานเยอะ รอบปีที ผ่านมาพาพี น้องหมู่กลุ่มทํางานเยอะหนึ ง ก็คือเรารู้สึกมีความประทับใจการทํางานแบบหมู่กลุ่มซึ งอาจารย์พูดเสมอ มิตรดี สหายดี สังคมสิ งแวดล้อมดี เราได้ประจักษ์นะคะ ในรอบปีที ผ่านมาเราได้ทํางานในระบบหมู่กลุ่มเยอะมาก ทั/งหมู่กลุ่มของสหธรรมเอง และได้ไปเชื อมร้อยกับทางพี น้อง แต่อาจจะเป็นภาคอีสานเป็นส่วนใหญ่ ประทับใจที ว่าส่วนหนึ งเวลาเรามาที นี รู้สึกเหมือนเรามาเส้าหลิน เราคิดเองว่าเรามาสํานักเส้าหลินบวกกับสํานักตักศีลา ซึ งเรามีศิษย์พี ซึ งนําพาเรา อยู่แถวนี/ อะไรประมาณนี/ ถึงแม้จะไม่อยู่บางทีก็จะไลน์ ไปกํากับกลุ่ม ซึ งบางทีรวมกลุ่มกันในหมู่ผู้หญิงมั/ง ก็จะพากันแตก พากันไปกิน ไปคุย ไปทําโน้น ทํานี ตลอดเวลา เรารู้สึกว่ามันมีความอบอุ่นใจในหมู่พี น้องนะคะมีความสามัคคี และก็ทํางานได้เยอะส่วนสภาวธรรมใน 1 ปีผ่านมา สงบมากขึ/นแล้วก็นิ งมากขึ/น แล้วก็ภาวะความเป็นผู้นํามันเกิดขึ/น อันนี/คือที เรารู้สึกเองและมีคนบอก ส่วนหนึ งก็คือแต่ก่อนเราเป็นมิจฉา แต่เดีFยวนี/เราเป็นสัมมา ถ้าจะเป็นความชั วคือไอ้สัมมาคิดดีนี แหละคะ 1 ปีที ผ่านมาเรา 2079 รู้สึกเวลาอยู่ในหมู่กลุ่มพี น้อง ติดว่าจะต้องกินอาหารรสจืด เราจะต้องไม่กินโน้นไม่กินนี รู้สึกว่าเป็นการปฏิบัติธรรมปกติ แค่เวลาไปอยู่กับคนอื น เราจะรู้สึกว่าเราถูกกระทบ ว่าเนี ย อย่างโน้นก็ไม่ดี อย่างนี/ก็ไม่ดี เวลาห่างจากพี น้องใจเราก็จะเขว่เหมือนกัน แต่ว่าเราก็มุ่งมั นคะ ยิ งมาฟังอาจารย์ 4-5 วันนี/ รู้สึกว่าเราจะต้องเข้มแข็งและก็นิ งสงบ และทําให้ได้โดยที เราจะไม่สนใจคําพูดหรือ การกระทําของคนรอบ ๆ ซึ งไม่ใช่พี น้องเรา เพราะบางทีเราก็นึกอยู่เหมือนกัน นี เรามาทําดีแล้วคิดดีมากไปหรือเปล่า จะมีความรู้สึกอย่างนั/น จริง ๆ แล้วเราอยากจะเป็นอิสระ อิสระจากความทุกข์ แต่ว่าเราก็ไม่ได้อยากมีความสุขนะคะ สุขที ว่าที เราต้องการคือสุขสงบจากกิเลสส่วนความดีก็อย่างที ว่าคะ การไปทําร่วมกันกับหมู่กลุ่มกับพี น้อง ได้ทําความดีเป็นพลังนะคะที ให้เราต่อสู้กับกิเลสเพื อจะลดกาม ลดอัตตาที เราที เรามีอยู่ จริง ๆ แล้วก็ยังพูดไปก็ยังเสียดายนํ/าลายของปีศาจอยู่บ้าง ก็เหมือนพี น้องคนอื น ๆ ที เราได้พยายาม มารู้สึกตัวอีกทีปีนี/นักศึกษารหัสปี 55 นะคะ ปีนี/มันเข้า 4 ปีเข้าไปแล้ว ทําอะไรอยู่หนอ ก็สุดท้ายก็คือลดละเลิกกิเลสอะไรได้บ้าง นั นละคะ บางสิ งบางอย่างก็จะเหลือเชื/อของนํ/าลายของกิเลสซึ งคิด ตั/งใจว่าเรากลับไปนี ฟันทิ/งแน่นอน ขอบพระคุณคะ กรณีศึกษาที 7.108 นางสาวพนาวรรณ ระวิโรจน์ อายุ 40 ปี เพศหญิง กราบนมัสการท่านสมณะทุกรูปนะคะ กราบอาจารย์หมอเขียว เจริญธรรมสํานึกดีพี น้อง ผู้ใฝ่ในธรรมทุกท่านคะ ชื อนางสาวพนาวรรณ รวิโรจน์ ชื อทางธรรมคือแพรลายไม้ กล้าจน เป็นคน 2 โลก เมื อก่อนเคยติดโลกียะมามากตอนนี/ก็มาสู่โลกุตระ เพราะฉะนั/นชื อก็ยังใช้ทั/ง 2 ชื ออยู่เพื อเป็นตอกยํ/าตัวเองว่าเมื อวันใดวันหนึ งเมื อเราทิ/งโลกข้างนอกแล้ววันหนึ งเราต้องกลับไปใช้เค้ามันก็มาสู่ อายุย่าง 41 ปี อาชีพก็ป็นจิตอาสานะคะอดีตก็เคยเป็นพนักงานบริษัทส่งออกต่างประเทศตอนนี/เป็นคนจังหวัดนครพนม วุฒิการศึกษาปริญญาตรีเอกภาษาอังกฤษธุรกิจจาก ราชภัฏจันเกษม เริ มโดนประท้วงแมงเม้าจะบินเข้าปากวิบากเข้านะคะทําวิบากไว้คะ ก็เข้าใจชัดเจนเรื องของวิบากทําให้ทุกวันนี/ก็เริ มที จะสงบปากสงบคําเริ มมาดูจิตของตัวเองอันดับแรก เรื องของสภาวธรรมในเรื องของกามตัวหยาบ ๆ คิดว่าเลิกได้หมดแล้วโดยเฉพาะเนื/อสัตว์คิดว่า 100 เปอร์เซ็นต์ ก็เคยไปนั งกินในหมู่ที ทานเนื/อสัตว์อยู่หรือแม้กระทั งว่าไม่มีอาหารจะทานแล้วมีแค่อาหารเนื/อสัตว์เราก็คิดว่าเราขอตายด้วยการที จะไม่ทานเนื/อสัตวนะคะซึ งตัวนี/เราคิดว่าเราผ่าน 100 เปอร์เซ็นต์และก็อีกตัวนึงที ผ่าน 100เปอร์เซ็นต์ คือความรู้สึกของตัวเองอันนี/ไม่ใช่ 100 เปอร์เซ็นต์ ประมาณ 95 เปอร์เซ็นต์ ที ผ่านคือไข่ 2080 พอเราจะทานขนมหรือที มีคนบอกว่าตัวนี/มีไข่เราจะดูส่วนผสมพอเห็นว่ามีไข่เนี ยเราสามารถที จะหยุดได้เลยนะคะโดยที ไม่คิดที จะเอาเข้าไปในร่างกายส่วนในเรื องของอัตตาอุปกิเลส 16 ของเราคือตัวดูถูกเหยียดหยามคนอื นคิดว่าตัวเองเก่งกว่าคนอื นเพราะว่าเราเป็นคนทํางานมาเยอะเป็นคนตัดสินใจอะไรด้วยตนเองแล้วก็ทํางานแทบจะไม่เคยพลาดแต่เมื อวันนึงตัวเองได้ทํางานพลาดบ้างก็รู้สึกว่าชีวิตคนเราจะยึดอะไรนักหนา ก็เริ มผ่อนปรน คือผ่อนปรนให้ผู้อื นเคร่งครัดที ตนผ่อนปรนให้ผู้อื นเอาแต่ในบางครั/งด้วยการที เราสะสมสิ งเหล่านี/มาตั/งแต่เด็กจนโตคือตัวเก่งของเราทําให้เราไม่ค่อยมีเมตตากับผู้อื น ก็ได้ยินคําพูดนึงที หมอบอกว่าพระคาทิยะได้ฟังธรรมแค่ 4 คําแล้วบรรลุเป็นพระอรหันต์แล้วบอกว่าถ้าผมรู้สึกแบบนี/ผมคงรู้สึกปวดหัวน่าดูเพราะว่าก็คงจะไม่มีเมตตากับคนอื นที ไม่รู้ว่าสภาวะทุกข์ของคนที เค้าจะต้องผ่านตรงนั/นมันก็เลยทําให้เราย้อนกลับมาคิดว่าเราโชคดีแล้วแหละที เรามีพลาดบ้างถ้าเราไม่พลาดเลยเราก็คงเป็นคนชั วคงเลวยิ งกว่านี/ปีศาจร้ายในตัวคงเยอะกว่านี/ ก็เริ มด่าตัวเองได้แล้วก็พยายามด่าเพื อนรักของเรานี คะคนที เค้าอยู่กับเรามาตั/งแต่เกิดก็เริ มคุยกันรู้เรื องก็เริ มคุยกับกิเลสรู้เรื องบางครั/งก็มีความรู้สึกว่าเราก็ยอมเค้าแต่ในตอนนี/คะสิ งที เราเห็นเราเชื อเรื องกรรมมากขึ/นแล้วไม่ใช่แค่เชื อแค่ 100 เปอร์เซ็นต์ ค่ะเชื อ 1,000,000 เปอร์เซ็นต์เพราะว่าทุกอย่างที เราคิดเนี ยแค่คิดนะคะมันดูดดึงเข้ามาหาเราเลยแล้วก็ตัวที เห็นสภาวะล่าสุด คือว่าเราไม่ชอบคนแบบนั/นเราดึงคนแบบนั/นเข้ามาหาเราแม้แค่เพียงคิดมันก็ก็เลยทําให้เราวิปัสนาอยู่เรื อย ๆ แล้วก็พยายามล้างความรู้สึก แม้แค่มโนกรรมก็จะทําให้น้อยลงแล้วก็เรื องของเมื อก่อนเนี ยหอกปากเก่งมากสามารถทําให้คนเจ็บปวดด้วยคําพูดของตัวเองตอนนี/ก็พยายามที จะมานึกถึกวิบากกรรมแล้วก็มองว่าคนเราก็ต้องศรัทธาในเรื องของส่วนดีของเค้าแล้วก็ในส่วนด้อยก็ต้องเมตตากับเค้าให้ได้เพราะฉะนั/นเรื องของการดูถูกเหยียดหยามคนอื นเริ มน้อยลงแล้วก็เริ มอยู่กับในกลุ่มได้เพราะเรามองว่าไม่มีใคร 100 เปอร์เซ็นต์ แม้กระทั งตัวเราเอง ถ้าเราไม่อยากจะให้มีวิบากกรรมเพื อบรรลุธรรมในชาติภพอันใกล้เราก็ต้องจัดการกับกิเลสแม้ตัวเล็กตัวน้อยก็ต้องตามไปเก็บมันเพราะว่ามันจะมีตัวขี/เกียจของตัวเองคือตัวขี/เกียจในเรื องของการตื นนอนพอมันมีขี/เกียจหนึ งเรื องมันจะพ่วงมาด้วยตัวขี/เกียจในเรื องอื น ๆ มันก็เลยทําให้เราต้องกลับมามองตรงนั/น มีอีกตัวนึงก็คือเราออกจากกิเลสหลาย ๆ ตัวมาด้วยความรังเกียจแล้วก็ไม่ชอบการสัมผัสของผู้ชายผู้หญิง ทุกครั/งที มีตัวรังเกียจ ทุกครั/งที เราคิดอย่างนี/คือคนเข้ามาล่าสุดได้ใช้วิบากเหล่านี/มีตัวรังเกรียจการสัมผัสปรากฏว่าเราจะต้องถูกส่งไปทํารายการอยู่ ๆ แขกรับเชิญของเราเค้าก็มาจับเอวเราเหมือนประมาณว่าให้เค้าดันกับเราตัวรังเกียจพุ่งขึ/นมาอะคะสุดท้ายเราก็ต้องมาล้างกิเลสตัวเองว่าเพราะว่าเราคิดแบบนี/เราก็เลยดึงคนแบบนี/มาเราก็เลยทําหน้าที ตรงนั/นเราก็จะหนีออกไปก็ไม่ได้มันก็เลยทําให้ยิ งละเอียดในจิตของตัวเองยิ งขึ/นแค่คิดก็อย่าได้ทํายิ งคุณทํางานกับพระโพธิสัตว์คุณทํางานในแดนบุญคุณหมอใส่เกียร์ 8 แล้วคุณยังประมาทไม่ลดละเลิกกิเลสไม่ตามไปเก็บตัวละเอียดจะยิ งได้รับ 2081 วิบากเร็วแล้วก็หนักด้วย ล่าสุดที ตัวเองเจอก็คือในเรื องของโลกธรรมคือเรารักษาหน้าตาตัวเองมากแล้วอยู่วันนึงมันเป็นสิ งที เราเลี ยงไม่ได้มาตลอดแล้วเราหนีมาตลอดเราทํางานกับพระโพธิสัตว์เรารู้ว่ายังมีกิเลสอะไรอยู่เราไม่อยากจะทํางานตรงนั/นอยากหนีแต่สุดท้ายในวันนั/นเราหนีตรงนั/นไม่ได้เพราะว่ากล้องพร้อมพิธีกรก็หนีไม่ได้แล้วเพราะฉะนั/นในวันนั/นวันที ต้องรายงานข่าวพ่อครูเจอไปเต็ม ๆ คือสมองคือมันคิดไม่ทันแต่พอในชอตสําคัญข้อมูลมันหายไปเลยเนื องจากว่าวิบากที เราเป็นคนชอบพูดเล่นมันเกิดจากวิบากหลาย ๆ ตัวของเรามันทําให้เราจะต้องได้ล้างโลกธรรมในตอนนั/นมันมีจิตตัวนึงที แบบว่าไม่เป็นไรเดอะโชว์มัสโกออนคือมันได้ก็ไปแล้วจะหยุดไม่ได้คือเทปนั/นก็ถูกเอาออกมาถ่ายทอด ถ่ายทอดเสร็จก็ถูกคอมเม้นจากระดับผู้ใหญ่แล้วมันทําให้เรารู้สึกระวังสํารวมกาย วาจา ใจทุกขั/นตอนเพราะว่าถ้าคุณจะทํางานกับพระโพธิสัตว์ทุกระดับหรือแม้กระทั งในหมู่คนดีเนี ยมันจะต้องเก็บระเอียดตรงนี/ให้ได้จริง ๆ นะคะเพราะฉะนั/นในส่วนตัวของตัวเองคิดว่าความดีและความชั วของตัวเองมันเริ มสมดุลพอเราทําบุญ ทําทํากุศลมาก ๆ ความชั วก็จะมาเร็วมันให้เราได้ล้างวิบากเร็วเช่นเดียวกันคะเพราะฉะนั/นก็อยากจะฝากทุกคนนะคะว่า วจีกรรม กายกรรม มโนกรรมทุกอย่างมีผลนะคะแม้น้อยก็อย่าได้ประมาทส่วนบาปน้อย ๆ ก็อย่าได้ทําโดยเฉพาะในแดนบุญนะคะก็ฝากไว้เพียงเท่านี/ถ้าใครอยากรู้รายละเอียดเพิ มเติมก็สามารถพูดคุยได้นะคะอีกตัวนึงคะตัวสุดท้ายที ตอนนี/อยากจะบอกทุกคน คือว่าเรื องของงานบางอย่างในเรื องของการเพ่งโทษก็ไม่ควรจะทํา เพราะว่าอย่างของตัวเองเนี ยมันจะมีตัวนึงที รู้สึกรังเกรียจอยู่ คือเรื องของเทคโนโลยีแล้วสุดท้ายเราก็ต้องมาทํางานที เกี ยวกับเทคโนโลยี แต่เรารู้ว่าเรามีเกราะป้องกันเราจะใช้เทคโนยีให้เกิดประโยชน์และในขณะเดียวกันต้องไม่รังเกียจคนที ใช้เทคโนโลยีคนที จะต้องวิ งตามเทคโนโลยีถ้าเราสามารถที จะเอาประโยชน์จากมันได้เราก็จะใช้มันได้อย่างเกิดประโยชน์ ก็ขอฝากไว้เพียงเท่านี/ขอขอบพระคุณอย่างสูงคะเจริญธรรมสํานึกดีค่ะ กรณีศึกษาที 7.109 นางพิมพ์นภัส ทับทิม อายุ 42 ปี เพศหญิง กราบนมัสการพระคุณเจ้า กราบคารวะอาจารย์หมอเขียว เจริญธรรมสํานึกดีพี น้องผู้รักสุขภาพทุกท่านนะคะ ชื อพิมพ์นภัส ทับทิม ชื อเล่นชื อหนิงนะคะ อายุ 42 ปี ปัจจุบันรับราชการเป็นพยาบาลวิชาชีพอยู่ที โรงพยาบาลโพธาราม อําเภอโพธาราม จังหวัดราชบุรี ก็จะขอพูดถึงเรื องกับสภาวธรรมนะคะก็แต่เดิมจะมีเป็นคนที มีลักษณะที ค่อนข้างจะมีความวิตกกังวลง่ายเป็นคนที ค่อนข้างจะเครียดเนื องจากเรื องของภาระกิจการงานเจอแต่ละสิ งคนที ไม่อยากจะเจอนะคะเจอแต่ 2082 ความเจ็บความป่วยและก็คนที ใกล้ตายก็จะมีความเครียดสูงในแต่ละเรื องแต่ปัจจุบันนี/ได้เรียนรู้เรื องแล้วก็มีพัฒนาการที ดีเปลี ยนแปลงไปในทางที ดีขึ/นเรื องของความวิตกกังวลก็ยังพอมีบ้างแต่ก็พอที จะสามารถควบคุมได้นะคะความคิดความกังวลของตัวเองได้ดีขึ/นพัฒนาการที ดีขึ/นระดับหนึ งนะคะก็ได้สร้างคุณงามความดีที ปฏิบัติมานะคะอายุก็ปูนนี/นะคะ 42 ปี นะคะก็คือมีความเชื อในความดีของตัวเองที ปฏิบัติมานะคะและคิดว่าตัวเองเป็นคนดีคนหนึ งก็ได้สร้างคุณงามความดีมาในระดับหนึ งแล้วก็คุณงามความดีที น่าภาคภูมิใจที สุดในชีวิตของตัวเองก็คือได้มาเป็นจิตอาสาแพย์ วิถีพุทธได้มีโอกาสมาศึกษาเป็นนักศึกษาแพทย์วิถีธรรม 7 ปีแล้วได้มาบําเพ็ญบุญได้มีโอกาสได้ มีส่วนร่วมในกิจกรรมในค่ายสุขภาพในที ต่าง ๆ ได้มีโอกาสเผยแพร่วิชาที เป็นสุดยอดหนึ งวิชาในโลกนี/ที เคยเจอมาก็คือวิชาแพทย์ทางเลือกวิถีธรรมเทคนิค 9 เม็ด ที ตัวเองมีโอกาสศึกษาเล่าเรียนแล้วก็ได้มีโอกาสถ่ายทอดให้กับคนอื นโดยเฉพาะในค่ายสุขภาพที มีคนป่วยที เค้ามีความทุกข์ทรมานจากโรคภัยไข้เจ็บและมีคนอีกเยอะแยะมากมายที เค้ายังไม่รู้ศาตร์วิชาแพทย์วิถีธรรมนี/ก็จะปฏิบัติในเรื องของคุณงามความดีตรงนี/ต่อไปจนกว่าชีวิตจะหาไม่โดยเฉพาะอย่างยิ งได้เอามาใช้กลับตัวเองแล้วก็ได้แนะนําให้กับบุคคลในครอบครัวได้รู้จักกับ ศาตร์การเรียนรู้การดูแลสุขภาพพึ งตนของอาจารย์หมอเขียวมีโอกาสที จะปรับเปลี ยนพฤติกรรมของลูกของตัวเองคือตัวเองมีบุตรสาวคนหนึ งและก็มีบุตรชายคนหนึ ง ลูกสาวคือเค้าจะยอมรับได้ในระดับหนึ งแต่จะยังไม่ค่อยปฏิบัติตามแต่ว่าลูกชายจะสอนง่ายกว่าก็ได้มีโอกาสแก้ปัญหาสุขภาพ แต่ว่าลูกชายจะมีภาวะร้อนเกินจะเป็นหนุ่มร้อนเกินแห้งปีจะกินของสาระพัดอย่างเลยร้อนทุกอย่างเลยตามประสาเด็ก ๆ แล้วก็จะมีปัญหาก็คือโรคกระเพราะอาหารจะปวดท้องกลางคืนคือตัวเองได้ใช้วิชาของอาจารย์หมอเขียวเนี/ยในการบําบัดอาการของเค้าใช้วิชากัวซาและก็ สอนให้เค้ากินผักผลไม้ก่อนกินอาหารแต่ก็ได้ไประดับหนึ งจน ส่งผลให้เค้าติดวิชากัวซาแล้ว เค้าได้มีโอกาสไปบวชเรียนภาคฤดูร้อนไปเป็นสามเณรเค้าก็ใช้วิชาแก้ปัญหาตัวเองและไปถ่ายทอดเผยแพร่ให้กับเพื อนสมเณรในวัดจนเพื อนสามเณรสั งซื/อไม้กัวซาและนํ/ามันเขียวอันนี/ เป็น ผลที เราถ่ายทอดให้กับเค้าส่วนเรื องความชั วที ตนเองทํามาก็เป็นความชั วที ทําด้วยตัวเองแล้วส่งผลกับตัวเองจนเป็นผลให้ไปเบียดเบียนคนอื นก็คือตัวเอง เป็นโรคประจําตัวอยู่แแล้วทั/ง ๆ ที รู้วิชายา 9 เม็ดของอาจารย์แต่ว่าตัวเองยังปฏิบัติได้ไม่ดีก็ส่งผลทําให้เกิดอาการเจ็บป่วยอย่างหนักจนต้องเข้านอนโรงพยาบาลเบียดเบียนตัวเองยังไม่พอยังเบียดเบียนคนอื นคนใกล้ตัวทําให้เค้าเดือนร้อนเสียเวลาในการประกอบอาชีพแล้วก็ตัวเองก็หยุดงานเบียดเบียนเพื อนร่วมงานด้วยให้เค้ามาทํางานแทนตัวเองอันนี/เป็นสิ งที ไม่อยากที จะให้อภัยตัวเองแต่ว่าก็จะขอปฏิญาณตัวเองว่าจะไม่ทําให้ตัวเองเดือดร้อนและจะไม่ทําให้ผู้อื นเดือดร้อนอีกแล้วนะคะ จะตั/งใจปฏิบัติตามเทคนิค 9 ข้อ ของท่านอาจารย์หมอเขียวนะคะ และก็เรื องของการลดละกิเลสของเวลานอกอีกครึ งนาที เรื องของการลดละกิเลส กิเลสของตัวเองมีเยอะมาก แต่เท่าที ผ่านมา 2 ปี 3 ปีที ผ่านมาสามารถที จะลดละ 2083 กิเลสลงได้ไม่น้อยนะคะ แต่ก็ยังไม่ได้สมบูรณ์แบบโดยเฉพาะเรื องการรักษาศีล 5 ข้อฆ่าสัตว์และการรับประทานอาหารแต่เดิมทานอาหารสาระพัดอย่างเลยแต่ตอนนี/ ประมาณ 90% ตัดได้แล้วก็ตั/งเป้าหมายในชีวิตว่าจะขอบรรลุโสดาบันในชีวิตนี/ กรณีศึกษาที 7.110 นางพิมพ์เพชรบุญ เชื/อสุวรรณ์ อายุ 35 ปี เพศหญิง ขอนอบน้อมแด่องค์สัมมาสัมพุทธเจ้า กราบคารวะพ่อครูสมณะ และก็คุณหมอเขียวค่ะ ชื อพิมพ์เพชรบุญ อายุตอนนี/ก็ประมาณ 35 ปีค่ะ แล้วก็การศึกษานักศึกษาแพทย์รุ่น 1 ปี 4 ค่ะ แล้วก็อาชีพตอนนี/อิสระค่ะ แล้วก็สภาวะธรรมตอนนี/ก็ที ได้ตอนนี/ด้วยความที มีความเคารพรักในพระพุทธเจ้ามากเราไม่ได้ แค่คําพูด เรามีความเคารพและรักในพระพุทธเจ้ามากก็เลยมีความรู้สึกว่าในธรรมะของพระพุทธเจ้านี/ทุกส่วนเป็นอะไรที ละเอียดอ่อน แล้วยิ งได้ฟังธรรมของคุณหมอได้ฟังตั/งแต่ คราวก่อน รุ่นแรก ๆ ค่ะ ยิ งฟังก็ยิ งลึกซึ/ง ลึกซึ/งมาไปเรื อย ๆ จนเดีFยวนี/ได้สภาวะเรื อง ปฏิจจสมุปบาทค่ะ พูดจะไม่ค่อยได้ แต่จะได้เรื องสภาวะในข้างในค่ะ ก็เลยจะคิดพิจารณาถึงกิเลสตรงแต่ไม่แน่ใจว่าคิดถูกมั/ย เรื องของกิเลสที เรายังมีความโลภ ความโกรธ และความหลงอยู่เพราะว่า คราวนี/ก็จะมาเรื องของสวดมนต์ค่ะ สวดมนต์ไหว้พระ คิดว่าได้ผลค่ะ เพราะว่าตัวเองจะรู้สึกว่าตังเองสมาธิสั/นหน่อยนะคะ เป็นคนอยู่ไม่ค่อยนิ งค่ะ คือ จะยุกยิก ๆ อะค่ะ คือ มันไม่รู้เป็นไง แล้วเสร็จแล้วเราได้มาสวดมนต์ไหว้พระ ทําให้เรามีสมาธิมากขึ/น แล้วจิตนิ ง มีสมาธิ มีสติค่ะ เพราะว่าก่อนหน้านั/นนี สวดตาม ๆ ก็คือจะไม่เป็นอะค่ะ เหมือนกับสับหมูอะค่ะ คือ สวดไม่ได้นิ งสงบแบบนี/ค่ะ แต่ตรงนี/สอนให้กราบไหว้นี/ทําให้เรามีความรู้สึกนิ งสงบ แล้วตอนที เรากราบไปอะ เรามีความรู้สึกคิดถึงระลึกถึงค่ะพระพุทธเจ้า ระลึกถึงพระพุทธ พระธรรม พระสงฆ์ ได้อย่างแท้จริง ทําให้จิตนิ ง และสงบ และมีสติขึ/น แล้วก็มีสติขึ/น แล้วก็ได้ฟังธรรมบ่อย ๆ บ่อย ๆ ติดตามตลอด ไม่ว่าจะไปอยู่ที ไหนก็จะมี MP3 ก็จะฟังตลอด เพราะมีความรู้สึกว่าตัวเองจะ อยากจะลดละกิเลสหลาย ๆ ตัวที ว่าเรา ที มันเกิดขึ/นในตัว อ่าได้ฟังธรรม พอฟังธรรมมากก็เลยรู้เยอะรู้มากว่า กิเลสเกิดจากอะไรแล้วก็ยิ งอาจารย์มาพูดเรื องปฏิจจสมุปบาท คือ พูดอาจจะไม่เก่ง แต่ในความคิดมันคิดขึ/นมาได้ว่า เมื อเราเกิดความโลภ ก็เลยมีความหลง เมื อเกิดความโลภ เลยมีความโกรธ แล้วก็มีความหลง แล้วก็คิดว่าในความโกรธนั/นน่ะ ในความโลภอะที เราอยากได้อยากมีเนี ยก็มันก็จะเกิดความเห็นแก่ตัว แล้วก็การเอาแต่ใจตัวเองในนั/น เมื อเอาแต่ใจตัวเองแล้วยิ ง เมื อเห็นยิ ง ๆ เรามาปฏิบัติเงี/ยค่ะ เมื อเราเห็นว่าตรง 2084 นี/ถูกต้องแล้วใช่แล้ว เราก็เกิดมีความรู้สึกเห็นถูกว่าตัวเองคิดถูก แล้วก็เกิดมีพรหมสามหน้าขึ/นมาอยากให้คนในบ้านหรือทุกคนได้ดีตามที เราเป็นอย่างมุ่งหมาย ยิ งได้มาเห็นหมู่กลุ่มที เค้าว่า แน่ใจอยู่แล้วว่าสิ งนี/ดี ๆ ก็ยิ งมั นใจว่าเออนี/ดีจริง เมื อในสิ งดีที มุ่งหมายนี/ทําไมไม่เอาดังใจหมายที ชั/นคิดล่ะ แล้วก็เกิดอารมณ์โกรธไม่พอใจที คนในบ้านไม่เห็นด้วยกับเรา เพราะเรายังไม่รู้ว่าสิ งที ดีทําไมคุณไม่รับดีนี/ไป ก็ไม่พอใจก็มีความโกรธ ความโกรธก็อารมณ์โกรธก็มีรุนแรง แบบว่าชนิดที ว่าออกอาการเลย ออกรุนแรง แล้วบางทีก็โกรธถ้าเกิดแฟนไม่ง้อก็สองสามวัน หลายวันและมีความเคียดแค้น แล้วแบบ มีความรู้สึกว่ามันไม่ดีในตัวเราหลาย ๆ อย่าง แล้วนอกจากโกรธแล้วนั นน่ะ เหตุแห่งการโกรธก็มาจากความหลง เราคิดว่าหลงว่าสิ งที เราทํานี/มันดี ดีทําไมไม่รับ อารมณ์ก็ไม่ดีหลายอย่าง มีอะไรหลายอย่างที ไม่ดีในใจ แล้วเสร็จแล้วก็เกิดความทุกข์ในใจ เกิดความทุกข์ในใจแล้วทํายังไงจะออกจากทุกข์ ทุกข์ที เราได้รับมันทั/งทางใจที เราคิดไม่ดีต่าง ๆ ทั/งทุกข์ทางกาย ในช่วงนั/นก็เร่งปฏิบัติธรรม ต้องฟังให้มากศึกษาให้มาก ฟังให้มากศึกษาให้มาก กิเลสที พูดมาทั/งหมดตอนแรกเราก็ลดได้ ต่อมาเราก็ละ ส่วนเลิกยังไม่ได้ เราก็ค่อยเป็นค่อยไป เพราะว่าเราต้องค่อยเป็นค่อยไป ธรรมะของพระพุทธเจ้ามีทั/งเบื/องต้น ท่ามกลาง แล้วก็บั/นปลาย ตอนนี/เราได้แค่นี/ ลดละก็ ก็โอเคแล้วค่ะ แล้วสิ งที เราเรามั นใจว่าเลิกได้แน่นอนก็คือเรื องของกามคนคู่ เพราะว่าตอนที เรา ตอนนั/นเราจะออกมาอยู่แล้วในเรื องนี/ ตาเรายังหาทางออกไม่พบเพราะเรายังไม่เจอสัตตบุรุษ เราเดินทางมา แต่เรามั นใจว่าสิ งที อาจารย์สอนเนี ยเป็นสิ งที ถูกต้องแล้ว เพราะเป็นที ฟังมาหรือที ฟังธรรมะมา จะต้องออกจากตรงนี/ มี เรามีเพื อนหลาย ๆ คนมายืนยันแล้วว่าสิ งเหล่านี/เป็นสิ งที ไม่ดี แล้วก็พยายามจนกระทั งมาเจอที อาจารย์สอน พูดเกี ยวกับเรื องคนคู่เนี ยฮ่ะแล้วก็เราก็ได้รับสิ งนั/นก็คือมีความรู้สึกมันไม่ใช่สุขจริง มันเป็นทุกข์ต่างหากเล่า ที เราที เราพอปฏิบัติธรรมมาก ๆ เห็นหลายคนที เป็นหลายคน เราก็ด้วย คือจะไม่มีอารมณ์ทางด้านนี/ แล้วไม่คิด คิดว่าจะหาทางออกยังไงกับเรื องพวกนี/ เนี ย จนได้มาฟังธรรมบ่อยว่าเนี ย มันเป็นทุกข์นะ เวลาถูกเสียดสีอะไรเนี ย มันจะทําให้เราเจ็บทุกข์ทรมาน ก็เลยคิดว่าต้องออกจากตรงนี/ อ่า จะมั นใจได้ไงว่าเราจะออกจากตรงนี/ได้ มีความรู้สึกว่าเหมือนพร้อมกันกับเนื/อสัตว์ เราเห็นชีวิตรํ าไห้แล้วเราอยากจะเลิกสัตว์ใหญ่ แต่สัตว์เล็กสัตว์น้อยเรายังพอมีบ้าง ยังแค่ละได้หน่อย ๆ แต่บางทีก็เผลอไปกินบ้างนิดหน่อย แล้วเสร็จแล้วที ว่ามั นใจที เลิกกับเรื องนั/นที เลิกได้ก็คือ เวลาอยู่ใกล้คนที เค้ายังมีกามเรื องกิน ก็จะมีกลิ นคาวเหม็น หรือว่ากามเรื องคนคู่ก็จะรู้สึกได้ มันจะเหม็นกลิ นคาว ที ว่าไม่ดี ๆ ทําให้เรารับรู้ได้ แล้วก็คิดหาวิธีใช้ปัญญา เอาเอาตัวรอด ที อยู่กับแฟนอะ ทํายังไงให้เค้าไม่มาอะไรกะเรา ก็คือพอเราได้กลิ นตรงนี/ว่า เค้าคงจะมีอะไรแน่ เราก็คิดหาวิธีก็คือ แยกกันนอนคนละห้อง ถ้าไม่แยกนอนก็จะเอาลูกมากั/นไว้ ไม่ให้เค้ามายุ่ง มาอะไรตรงนี/ เราก็คุยกะเค้าดี ๆ ว่า ด้วยเหตุด้วยผลว่า อ่า เราอยู่ด้วยกันแบบเพื อนนะ ไม่ต้องมีเรื องนั/นก็ได้เพราะว่ามันไม่จําเป็นเลย ตอนนี/ก็อยู่แบบคุณก็เป็นพ่อชั/นก็เป็นแม่ แล้วเราก็อยู่กันแบบเป็น 2085 เพื อน โชคดี คิดว่าสิ งที เราทํามาเนี/ย เราต้องทําศีลเคร่ง พอเราทําศีลเคร่งนะ

แสดงเฉพาะช่วงต้นของไฟล์ — อ่านฉบับเต็มได้ใน Google Drive

ไฟล์อื่นในโฟลเดอร์เดียวกัน