โกรธคือโง่โมโหคือบ้าใช่ไหม

_โกรธคือโง่โมโหคือบ้าใช่ไหม

พ่อครูว่า...ใช่แล้วอย่าสะสมนะ โกรธคือโง่ ดูให้ได้รู้ใจเรา อย่าให้มันเกิดในจิตเรา ทำใจให้มันยินดีให้สบาย อย่าโมโห ที่จริงโมโหกับโกรธอันเดียวกัน โมโหจริงๆแล้วมาจากโมหะ เอาไปใช้ในภาษาไทยโมโหก็คือโกรธ ก็ไม่เป็นไรหรอกก็รู้ความจริงว่าสภาวะธรรมคือโกรธ โมโหก็ตาม เพราะฉะนั้นเราอย่าไปโง่ไปมีอารมณ์โกรธในจิตเรา เห็นอารมณ์จิตเราอารมณ์โกรธ ทำให้เกิดอารมณ์ใหม่ให้เปลี่ยนเสีย เราเป็นคนที่ฝึกจิตตัวเองไม่มีใครมาฝึกจิตให้เรา ภาษาบาลีท่านเรียกว่า มนสิการ การทำใจในใจ ทำใจเราเอง เป็นคำกิริยาคือมนสิกโรติ เราต้องทำใจในใจของเราเอง ทำให้เป็นอย่างนี้ ทำให้ไม่มีอารมณ์โมโห ไม่ให้มีอารมณ์โกรธทำให้ได้ ถ้าเปลี่ยนมันโดยกดข่มก็ได้อย่างหนึ่ง ถ้ามองด้วยปัญญาความโกรธนี่มันร้อนหรือเย็น อารมณ์โกรธถ้ามันเข้ากับเนื้อกับตัวเราขนาดนี้ มันจะพาเราไปทำดีหรือทำชั่วเวลาเราโกรธ เราจะทำได้ไม่ดีแน่นอน 1. มันร้อน 2. มันทำอะไรก็ไม่ได้ดี ชัดๆก็คือมันทุกข์ โกรธนี่มันทุกข์นะไม่ได้สุข ถ้ารักนี้มันยังมีความสุขหลอกบ้าง แต่โกรธนี้ไม่สุข มันทุกข์เห็นด้วยปัญญาชัดๆว่าเราจะไปโง่ทำไม เอาสิ่งที่ไม่ดีออกไป หลวงปู่เคยบอกอาการของโกรธนี้ตั้งแต่หยาบ ความหยาบแรงขนาดไหนก็ตามรู้ได้ง่าย มันดูยากขึ้นมาเพราะมันไม่แรงมันเบาขึ้นมาก็รู้ให้ได้ ดูให้ได้แล้วก็ไม่ให้มี ยิ่งมันละเอียดก็ยิ่งรู้ยาก ต้องการรู้มันให้ได้ ตระกูลโกรธ หยาบกลางละเอียดขนาดไหนบรรจุซองเท่าละอองธุลีก็อย่าให้มีในใจ