ความเป็นมาของการศึกษาสัมมาสิกขา.docx
เนื้อหาในไฟล์
สัมมาสิกขา : โรงเรียนในระบบบุญนิยม เนื่องจากชาวอโศกซึ่งเป็นชุมชนวิถีพุทธในประเทศไทย ได้เห็นสภาพจริงของคนในสังคมไทยเราที่ถูกอบรมสั่งสอน ถูกครอบงำด้วยความคิด ให้ยึดถือเอาการแสวงหาความสุขจาก ลาภ-ยศ-สรรเสริญ-โลกียสุข ยึดถือเอาความร่ำรวยและความเก่งกาจมีอำนาจมียศศักดิ์ ว่าเป็นแก่นสารสาระสุดยอดของชีวิต หรือที่เรียกว่าเป็นแนวคิดแบบ “ทุนนิยม” นี้ และได้ถ่ายทอดแนวคิดแบบทุนนิยมนี้สืบต่อกัน รุ่นแล้วรุ่นเล่า ฝังหัวว่าเป็นสิ่งที่ดี มีประโยชน์ มีอำนาจ ที่จะนำความสุขที่แท้จริง มาให้กับชีวิตได้ แต่นั่นเป็นการสอน ที่สวนทางและขัดแย้งกับหลักธรรมทางพระพุทธศาสนา ที่พระพุทธเจ้าท่านทำเป็นตัวอย่างและสอนให้คนมามักน้อย มาเป็นคนจนมหัศจรรย์ และมีความเสียสละแก่สังคม ซึ่งชาวอโศก ได้ตระหนักถึง ภัยของการศึกษากระแสหลัก ที่เกิดจากการอบรมสั่งสอน ในทางที่ผิดเช่นนั้น และชาวอโศกไม่อยากเห็นเยาวชนของชาติ เป็นคนที่เดินทางชีวิตส่วนทางกับทิศทางที่พระพุทธเจ้าสอน จนสร้างความเดือดร้อนให้แก่สังคม ทั้งที่เยาวชนควรจะเป็นผู้ที่เติบโตไปอย่างเป็นคนที่อยู่ในสังคมได้อย่างผาสุก และมีประโยชน์คุณค่าต่อสังคม ตามที่พระพุทธเจ้าสอน ชาวอโศก จึงได้ร่วมกันก่อตั้งการศึกษาที่ขึ้น ในปีพุทธศักราช 2538 เปิดสอนนักเรียน ระดับมัธยมศึกษา ก่อตั้งเป็น โรงเรียนเอกชนการกุศล ตามมาตรา 15(3) แห่งพระราชบัญญัติ โรงเรียนเอกชน พ.ศ. 2525 โดยได้รับใบอนุญาต จากสำนักงานคณะกรรมการ การศึกษาเอกชน จัดการเรียนการสอน ด้วยปรัชญา ศีลเด่น เป็นงาน ชาญวิชาตามหลักสูตร การศึกษาบุญนิยม และหลักสูตรการศึกษา ขั้นพื้นฐาน พ.ศ. 2551 กศน.เกิดที่แรกที่ศีรษะอโศก ปี 2533 สัมมาสิกขาเกิดที่แรกที่ปฐมอโศกปี 2537 ตามมาด้วยศีรษะอโศกและปฐมอโศก ปรัชญา คือ ศีลเด่น เป็นงาน ช
อ่านต่อ
าญวิชา หลักสูตร คือ แนวทางพุทธ เพื่อฝึกการปัญหาหรือการจัดการความต้องการของคน ชุมชน สังคม ในวิถีชีวิตประจำวัน เนื้อหาการเรียนรู้ คือ เรื่องราวเกี่ยวกับปัญหาหรือความต้องการของคน ชุมชน สังคม ในแต่ละสถานการณ์ ของวิถีชีวิตประจำวัน ความเป็นมา ในการก่อตั้งโรงเรียนสัมมาสิกขา ชาวอโศกพบปัญหา “การศึกษา” ปัจจุบัน 1.การศึกษาแก้ปัญหาสังคมไม่ได้ เยาวชนถูกยั่วย้อมมอมเมาไม่เป็นตัวของตัวเอง ไหลไปตามกระแสค่านิยมที่มอมเมาและล้มเหลว 2. การศึกษาไม่สามารถพัฒนาจิตใจคน ให้เกิดประสิทธิผล คนยิ่งเรียนยิ่งเห็นแก่ตัว ความเอื้อเฟื้อ เกื้อกูล แบ่งปันกันในสังคมขาดหายไป 3. การศึกษาไม่สามารถสร้างเยาวชนให้ออกมารับใช้ชุมชนและสังคมได้ 4. การศึกษาปัจจุบันเป็นการศึกษาที่อยู่ในโลกสมมุติ บนกระดานดำ ในห้องเรียน ในตำรา ในรายงาน ขาดการลงมือฝึกฝนและปฏิบัติจริงจนเกิดทักษะความชำนาญ ทำให้นักเรียนไม่สามารถพึ่งตนเองได้ ไม่สามารถสร้างผลผลิตที่จำเป็นต่อการดำรงชีพออกมาเลี้ยงตนเอง การศึกษาจึงพัฒนาคน สังคม ชุมชนได้น้อย 5. การศึกษาปัจจุบันทำให้เกิดการแตกแยก และประสบความล้มเหลวในด้านครอบครัวสัมพันธ์ สังคมสัมพันธ์ และบูรณาการถิ่นฐาน 6. สอนในสิ่งที่อยู่นอกตัว ไกลตัวเกินความจำเป็น ไกลจากชีวิตจริง ไกลจากปัญหา หรือไกลจากความต้องการของครอบครัว ชุมชน และสังคม ทำให้คน ชุมชนและสังคมไม่ได้รับการแก้ปัญหาและพัฒนา เป้าหมายในการพัฒนานักเรียน “แบบบุญนิยม” พัฒนานักเรียนไปสู่ความประเสริฐของมนุษย์ 6 ประการ 1. “จน” : ปลูกฝังให้นักเรียนมีวิถีชีวิตเรียบง่าย มีสาระ ไม่สะสม กักตุน รู้เท่าทันสิ่งฟุ้งเฟ้อ ขยันสร้างสรรเสียสละ “จน” อย่างอุดมสมบูรณ์และมีประโยชน์ต่อสังคม 2. “พึ่งตนเองได้” : เข้มแข็ง และแข็งแกร่งจนเป็นที่พึ่งของผู้อื่นได้ ไม่สร้างปัญหาและสามารถช่วยสังคมได้ 3. “รู้เท่าทันและปลอดจากสิ่งยั่วย้อมมอมเมาต่างๆ ในสังคม” : เช่น อบายมุข สารเสพติด แฟชั่น กีฬา เทคโนโลยี-สื่อมอมเมา การก่อความรุนแรงและการมีเพศสัมพันธ์ในวัยเรียน 4. “มีคุณภาพชีวิตที่ดี” : มีความมั่นใจ แกล้วกล้า อาจหาญทางจริยธรรม กล้าคิดกล้าทำเพื่อความเป็นอิสรภาพ เสรีภาพ ภราดรภาพ สมรรถภาพ และบูรณภาพ 5. “ไม่ให้ความสำคัญ” : กับ ปริญญา รายได้ มากกว่าการสร้างชีวิตให้มีคุณธรรม มีคุณภาพ มีความสามารถ และมีความเสียสละเอื้อเฟื้อเกื้อกูลกัน 6. “ช่วยเหลือสังคม” : สร้างลักษณะนิสัยให้นักเรียนเป็นคนขยัน สร้างสรรสิ่งที่เป็นสาระ เสียสละผลผลิตและแรงงานให้ผู้อื่นหรือสังคมอยู่ตลอดเวลา แนวทางการจัดการศึกษาแบบบุญนิยม นักบวช เป็นแกนนำในการจัดการศึกษา นำหลักพุทธศาสนามาพัฒนาเยาวชน จนเกิดการเปลี่ยนแปลงทางจิตวิญญาณ โดยเน้นคุณธรรมขั้นพื้นฐาน นักเรียนสามารถรักษาศีล 5 ได้ ละอบายมุข และรับประทานอาหารมังสวิรัติ ใช้พุทธธรรมนำการศึกษา เพื่อแก้ปัญหาสังคมปัจจุบันที่เยาวชนไม่สามารถพึ่งตนเองได้ ไม่เป็นตัวของตัวเอง ไหลไปตามกระแสค่านิยมที่มอมเมา ทำให้ชีวิตล้มเหลว ไม่ปลอดภัย ตลอดจนสิ่งแวดล้อมและวัฒนธรรมถูกทำลาย ฝึกงานสัมมาอาชีพให้นักเรียน นักเรียนสามารถสร้างผลผลิตหรือปัจจัย 4 ได้อย่างแข็งแรงและมีประสิทธิภาพออกมาเลี้ยงตนเอง แบ่งปันผลผลิตออกสู่ชุมชนและสังคมได้ เน้นการฝึกฝนปฏิบัติลงภาคสนามอย่างจริงจัง เพื่อสร้างเยาวชนให้มีสมรรถนะและวิสัยทัศน์กว้างไกล ไม่เน้นการเรียนในห้องเรียน ผู้เรียน รู้เท่าทันการเปลี่ยนแปลงของชุมชน สังคม และสามารถปรับตัวเข้ากับการเปลี่ยนแปลงได้อย่างเหมาะสม รู้เท่าทันสิ่งฟุ้งเฟ้อ เหลือเฟือ มีชีวิตอย่างขยันสร้างสรร เสียสละ ตามวิถีเดิมที่รู้เท่าทันโลกแต่ตนเองมีนิสัยประณีตและประหยัด การจัดเรียนการสอนควบคู่กับการพัฒนาคน ชุมชน สังคม 1. เชิญนักบวช ครู วิทยากร ภูมิปัญญาท้องถิ่น ปราชญ์ชาวบ้าน ผู้เชี่ยวชาญเฉพาะด้านเกี่ยวกับการพัฒนา และแก้ปัญหาในเรื่องนั้นๆ มาให้ความรู้ (ตามแนวทางความร่วมมือในการจัดการศึกษาระหว่างบ้าน วัด โรงเรียน บวร ) 2. นักบวช ครู วิทยากร ภูมิปัญญาท้องถิ่น ปราชญ์ชาวบ้าน ผู้เชี่ยวชาญเฉพาะด้าน ร่วมกันจัดการศึกษา วางแผนการแก้ปัญหาและพัฒนา 3. ลงมือปฏิบัติงานตามแผน 4. ประเมินผลการทำงานเป็นระยะ เพื่อประสิทธิภาพในการแก้ปัญหา และการพัฒนาคน ชุมชน สังคม ผลสำเร็จที่เกิดจากการศึกษาแบบบุญนิยม การศึกษาสามารถแก้ปัญหานักเรียน ชุมชน สังคม ได้ทันเวลา คน ชุมชน สังคม ได้รับการพัฒนา นักเรียนอยู่อย่างผาสุก พึ่งตนเองได้ นักเรียนได้รับการปลูกฝังให้มีความรัก ความเสียสละ เอื้ออาทร และมีความเมตตาต่อเพื่อนมนุษย์ด้วยกัน จนกระทั่งกล้าเสียสละอุทิศตนออกมาทำงานรับใช้ชุมชนและสังคมในวงกว้าง นักเรียนปลอดจากปัญหาวิกฤติของเยาวชนในปัจจุบัน ได้แก่ ยาเสพติด เครื่องดื่มมึนเมา เกมส์ การพนัน เที่ยวกลางคืน ดูสื่อมอมเมา คบเพื่อนไม่ดี การก่อความรุนแรง การมีเพศสัมพันธ์ในวัยเรียน นักเรียนมีวิถีชีวิตความเป็นอยู่แบบวัฒนธรรมไทย ตามแนวทางปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียง นักเรียนได้รับการพัฒนาให้มีจิตสาธารณะ โดยการเข้าร่วมกิจกรรมทางการเมือง กิจกรรมสาธารณประโยชน์สร้างสิ่งที่ดีงามในสังคม นักเรียนมีสุขภาพแข็งแรง เจริญเติบโตตามเกณฑ์ของกรมอนามัย สัมมาสิกขา การศึกษาในระบบบุญนิยม 1 โรงเรียนสัมมาสิขาสันติอโศก จ. กรุงเทพฯ 2 โรงเรียนสัมมาสิกขาราชธานีอโศก จ.อุบลราชธานี 3 โรงเรียนสัมมาสิกขาปฐมอโศก จ.นครปฐม 4 โรงเรียนสัมมาสิกขาศีรษะอโศก จ.ศรีษะเกส 5 โรงเรียนสัมมาสิกขาภูผาฟ้าน้ำ จ.เชียงใหม่ 6 โรงเรียนสัมมาสิกขาหินผาฟ้าน้ำ จ.ชัยภูมิ 7 วิทยาลัยอาชีวศึกษาสัมมาสิกขาศีรษะอโศก จ.ศีรษะเกส 8 วิทยาลัยอาชีวศึกษาสัมมาสิกขาวิชชาราม จ.อุบลราชธานี