611105_รายการสำมะปี๋ซี่วิต บ้านราชฯ ครั้งที่ 23_.docx

มเลียบเคียง เป็นแต่เพียงอธิบายสัจธรรมอย่างไม่กลัวตาย เขาจะมายิงเราตายก็ไม่เป็นไร ตายก็ตาย

_3867 ดูวิกฤติภัยน่านตามข่าวทำไมผจญวิบากน้ำป่าดินยุบโคลนถล่มเขาแยกแผ่นดินไหวฯถี่ติด?สณ.แสนดิน ลูกท้าวฯหลานเจ้าพระยาฯขุนนางเก่าน่านฯน่าจะนิมนต์พ่อครูสร้างบุญเสริมกุศลถิ่นเกิด?สาธุ! พ่อครูว่า...อาตมาไม่เก่งเหมือนครูบาบุญชุ่มหรอก ไม่ได้ใช้อิทธิปาฏิหาริย์ ไม่อวดอุตริมนุษยธรรมหรอก เข้าใจให้ดีๆคุณ3867 _1614 "ความรัก" ยิ่งต้อง "ฝึกรัก" "รัก" จริง ๆ แล้ว ถ้าเป็นรัก ที่แท้จริง แม้แค่รักคู่ของตน ความรัก 10 มิติ ของพ่อครูสูงสุดคือ "รักของ" "องค์พระสัมมาสัมพุทธเจ้า" คำว่า "ให้" ของ "โลกุตรชน" ขอทราบ การให้ ในแบบ โลกุตตระ พ่อครูว่า...อาตมามีนิดหนึ่ง เกี่ยวกับการให้ หรือทาน ให้ละเอียดขึ้นอีกหน่อย แต่ยังไม่ใช่ตอนนี้ ให้ด้วยมือให้ด้วยปากพูดแต่ว่าต้องการเอาคืนมากกว่า จากการให้นี่ทำให้เหมือนเหยื่อติดเบ็ดแล้วตกปลาตัวโตกว่า ให้อย่างนี้ในเชิงชั้นของคนทำได้จริงทำเก่งแต่ซวยเพราะว่าทำบาป คนไม่รู้รายละเอียดพวกนี้ไม่รู้นัยะซับซ้อน จึงต้องมาศึกษาธรรมะให้ดี มันมีอยู่ทั่วโลก แล้วไม่มีศาสนาไหนสอนได้ละเอียดลออเท่ากับศาสนาพุทธ การให้นั้นจะมีผลก็ต่อเมื่อ 1. เจ้าตัวเองต้องรู้จักกิเลสเรียกว่าพ้นสักกายะทิฐิ สามารถอ่านจิตเจตสิกรูปนิพพานอ่านอาการจิตของตัวเองออก ว่าอาการอย่างนี้เป็นอาการของกิเลส อันนี้เป็นกิเลสโลภ อาการนี้อยากได้มาให้แก่ตน อันนี้เป็นอาการเกิดขึ้นของจริงในบัดนั้นเวลานั้นมีอาการชัดๆไม่ใช่นึกเอาคิดเอา มีหรือไม่มีโมเมทั้งนั้น แต่ตอนนี้สัมผัสกำลังเกิดอาการอยู่หลักๆ อาการโลภ ทั้งที่ให้เขาแต่อาการโลภจะเอามากกว่า โลภก็บาปแล้วมีเหลี่ยมโกงในโลภอีก แล้วคนในโลกก็ไม่รู้ว่าเขาทำเหลี่ยมโกง เขาก็ทำกันทั่วโลก คนที่ไม่รู้หรืออวิชชาน่าสงสารทำกันอยู่อย่างนั้น มีชาวอโศกเรียนรู้สัจธรรมเหล่านี้ เลิกทำ จึงเกิดกลุ่มคนแบบนี้อยู่บ้าง แต่ก็ยังมีซ้อนละเอียดกว่านี้อีกเยอะเราก็เจริญไปเป็นโสดาบัน สกิทาคามี อนาคามี อรหันต์ไปตามลำดับ สื่อธรรมะพ่อครู(เศรษฐศาสตร์บุญนิยม) ตอน ทำไมความจนถึงไม่หมดไปจากโลก _1614 ทำไมความจนถึงไม่หมดไปจากโลก ทั้งๆที่มนุษย์มีความสามารถและเทคโนโลยี่ทันสมัยมากมาย เพราะความจนเป็น"ความรู้สึก" ที่มนุษย์"รู้สึกจน" ก็เพราะมนุษย์ผู้นั้นไม่เคย"พอ พ่อครูว่า..จะจนได้จิตต้องพอก่อน คนอยู่ในโลกทุกวันนี้รวยเป็นอันดับโลก จิตใจไม่เคยพอ มีแต่เสริมเพิ่มเข้าไปอีก เอาออกด้วยเป็นทานแล้วก็เพิ่มเติมขึ้นไปอีก ให้ได้ขึ้นมามากกว่าเก่าอย่างนี้เป็นต้น เขาก็เป็นสุขหรือสนุกอยู่จนกว่าชีวิตจะตาย สรุปแล้วเขาเป็นหนี้มากกว่าที่เขาจะเป็นเจ้าหนี้ เขาได้มามากกว่าที่เขาให้คนอื่น เขาจะกลายเป็นหนี้มากกว่าเจ้าหนี้ เขาเป็นลูกหนี้มากกว่าเจ้าหนี้ เพราะเขาเอาหรือเขาได้มากกว่า แม้จะสุจริตก็ตาม ยิ่งทุจริตก็ยิ่งหนัก ทุจริตมีหลายระดับ เอาแบบฆ่าผัวมันเสียเอาเมียมันมาสำนวนนี้เป็นต้น ที่จริงมันมากกว่า ระเบิดนิวเคลียร์ใส่ประเทศนี้ เอาประเทศมันมาทั้งประเทศ มนุษย์มันมีความคิดอย่างนี้อยู่ แต่ตอนนี้ความรู้อันนี้ก็จะยันกันไว้บ้าง ยังไม่กล้าจะเอาระเบิดปรมาณูไปทิ้ง แต่ก็ยังมีทำเขาบ้าง แต่คนมันดูแล้วก็เลยบอกกันว่าอย่านะมันไม่ดี ตอนนี้นี่ยาก ในโลกทุกวันนี้ ไปเอาระเบิดไปทิ้งใครรับรองว่าใครทิ้งเข้าไปสิ ถูกบอยคอตระดับโลกเลย แต่เขาก็ซุกซ่อนระเบิดปรมาณูระเบิดนิวเคลียร์ไว้ เพราะความขี้กลัวเลยต้องสะสม แล้วก็โกหกชาวบ้านชาวช่องว่าไม่มี ก็เป็นกรรมของแต่ละคนค่อยๆทำ แต่ถามประเด็นที่ว่า ความรู้สึกจน คนเราจะมีความรู้สึกจนเราก็ต้องมีปัญญาอย่างชาวอโศก ก็มีความรู้นี้จนกระทั่งไม่สะสมทรัพย์สิน เราก็พอใจสบายชีวิตมีความใจพอมีความอุดมสมบูรณ์กินอยู่หลับนอนสบาย ไม่เดือดร้อนไม่ทุกข์อะไร เรามีความขยันหมั่นเพียรอยู่กับหมู่กลุ่มไป พอกินพอใช้วงเวียนแล้วไม่มักมาก โลกจะมอมเมาให้อยากได้อยากมีอยากเป็นเราก็ไม่เป็นอย่างเขา อยู่ในหมู่กลุ่มกินใช้อยู่ในนี้ หลายคนจะรู้สึกว่าตัวเองตะกละ ตะกละในหมู่นี้ ไม่ใช่ข้างนอก เพื่อนฝูงไม่ได้เอามา แต่เราสะสมกอบโกยไว้ ไม่ถามหรอก ว่าใคร ของใครของมัน เตือนให้รู้ตัวระวัง จิตขี้โลภ เห็นแก่ได้เห็นแก่ตัวยังมีอยู่ คุณไม่เชื่อหรือว่าที่นี่มีส่วนกลางโดยที่คุณไม่ต้องสะสมเลยก็อยู่ได้คุณไม่เชื่อถือหรือ ที่นี่มีกินมีใช้พออยู่ เสื้อผ้าหน้าแพรกับส่วนกลางอยู่ได้ตลอดกาล ตายแล้วเกิดมาอีกก็อยู่ได้จะอีกกี่ชาติก็อยู่ได้ อโศกมีแก่นมีแกนอันนี้แล้วจะอยู่ไปอีกนาน หลายร้อยหลายพันปีอย่างน้อยก็คงจะ 2,000 ปีจะมาประมาณไว้นะ อาตมาจะทำอันนี้ แม้ว่าไม่ถึงอาตมาต้องทำเนื้อหาให้ถึง เพราะว่าจะมารับผิดชอบศาสนาพุทธเจ้าให้ไปถึง 5,000 ปี ลบจาก 2561 เรื่องความรู้สึกในคนจนและมาเป็นคนจนเป็นเรื่องใหญ่ของโลก ถามว่ายังไม่หมดจากโลกเสียที ขนาดคนมีความรู้โลกุตระอย่างชาวอโศก ยังบ่เป็นคนจนได้แค่นี้ อาตมาทำงานมา 48 ปียังได้แค่นี้ อาตมาอาจไม่เก่งพูดภาษาต่างประเทศไม่ได้ คนก็เลยไม่มาจากต่างประเทศขนาดเดี๋ยวนี้เขามีเครื่องแปลแล้วนะถ้าสนใจซะอย่าง อาตมาพูดไปนี้เขาแปลเป็นภาษาต่างชาติได้หมด อัดไปแล้วกดแปล แม้ว่าจะแปลไม่ละเอียดพอถึงอย่างไรก็รู้เรื่องได้ดีใช้ได้ เอาไปปฏิบัติตามได้ทันทีทั้งนั้น แต่มันก็ยังช้าเพราะว่าไม่ง่ายไม่เป็นไร อาตมาถึงบอกว่าอยากจะอยู่ดูผลงานอัตราการก้าวหน้าของโลกุตรธรรม จะพยายามไม่ตายเร็วแม้ว่าตายเร็วก็ต้องรีบมาเกิด แต่อย่างน้อยก็อายุถึง 20 ปีถึงจะมีความเดียงสามาทำงานรับช่วงของเก่า ดีไม่ดีลิงลมอมข้าวพองหลงโลกอีกหลายปีก็ไม่รู้ ชาตินี้ตั้ง 36 ปี ขนาด พระพุทธเจ้ายังถึง 35 ปี หลงวิบากในป่า 6 ปี หลงโลก 29 ปี อาตมาก็มีวิบากของตนไปหลงโลก 36 ปี ในงานนี้จะแบ่งพูด 12 12 12 12 ปี รายละเอียดของมนุษยชาติยิ่งใหญ่ในเรื่องของความจน ประเทศไทยมีพระเจ้าแผ่นดินที่มีความรู้เรื่องนี้และทำเรื่องนี้ อาตมาก็ทำได้ตามบารมีตามที่เป็นได้จริง มีจำนวนคนที่จะเข้าใจเป็นอาริยะจริงๆเลย อย่างในหลวงก็ทำให้คนเข้าใจเรื่องนี้บ้าง แต่คนจะมีจิตถึงเข้ากระแสและมาเป็นอย่างนี้ อาจจะมีแต่ก็ยังไม่มา ยังไม่แรงยังไม่พอยังไม่มีหมู่กลุ่มกระจายกันอยู่ทั่วไป หากความเข้าใจถึงจะมีหมู่ไหนพาจนอย่างนี้ได้ ในหลวงกับอาตมา ทำเหมือนกัน ใครเข้าใจแล้วก็จะมา จิตเข้ากระแสเป็นโสดาบันก็จะมา ถ้าจิตใจยังไม่เข้ากระแสก็จะไปที่อื่น อยากจนแต่ก็ไปที่พระมหาวีระ เชน จนเก่งกว่าพระป่า สำนักพระป่า สำนักที่มักน้อยสันโดษในชาวไทยมีเหมือนกัน มีจำนวนมากสำนักเหมือนกันแต่ยังไม่เก่งเท่าเชนเขาหรอก เชนเขาไม่มีอะไรเลย มีภาชนะใส่อาหาร 1 ชิ้น เสื้อผ้าไม่มี มีดโกนไม่มี ถอนผมเอา อย่างนั้นจนยังไม่ใช่โลกุตระ จนอย่างเป็นโลกุตระนั้นมีลำดับเป็นโสดาบัน สกิทาคามีอนาคามี อรหันต์ ตอนนี้เราพยายามเอามาตรการของโสดาบันมาประกาศมาอธิบายขยายกัน ให้คนได้รับรู้อันนี้ให้มากๆ เป็นเบื้องต้น เพราะว่าคนต้องการอันนี้จริงๆ โลกชัดเจนในเรื่องโลกียะโลกุตระมีความเบื่อและอยากจะหาทางออกจากโลกียะ แต่เราก็กลุ่มเล็ก อาตมาก็ไม่ค่อยมีชื่อเสียงไม่มีผลงานที่เข้าตาแบบโลกีย์ ดีไม่ดีด่าโลกีย์หนักด้วย เขาก็ไม่นิยม _แก้วลา ไชยวงค์ · ขอให้ท่านช่วยนำธรรมะในอดีตของพ่อท่านที่ในทีวีหลังทำวัดเช้าลงใน เฟซบุ๊คด้วยขอบคุณเจ้า _วางสุข จึงสิ้นทุกข์ · กราบนมัสการพ่อท่านผู้เป็นสัมมาสัมพุธสาวก ผู้เป็นสยังอภิญญา ผู้เป็นโพธิสัตว์ระดับ8...นมัสการท่านสมณะ ท่านสิกมาตุทกรูป ด้วยความเคารพยิ่ง พ่อครูว่า..อาตมายังไม่ถึงระดับ 8 ภาษาก็ภาษาแต่ว่า สภาวะเนื้อแท้ของอาตมาคืออย่างไร ก็อธิบายอยู่ ระดับ 7 คืออย่างไร ระดับ 5 4 3 คืออย่างไร โดยเอาความจริงของพระพุทธเจ้าที่ได้ตรัสไว้คือบุคคลต่างๆ เช่นผู้พ้นแล้วในสมัย ท่านแปลกันมาแต่สลับไปมา ผู้พ้นแล้วในสมัย นี่อาสวะบางอย่างดับ แต่ผู้มิได้พ้นแล้วในสมัย อาสวะสิ้นแล้ว สูงกว่านะ แต่ไม่พ้นแล้วในสมัย อาตมาก็ต้องมาอธิบายสัจธรรมให้ชัดเจน มันจะสลับซับซ้อนโดยภาษากับสภาวะมันจะสลับกัน อาตมาว่าโลกมันงงตรงที่สภาวะกับพยัญชนะ มีคำว่าเทวะกับอเทวะซับซ้อน จึงยาก _กิ่งฟ้า ขันหล้า · เห็ดฟางตลาดไม่กล้าซื้อกินแล้ว..เพราะใส่สารเคมีไปด้วยจ้า พ่อครูว่า..มาเจอเห็นของเราไร้สารพิษ ดอกโตด้วย _Jan.Lat มีน้องคนหนึ่งถามว่าฟังหลวงปู่แล้วไม่อยากไปวัดใกล้บ้าน. พอหลวงปู่อธิบายแล้ว เอ้อเราก็เป็นอย่างนั้น เราไปวัดเพราะเราอยากทำบุญ พระจะดีหรือไม่ดี ไม่เกี่ยวกับเรามันเรื่องของท่าน สบายใจดี พ่อครูว่า...ต้องมีระดับต่างๆกัน ผู้ใดทำทานให้กับพระเจ้าได้อานิสงส์สูงสุด แต่ถ้าใครก็ตามคำถามให้กับภิกษุ โดยไม่ได้กำหนดภิกษุใด ที่เป็นภิกษุปฏิบัติดีปฏิบัติชอบไม่กำหนดบุคคลและไม่กำหนดของ อันนี้ได้อานิสงส์กว่าทำทานกับพระพุทธเจ้า อันนั้นเรียกว่า สังฆทาน คำว่าสังฆทานคือทำทานกับสงฆ์ โดยไม่ระบุบุคคลข้าวของ คำว่าไม่ระบุคือ เช่น ท่านขาดแคลนเข็มเย็บผ้า เอาทองก้อนเท่าหัวไปให้ท่านท่านไม่เอาหรอก ท่านต้องการเข็มไปเย็บสบงมันโป๊ ของที่ไม่ตรงกับสัจธรรมความจำเป็นไม่มีค่าหรอก ทำทานกับวัดใกล้บ้านก็ดี แต่วัดที่ไม่ดีก็อย่าไปส่งเสริม วัดไหนที่พอจะควรส่งเสริมได้ก็ควรจะทำ วัดไหนที่ไม่น่าส่งเสริมก็ไม่ต้องทำ สื่อธรรมะพ่อครู(สมาธิพุทธ) ตอน ธรรมะ 2 ของบุญกับกุศล _มีนายก.กับนายข. นายก.คือนายไก่ นายข.คือนายไข่ มีประเด็นคำว่ามีกับไม่มี หรือเป็นประเด็นกรรมของคนที่ยังเป็นๆ กับคำว่ามีหรือไม่มี พ่อครูว่า... คำว่ามีหรือไม่มี ในพระไตรปิฎกเล่ม 17 ข้อ 43 พระพุทธเจ้าตรัสไว้ชัดเจนว่าคนเราก็อยู่กับคำว่ามีและไม่มีนี่แหละเป็นเรื่องสำคัญที่สุด และผู้ที่เป็นสัตบุรุษหรือเป็นพระพุทธเจ้า ก็จะมาสอนเรื่องมีหรือไม่มี เป็นเรื่องสำคัญที่สุด ฟังเริ่มต้น...คำว่ามี นายก.มีส่วนบุญ ทำบุญได้ผล ส่วนนายข. ไม่มีส่วนบุญเลย แต่อาจจะทำทานเก่ง มีส่วนกุศลเก่ง สมมุติให้ร้อยหน่วย นายข.ทำส่วนบุญไม่เป็นทำเป็นแต่กุศล ทำทาน ทำดี ที่เป็นโลกียะทั้งนั้น สมมุติว่ามีกุศล 100 หน่วย นายก.ทำบุญได้ผล หากนายก.มีอายุ 30 ปี ทำบุญกำจัดกิเลสหมดสิ้นอาสวะไหนก็เป็นอรหันต์ เป็นผู้หมดบุญ เสร็จแล้วนายก.จะมีอายุยืนไปอีก 50 ปีถึงจะตาย ชีวิตของนายก. จะมีแต่กุศลไปถึงอีก 50 ปี สัพพปาปัสส อกรณัง ส่วน นายข.ทำบุญไม่เป็น กำจัดกิเลสไม่เป็นเลย แต่ทำทานทำดีทำกุศลอายุ 80 ปีก็ตายเหมือนกัน นายข.ก้ได้สวรรค์ นายก.ได้นิพพาน ตายอายุ 80 ปีเท่ากัน มี 50 ปี ที่นายข.ทำบุญไม่เป็นเลยมีแต่กุศลบ้าง บาปบ้าง คนไม่หมดกิเลสจะไม่ทำแต่กุศลอย่างเดียวจะทำบาปด้วย เพราะแยกแยะกิเลสไม่เป็น ส่วนผู้ที่เป็นอรหันต์จะแยกเป็น กุศลอกุศล บาป บุญแยกจิตที่เป็นกิเลสกับไม่มีกิเลสได้ นายก.มีนิพพาน นายข. ถ้ากุศลมีส่วนทำให้ได้เสวยสวรรค์ ก็เท่าที่จิตของเขาเอง สวรรค์คือจิตยึด มีแรง มีพลังส่วนหนึ่งยึด ยึดในภพชาติ วิมานเก๊ ทั้งที่มันไม่มีหรอก สวรรค์นรกไม่มี สวรรค์คือแดนที่จิตไปพักแล้วเป็นดาวดึงส์ ยามา ดุสิต เป็นพยัญชนะอธิบาย ดีไม่ดีไปล่า จาตุมหาราชิกาเป็นต้น เขาจะมีแต่วิมานเก๊ ยึดเก่ง แรงมาก เป็นพลังงานอุปาทานที่เขายึด ความหลง นี่คือ นิรมานกาย เป็นกายที่เขาสร้างเอง ไม่มีจริงหรอก จิตเขาเป็นนามตั้งมาเองเป็นรูป สวรรค์จะสวยอย่างไรก็เนรมิตเอา สวนนันทวัน มิสกวัน ก็สมมุติว่า สวนนี้มีอันนี้ รื่นรมย์ตามยึดสมมุติ หนึ่งแรงปั้นตามที่ตนเนรมิต สองแรงยึด แรงยึดมากก็นาน แรงยึดหมดก็ไม่มี ก็มีเท่ากับแรงที่ยึด หมดแรงยึดก็ตกนรก นรกเป็นอนุสัย หากกุศลหมด แรงยึดหมดก็จะมีนรกมาก นรกแต่ละคนที่ทำมาด้วยอวิชชามาเยอะมาก คนเราทำอกุศลวิบากมากกว่ากุศล ตั้งแต่สัตว์เซลล์เดียว จนมาเป็นอเวไนยสัตว์ แล้วทำชั่วทำดี กุศลอกุศลอีกนานเท่าไหร่ กว่าจะมาพบโลกุตระ กว่าจะตั้งต้น หากไม่เรียนรู้ออกก็วนเวียนอยู่กับสวรรค์นรกนานช้า สักวันก็ต้องเบื่อและหาทางออก คุณเห็นทางออกแล้วอย่าช้า คว้ามีดพร้าจอบเสียมมา คนทำกุศลมาก ทำทานมาก ทำดีมาก แต่ในชีวิตนี้คุณไม่รู้จักความโลภก็คืออะไร คุณโลภความดี โลภทาน โลภกุศล คุณคิดว่าอย่างนี้ดีก็ทำๆๆ ก็รวย ลาภยศสรรเสริญโลกียสุข ในวิบาก คุณก็ได้ คุณก็เสวยผล แล้วคุณก็ไม่รู้เรื่องหรอก ก็จะยิ่งซับซ้อน เสวยผลทางกามคุณก็กามจัด เสร็จแล้วคุณก็ไม่รู้จักโทสะ ก็โทสะจัด คนไม่ได้ศึกษาก็โมหะจัด ก็วนเวียน ในกามจัด โทสะจัด โมหะจัด วนดูสักกี่ชาติ ฟังแล้วก็น่าเบื่อน่าออกจาก วงวนนี้ ใครก็ตามได้ฟังแล้วทำความเข้าใจให้ดี โลกโลกีย์ไม่ทำให้เราเจริญได้จริงหรอก จึงมาตั้งหลักเป็นโสดาบัน ได้สมบูรณ์แบบถาวร คนถาวรสุดคือคนไม่ทำบาปทั้งปวงถ้าจะมีชีวิตอยู่ กรรมทุกกรรมก็จะเป็นกุศล จิตก็จะสะอาดไม่เป็นโทษเป็นภัยต่อไปเรื่อย เป็นพระอรหันต์แล้วมีแต่เจริญมีแต่ทำประโยชน์คุณค่าและสอนคนอื่นต่อ ไปจนกระทั่งเป็นนิพพาน ผู้ที่ทำบุญไม่เป็น หากไม่มาทำจิตใจให้เป็นจิตใจที่เจริญ จิตใจลดกิเลสแล้วเกิดภูมิปัญญาที่แท้จริงตามทฤษฎีของพระพุทธเจ้าอันซับซ้อนลึกซึ้งมาก มันไม่มีโอกาสที่จะพัฒนาตนเองให้เป็นอาริยบุคคลโลกุตระบุคคลได้ ผู้ที่ทำบุญไม่เป็น ก็คือคนที่กำจัดกิเลสไม่เป็นรู้จักกิเลสไม่ได้กำจัดกิเลสไม่ได้ ก็จะเพิ่มกิเลส โลภในดี โลภในทาน โลภในกุศล มีแต่ความโลภที่เก่ง เก่งรวยในวิธี จะพอมีความซื่อสัตย์สุจริตบ้างก็ทำไปตามประสา แต่ไม่รู้รายละเอียดว่าอย่างนี้เป็นเชิงชั้นแทคติก ความโกงซับซ้อน เขามีวิธีการที่ซับซ้อนไม่ให้คนรู้ทัน แต่ฉันสมโลภ อยากเรียนไปเรียนกับคุณทักษิณหรือธัมมชโยสิเขาเก่ง วิธีการสะสมความโลภ และมีความอำมหิตซับซ้อนอยู่ในความโลภ เอาความโลภออกมาเป็นประชานิยม ส่วนกรรมที่เขาไม่รู้ทันคือกรรมชั่วทุจริต ที่ทำให้เขารวย มีอำนาจหลอกให้คนเป็นบริวารด้วย ไม่ว่าจะเป็นคุณทักษิณหรือธัมมชโย ขอขอบคุณสองท่านไว้ ณ ที่นี้ เป็นตัวอย่างที่ทำให้เห็น แล้วเขาก็เก่งด้วย ธัมมชโยยังหาตัวไม่เจอ ทักษิณยังเป็นสัมภเวสีเร่ร่อนแต่ยังหาตัวเจอ ถ้าจะจับจริงก็จับได้ อาตมาไม่รู้แล้วแต่วิบากใครจะจัดการ ก็ว่ากันไป มันมีเรื่องซับซ้อนวิบากของเขาด้วยมีทั้งคนที่จะต้องทำกุศล หากใครทำกุศล จับเขามาให้เขาได้รับโทษภัยใช้หนี้บาป ให้เขาหยุดทำวิบากต่อ ขนาดนั้นเขาก็ยังไม่หยุดทำบาปซับซ้อนที่เขาหลอกคน อาตมาอธิบายไม่เก่งในความเป็นบาปหมุนรอบเชิงซ้อน หลงคนช่วยเป็นคนดี มันโง่หนักหากรู้จักคนดีคือคนดีก็ไม่โง่เท่าไหร่ ยิ่งรู้คนโลกุตระก็ยิ่งฉลาด แต่นี่รู้คนชั่วเป็นคนดี คนโง่เป็นคนดี ไม่ต้องพูดโลกุตระ ดีไม่ดีเขานึกว่าคนโลกุตระเป็นคนชั่วหนักเพราะด่าเขาด้วย อย่างโพธิรักษ์นี่ เขาเห็นที่ไหนทืบที่นั่นเลย เขาจะบอกอย่างนี้ด้วย ทำให้ตายก็ได้กุศลด้วยเพราะเป็นคนบาปเขาจะบอกอย่างนั้นด้วย เขาจะเก่งมากในเรื่องของ การโลภ ในกุศล ในทาน ในความดี ทีนี้เล่ห์เหลี่ยมวิธีการจะเก่งเพราะเขาโลภ ต้องการได้กุศลความดี แต่การทานจะทำใจในใจอย่างไรก็ไม่รู้ ทานโดยมีจิตคิดโลภ ถ้า 1 บาทจะตั้งจิตเอาแสนล้านพันล้าน จิตใจมันตะกละจริง คุณทำทาน 5 บาทแล้วจะเอาทั้งโลก จิตใจของคุณตั้งไว้จริง มันก็เกิดจริงตามที่คุณอธิษฐานคุณตั้งไว้แล้วก็ยึดมั่นถือมั่นเป็นอุปาทานในสิ่งนั้น เพราะฉะนั้นคนเหล่านี้สรุปแล้ว เขาก็จึงรวย บาปและอกุศล สรุปแล้วถ้าเป็นปุถุชนก็จะทำบาปมากได้บาปมาก ทำกุศลมากก็ได้ด้วย แต่ทำบุญไม่เป็นเลย ทำบุญไม่ได้เลย จนกว่าจะเป็นอาริยชนเริ่มเป็นพระโสดาบัน ก็จะทำบาป เริ่มต้นก็ต้องทำบาปมากพอสมควร ทำกุศลพอสมควร และเร่ิมทำบุญเป็น เป็นสกิทาคามีก็ลำบากพอสมควรทำกุศลพอสมควร และทำบุญได้ชัดขึ้นและเพิ่มขึ้น เป็นอนาคามีก็ทำบุญจนกระทั่ง โลก กามภพหมดเลย ขจัดกิเลสในกามภพหมด เป็นอนาคามีเหลือส่วนละเอียดในรูปภพอรูปภพก็จะทำต่อ จนกระทั่งจบหมดเป็นอรหันต์ ก็ไม่ทำบาปทั้งปวงทำแต่กุศล กรรมที่มีอยู่ สมมุติ นายก.นายข.แล้ว ถ้านายก. สิ้นอาสวะตั้งแต่อายุ 30 อีก 50 ปีจนกว่าจะตายก็ทำแต่กุศลก็เป็นวิบากกุศล ถ้ายังเป็นโพธิสัตว์ ต่อไปอีกก็จะได้อันนี้เป็นสมบัติ แต่ถ้าเป็นอรหันต์แล้ว สิ้นอาสวะตั้งแต่ 30 แล้วอายุ 80 ก็ปรินิพพานเป็นปริโยสาน ส่วน นายข.ทำบุญไม่เป็น เป็นแต่ทำทานเก่งทำกุศลเก่ง อายุ 80 ปีก็ตายเท่ากัน คนนี้ก็จะได้กุศล ส่วนบาปจะมากกว่ากุศลเยอะเลยเพราะคนไม่หมดโลภก็ทำบาปมาก เขาไม่รู้จักกิเลสโลภ โลภในกุศล โลภในทานโง่ๆ ในความดีโง่ๆ เป็นความซับซ้อนน่าดูเลย

วันนี้ฟังแล้วเป็นไง ตอบอย่างจริงใจจะถาม ใครฟังแล้วงงๆอยู่ยกมือ? มีน้อยมากเลย ไม่กี่คน ใครเข้าใจดีเลย ใครเข้าใจอย่างกระจ่าง..

โลกุตระโลกียะก็เป็นธรรมะ 2 ดีชั่วก็เป็นธรรมะ 2 เทวนิยมอเทวนิยมก็เป็นธรรม 2 ผู้หญิงผู้ชายก็เป็นธรรมะ 2 บวกกับลบก็เป็นธรรมะ 2 ตั้งแต่อุตุนิยาม พีชนิยาม จิตนิยาม กรรมนิยาม ธรรมนิยามก็เป็นธรรมะ 2 อีกเยอะ

_ดญ.น้ำมนต์...คนตายได้อย่างไรคะหลวงปู่ พ่อครูว่า...บางคนหายใจไม่ได้ก็ตาย บางคนโดดน้ำตายบางคนโดดตึกตาย รถชนตายเจ็บป่วยตายมีเยอะ การตายก็คือเหตุปัจจัยชีวิตในสรีระทำหน้าที่ต่อไปไม่ได้ก็เรียกว่าตาย ก็ต้องเปลี่ยน พลังงานที่จะทำหน้าที่อยู่กับชีวิต คือพลังงานชีวิตของแต่ละคน ใช้ร่างกายนี้ต่อไปไม่ได้อีกแล้วก็เรียกว่าตาย เด็กอยู่ในนี้ก็ได้ซึมซับไหลเวียน osmosis มิตรดี สหายดี สังคมสิ่งแวดล้อมดีเป็นทั้งหมดทั้งสิ้นของพรหมจรรย์

ฝากฟ้า_ที่พ่อท่านอธิบายนายก.นายข. ทำให้จุ๋ม เห็น วัฏสงสารนี้ยาวไกลเหลือเกิน เพราะฉะนั้น นายข. ต้องไปเสวยวิบาก ก็จะเห็นสัจธรรม กว่าจะมาลดละกิเลสเขาจะต้องทุกข์มาก ความทุกข์จะทำให้เขาเห็นสัจธรรม แล้วความทุกข์นี่แหละ จะทำให้เขาเข้าใจ เพราะฉะนั้นคนที่จะเข้าถึงธรรมะ และเห็นความสำคัญของสัตบุรุษ เขาจะต้องเห็นทุกข์ก่อน (พ่อครูว่า... คนจะต้องเกิดปัญญาเห็นว่าเป็นทุกข์ แล้วคิดจะออกจากทุกข์ จะต้องหนีออกจากเหตุแห่งทุกข์ แต่คนไม่เข้าใจก็เลยไปหลงติดเป็นอุปาทานนึกว่าเป็นสุข มันไม่ใช่อย่างนั้นต้องดับเหตุแห่งทุกข์ ทุกข์คือสภาวะธรรมะ 2 แล้วมันมีเหตุ คุณจะต้องดับเหตุที่มันเกิดสวรรค์เกิดสุข คุณก็ฆ่าเหตุ แล้วก็จะหมดสวรรค์หมดนรกหมดทุกข์หมดโศก ตอนนี้เขาไม่ได้ทำ ก็จะไปหาสวรรค์บ้าบอที่เขาหลอกกันก็โง่ไปอีกนาน ในโลกมีแต่จะคนทำสวรรค์หลอก ฉันสวยงามฉันมีคุณค่าฉันให้ความเอร็ดอร่อยมีคุณค่ามีสวรรค์อย่างนั้นอย่างนี้บ้าบอ สวรรค์มันมี ลาภเยอะ ยศเยอะ สรรเสริญเยอะ ความสุขเยอะ หรือมีอัตตาตัวตนมีศักดิ์ศรียิ่งใหญ่อะไรก็แล้วแต่) _คนจะมาทางธรรม เป็นธรรมดาที่จะต้องน้อยแน่นอน พ่อครูว่า..อาตมาถึงไม่ได้สงสัย ขนาดนี้ก็มากแล้วใช้ได้แล้ว แต่มากกว่านี้ก็ดีแต่ไม่ได้เท่านี้ ก็พยายามต่อไปเพื่อจะให้มากกว่านี้เรื่อยๆ

_เกร็ดดิน..โลภะโทสะโมหะ อันไหนหนักที่สุดอันไหนเป็นตัวสำคัญ พ่อครูว่า..ตอบไม่ได้ มันมีจริตต่างๆกัน (พ่อครูไอ ตัดออกด้วย) พุทธิจริต โทสะจริต โลภจริต โมหจริต ก็ตอบไม่ได้ไง จริตของคนบังคับเขาไม่ได้ของแต่ละคน เข้าใจโทสะจริต โมหะจริต ราคะจริต โมหะคือแยกไม่ออก แต่ถ้าแยกได้เป็นโลภะโทสะก็จะชัดเจนคือ หรือแยกโลภะมีราคะกับโลภะ โลภะกว้างใหญ่จะสมโลภใน เงินทองข้าวของลาภยศสรรเสริญโลกียสุข ในรูปรสกลิ่นเสียงสัมผัส เหมาหมดเลย ส่วนราคะนี้แบ่งมาเรียกจำเพาะในเรื่องของ จะบอกว่า กามราคะคือกามคุณ 5 จะบอกว่าราคะจากโลกธรรมก็ไม่ใช่ เพราะโลกธรรมรวมหมด แต่ราคะนี้จัดเข้าในรูปรสกลิ่นเสียงสัมผัส กามคุณ 5 ราคะคือสิ่งที่จะมาเสพเสวยใส่ตนเอง (พ่อครูไอ ตัดออกด้วย) เกร็ดดินว่า...ตัวเหตุใหญ่คือราคะ โลภะ คือดูดมาเป็นตนหนักสุด พ่อครูว่า...ดูดมาเป็นตนของตนนี้หนักสุดเป็นต้นรากแต่ไม่ได้มาสมใจก็โทสะเกิด

จะว่าจริงๆโมหะนี่แย่กว่าเพื่อนเพราะว่าไม่รู้เรื่องอะไรเลย สับสนปนเป ถ้าอยากออกก็จะรู้ว่าราคะหรือโทสะก็เริ่มออกได้แต่โมหะนี้มั่ว หนักกว่าเพื่อน เกร็ดดินว่า..ทำบาปมากคือโลภะ พ่อครูว่า..โลภะทำบาปมากก็ตามแต่อวิชชามันซ้อนยกกำลัง หากมาเรียนรู้โลภะราคะในตนก็ลดได้ แต่โมหะคือแยกไม่ออก พวกวิตักกจริต อันโน้นก็ไม่รู้อันนี้ก็ไม่รู้ ไขไม่ออกอันนี้ดีหรือไม่ดีสับสนไม่เป็นทาง เราจะไปประเทศอะไรก็แล้วแต่ สมมุติทางถ้าไปทางนี้ก็จะใกล้เท่านี้ สมมุติว่าอ้อมก็จะไกลกว่ามันก็ถึง แต่มันโง่ แทนที่จะไปทางสั้นมันก็ดันไปทางยาวเท่านั้นเอง ไปเถอะ ถ้ามีความศรัทธาจิตใจมุ่งไป มันก็ยังถึงเร็วกว่าคนที่ไปทางนี้แล้วก็ไปอีกทางหนึ่งใช่หรือไม่ใช่ก็ไม่รู้ไปอีกทางหนึ่งเปลี่ยนไปเรื่อยๆแล้วเมื่อไหร่มันจะถึงสักที พวกที่ไม่แน่นอนไม่ชัดเจนพวกนี้ เสียเวลาเยอะ

_ดุลเพชร..ปีนี้ครบรอบ 36 48 84 ปี จะมีองค์กรหลายอย่างมาช่วยสร้างสาธารณูปโภค เป็นบารมีหรือไม่ เป็นความมหัศจรรย์ของพ่อท่านหรือเปล่า พ่อครูว่า...งานนี้คืองาน 3 4 7 สามรอบ ได้ อย่างพวกจีนชอบสร้างสิ่งต่างๆ มันก็จะมีคนที่ชอบสร้างอย่างนี้ ถ้าคนจีนมาจะสร้างสาธารณูปโภคเยอะ ก็ไม่เป็นไร ส่วนคนไทยนี้ไม่ชอบสร้างอะไรด้วยซ้ำไป ก็ไม่เป็นไรก็มา

_สุดชดา เรื่องแรกเกิดที่ชมร.สันติฯ มีผู้ชายคนหนึ่งสมัยที่มีม็อบเขาก็ควักอาวุธมีดมา แล้วเขาชวนบอกให้ซื้อไว้ เวลามีใครทำร้ายจะได้ตอบโต้ ดิฉันบอกว่าเราไม่มีศัตรูอะไรเราเป็นมิตรกับเขาก็ไม่ต้องใช้ เรื่องที่สอง พ่อครูว่าอยากให้น้ำใส มีคนบอกว่าต้นกล้วยจะมียางกล้วย จะทำให้น้ำใสได้ ผู้ใหญ่ท่านนั้นเล่าให้ฟังว่า สมัยพ่อขุนรามคำแหง ที่ท่านก่อเกิดประเพณีลอยกระทงเพื่อให้น้ำใส ยางกล้วยจะผสมกับน้ำให้เกิดการตกตะกอน พ่อขุนรามเลยบอกให้ลูกหลานลอยกระทงในวันเพ็ญเดือนสิบสอง แต่ตอนนี้มันมากไป พ่อครูว่า...ตอนนี้อาตมาทำลำธาร ลำธารนี้ชื่อว่า ลำธารถอยหลังเข้า อาตมาเอาคำว่าถอยหลังมาใช้เรียกว่าลำธาร ถอยหลังเข้า สำนวนภาษาไทยว่า ถอยหลังเข้าคลอง เราก็เป็นถอยหลังเข้าลำธาร ลำธารของเรานี่น้ำมันขุ่น ทำมาหลายปีมันก็ไม่ค่อยใส ประกาศไปให้คนที่มีความรู้หลายคนมา แม้ท่านถ่องแท้ว่า ทำได้ก็ยังไม่ทำ บอกว่าเอาสารส้มมาลงก็จะใสมันก็ได้ชั่วคราว มีสูตรของอีกคนหนึ่ง สูตรของอาจารย์ไม้ร่ม เขาเรียกว่าอาจารย์กันทั่วโลก เขาว่า เอาขี้ควายมาใส่ก็จะใส เขาเคยทำที่สันติอโศก น้ำมันก็ใสอยู่แล้ว แต่อันนี้เป็นธรรมชาติเป็นดินปนทราย มันจะขุ่นได้มากกว่า อันนี้ไม่ใช่ น้ำลำธารจะทำให้ใสไม่ง่าย ใครมีความรู้มาช่วยจะทำให้น้ำใส มาทำแก่งก็จะทำ แต่ตอนนี้ทำไม่ไหวแล้ว หากอายุ 30 มีแรงทำ และคนก็ไม่ค่อยจะเข้าใจเรื่องแก่ง คือลำน้ำมีหินก้อนคั่น น้ำปะทะก็จะวิ่งไป มีช่องที่น้ำไปได้มากเรียกว่าแปว น้ำจะแรงตรงแปว มีช่องเดียวนี่ก็น้ำแรงมากเรียกว่าแปว หากมีแก่ง มีแปว เพื่อให้ล่องเรือ แคนนูเล็กๆ ที่แปวน้ำไหลแรงก็จะสนุก ผ่านแก่ง ตำอิด ติดราม สามใส่ ไผใหญ่ ไทบ้าน มีหินให้ทำ แต่ยังไม่มีคนมีฝีมือมาทำ ถ้าจะทำฝืนไปสังขารจะไหวหรือไม่ไหว คนก็ไม่ค่อยอยาก