สื่อธรรมะพ่อครู(อาริยบุคคล) ตอน บรรลุโสดาบันจะหมดโลภหมดโกรธหรือไม่.docx
เนื้อหาในไฟล์
สื่อธรรมะพ่อครู(อาริยบุคคล) ตอน บรรลุโสดาบันจะหมดโลภหมดโกรธหรือไม่ _หลานอยากจะทราบว่า ผู้ที่บรรลุพระโสดาบันจะไม่มีความโกรธ ความโลภและความอยากมีความกรุณาต่อสัตว์โลกใช่ไหมคะ พ่อครูว่า..ผู้ที่บรรลุโสดาบันยังไม่หมดความโลภ ความโกรธ ความอยาก ยังมีเหลืออยู่เป็นแต่เพียงลด พูดง่ายๆว่า พระโสดาบันจะลดความโลภ ความโกรธ ความอยากได้ 1 ใน 4 ของที่เคยมี ถ้าที่เคยมีอยู่เป็น 100 ก็ลดไปได้ 25 เปอร์เซ็นต์ นี่พูดให้เข้าใจง่ายๆ ยังไม่หมดหรอก แล้วจะมีความรู้ และจะเป็นคนที่สำนึก รู้จักสัตว์โลกตามศีลข้อที่ 1 มีใจกรุณาไม่ฆ่าสัตว์แน่นอน มีความเอ็นดูมีความกรุณาหวังประโยชน์ต่อสัตว์ทั้งปวงอยู่มีความรู้สึกอย่างนั้นมากขึ้นเป็น25ส่วนร้อย ถ้าเป็นสกิทาคามีก็มากถึงขึ้นครึ่งหนึ่งในร้อย เป็นอนาคามีก็ยิ่งมากขึ้น เป็นพระอรหันต์ก็บริบูรณ์
_ทำอย่างไรจะให้คนที่โกรธง่ายชอบถือสาเป็นคนที่เปลี่ยนนิสัยให้เป็นคนไม่ถือสาไม่โกรธง่ายคะ พ่อครูว่า...ก็จะทำอย่างไรให้เปลี่ยนนิสัย ให้ไม่โกรธง่ายและไม่ถือสา จะทำอย่างไร? ก็มาเรียนรู้ตามที่หลวงปู่พาทำ ที่หลวงปู่พาทำนี้ เป็นคำสอนของพุทธเจ้าปฏิบัติตามนี้นี่แหละ จิตใจก็จะไม่ถือสา จิตใจจะเปลี่ยน เปลี่ยนนิสัยเปลี่ยนอนุสัยให้เป็นคนไม่โกรธง่าย ไม่ถือสาใครได้จริงๆ
_และเราจะทำอย่างไรให้คนที่ชอบเอาแต่ใจให้เลิกเอาแต่ใจคะ พ่อครูว่า...อย่าเพิ่งไปนึกถึงขนาดนั้นเอาตัวเราเสียก่อน ปฏิบัติตนให้ดี แล้วคนอื่นจะศรัทธาเลื่อมใสและนับถือเรา เราถึงจะบอกเขาได้ แนะนำเขาได้ ให้เขาเปลี่ยนไปได้ แต่ถ้าเผื่อเราเองยังไม่ดีพอ ไปบอกไปแนะไปอะไรเขาก็จะยาก ก็ทำตามทีว่าก็แล้วกัน
_ถ้าเขาโกรธเราแล้วเราก็ง้อ แต่เมื่อเราโกรธเขาแต่เขาไม่ง้อ สุดท้ายเราก็ต้องไปง้อเขาอีกยอมทุกอย่างเป็นแบบนี้ประจำ มันจะถือว่ายิ่ง
อ่านต่อ
ทำให้เขาเอาแต่ใจไหมคะ พ่อครูว่า...มองไปในแง่หนึ่งก็เป็นนะ ทำให้เขาได้อะไร มีมานะถือดี เอาแต่ใจตัวเองเพิ่มก็ได้ ก็เอาแบบประมาณให้พอเหมาะ จริงๆแล้วจะไปโกรธเขาทำไม การโกรธนั้นเป็นความทุกข์ การโกรธนั่นเป็นคนไม่เจริญ เป็นคนตกต่ำ เป็นคนไม่ดี คนชั่ว เพราะฉะนั้นอย่าไปทำใจแบบนั้น อย่าทำใจของเราให้ เติมความโกรธ ความโลภ ความหลง ความอยาก เป็นเรื่องไม่ดีทั้งนั้น เป็นเรื่องผิด ต้องมาเรียนรู้ธรรมะพุทธเจ้า แล้วจะควบคุมใจเราได้ แล้วทำให้ใจเราไม่เกิดอาการที่มันมีความโลภ โกรธ หลง มันไม่เกิดอาการนี้ในจิตเลยได้ หลวงปู่นี้ไม่มีอะไรนะ หลวงปู่สบายใจมาก จึงบอกได้ว่าเราเป็นคนอย่างไร เป็นอรหันต์เป็นคนไม่มีกิเลสจึงสบาย อาการโกรธเป็นอย่างไรหลวงปู่ก็รู้ อาการมีความโลภเป็นอย่างไรหลวงปู่ก็รู้ แล้วมันไม่เกิดอีกแล้วตั้งแต่บรรลุธรรมมันก็ไม่เกิดอย่างนั้นตลอด บรรลุสมบูรณ์แบบแล้วมันจะไม่เกิดอีก เป็นอรหัตผลที่สมบูรณ์แบบแล้ว มันจะไม่เกิดจิตแบบนี้อีกเลยตลอดไป สัสสตัง จะไม่เปลี่ยนแปลงแล้วเพราะเป็นความสมบูรณ์แล้ว อสังหิรังไม่มีอะไรมาหักล้างความเป็นแบบนี้ได้ อวิปริณาธัมมัง ไม่มีเปลี่ยนแปลงอีกแล้ว ไม่กลับกำเริบ อสังกุปปัง ชัดเจนได้ มันอยู่กับเราเราก็หยิบมาพูดได้เลย ไม่อยู่ในตนเองก็เอามาพูดได้ง่าย ดูเหมือนเก่งนะจำได้ ที่จริงไม่ได้เก่งหรอก แต่มันไม่มีอื่นมันอยู่ที่ตัวเรา หยิบมาพูดก็ได้เลย เป็นภาษาไทยหรือเป็นภาษาบาลี ยิ่งภาษาบาลียิ่งกระชับ หลวงปู่มีสภาวะก็เอามาพูดได้ ได้เลยมันอยู่ที่เรามันอยู่ในกระเป๋าเรา ก็หยิบมาพูดได้เลย
_ทำไมหนูต้องเกลียดคนอื่นด้วยคะ เช่นเขาโมโหง่าย พ่อครูว่า...เขาโมโหง่ายเราจะไปเกลียดเขาทำไม คนเขาไม่ดีก็ต้องน่าสังเวชน่าสงสาร หลวงปู่เห็นคนชั่วก็น่าสังเวชน่าสงสาร ก็พยายามบอกเตือนสติให้ความคิด ด้วยความปรารถนาดีไปหรือใครๆก็ตาม พยายามพูดถึงเขา ใครที่หลวงปู่ระลึกถึงบ่อยๆพูดถึงบ่อยๆ ตำหนิบ่อยๆนั่นแหละก็คือเมตตา หลวงปู่พยายามทำ (มีเสียงยางรถจักรยานระเบิด) พ่อครูว่าทดสอบอะไร610730_พุทธศาสนาตามภูมิ บ้านราชฯ ตอบปัญหาพาชมและตำหนิตามพระพุทธเจ้า