21-19 ภาคผนวก ก ใจเพชร น 2131-2152.pdf

0งวัน ถ้ากินตั0งแต่เช้าจะอยู่ไม่ได้ ก็เลยอดมา 2 มื0อ มันก็เป็นสิงทีน่าแปลกมากนะครับ คือ 2 มื0อทีกินช่วง 11 โมงนี ตอนบ่ายจะไม่หิวอาจจะทานพวกผลไม้อยู่ได้ทั0งวัน ตอนเย็นนีก็ไม่หิวอยู่ได้อดเลย แต่ผมเชือว่าสิงหนึงทีระบบราชการ ก็คือว่าเราไปอยู่ในส่วนทีเรียกว่าไม่ใช่หมู่มิตรดี สหายดี มันจะพาเราดึงเราไปค่อนข้างเยอะมาก มีงานเลี0ยงงานประชุมสัมมนาบ่อยมากก็เลยคิดว่านีกลับไปก็ได้ องค์ความรู้ทีท่านอาจารย์ให้ครั0งทีแล้ว ท่านอาจารย์ได้ร้อยเรืองผูกหลักกิเลสของส่วนทีเป็น จําไม่ได้แล้วอย่างเห็นได้ชัดเช่น ครั0งทีแล้วอาจารย์จะร้อยให้เห็นได้ชัดภาพรวมครั0งนี0ผมมี ความเข้าใจมากยิงขึ0น มากแบบตั0งใจว่าพอมานี เรืองของกิเลสท่านชี0ให้เห็นชัด ชี0ให้เห็นโทษเห็นคุณชัดมากให้เห็นโทษของกิเลสอย่างนีกลับไปจะต้องตั0งใจ ตอนแรกเราเป็นนักศึกษาเข้าปี 55 ครับ เราคิดว่าประเมินตัวเองนีปี 4 ไม่ไม่คิดว่าไม่ผ่านการเลือนชั0น เพราะว่าปีทีแล้วนีไปติดเรืองของงาน ของส่วนรวมเยอะเกินไปก็ยังไม่ได้มาช่วยในกลุ่มนะครับและก็ตั0งใจว่า ถ้าตัวเองยังไม่สามารถกิเลสได้ 50 % ก็จะไม่ขอจบแพทย์วิถีธรรมครับ ขอบคุณครับ 2132 กรณีศึกษาที 7.147 นางสุภารัตน์ องค์พัฒนาวุฒิคุณ อายุ 68 ปี เพศหญิง เรียนอาจารย์หมอเขียว เจริญธรรมธรรมสํานึกดีเพือนนักศึกษาแพทย์วิธีธรรมทีมานังทีนีทุกท่านค่ะ ชือป้าเอี0ยงนะคะ อายุไม่บอกเพราะห้ามถามสุภาพสตรี แต่เกิดปี พ.ศ.2491 ตอนนี0อยู่ยะลา อําเภอเบตง เกิดทีอําเภออัมพวา จังหวัดสมุทรสงคราม ทีมานังตรงนี0วันนี0ก็เพือมาเรียน สารภาพบาปพวกเราทุกท่านนะคะว่าสภาวธรรมทีได้มาเข้าค่ายพระไตรปิฎกเป็นครั0งที 10 แล้วใช่ไหม อ้อ! ลืมบอกเป็นนักศึกษาแพทย์วิถีธรรมปี 54 รุ่น 1 ขึ0นปี 5 รึเปล่าก็ไม่รู้ คือ สภาวธรรมของตนเองวันนี0ได้ฟังอาจารย์หมอเขียวตั0งแต่เช้า คือ โชคดีและมีบุญทีไม่หลับ ก็รู้ตัวเองว่าโง่มาก ๆ ความจริงก็รู้ตัวมาซักพักหนึงแล้วนะว่าโง่แต่มันมาแจ่มชัดวันนี0 เนืองจากว่าตัวเองนีก็ตกเป็นทาสของมารของกิเลสมาซะนานนมเน คือ ทีบอกว่านานนมเนเพราะว่าเมือหลังจากอายุ 33 หลังจาก ตกนํ0าตายนีก็วางแผนว่ามีชีวิตอยู่รอดหรือเกษียณอายุก็เคยคิดว่าตัวเองจะไปบวชทีวัดเขาสวนหลวง จังหวัดราชบุรี หลายคนคงจะได้ยินชือท่านตอกสวนหลวงนะคะ ก็ปรากฏว่ามาเจออาจารย์ หมอเขียวก่อนไม่กีเดือนเฉือนกันก็เลยไม่ต้องไปโกนผมจะเรียกว่ามีบุญจริง ๆ ก็มีบุญจริง ๆ เพราะว่าอะไรทีบอกว่าโง่ เอ่อ!แล้วก็โง่มาก ๆ นี คือ ว่าแค่มัตตัญJุตา รู้ปริมาณการบริโภคก็ทําไม่ได้ซะแล้ว หมอเขียวบอกมานานทุกวัน ทุกครั0งทีประชุมว่าให้กินมื0อเดียว ตัวเองก็เริมจาก 3 มื0อมาจนเหลือ 2 มื0อ แต่มื0อเดียวนีไม่ได้ก็ได้ตอนทีเข้าค่ายก็นับว่าโชคดีทีมาเข้าค่ายถึง 7 วันนะคะ นับว่ามีข้อต่อไปก็คือบุญและข้อต่อไปจุลศีล ข้อแรกเพือนนะคะปาณาฯก็ค่อนข้าง ทีจริงก็ ทําได้แล้วพวกเนื0อสัตว์ใหญ่นะคะก็เลิกกินอย่างเด็ดขาดคือเนื0อวัว เนื0อสุกร เนื0อไก่ นีทีบอกว่าเลิกอย่างเด็ดขาด คือ เพราะว่าเป็นคนทําอาหารให้ทีบ้านรับประทาน อยู่บ้านก็เป็นแม่บ้านทําอาหาร 3 มื0อ แล้วก็เขายังกินเนื0อสัตว์อยู่ทีบ้านและก็ต้องผัดเจเขียบ้างหรือทําอาหารแบ่งบ้าง เมือไหร่ที เจเขียไม่หมดพอแตะเนื0อเข้าไปมันจะรู้สึกผิดปกติก็ต้องรีบถ่ายออกแต่ว่ายังไม่ดีพอหมายความว่า ยังมีนํ0าลายของกิเลสในพวกไข่และพวกเนื0อปลาก็แว้ง ๆไป คือ ตอนนี0ถ้าทานไข่เมือไหร่จะ เหม็นคาวและฉีออกมาจะเหม็นคาวไข่อย่างมาก ก็คิดว่าคงจะเลิกได้ภายในเร็ว ๆนี0 กิเลสนีบอกว่าป้าเป็นคนต้องขึ0นเครืองขึ0นรถเดินเรือบ่อยเดีLยวจะไม่มีอะไรกินไม่รู้ว่าเครืองเขาจะเสริฟอะไร ก็เลยบอกว่ามีแอลเอ คือ อะไรทียังมีไก่อยู่ล่ะนะ ซึงกิเลสมันก็จะบอกอย่างนั0นนะคะแต่วันนี0มารู้แล้วว่ากิเลสจะมาได้สารพัดพิษเลยเพราะฉะนั0นนีก็จะ เรืองความชัวได้บอกไปแล้ว ทีนี0เรืองความดีวันนี0ต้องบอกนิดหน่อยว่าวันนี0มีความภาคภูมิใจมากทีได้มาเข้าค่ายในครั0งนี0เพราะว่าได้ไปชวนคนทัวโลกแล้วทีจะให้มาเรียนวิชาของหมอเขียวซึงมีประโยชน์สูงสุดสําหรับ 2133 ชีวิตมนุษย์ แต่คนทีบ้านตอนนี0อยู่อเมริกาก็เลยมาได้ ก็ไม่ได้ชวนก็เลยหันไปชวนน้องสาว กับน้องสาวนีทะเลาะกันมาตลอดเคยด่ากันจะตัดญาติตัดพีน้อง ข้อแรกทีอาจารย์สอนวันแรกทีบอกว่าเราอย่าไปคิดเรืองไร้สาระมาเป็นสาระเพราะงั0นก็คิดว่าน้องเราทั0งคนถ้าเราชวนมาในทางทีดีอย่างนี0นี คือ เราก็ให้อภัยเขาไม่โกรธเขาปรากฏว่าเธอก็มีบุญนะพอโทรปุ๊บ ! ก็มาปัMบ! เรืองปฏิบัติจะแค่ไหนก็ต้องรอดูว่าน้องจะเข้าถึงแบบของวิถีธรรมได้แค่ไหน อีกเรืองหนึงก็คือมีความยินดีทีตัวเองวันนี0หลังจากฟังพระไตรปิฎกตอนเช้าแล้วก็เลยจะขออาจารย์ว่าให้จัดค่ายพระไตรปิฎกทีอเมริกาอาจารย์ยอมรับตรงนี0มีความสุขมากขอขอบพระคุณอาจารย์ไว้นะทีนี0ด้วย กรณีศึกษาที 7.148 นางสาวสุชนา ทิวถนอม อายุ 46 ปี เพศหญิง กราบนมัสการพระคุณเจ้าแล้วก็สมณะนะคะ กราบคารวะอาจารย์หมอเขียว เจริญธรรมสํานึกดีพีน้องจิตอาสาและผู้เข้าค่ายทุกท่านค่ะ ชือสุชนา ทิวถนอม นะคะ เพศหญิงอายุ 46 ปี จบการศึกษาปริญญาตรีพยาบาล ปริญญาโทบริหารธุรกิจ อยู่จังหวัดกรุงเทพมหานครนะคะ สภาวธรรมทีได้มาทีนี0 ได้ฟังธรรมะของอาจารย์ ได้ยินมาอันหนึงก็คือในเรืองของความสงสาร นีเป็นหนึงในลักษณะของพระโพธิสัตว์ ตัวเองเป็นหนึงคนทีมีความสงสารมาก แต่ไม่ได้บอกว่าตัวเองจะสามารถเป็นพระโพธิสัตว์นะคะยังห่างไกลมากทีนี0ในความสงสารทีตัวเองมีนีทําให้เกิดนําพาไปสู่เรียกว่าสภาวะทีเป็นสุขเป็นปิติได้และในขณะเดียวกันความสงสารก็นําพาเราไปสู่สภาวะทุกข์ได้นะคะ พูดถึงในเรืองทีมันทําให้เราเป็นสุขได้ก็คืออย่างการมาทีนีรอบนี0ทีตัวเองมาต้องบอกว่าสุขภาพนี0ไม่ได้เต็มร้อยเพราะว่ามีอาการของไฮเปอร์ไทรอยด์ ก็จะมีลักษณะว่าใจสัน หิวง่าย กินแป๊บ! เดียวก็จะหิวแล้ว แล้วก็ตาโปน เวลาใช้สายตานีใช้คอมพิวเตอร์ใช้มือถืออะไรนี ก็จะปวดตา แล้วก็จะเป็นร้อนมากจะอยู่โดยอากาศสมัยก่อนนีปกติสมัยก่อนตอนเป็นไฮเปอร์ไทรอยด์จะไม่รู้สึกร้อนเท่าไหร่ แต่ตอนนี0เวลาร้อนก็ร้อนมาก ๆ นะคะ ทีนี0ด้วยลักษณะของโรคแล้วงานทีรับในฐานทะเบียนเป็นงานทีต้องใช้สายตาเยอะมาก ทําไปก็ปวดตาไปคลืนไส้อาเจียนไป แต่เรามีความรู้สึกว่าถ้าตรงนี0เราไม่ได้ทํา แล้วพอดีพีน้องในฐานทะเบียน พีหลินก็ป่วยอยู่ระดับหนึง แล้วป้าหลอง แล้วเรามีความรู้สึกว่าถ้าเราไม่ได้ทํานีอาจทําให้กระบวนการเรืองการลงทะเบียนเหมือนกับไม่สมบรูณ์ แล้วทําให้เพือนทีมาทําอาจจะโหลดงาน 2134 กรณีศึกษาที 7.149 นางสุดากาญจน์ แก้วดี เพศ หญิง ขอนอบน้อมแด่องค์พระสัมมาสัมพุทธเจ้า กราบนมัสการพระคุณเจ้า กราบระลึกและกราบขอบพระคุณท่านอาจารย์หมอเขียว ทําอย่างทีพูด พูดอย่างทีทํา เจริญธรรม สํานึกดีพีน้องผู้รักสุขภาพและใฝ่ธรรมทุกท่านค่ะ สัพพะปาปัสสะ อะกะระณัง กุสะลัสสูปะสัมปะทา สะจิตตะปะริโยทะปะนัง เอตัง พุทธานะสาสะนัง ชัวทั0งหมดไม่ทํา ทํากุศลให้ถึงพร้อม และชําระจิตของตนให้บริสุทธิQ ธรรม 3 อย่างนี0เป็นคําสังสอนของพระพุทธเจ้าทั0งหลาย สิงนี0เป็นสิงทีตัวนิดเองกําลังฝึกฝนอยู่ค่ะถึงแม้จะเป็นน้องใหม่ในการเข้าสู่การปฏิบัติธรรม แต่ก็ยังมีความภาคภูมิใจทีชาติหนึงได้เกิดมาเป็นมนุษย์ได้พบพระพุทธศาสนา จากทีหลุดจากการอยู่ทางโลกียะมาเห็นสภาวะว่ามันทุกข์ เกินทนแล้วอยากเข้าสู่ทางธรรมมีโอกาสโชคดีมากทีได้มาเจอธรรมะ ทีท่านอาจารย์หมอเขียวได้สังสอนมาจากทีเมือก่อนทีเราหลุดจากตรงนั0นมา เราแสวงหาธรรมะตลอด ก็แค่ได้ฟังมาก็แค่ได้คิดตามแต่ก็ไม่เคยได้เห็นจากปัญญาตัวเองแท้ทีเกิดจากตัวเองจริง ๆ ก็เลยนําสิงนี0ไปฝึกปฏิบัติ ถามว่า สู้กิเลสอะไรบ้างในระหว่างปฏิบัติ ก็พยายามละความชัวนีค่ะ ฟังอาจารย์แล้วอือหือ! โคตรชาติชัวเลยนะคะ เยอะมากถ้าไม่มีคนสอนไม่มีคนบอกทุกคนก็ยังต้อง เอ้อ ! ถ้ามีคนสอนมีคนบอกเราก็คงไม่ชัวหรอก สู้กับอะไรบ้าง ก็ลองฝึกดูนะคะ ตั0งแต่เดือนมกราถึงเดือนมีนา เป็นเวลา 3 เดือนของ ปี 58 ด้วยจากว่าเราทํางานทั0งทางโลกและทางธรรมมันก็จะมีอะไรมากระทบ ทั0งทางโลกและ ทางธรรม ทั0งสู้กับตัวเองสู้กับผู้อืนรอบด้านถ้าจิตเราไม่เข้มแข็งไม่บริสุทธิQมากพอเราก็คงจะอ่อนแอ เราก็คงจะล้มพับไปนานแล้ว แต่ทียืนหยัดมาได้ทุกวันนี0เพราะมีครูบาอาจารย์คอยชี0แนะ ทีเขาเรียกว่าสัตบุรุษนะคะ นิดต่อสู้กับการนังวิปัสสนากรรมฐาน ครั0งแรกก็คือเคยเข้าคอร์สนังครั0งหนึงก็ประมาณ 12 ชัวโมงค่ะ ต่อสู้กับตัวเองผ่าตัดกิเลสออกมา เห็นตัวเห็นตนของกิเลสค่อนข้างชัด ซึงเมือก่อนมันไม่ชัด แต่ตอนนี0ชัด สู้นังพอหลังจากออกจากตรงนี0มาก็ไปปฏิบัติทีบ้าน 1 ชม. ตอนเช้ากับก่อนนอน 1 ชม. ทําอย่างนี0มา 3 เดือน แล้วกลางวันก็คือไปทํางานเพือพิสูจน์กับตัวเองว่าตัวเองจะทําได้ไหม แล้วจะสู้ได้ไหม มันก็ล้มลุกคลุกคลานได้บ้าง ไม่ได้บ้างแต่ก็ทําต่อเนืองไม่หยุด และต้องการพิสูจน์ความจริงในเรืองยา 9 เม็ด เพราะเรารักษาคนไข้รูปธรรมมาเยอะแล้ว เราอยากรักษาตัวเองนําเรืองของนามธรรมนิดปวดขามากเป็นคนขี0ปวดขาปวดเมือยกล้ามเนื0อเยอะมาก ก็เลยใช้การนังวิปัสสานากรรมฐานรักษาโรคตัวเอง ช่วงทีเราเกิดสภาวธรรมทีจิตมันว่าง จิตมีพลัง เราก็น้อมนําความดีและมีพลังตรงนั0นเข้าสู่องค์พระสัมมาสัมพุทธเจ้า และแผ่ส่วนบุญส่วนกุศล ให้สรรพสัตว์ทั0งหลายรวมทั0งตัวเราด้วย แผ่ผ่านความรู้สึกทีดีตรงนั0น ตั0งแต่ศีรษะจรดปลายเท้า 2135 ทําให้หลังจากทีเราออกจากวิปัสสนากรรมฐาน ตั0งแต่นั0นมานิดไม่เคยปวดขาอีกเลย มันเป็นสิงมหัศจรรย์ทีเราทําได้ มันเป็นสัจจะ ก็รู้สึกดีใจนะคะ ส่วนเรืองให้เวลาน้อยเนาะ ! ไม่เป็นไร เราจะต้องว่องไวนะคะ ก็เอาเป็นว่านิดก็ได้ฝึกตรงนี0มาและก็ได้สภาวธรรมตรงนี0มา ก็ได้เห็น การเกิดของทุกข์ในสายปฏิบัติก็คือนิดก็ฝึกตรงนี0 ขอท่านพระอาจารย์ได้เมตตาชี0แนะนิดหนึงนะคะว่านิดก็จะตัดตรงขั0นตอนของสังขารไปเลยไม่ค่อยปรุงค่ะ แล้วก็ไปดูทีตัวอุปาทานว่าทีขานิดหาย เพราะว่านิดไปพิจารณาว่าตัวเราไม่ใช่ของเรา เมือเราไม่ใช่ตัวเรา เราไม่ยึดมันถือมัน อาการปวดขามันหายไปเลยนะคะ นิดก็ตัดตรงทีสังขารแล้วก็มาไม่ยึดมันถือมันตัวเราตัวเขาทุกอย่างมันก็ดีขึ0นเป็นไปตามเห็นไปตามความเป็นจริงอย่างนั0นเป็นต้นนะคะ ส่วนเรืองความดีทีจะทํา จริง ๆความดีมันมีเยอะทําไม่ทันนิดก็เลยก่อนมานี นิดตัดสินใจรื0อห้องแผนไทยทีบ้านออก เพือทีจะรองรับ พีน้องทีไปขอความช่วยเหลือทีบ้าน แต่ตอนรื0อออกก็ยังไม่คิดว่าจะทําอะไร แต่ตอนนี0คิดออกแล้ว คือทําอะไรในทีนี0หมายความว่านิดก็ยังต่อยอดเดิมทีจะบําเพ็ญบุญทีบ้านให้พีน้องได้มาอาศัยได้มาพึงพาเราในฐานะทีเราได้แบ่งปันความรู้เผยแพร่ตรงนี0ออกไป ตอนแรกก็ยังไม่รู้ว่าจะทําอะไร แต่ตอนนี0รู้แล้วคือจะนํานโยบายอาจารย์ไปปฏิบัติต่อทีบ้านนันคือเราจะจัดคอร์สพระไตรปิฎก ทีบ้านเป็นเวลา 3 สัปดาห์ทีบ้านนะคะทุกเสาร์-อาทิตย์หรืออะไรก็ได้ 2วันในสามสัปดาห์แล้วก็อีกสัปดาห์สุดท้ายเราก็จะจัดค่ายสุขภาพจะรับนโยบายอาจารย์หมอไปทํา เอ่อ ! ส่วนเรืองความชัว เอาประเด็นใหญ่ ๆ เลยก็ได้ค่ะ เคยทํากินข้าวมื0อเดียวได้แล้ว สบายชิว ๆ แต่ก็คิดว่าตัวเองประมาทแล้วล่ะก็กินได้สองมื0อบ้างสามมื0อได้สบาย แต่คิดว่ากลับไปนี0ก็คงต้องพยายามสู้กับมื0อเดียวให้ได้เหมือนเดิมและก็ทีสําคัญความชัวอีกอย่างหนึงก็คือว่าชัวคนเดียวไม่พอ ผิดศีลคนเดียวไม่พอยังไปชวนพีน้องกินเนื0อกินปลา กินอะไรนี กินปลาไข่อยู่ค่ะก็ต้องพยายามลดละเลิกตรงนี0ให้เร็วต้องกราบขออโหสิกรรมเพือน ๆ พีน้องทีนิดชวนกินเนื0อด้วยนะ ขออโหสิกรรมด้วยกับทีพลาดพลั0งด้วยกาย วาจา ใจ ทั0งทีตั0งใจและไม่ได้ตั0งใจนะคะ ก็ต้องกราบขออโหสิกรรมด้วยค่ะสาธุค่ะ ก่อนจะจบวันนี0ขอฝากกลอนไว้นิดหนึงนะคะ อันไม้จันทน์แม้จะแห้งก็ไม่ทิ0งกลินหัสดินแม้จะก้าวสู่สงครามก็ไม่ทิ0งลีลา อ้อยแม้จะเข้าหีบยนต์ก็ไม่ทิ0งรสหวาน อันบัณฑิต(พวกเราจิตอาสา)แม้จะทุกข์เจียนตายก็จะไม่ทิ0งธรรม สาธุค่ะ กรณีศึกษาที 7.150 นางสุภาพร แสงสุวรรณโณ เพศหญิง 2136 ดิฉันนางสุภาพร แสงสุวรรณโณ อยู่นครศรีธรรมราชนะคะ การศึกษาก็จบปริญญาตรีของเกษตรแม่โจ้ค่ะ อดีตก็เคยทํางานอยู่บริษัทสวนส้มธนาธร จํากัด ปัจจุบันก็ทําสวน ความชัวของตัวเองก็คิดว่าส่วนมากจะเกิดขึ0นทีบ้านข้างนอกก็ไม่ เพราะว่าตัวเองก็อยู่กับแม่และก็พีสาว 4 คน ก็เหมือนกับว่าได้ไปกู้มาได้รางวัลที 1 มา บางทีก็อยู่ในภาวะทีมีโทสะแต่ว่ามันก็แพ้บ่อยอยู่เหมือนกันพยายามทําให้ได้เยอะ คิดว่าเป็นการสะสมแต้มไว้ มาคราวทีแล้ว คุณหมอบอก แต่บางครั0งก็พลาด เสียดายของกับข้าวราคาไม่กีบาททําให้เรามองเห็นอะไรเยอะ ประมาทไม่ได้ เราจะจับอะไรไม่ได้เลย กรณีศึกษาที 7.151 นางสาวสุมาลี ปรีชาศิริพันธ์ อายุ 45 ปี เพศหญิง ชือ สุมาลี ปรีชาศิริพันธ์ ชือเล่น ป้อม อายุ 45 ปี จบปริญญาตรีเศรษฐศาสตร์ ทําความดีอะไรมาบ้าง คือได้มีโอกาสถ่ายทอดองค์ความรู้ของยา 9 เม็ดให้กับผู้ทีมีความทุกข์ทั0งทีมาเข้าค่ายและอยู่นอกค่าย หลัก ๆ เลยให้เขารู้ว่าสาเหตุแห่งทุกข์ คือ อะไรและวิธีดับทุกข์คืออะไร เขาจะได้เข้าใจเหตุและผล อะไรเป็นเหตุอะไรเป็นผล ดับทุกข์ก็ไปดับทีต้นเหตุไปแก้ไขทีพฤติกรรม โดยทีเราจะบอกให้เขารู้แต่การตัดสินใจจะเป็นของเขา เราจะไม่ยัดเยียดและก็ได้พยายามทีจะทํา หลังจากทีเราเข้าใจนิยามของคําว่าความดี กับคําว่าบุญทีชัดเจนขึ0นจากทีสมณะพ่อท่านได้อธิบายว่าความดี ก็คือกุศลทีเราทําทัว ๆไป บุญคือการชําระล้างกิเลสคือ โลภ โกรธ หลง ในตัวเรา และก็พยายามถ่ายทอดอธิบายตรงนี0กับคนทีเราได้พบแล้วเขามีความทุกข์ให้เขามีความชัดเจนขึ0น แล้วเขาจะได้พบทางทีถูกต้องและนําไปปฏิบัติให้ถูกต้อง ไม่หลงผิดเหมือนเรานะคะทีแต่ก่อนเราไม่รู้คําว่า “บุญคืออะไร” ทีแท้จริง เรานึกว่าบุญกับความดีเป็นตัวเดียวกันจริง ๆ แล้วมันเป็นคนละตัวกัน ความชัวก็คือว่าหลงกินเนื0อสัตว์มานานตั0ง 41 ปี กว่าจะได้มาพบอาจารย์ก็เพิงเลิกชัวได้ 3-4 ปี คือทานมังสวิรัติแล้วก็จับได้ว่าไม่ทุกข์ ไม่อาลัยแน่นอน รวมถึงเนื0อ นม ไข่ เนย ก็มีครั0งหนึงสงสัยมีโอกาสถามอาจารย์ว่าระหว่างคนทีกินมื0อเดียวแต่กินเนื0อ นม ไข่ หรืออย่างใดอย่างหนึงกับคนทีกินหลายมื0อ กินมากว่าหนึงมื0อ แต่เขาไม่กินเนื0อ นม ไข่เลย ถามยังไม่จบอาจารย์ฟันธงเลยจุดตัดอยู่ตรงทีไม่เบียดเบียนค่ะ ฉะนั0นก็คือว่าถ้าเราจะทําอธิศีลจริง ๆ จุดตัดจริง ๆ คือ การไม่เบียดเบียน ถ้าจับจุดนี0ได้คุณจะเลิกได้เอง ถ้าจับคํา ๆ คํานี0ได้ว่าไม่เบียดเบียน เนื0อ นม ไข่ มันเป็นการเบียดเบียน จับได้ไม่ยากไม่ลําบากและทุกวันนี0ก็มีความสุขดี ความชัวอีกอันหนึงคือตอนนี0ตกมื0อกินหลายมื0ออยู่ 2137 ค่ะพยายามทีจะปรับปรุงพัฒนาตรงนี0เพราะจับสภาวะว่ากินหลายมื0อเป็นการเสพความได้ดังใจเป็นเคหะสิตะเวทนาไม่ใช่เนกขัมมะสิตะเวทนา ก็จะเป็นการสะสมอัตตาสะสมกิเลสโตโดยทีเราอาจจะไม่รู้ตัว จริง ๆ มันมีความซับซ้อนอยู่ในนั0น คิดว่ามื0อเดียวก็คือกวฬิงกราหารเฉย ๆ จริง ๆ แล้วนัยยะมีมากกว่านั0นอีกมันซับซ้อนอยู่ในนั0น ก็รู้สึกจับตัวนี0ได้อยู่ก็พยายามปรับปรุงค่ะ สภาวธรรมคือช่วงทีผ่านมาเจ็บขาทําให้เรายืนตัวตรงไม่ได้ก็จะหลังค่อมเป็นยายต้องถือไม้เท้า เพิงหายก่อนมีค่ายสัก 4 วันเอง ทําให้รู้ว่าสังขารไม่เทียง ยามทีเรามีพละกําลังมีอวัยวะครบจงทําดีอะไรทีเป็นความดีจงรีบทําอย่ามัวผลัดวันประกันพรุ่ง อันนี0เขายังให้โอกาสเราว่ารักษาไม่กีอาทิตย์ก็หาย แต่ครั0งหน้าเขาอาจไม่ให้โอกาสเราอีก ถ้าชีวิตดับไปมันยังไม่เกิดคุณค่าประโยชน์อะไรเลย เรากิน เราใช้ในโลกนี0มาตั0งนานเท่าทีอายุเรามีอยู่ตายไปก็มีประโยชน์น้อยมากเลย ต้นไม้เขาล้มไปเขายังเอาไปทําฟืนได้ ของเราตายไปก็เป็นเพียงซากศพเท่านั0นเองไม่มีประโยชน์อะไรกับโลกเลย สาเหตุทีทําให้เกิดทุกข์เราต้อง รู้ก่อน คือผลนะคือสอบตกข้อ 6 ไม่ได้ออกกําลังกาย และข้อ9 ไม่ค่อยรู้พัก ก็กําลังปรับปรุงพัฒนาอยู่ หลังจากทีอาจารย์ประกาศลันกลองรบกับกิเลสก็คิดทําทีอาจารย์สอน ๆ คิดได้ว่ากิเลสคือจอมขมังเวทย์ทีสะกดให้เราทําชัว อย่าแพ้เขานะคะมาร่วมกันสู้ ขอบคุณค่ะ กรณีศึกษาที 7.152 นายสุเมธ พรมรักษา เพศชาย ขอโอกาสท่านอาจารย์หมอเขียว เจริญธรรมสํานึกดีพีน้องทุกท่าน ชือ สุเมธ พรมรักษา คงเป็นทีรู้จักกันในฐานะทีเคยผลักดันงานอยู่ทางภาคเหนือ ทีได้มารู้จักกับทาง พวธ. ก็ต้องขอบคุณแม่บ้านอาจารย์ศิริบูรณ์ ซึงป่วยจะเรียกว่าเปลียนจากวิกฤตตรงนั0นจากปัญหาตรงนั0น เราก็ได้มาเรียนรู้เรืองรายละเอียดทางด้านธรรมะเพิมขึ0น ทีจริงได้เป็นญาติธรรมมานานแล้ว ตั0งแต่ปี 2525 เราก็เริมเปลียนแปลงชีวิตศึกษาธรรมะกับพีน้องชาวอโศกมา และได้เข้าไปเป็นผู้รับใช้ในกลุ่มของ “ภูผาฟ้านํ0า” หรือกลุ่มของเชียงใหม่ในสมัยนั0นโดยลักษณะการทํางานของตัวเองคือ ยังไม่เหมาะ ทีจะอยู่ตรงนั0น คือยังชอบทีจะทํางานมวลชน ทีจะเปลียนแปลงชีวิต เริมมาปฎิบัติธรรมเมือปี 24-25 ก็ได้เริมเปลียน เขาเรียกอะไร ปรับสัมมาอาชีวะของเรา การเรียนการสอนก็ปรับไปพานักเรียนทํากิจกรรมบําเพ็ญประโยนช์ อบรมเข้าค่าย ทีนีพอเข้าไปอยู่ในแวดวงของวัด ก็ยังติดนิสัยเชิงนี0ไป แล้วก็มีเครือข่ายอยู่ในภาคเหนือ แต่ว่าทางชุมชน “ภูผาฟ้านํ0า” มุ่งไปทีความสงบ เป็นวัดป่าเป็นงั0นไป ก็เลยต้องจัดสรรตัวเองใหม่ ออกจากหมู่กลุ่มตรงนั0นมาแต่ก็ไม่ได้ทิ0งการปฎิบัติธรรม ยังบําเพ็ญ 2138 ต่อเนืองมาทีนี0พอได้มาเจอ แนวการปฎิบัติธรรมของหมอเขียว ก็มีความรู้สึกว่า “อันนี0ล่ะใช่”นีคือแนวทางทีเราจะได้เพิมภูมิธรรมเพิมฐานในการปฎิบัติมากขึ0นในส่วนทีตัวเองยังพร่องอยู่ การปฎิบัติก็ดีก็ส่วนกิเลสผสมผสานไปด้วยคือเราอ้างว่างาน คือเวลาเราไปกับเพือน ๆนี จะไม่ได้ละเอียดในเรืองของการมาจับสภาวะของตัวเอง โดยอนุโลม อย่างเช่นทีไปช่วยงานทีอมก๋อย ก็จะรู้ดีว่าเวลาเราเข้าหมู่บ้านเข้าชุมชนนี ยังไงก็คือต้องเอาใจชาวบ้าน ทํานองนั0นคือเราต้องเข้ากับเขาให้ได้ คือจะกิน จะอยู่ อะไรต่าง ๆ นี บางทีเราก็ต้องเอื0อเขาเพราะฉะนั0นนีในการคุมมื0ออาหารเราจะไม่ได้ระมัดระวัง ส่วนใหญ่จะอยู่ประมาณ 2 มื0อ เรืองมังสวิรัติเราก็จะยืนพื0นมาตลอดอยู่แล้วเนาะ ส่วนเรืองสําคัญ ๆของตัวเอง ในเรืองของการปฎิบัติทางจิตนี0ก็คือเมือเราได้มาลดมาละ ได้มาพากเพียรร่วม 10-20 ปี ทีผ่านมานีก็รู้ว่าสิงไหนทีเราจะต้องเร่งทํา คือให้ความสําคัญกับสิงทีสําคัญนะครับ อยู่ในหมู่กลุ่มของชาวอโศกก็รู้ว่าการทําตัวให้ดีเป็นสิงสําคัญอันดับ 1 การช่วยคนอืนก็เป็นอันดับรองลงไป แต่พอได้มาร่วมงานกับทีมของแพทย์วิถีธรรมเราก็รู้ว่านี0เราได้สิงทีเป็นคุณสมบัติ ในเรืองของคุณธรรมในระดับ 1 แล้วนี เราก็ต้องเร่งในการทีจะช่วยมวลมนุษย์ อย่างน้อย ๆ ในภาระทีเราอยู่ใกล้ ๆ พอสมควรไม่ว่าจะเป็นญาติพีน้อง เพือนฝูงทีมงาน แล้วก็ขยับไปถึงระดับภาคเหนือนี ผมก็อาสาทีจะรับงานโดยทีไม่มีใครแต่งตั0งหรอกโดยเราสํานึก มีความรู้สึกยังงั0น ทีนี0พอขยับขึ0นมาแล้วนี ก็มองเห็นอีกแล้วว่าคุณหมอก็ได้ให้โจทย์ ให้งานซึงพาเราทํายากขึ0นไปอีก ดูอย่างวันนี0รับงานเรืองการศึกษานี0 จริง ๆก็รู้ว่าหลาย ๆคนมีความถนัด มีความรู้เรืองนี0อยู่ก็อยากจะชวนให้มาช่วยกัน มารวมกัน จริง ๆ ผมเป็นคนไม่ติดยึดอะไรมากมาย ก็พร้อมทีจะเชิญให้ทุกคนได้มีโอกาส มีส่วนร่วมทางด้านความคิด แล้วก็ลงมือปฎิบัติการ เราจะพากันไปในทิศทางของแพทย์วิถีธรรมนี0ล่ะ แต่ว่าเราจะต้องออกแบบร่วมกัน ไม่ใช่คนใดคนหนึงหรือแค่จะฟังคุณหมออย่างเดียว เพราะ คุณหมอก็คงไม่สามารถเก็บรายละเอียดได้ทั0งหมด อย่างเมือสักครู่ อ.ปลวก ได้มาปรึกษาหารือเรืองตั0งวิทยาลัยเกษตรกรอะไรขึ0นมานี อันนี0ก็ยินดีทีจะร่วมไม้ร่วมมือกับทุก ๆท่าน ขอให้แสดงตัวออกมาแล้วเราจะร่วมมือกัน เพือภาระกิจอันยิงใหญ่ของคุณหมอเขียวของเรา เจริญธรรมครับ กรณีศึกษาที 7.153 นายสู่แสงสูญ มีมา เพศชาย อายุ 36 ปี กราบคารวะอาจารย์ใจเพชร กล้าจน เจริญธรรมพีน้องผู้ใฝ่ในธรรมและบรรลุธรรม ทุกท่านครับ ผมสู่แสงสูญ มีมาครับ อาชีพจิตอาสาครับ เป็นจิตอาสาทํางานฟรี อายุ 36 ปีครับ 2139 จบการศึกษา ปวส.คอมพิวเตอร์ธุรกิจ ก็มีโอกาสใช้บ้างนิด ๆ หน่อย ๆ เพราะว่ารู้ว่าพิษมันเยอะ สภาวธรรมนะครับ ตั0งแต่มาอยู่ทีนีก็เปลียนแปลงไปตามลําดับขั0นขึ0น จากการทีเราไม่ค่อยจะรู้ว่าธรรมะจริงนันคืออะไร เรียนรู้ได้คําสอนของอาจารย์มาก็นําปฏิบัติใช้กับตัวเอง จนถึงปัจจุบันนี0ก็สภาวะทีเข้ามากระทบกับตัวเอง ก็สามารถทีจะแยกว่าเป็นกิเลสเป็นอัตตาได้แทบทุกตัวนะครับ ทุกตัวทีตัวเองสามารถจับได้นะครับ แต่การประหารการฆ่านี ก็เป็นลําดับขั0นนะครับ ผมก็ยังอยู่ชั0นอนุบาลอยู่ สําหรับตัวใหม่นะครับ ตัวเก่า ๆ ทีเราผ่านได้ก็ไม่ได้ติดไม่ได้ยึดอะไรแล้ว ไม่มีผลกระทบอะไรแล้ว แต่ตัวใหม่ ๆ ทีมันเข้ามานี มันทําให้เราต้องหมันพิจารณาหมันฆ่านะครับ ผมส่วนสักกายะตัวใหญ่ ๆ ของผมก็คือจะอัตตาแรง ตัวเองนีค่อนข้างจะจับได้ บางเรืองทีไปกระทบกับพีน้องหมู่มิตรดีสหายดีนี บางทีผมก็เสียใจนะ แต่มันก็เหมือนเด็กฝึกใหม่ บางทีก็ไม่รู้หรอก แต่พอมันกระทบไปแล้ว มันเกิดอาการของพีน้องนี บางทีผมก็เสียใจ เราก็นึกว่ามันไม่มีแล้ว แต่ก็ยังมีอยู่นะครับผมมันจะซ่อนอยู่แอบอยู่ ใครจิ0มมากมันก็ไม่พอใจเหมือนกัน ก็พอรู้สึกตัวนะครับ เราก็กล่าวขอขมาลาโทษนะครับผม อันนี0ผมก็ทําอยู่เป็นประจําบ่อย ๆ แล้วก็ตอนนี0ก็จะรู้สึกว่า ถ้าเกิดเหตุการณ์อะไรผมก็ขอยอมจนเรืองไม่ทันจบผมก็ยอมล่ะ จนพีน้องบอกว่ามันไม่ใช่ฟังก่อน อะไรก่อน ผมก็ครับ ๆ บางทีนีมันอาจจะเป็นอัตตาทีซ้อนอยู่หลังจากจบเหตุการณ์นั0นผมก็จะเอา คําทีปรึกษาพูดคุยตรงนั0นมาพิจารณาอีกทีหนึง ดูรายละเอียดของคําพูดอะไรต่าง ๆ ระหว่างเรากับเพือนสหธรรมมิตรว่าเป็นอย่างไร ถ้ามีคําไหนทีมันไม่เข้ารูปเข้ารอย เราก็จะปรับแต่งคําพูดใหม่ แล้วก็กล่าวขอขมาลาโทษตรงนั0นเลย อันนี0ก็เป็นสิงเป็นสภาวธรรมทีปฏิบัติมาเรือย ๆ นะครับ แล้วก็ทําความดีอะไรบ้าง ก็หยาบ ๆผมไม่มีแล้ว มีแต่ตัวกลางกับตัวละเอียด ทีจําเป็นต้องล้างจําเป็นต้องหมันพิจารณานะครับผม ส่วนทําความชัวก็มีผัสสะกับหมู่กลุ่มกับพีน้องนะครับผม บางครั0งก็ทําให้พีน้องต้องนํ0าตาไหลนะครับ ผมก็ต้องขอขมาด้วย แล้วก็จริง ๆ แล้วมันก็เป็นเหตุการณ์เป็นผัสสะต่อกันครับผม จริง ๆ แล้วมันก็ไม่ดีนะ จิตของผมมันชอบเช็คว่ามันขึ0นเร็วไหมอะไรไหม แล้วก็เหมือนกับว่าฐานมันไม่แน่นพอนะครับผม มันก็เหมือนเป็นผัสสะให้กันและกัน แต่ว่าผลทีได้ก็คือเราจะรู้ว่าตัวเองพลาดไปถึงขนาดไหน ตรงทีดีคือเราสามารถขอขมาได้ เราก็อายุยังน้อยคือว่าถ้ามีรุ่นน้องทีพึงเข้ามาแล้วอายุมากกว่าเราก็ต้องเคารพ เคารพตามสมมติโลกนิดหนึง ข้อสุดท้าย ลด ละ กิเลสอะไรได้บ้างก็เป็นขั0น ๆ นะครับ กิเลสจัดก็ไม่ค่อยมี จะมีก็อัตตาทีจะต้องพากเพียรล้างมันต่อไปนะครับผม ขอบคุณครับ 2140 กรณีศึกษาที 7.154 นางสาวสํารวย เดชดี อาย