570524 ไม่ทราบใครเขียนค่ะ แต่เขียนได้ดี แปลคร่าวๆ ว่า.docx
เนื้อหาในไฟล์
ไม่ทราบใครเขียนค่ะ แต่เขียนได้ดี แปลคร่าวๆ ว่า ถึงประเทศต่างๆ ที่กังวัลกับการประกาศกฏอัยการศึกของไทย เช่น อินโดนีเซีย ญี่ปุ่น สหภาพยุโรป อังกฤษ และสหรัส พวกคุณเป็นเพื่อน ประเภทไหน คุณกังวล เพราะห่วงผลประโยชน์ของคุณ แต่ไม่ห่วงชีวิตของผู้ประท้วง (กปปส.) เลย พวกคุณมีสถานทูตอยู่ในประเทศไทย แต่คุณนิ่งเฉยเมื่อผู้ชุมนุมถูกยิง ถูกปาระเบิด ถูกยิงด้วย M79 .. ไม่เคยสักครั้งที่คุณจะเรียกร้องให้ตำรวจทำหน้าที่จับคนร้ายมาดำเนินคดี แต่เมื่อเหตุการณ์กำลังเลวร้าย อาจมีการปะทะระหว่างม็อบ และทหารประกาศกฏอัยการศึก พวกคุณกลับเดือดร้อน มาเรียกร้องประชาธิปไตย, สิทธิมนุษยชน จอมปลอม แต่จริงๆ แล้วคุณต้องการปกป้องผลประโยชน์ของพวกคุณ บนเลือดเนื้อของพี่น้องคนไทย ที่เห็นได้ชัดคือ ตัวแทนจากประเทศญี่ปุ่นถามขึ้นมาว่า แล้วธุรกิจของญี่ปุ่นจะดำเนินต่อไปตามปกติได้หรือไม่ เห็นได้ชัดว่าคุณคำนึงถึงผลประโยชน์ทางธุรกิจของมิตรประเทศมาก่อนชีวิตของ พี่น้องคนไทย ถ้าคุณเป็นห่วงธุรกิจของคุณ อย่างน้องคุณควรจะเป็นห่วงการสูญเสียแขน ขา และชีวิตของพี่น้องคนไทย พอๆ กับธุรกิจของคุณ พวกเขาออกมาเรียกร้องสิทธิขึ้นพื้นฐาน เสรีภาพ และความสุขที่จะได้จากการล่มสลายของระบอบทักษิณ สิ่งสำคัญสุดคือว่า ธุรกิจของพวกคุณทั้งหมด ไม่ได้มีค่ามากกว่าชีวิตของพี่น้องคนไทยแน่นอน To Friends of Thailand The barrage of statements from countries and organizations who count themselves among friends of Thailand including Indonesia, Japan, the European Union, the UK, the US and Australia expressing concern over the declaration of Martial Law amounts to nothing but a self-serving attempt at leveraging their bargaining chips to minimize the impact of pol
อ่านต่อ
itical uncertainty on their interests in this country. While foreign affairs is ultimately the safeguarding of a country's fundamental interests, doing so with callous disregard for the lives of Thai protestors and innocent civilians is abhorrent. These very countries, with large diplomatic presence in Bangkok, held their tongue and averted their eyes from the senseless killings of innocent civilians by shadowy and cowardly assassins using weapons of war including grenade launchers. Never before had such violence been perpetrated with impunity against a group of protestors, yet the response from the international community remains deafeningly silent. Not a single word was apparently worth uttering in expressing condolences to the bereaved and the victims or in calling on the Thai law enforcement agencies to bring the perpetrators to justice instead of playing the political blame game. Yet when it was plain to see that a violent clash was imminent and inevitable and the last resort of security measure was invoked, these countries are jumping up and down voicing their disapproval in the name of democracy, basic human rights and civil liberties in a thinly veiled disguise to protect their national interests even at the cost of bloodshed on the part of the Thai people. A case in point: the grief concern expressed by Japan's chief cabinet secretary was clearly spelled out when the Japanese representative attending the briefing on the declaration of martial law at the Foreign Ministry asked whether such measure would allow Japanese businesses to operate normally. Clearly, the economic interest of our foreign friends unashamedly takes precedence over that of their concern for the well-being of Thai citizens and their rights to peaceful existence. If our foreign friends are concerned about their interests in Thailand, make sure they are at least equally concerned about the Thais losing limbs and lives to protect their fundamental rights to life, liberty and the pursuit of happiness free from the evil clutches of Thaksinocracy. The crux of the matter is simple: your collective national interests in this country surely do not trump that of the lives of Thai people. Free Buakaew Movement 21 May 2014