581118 สกู๊ป มหกรรมเกี่ยวข้าวชาวบุญนิยม.docx

581118 สกู๊ป มหกรรมเกี่ยวข้าวชาวบุญนิยม เสียงเพลง เกี่ยวเถอะนะแม่เกี่ยว ล่องลอยมาไกลๆ จากทุ่งข้าวสีทองของชุมชนราชธานีอโศก ซึ่งเป็นเสียงเพลงที่เราไม่ค่อยจะได้ยินกันแล้ว แต่ในปีนี้ที่ชุมชนราชธานีอโศก บทเพลงเกี่ยวข้าวล่องลอยมาตามสายลม เจือด้วยกลิ่นหอมของรวงข้าว ที่เปลี่ยนจากทุ่งข้าวสีเขียว เป็นทุ่งข้าวสีทองอร่ามเต็มท้องทุ่งภายในเวลาไม่นาน ในอดีต เราต้องอาศัยแรงงานคนในการเกี่ยวข้าว เนื่องจากพื้นที่ทำนามีจำนวนมาก จึงต้องอาศัยแรงจากญาติพี่น้องมาช่วยกันเก็บเกี่ยวเป็นแปลงๆผลัดเปลี่ยนกันไป ซึ่งเรียกการรวมแรงของชาวนานี้ว่า การลงแขกเกี่ยวข้าว เป็นประเพณีที่สะท้อนถึงความสามัคคี การรวมจิตวิญญาณของชาวนาให้เป็นปึกแผ่นแน่นแฟ้น ดังนั้นการลงแขกเกี่ยวข้าวจึงเป็นมากกว่าการช่วยกันเก็บเกี่ยวผลผลิต หากแต่หมายถึงความผูกพันกับธรรมชาติและกระชับความสัมพันธ์ของเหล่าชาวนาด้วย เป็นเรื่องน่าเศร้าใจที่ปัจจุบันเสียงเพลงเกี่ยวข้าว เสียงพูดคุยหยอกเย้าของชาวนา กำลังค่อยๆเลือนลางจางหายไป กลับแทนที่ด้วยเสียงเครื่องจักรรถเกี่ยวข้าวดังกระหึ่ม รถเกี่ยวข้าวเพียงคันเดียว สามารถทำงานแทนแรงคนนับร้อย แต่ในขณะเดียวกันก็มันก็ทำลายจิตวิญญาณของชาวนาได้นับพัน เป็นความสูญเสียที่ไม่อาจทดแทนกันได้ แต่ในวันนี้ ณ ชุมชนราชธานีอโศก กำลังจะพลิกฟื้นวัฒนธรรมประเพณีอันดีงามขึ้นมาอีกครั้ง ด้วยการรวมตัวกันมาช่วยโฮมแฮงเกี่ยวข้าว ที่กำลังไล่สุกกันไปเป็นลำดับ จำนวนถึง 144 ไร่ และผู้ที่มาร่วมลงแขกเกี่ยวข้าว ล้วนเดินทางมาจากทั่วทุกสารทิศในเมืองไทย ด้วยความเคารพศรัทธา และเป็นการปฏิบัติบูชาต่อพ่อครูสมณะโพธิรักษ์ ดังปณิธานของพ่อครูที่ได้บอกกับลูกๆชาวอโศกว่า ชาวอโศกต้องเป็นชาวนา และเนื่องจากพื้นที่นาทุกแห่งของชุมชนชาวอโศก ล้วนเป็นพื้นท