640423 คนปากกรวย คือ คนซวย.docx

โฟลเดอร์เทศนารายการหลักพ่อครู 2564
ประเภทไฟล์เอกสาร (application/vnd.openxmlformats-officedocument.wordprocessingml.document)
ขนาดไฟล์8.20 KB
วันที่แก้ไข25 พฤษภาคม 2564

เนื้อหาในไฟล์

🙏640423 คนปากกรวย คือ คนซวย🙏

😃 อาสาทิตย์ : การที่คนเราจะต้องมีพฤติกรรมที่ซ้ำซากอันควรเป็นสิ่งที่สำคัญมากเลยครับ

💦💦พ่อครู : ซ้ำซาก ทุกสิ่งไม่มีอะไรมีแต่ซ้ำซาก ที่คิดว่าอยากแปลกใหม่เป็นความคิดของคนอย่างไง ที่มันปรุงแต่งมากขึ้นมันคือ Design มันก็มีแต่ความ Create ขึ้นไปเรื่อยๆๆๆ เป็นธรรมชาติของคน นั่นแหละมันทุกข์เพราะอันนั้นแหละ ถ้ารู้เสียแล้วมันก็ routine ธรรมดามันก็จบ มันทุกข์เพราะ Create ไง Design ออกไป วุ่นวาย เมื่อเช้านี้ พระอาทิตย์ก็เริ่มขึ้นแล้ว ไม่เห็นเมื่อวานมันก็เริ่มขึ้นเหมือนกัน พรุ่งนี้มันก็เริ่มขึ้นอีกเอา พยากรณ์ได้เลยว่าอนาคตก็ต้องศูนย์เอา

😃 อาสาทิตย์ : ถูกต้องเป๋ะเลยครับ

💦💦พ่อครู : เห็นไหม ทุกวันเหมือนกัน มัน routine เพราะฉะนั้นเข้าใจคำว่า routine เป็นภาษาธรรมะที่สุดยอดแล้ว ทุกอย่าง routine เพราะงั้นผู้เป็นพระอรหันต์ก็คือผู้ที่มี routine ไม่ได้ตกอกตกใจ ไม่ได้แปลกอะไร ไอ้ที่แปลกๆไม่ใช่เราเลย ไอ้ที่แปลกๆคือพวกนัก Design นักออกแบบอะไรต่ออะไร พวกนัก Create อะไรต่ออะไร คิดว่าเจริญก้าวไปเรื่อยอย่างนี้ พวก Creative ต่างๆไป มันก็ create ออกไปเรื่อยๆ

💧 สมณะแสนดิน : ปานเป็นปากกรวย

💦💦พ่อครู : คำว่า “กรวย” สุดยอดเลย คำนี้เป็นตัว จบ คนที่เข้าใจสะแล้ว ทุกอย่างไม่มีอะไรเลย ถ้าไปหลงผิดทำกรวยใส่ตัวเอง ให้ตัวเองเป็นคนกรวย กวย มาเป็น กรวย เพราะงั้นคนที่จบ คือคนที่มาจบตรงที่ก้นกรวย จบ แต่ไอ้คนที่ไม่จบที่ก้นกรวย มันบานไปนั่นแหละ พวก Creative พวก Designer มันไม่หยุด มันก็ไปของมันเรื่อยๆ พวกปากกรวย

💧 สมณะแสนดิน : แต่เขาสอนกันอย่างนี้เลยนะฮะ คนมันต้อง creative มันจะมาซ้ำซากอยู่ได้อย่างไง

💦💦พ่อครู : ก็ creative มันถึงบานปากกรวย มันไม่จบ

💧

อ่านต่อ

สมณะแสนดิน : มีอาชีพเลยนะฮะ นัก Creative

💦💦พ่อครู : ก็เลยมีแต่ ซวย มีแต่ห่วย

😃 อาสาทิตย์ : เพราะมัวไปทำกิจที่ รวย

💦💦พ่อครู : เอ่อนั่นแหละเพราะมันอยากรวย มันก็เลยต้องซวย มีแต่ห่วย พวกปากกรวย

💧 สมณะแสนดิน : มันก็บานเป็นปากกรวย ดิ้นรนแส่หาด้วยตัณหา

💦💦พ่อครู : ใช่ เอ่อ อันนี้ดีนะที่บอกว่า โง่ไม่รู้จักจบคืออะไรวะ ไอ้ที่โง่ก็โง่เกิน โง่แล้วมันจนกระทั่งไม่จัดการให้มันฉลาดสักที ก็ยังหาโง่มาเติมอีก โอ้ย...ไม่รู้จะช่วยคุณอย่างไง จะช่วยคุณอย่างไง โอย... พระพุทธเจ้าท่านถามสวย ท่านถาม มันหมดปัญหาแล้ว มันจบปัญหา มันไม่มีปัญหาอีกแล้ว คุณถามเกินปัญหานี่ ภาษาของท่านส๊วยสวย แต่ของโพธิรักษ์ว่า มันจะโง่ไปถึงไหนวะ มันความหมายเดียวกันนะ ภาษาของพระพุทธเจ้ากับภาษาของเรานี่ มันอันเดียวกัน สภาวะเดียวกัน โอ...มันจะโง่ไปถึงไหนวะ พระพุทธเจ้าท่านใช้ภาษาสวย เธอหมดปัญหาแล้ว ที่เธอถามนี่มันเกินปัญหาไปแล้ว

ถอยข้อความโดย อุทัย

ไฟล์อื่นในโฟลเดอร์เดียวกัน