590405 สคริป ภาพรวมปลุกเสกฯครั้งที่ ๓๗.docx
เนื้อหาในไฟล์
590405 สคริป ภาพรวมงานปลุกเสกพระแท้ๆของพุทธครั้งที่ ๓๗ ที่บ้านราชฯ งานปลุกเสก “พระแท้”ๆ ของพุทธ ครั้งที่ ๔๐ งานปลุกเสก “พระแท้”ๆ ของพุทธ ครั้งที่ ๔๐ ได้จัดขึ้นระหว่างวันที่ ๓-๙ มีนาคม ๒๕๕๙ ณ พุทธสถานราชธานีอโศก ต.บุ่งไหม อ.วารินชำราบ จ.อุบลราชธานี เป้าหมายของงานปลุกเสกฯ คือ การสร้างพุทธคุณ ธรรมคุณ สังฆคุณ ให้เกิดขึ้นภายในตัว “คน” คือ การทำคนให้เป็นพระ หรือผู้ประเสริฐในแบบพุทธ อย่างต่ำก็เป็นพระโสดาบัน พระสกิทาคามี พระอนาคามี สูงสุดเป็นพระอรหันต์ ดังเช่นที่องค์พระสัมมาสัมพุทธเจ้าได้ทรง “พุทธาภิเษกหรือปลุกเสก” คนอื่นๆต่อมา จนเป็นอาริยสาวกสืบต่อศาสนา มาถึงปัจจุบัน งานนี้มีท่านสมณะ และท่านสิกขมาตุ ที่เป็นเกจิอาจารย์ ผู้ช่วยแนะนำแนวทางดำเนินชีวิตสู่ความเป็นอาริยะ โดยผู้เข้าอบรมจะต้องมาฝึกถือศีล ๘ รับประทานอาหารมังสวิรัติวันละ ๑ มื้อ และไม่สวมรองเท้า เพื่อ ให้เกิดผล พัฒนาจิตวิญญาณ มีทั้งปริยัติและปฏิบัติ เพื่อ ฝึกหัด ขัดเกลา ตน ให้รู้จักการกินอยู่หลับนอนตามกรรมฐาน ของนักปฏิบัติธรรม ในวันแรกของงาน พ่อครูสมณะโพธิรักษ์จะนำการปฏิญาณศีล ๘ เป็นการ เร่ิมต้นง าน ซึ่งในงานปลุกเสกพระแท้ๆ ของพุทธ มีกิจกรรมหลากหลาย ตามวิถีชีวิตชุมชนบุญนิยม ตื่นแต่เช้าตรู่ สวดมนต์ทำวัตรเช้า ฟังการแสดงธรรมของพ่อครูสมณะโพธิรักษ์ ตั้งแต่เวลา ๐๓.๓๐-๐๖.๓๐ น. เรื่อง เพชรพุทธสุดยอดศิลป์ หลังจากนั้น เป็นการ ทำบุญตักบาตร และมีการประชุมเกี่ยวกับกิจการของชาวอโศก จากนั้นการแสดงธรรมก่อนฉัน เวลา ๐๙.๐๐-๑๐.๐๐ น. โดยท่านสมณะสลับกันมาให้สัมมาฏิฐิ หลังรับประทานอาหารช ่ วงบ่าย ไป บำเพ็ญคุณเตรียม งานปีใหม่ตลาดอาริยะ บูรณาการ “ศีลเต็ม เข้มงาน สืบสานวิชชา” และภาคค่ำ ฟังการสัมภาษณ์ปฏิบัติกรรายการต่างๆ ปีนี้มีผู้มาลงทะเบียนร
อ่านต่อ
่วมงานทั้งสิ้น ๙๗๙ คน สำหรับเช้าวันที่ ๘ เม.ย. ๒๕๕๙ มีพิธีรับเข็มพระธรรม จากพ่อครูสมณะโพธิรักษ์ โดยปีนี้มีผู้รับเข็มพระธรรมเข็ม ๓ เข็ม ๒ และเข็ม ๑ ทั้งสิ้น ๒๑๕ คน การปลุกเสกคนเพื่อให้เข้าถึงความเป็นพระแท้ๆของพุทธ ที่ชาวอโศกได้จัดอย่างต่อเนื่องมาอย่างยาวนาน จนถึงครั้งที่ ๔๐ แล้วนั้น ก็ยังเป็นเครื่องยืนยันถึงความสำคัญในการทำความถูกต้องให้กลับมาสู่เนื้อแท้ ของพุทธ เพื่อเดินตามรอยพระบรมศาสดา โดยการปลุกเสกคน จากปุถุชน ผู้หนาไปด้วยกิเลสตัณหา เลื่อนขึ้นสู่อาริยชน ผู้พากเพียร ลดละกิเลส จนเบาบาง นำพาชาวพุทธบางส่วน สามารถพึ่งพากรรมดีในตน จนเป็นที่พึ่งแก่สังคมได้.