สรุปงานตลาดอาริยะ ครั้งที่ ๔๐ ณ บวรราชธานีอศก จ.docx

้อสัตว์และการทำลาย ชีวิตสัตว์อื่นที่เป็นเพื่อนร่วมโลก นับว่าเป็นจิตที่เปี่ยมด้วยกุศล คือเมตตา การขายในราคาถูก เหมือนแจกฟรีนั้น เป็นการแบ่งปัน การให้ที่ยิ่งใหญ่ ยิ่งเป็นการให้อาหารที่เป็นมังสวิรัติด้วยแล้ว ยิ่งเป็นมหากุศล ที่อิ่มเอมทั้งอาหารดีมีประโยชน์บำรุงร่างกายและความสะอาดทางจิตวิญญาณ ทั้งสองตลาด เน้นขายสินค้าราคาบุญนิยมระดับที่ ๓ คือขายต่ำกว่าราคาทุน สงกรานต์ปีนี้ชาวอโศกใช้เวลาอยู่ในงานตลาดอาริยะ ทั้งสิ้น ๗๒ ชั่วโมง แต่ถ้าหากจะนับเวลาช่วงเตรียมงานด้วยก็ย่อมมากกว่านั้น เราได้เห็นภาพความสุขของผู้คน ทั้งผู้ให้และผู้รับ ได้เห็นการเสียสละของพ่อค้าแม่ค้า ที่ตั้งใจมาขายของดี่ราคาถูก ซึ่งเป็นราคามาตรฐานของชาวอโศก มีหน่วยปฐมพยาบาลที่ตั้งใจมาให้บริการด้วยรอยยิ้มและไมตรี มีคนเก็บขยะที่ทำอยู่นานโดยไม่รู้จักเหน็ดจักเหนื่อย มีคนกวาดถนน มีคนเอาภาชนะมาใส่อาหาร มีคนล้างจานของตนเองและผู้อื่น ได้เห็นความอดทนของผู้คนที่มาร่วมงานในท่ามกลางอุณหภูมิ๔๐องศาแต่ไม่มีใครทะเลาะกันเลย และเห็นการร่วมแรงร่วมใจกันทำงานของทุกคน จนเกิดเป็นงานตลาดอาริยะ และทั้งหมดเป็นน้ำใจของทุกคน ที่แสดงออกผ่านการกระทำ ที่ทำให้เราแอบชื่นชมอยู่ในใจ สุวรรณา อายุ๓๕ปี เธอบอกพวกเราว่า "มาทุกปี ประทับใจที่สินค้าที่นี่ขายต่ำกว่าราคาตลาด และเป็นของดีมีคุณภาพ" อีกมุมหนึ่งของงานค่อบริเวณลานสะโพธิ์ ที่มีทั้งน้ำตกผาแหงน น้ำตกหินน้ำไหล น้ำโตน น้ำม่านและซางไหลเด้อ เป็นเหมือนสไลเดอร์ ที่เพิ่งเปิดให้เล่นก่อนงานสงกรานต์แค่ ๑ วัน เด็กๆสนุกสนานกับการเล่นน้ำตั้งแต่เช้ายันค่ำ มีผู้มาเยือนบริเวณนี้หลายร้อยหลายพันคนต่อวัน นับเป็นความเมตตาของพ่อครูฯ ที่ท่านรู้ว่ามนุษย์ยุคนี้ต้องการอะไร ขาดแคลนอะไร ท่านจึงให้ลูกๆช่วยกันจัดให้ ช่วยกันรับใช้มวลมนุษย์ในโอกาสที่เป็นวันหยุดวันสำคัญแล้วเราก็ได้บำเพ็ญทั้งประโยชน์ตนประโยชน์ท่านอย่างเต็มความรู้ความสามารถ ตลอดงานมีเสียงดนตรีจากวงฆราวาสบรรเลงขับกล่อม มีการถ่ายทอดสดบรรยากาศในงานตลาดอาริยะ ตลาดน้ำและบริเวณน้ำตกผ่านทางบุญนิยมทีวีไปถึงท่านผู้ชมทางบ้านและส่งสัญญาณมาที่ เฮือนบวร มีการร้องทั้งเพลงเร็ว เพลงข้าสลับกันไป มีความสนุกสนานและบันเทิงควบคู่กันไป ทำให้หลายคนต้องออกไปร่วมรำกันเป็นแถว จากที่เคยรู้ว่าคนไทยชอบทำบุญให้ทานมีการให้เป็นพื้นฐานทางด้านจิตใจ แต่อย่างไรก็ยังนิยมของถูกอยู่ดี ทำให้ทุกปีมีคนมร่วมงานอย่างคับคั่ง ลานจอดรถแน่นขนัดวันละ ๕,๐๐๐-๖,๐๐๐ คน แต่ก็ไม่ได้ทำให้เกิดปัญหาการจราจรแต่อย่างใดและในงานไม่มีอุบัติเหตุ ไม่มีการฉกชิงวิ่งราวและไม่มีขยะหลังเลิกงานให้ต้องตามเก็บ นี่คือวัฒนธรรมอันดีงาม ที่หลายคนได้รับกลับไปจากงานนี้ ถึงแม้งานตลาดอาริยะจะจบลงแล้วแต่ชีวิตยังดำเนินต่อไป จากวันเป็นเดือน จากเดือนเป็นปี และปีต่อๆไป นับจากนี้เราอยากเห็นงานแบบนี้ถูดจัดขึ้นโดยภาครัฐซึ่งมีกำลังทรัพย์มากกว่าชาวอโศก และคงจะจัดได้ดีมากกว่าพวกเรา เพราะเราเชื่อว่า การแบ่งปันทำให้เกิดการเปลี่ยนแปลง และนี่คือตลาดอาริยะ ตลาดของคนจนโลกุตระอย่างแท้จริง เจริญธรรม สำนึกดีคะ/ครับ