โอวาทหลังสวดปาติโมกข์๑ก.ย.๕๕.pdf

...............ผมว่าพยายามฟังธรรม พิจารณาตาม มันไม่ง่าย!...... ผมว่าพวกคุณนี่ติดแป้น มีใครจะสึกบ้าง? เอ้า..มีใครจะสึกบ้าง? .. ถ้าไม่สึก..คุณก็จะอยู่อย่างนี้ไปใช่มั้ย? ...... แล้วคุณจะเอาอรหันต์มั้ย..ถ้าจะอยู่อย่างนี้ไป... (เสียงสมณะ.. “เอา”) เอ้า ..เอา แล้วคุณจะอยู่อย่างนี้ไปไม่พากเพียร แล้วคุณจะได้มั้ยล่ะ? ...มันไม่ได้หรอก มันต้องศึกษาปริยัติแล้ว ปฏิบัติ ปฏิเวธไป ถ้าไม่มีใครน าทางมันก็อีกเรื่องหนึ่ง แต่นี่ผมว่า ผมน าทางอยู่นะ..ขวนขวายเอาหน่อย..นะ..ขวนขวายเอาหน่อย ไม่งั้นมันไม่ได้หรอก มันก็ติดแป้นอยู่อย่างงี้ ปปัญจรามตา ยินดีในความเนิ่นช้า อยู่อย่างนั้นแหละ เพราะอย่างไรมันก็ข้าวมีกิน ดินมีเดิน ตะวันมีส่อง พี่น้องมีเสร็จ ..จะให้ไปหาเมีย ก็ไม่แล้ว จะให้ไปหาเงิน ก็ไม่แล้ว...ดีแล้วนี่ สบายแล้ว..ใช่มั้ย? นี่แหละฐีติ ไม่ใช่วุฒิ แม้คุณจะไม่เสื่อม แม้คุณไม่เสื่อมนี่ล่ะฐีติ ผมยังจ าได้ว่าสูตรนี้เอาขึ้นมาติดคาน ขึ้นไว้ตั้งแต่แรกเลย ตั้งแต่เรือนไทย มีอันนี้ขึ้นมาตราไว้ เอามาเตือนไว้ตั้งแต่บัดโน้น แต่แรกโน่นเลย อย่าติดอยู่ ฐีติ พระพุทธเจ้าไม่สรรเสริญแม้ฐีติ ป่วยการกล่าวไปใยแม้ถึงเสื่อม ท่านสรรเสริญความวุฒิๆ ป่วยการกล่าวไปใยถึงปหานะ แม้แต่ฐีติตั้งอยู่กันที่ก็ไม่เอาต้องเคลื่อน ต้องเคลื่อนเจริญขึ้น เป็นปปัญจรามตาหยุดอยู่มันไม่ดี แม้คุณจะเป็นโสดาบันจริง สกิทาคามีจริง.. จริง!..คุณไม่ตกต ่า แต่คุณก็ไปแบบนี้..เลื่อนไหลไป... ถึงบอกว่า ...ไอ้เกิด ๗ ชาติ ไม่ใช่เกิดจากท้องพ่อท้องแม่ ๗ ชาติ..... ชาติในสังโยชน์ของคุณ คุณเป็นโสดาบัน คุณได้แค่ ๓ สังโยชน์ ยังอีก ๗ สังโยชน์ คุณจะ ๗ หรือ ๖ หรือ ๕ ก็ไม่รู้ คุณจะเป็นโกลังโกละ หรือคุณจะเป็นเอกพีชี ก็ไม่รู้คุณล่ะ ถ้าคุณแช่อยู่อย่างนั้น..... ต่อให้คุณเอกพีชีด้