สื่อธรรมะพ่อครู(บวร) ตอน ชุมชนบวรเริ่มต้นมาจากอะไร.docx

โฟลเดอร์ธรรรมะพ่อครูตัดเป็นหัวข้อย่อย
ประเภทไฟล์เอกสาร (application/vnd.openxmlformats-officedocument.wordprocessingml.document)
ขนาดไฟล์7.99 KB
วันที่แก้ไข7 มีนาคม 2562

เนื้อหาในไฟล์

สื่อธรรมะพ่อครู(บวร) ตอน ชุมชนบวรเริ่มต้นมาจากอะไร _ชุมชนบวรเริ่มต้นมาจากอะไร พ่อครูว่า...อาตมาตอนต้นไม่ได้ใช้คำว่าบวร แต่มาเน้นภายใน ไม่ถึง 10 ปีหลังนี้ บวรคือบ้านวัดโรงเรียน บ้านก็คือสังคมทั้งหมดรวมกัน องค์รวมทั้งหมดอยู่รวมกัน วัดคือคุณธรรมคือธรรมะ โรงเรียนปีการศึกษา ทั้งภายนอกภายใน ต้องรู้เขารู้เรา เพราะฉะนั้นจะต้องมีทั้งบ้าน ความสัมพันธ์อยู่ร่วมกันที่ยิ่งใหญ่ บ้านอยู่ร่วมกันช่วยกันไม่ขัดแย้งกัน ซึ่งเป็นเรื่องยิ่งใหญ่ของสังคมที่เราอยู่ร่วมเรียกว่าบ้าน เสร็จแล้วก็จะต้องมีการศึกษาทางธรรมะเรียกว่าวัด และเป็นธรรมะที่เป็นศาสนาพุทธระดับโลกุตระ จะให้ความรู้อันนั้นเรียกว่าวัด นักเรียนที่นี่เรียนก็เรียนร่วมกันกับชาวบ้านของชาวอโศกในสังคม เรียนร่วมกันฟังธรรมร่วมกัน ทำอะไรต่ออะไรด้วยกัน ซึ่งเป็นเรื่องไม่เหมือนกับชาวโลก นักเรียนที่นี่ เรียนก็จะรู้เหมือนกับชาวบ้าน เรียนรู้เหมือนกับ เด็กเล็ก คนใหญ่คนโตคนหนุ่มคนสาวเฉลี่ยให้รู้ร่วมกันเสมอสมาน แต่การศึกษาของโลกนั้น การศึกษาของโลกเป็นการศึกษาทำลายคน แยกคนไปจากสังคม การศึกษาทางโลกแยกคนไปจากสังคม แยกคืออะไร จับเด็กไปเข้ากล่อง จับเด็กตั้งแต่เรียนอนุบาลไปเข้าโรงเรียน ตอนเย็นก็กลับบ้านอาบน้ำกินข้าวเข้านอน ไม่รู้จักสังคมที่ตนเองอยู่ โรงเรียนก็อยู่ไกลจากบ้าน ดีไม่ดีส่งไปต่างประเทศ เสร็จแล้วจบแล้วก็มาอยู่เมืองไทย แล้วเขาไม่ได้รู้เมืองไทย เขาไม่รู้สังคมคนไทย เขาไม่ได้อยู่ร่วมกับคนไทยเลย ไปอยู่กับสังคมต่างประเทศแล้วก็เลยเอาความเป็นวัฒนธรรมความเป็นยืดถือ อะไรก็แล้วแต่ แม้แต่ความรู้ก็แบบ โลกๆข้างนอก เอามายัดเยียดใส่ในคนไทยสังคมไทย บ้านไทย พ่อแม่ที่เป็นคนไทย ในบ้านที่เป็นรากเหง้า มันก็เลยวิตถารไป เอาง่ายๆว่าการศึกษาระบบระเบียบวิธี เช้าไปโรงเรีย

อ่านต่อ

น ดีไม่ดีไกลไป 50 กิโลเมตร สรุปแล้วก็คืออยู่ในห้องเรียนนั่นแหละ ไม่ได้มาสัมผัสสัมพันธ์กันอย่างเนียนสนิทอย่างชาวอโศก ชาวอโศกเด็กนักเรียนนั้นมีงานนั้นงานนี้ก็ไปช่วยกัน เวลาจะเรียนในตำราวิชาการก็เป็นชั่วโมงไป บางทีตีห้าหกโมง เข้าห้องเรียนแล้ว ถ้าเวลาเขามีเขาก็มาเรียน ไม่ได้เป็นกำหนดกฎเกณฑ์ต้องเรียน เรียนตามวิชาการก็มีเป็นชั่วโมง แต่ส่วนมากอยู่กับสังคมส่วนกลางทำงานทำการ ประสานสัมพันธ์กับคน ที่ต่างที่มาช่วยกันทำงานเป็นหลักด้วย มีหลักเกณฑ์อยู่ที่ ศีลเด่น เป็นงาน ชาญวิชา ศีลก็คือหลักเกณฑ์ทางศาสนาหรือธรรมะ เป็นงานต้องทำงานเป็น เป็นงานตั้งแต่พื้นฐานจนถึงงานอาชีพเลี้ยงตนเอง กายกรรม วจีกรรม มโนกรรม การกระทำในการงานเรียนร่วมกันไปกับสังคมที่มนุษย์จำเป็นพึ่งมี ชาญวิชา ต้องประกอบด้วยความรู้ ต้องรู้ทั้งความรู้ในชีวิตจริงกับชีวิตที่สัมพันธ์กับโลกเขา อย่างนี้เป็นต้น นี่คือนักเรียนที่นี่กับนักเรียนข้างนอกต่างกัน 620304_รายการสำมะปี๋ซี่วิต ปฐมอโศก ครั้งที่ 41

ไฟล์อื่นในโฟลเดอร์เดียวกัน