ถ้าเราพูดคำหยาบ แต่ใจไม่ได้คิดหยาบตอนที่พูด เราจะผิดศีล เราจะบาปมั๊ยคะ

กราบนมัสการ หลวงปู่ค่ะ หนูขอถามว่า ถ้าเราพูดคำหยาบ แต่ใจไม่ได้คิดหยาบตอนที่พูด เราจะผิดศีล เราจะบาปมั๊ยคะ "

พ่อครูว่า… เป็นคำถามที่ดีแต่อ่านจิตตนเองออกไหมว่ามีความหยาบหรือไม่เข้าใจไหมว่า ความหยาบ ความลามกคืออะไร คือความอยากความเร็วของความคิด ถ้าเราคิดไปในทางพยาบาท เราก็เป็นความคิดที่หยาบที่ผิด ที่บาป ถ้าเราคิดไปในทางราคะไปในทางกาม ความคิดนั้นก็หยาบ ความคิดนั้นก็ผิด ความคิดของเรามีกามหรือพยาบาทผสมไหม ถ้าไม่มีก็ไม่บาป แต่ถ้าพูดออกมาหยาบ แต่ว่าไม่หลง ไม่ลืม มีสติรู้ว่าจิตเราที่เป็นประธานใช้คำพูดออกไปว่าจิตเรามีกาม พยาบาทอย่างหยาบ กลาง ละเอียดไหม ถ้ามีอย่างใดก็เป็นเช่นนั้น อะไรตัดสินคำว่าคำหยาบ เช่น

ยกตัวอย่างง่ายๆคำว่า “รัก” เป็นคำง่ายๆตื้นๆ ถ้าเราพูดว่า เรารักคนคนนี้ หรือคำว่า “น่ารักจัง”เป็นต้น คำว่า “น่ารัก”คำนี้เป็นความเมตตาเป็นความเอื้อเฟื้อเจือจานเกื้อกูลมันไม่ใช่คำหยาบ แต่ถ้าบอกว่าน่ารักจังเป็นคำพูดที่หมายถึงกามารมณ์เป็นความหยาบ

อย่างแม่บอกว่าเดี๋ยวแม่ตีนะ คำพูดออกไปนี้ เหมือนคำหยาบ เป็นคำหยาบ แต่ใจไม่ได้คิดตีเลย แต่เป็นคำขู่คำปราม บอกว่าเดี๋ยวแม่ตีนะๆ เป็นคำเหมือนโกรธพยาบาทแต่ใจของแม่ไม่ได้คิดตีเลย แต่ถ้าอยากตี มีความอยากตีผสมไปด้วยก็หยาบ แต่ถ้าไม่ได้อยากตีเลยก็ไม่หยาบไม่บาป