221208 ธรรมจากพระโพธิรักษ์ ตอน13-พ่อท่าน-สถานีวิทยุขส.ทบ-R302.txt

ดๆไม่มีนอกจากไม่ไปทางเสียแล้วก็ไม่ทางเริงใจล่าใจมากภูมิใจแรงด้วยไม่มีอุปลักษณ์ดีใจเกินไป วัดโสมนัสแพงสุดแรงปิติมาก 1 แต่ถ้าผิดของคนเรานี่ถ้ามันจะราบรื่นไปถ้ามันจะเป็นโสมนัสนิดหน่อยโสมนัสจากกะตังญาณสัมปยุตฟังพระสังขารก็ไม่เป็นไรนี่ถึงเป็นมันก็ยังดีกว่าคุณจะเปลี่ยนไปทางทุกข์เพราะสาเหตุอะไรทำกิจกรรมอย่าให้มีก่อนประเภทที่เสียใจเกินใจโทรมานัดใจไว้ใจไว้ใจน้อยใจน้อยมันทำไมแหว่งมันทำไมให้มันมั่นคงทีเราห้ามไม่ได้เราจะเป็นสวรรค์นิดหน่อยดีใจปลื้มใจยินดีปรีดานิดนึงซีเกมส์บันเทิงขึ้นไปเล็กน้อย มันก็เป็นสวรรค์แสดงว่าเราติดนรกแต่เหลือสวรรค์ถึงสวรรค์ถ้าเราไปหลงบ่อยๆมากๆแล้วก็ไม่รู้เท่าทันไปติดมันได้อีกสั่งสมศักดิ์จิตติเหมือนกันเราก็ระวังสวรรค์ให้มันราบรื่นเบิกบานขนาดนี้เรียบๆอุเบกขาต่างไปให้มากกว่าแม้นานๆมันจะวาร์ปไปอภิมุขนิดหน่อยที่ศูนย์มนุษย์ปนกับมันนิดนึงเค้าเรียกว่าเรามีสวรรค์ก็มีนิพพานอุเบกขาฐานนิพพานเผื่อมันจะมีสวรรค์แซมนิดนึงแต่ก็พยายามตามด้วยเจ้าทานยาไปติดเลยสำคัญมั่นหมายให้ชัดคุณก็อาศัยฐานสวรรค์บ้างอาศัยฐานนิพพานมีอะไรมากแต่คุณมีเปอร์เซ็นต์ก็ถามที่ผ่านมากมีสวรรค์เป็นข่าวพี่จอเล็กน้อย โทมนัสหรือส่วนเสียหายเศร้าใจมองใจอึดอัดขัดเคืองเป็นไปโดยทางเสียทางทำพิษต่างๆไม่มีเลยนั่นแหละกินแล้วมันจะถูกพระพุทธเจ้าท่านบอกว่าสวรรค์ก็อยู่นี่นิพพานก็อยู่นี่ทันทีแล้วคุณก็ทำได้จริงเลยนะไม่ต้องทำอะไรกินเลยนะไม่ใช่ว่าปากว่าอย่างนี้อธิบายฝึกจริงๆแล้วคุณรู้อาการของจิตจับจิตให้มั่นและฝึกไปกูจะไปไหนเสียเพราะมันจะปกป้องโดยวิธีใดๆเลยว่าจุดทุนหลักอุปกรณ์กิเลส 5 ตัวแรกสุดๆละก็คือความบกพร่องความสถุลพูดกับภาษาไทย สุดทนรักเลวมันเลวลงนิดหน่อยหรือว่าเลวลงหยาบมากถ้ายิ่งมากมันก็ตัวสถุนแท้เลยอยากต่ำช้าเพราะฉะนั้นมันจะเลวลงนิดนึงมันสะสมขึ้นมานิดนึงสระแต่ว่าประกอบภาษาไทยหรือภาษาบาลีมันเริ่มประกอบเริ่มมีขึ้นมานิดนึงมีทุนรักทุนเรามีธุระตัวเลวนี่ลงมานิดนึงนิดนึงขึ้นมาก็ไม่เอาละไม่เอาลาออกไม่ได้อยากให้ไปเป็นตั้งสกุลของสถุนขึ้นมานะแต่สกุลประกอบไปด้วยคนละประกอบไปด้วยกลองประกอบโดยที่ก้อนประกอบประกอบกลุ่มประกอบไปด้วย ตัวใหญ่ขึ้นแล้วก็ซวยตายอย่าให้เป็นสกุลมีนิดนึงเริ่มต้นนี้ซากุระเริ่มต้นนี้เริ่มต้นประกอบเข้าใจตัวถูกรักหรือถุนหลังให้ได้มันตัวเสื่อมตัวไม่ดีเพราะเริ่มเห็นตัวไม่ดีจอนมาเมื่อไหร่ครับอย่าให้มีสลัดออกตัดออกค่าไปอย่าให้สั่งสมลงเป็นก้อนเป็นกุระเป็นกองอย่าให้เป็นกุลละเออนี่เราต้องทำสิ่งต่างๆแล้วต้องมาเรียนรู้กรรมกิริยาของสมมุตินะ ไอ้นั่นน่ะทำจริงที่มีอยู่ทำให้ออกพอทำออกหมดแล้วทีนี้เหมือนกับการสลัดคืนขยันต้องขยันขยันเกินไปอีกทีนี้จะอัดจาระวีอ่ะเอาขยันเกินไปก่อนคนเรามันเข้าใจว่าพูดทำมาแล้วบรรยายมันก็รู้ว่าขยันมันดีกว่าขี้เกียจเพราะคนที่เป็นคนสูงแล้วก็ขยันจะถูกเร่งเราหรือว่าถูกสอนให้หัดขยันเกินไปมันก็ไม่ไหวเหมือนกันมันมันเลยแล้วมันเลอะเทอะแต่ที่จริงก็หายากคนขยันเกินไปหายากเพราะมีตัวขยันมากๆเราก็บอก มันยังพอทนได้แล้วก็อย่าไปเคร่งกับคนอื่นนักถ้าขยันเกินไปคนนี้ยึดมั่นในตัวขยันเห็นคนอื่นแล้วก็ไม่ทำไม่เท่าตัวแล้วก็ไปยึดมั่นเป็นตัวท้ายของอุปกิเลสคือรูปานังปัจจุนมิจฉาไปขออธิบายพิสดารตัวที่ 10 คือรูปานางอธิฐานตัวยึดดีขยันตัวดีเราเผาความขี้เกียจออกจากตัวเองได้น่ะดีแล้วอดีตผู้ชายที่แตกต่างก็คือได้เผาผลาญสิ่งที่เลวออกไปได้จนกระทั่งเป็นอัตราส่วนหนึ่งเป็นสภาพหนึ่งได้แล้วแล้วเรายึดอันนี้มากไปประยุทธ์เป็นตัวเป็นตนยึดเทียบยึดเคียงยึดเป็นมานะ แล้วก็ไปตัดกับคนอื่นตัวจะเป็นเป็นเถิดขยันได้มากๆอนุโมทนาในนี้ใครจะขยันได้มากเกินถ้าสุขภาพไม่เสื่อมจิตใจทั้งกายและไม่เสื่อมทั้งคู่ขยันได้มากๆกายก็ไม่บกพร่องสุขภาพกายก็แข็งแรงดียิ่งขยันยิ่งแข็งแรงจิตใจน่ะมันอยู่ที่เรารู้ด้วยเท่าทันถ้าเรารู้แล้วว่าจิตใจเราไม่มีอะไรนี่เราจะขยันก็ขยันไปสิแล้วเราขยันแล้วเราก็ไม่ยึดด้วยไม่หลงตัวด้วยไม่หลงฟังอาจารย์ของตัวเองเอาไปตีกันฟันแทงคนอื่นด้วยก็ไม่เป็นไรแต่ถ้าเราขยันแล้วมันก็เป็นตัวอย่างสูงให้คนอื่นละอายต่อบาปเองเราก็ย้อนพยายามอีกคนนึงขี้เกียจขี้เกียจถ้าคนนั้นมันมีปัญญาแล้วมันไม่โง่คุณก็ทำจะตาย เราเองโดยแอบแฝงก็อยู่แล้วมันรู้เองอ่ะคนเราถ้ามันมีปัญญามันก็รู้อยู่ด้วยกันมันเป็นตัวอย่างจูงดึงถ้าคนที่มีเทวธรรมมีหิริโอตัปปะมันก็หิริเองมันก็อายเองมันก็เกรงใจเออแล้วก็ต้องทำมันดึงกันขึ้นมาเองแล้วเราคนนั้นขยันเป็นธรรมดาคนนั้นขยันเป็นพื้นฐานอยู่ไม่นึกเสียเปรียบได้เปรียบไม่มีอะไรไม่มีปัญญาคุณจะทำก็ทำก็ไม่ทำก็ช่างคุณแล้วก็ขยันของเราอยู่มันก็มีแต่การสร้างสรรค์สร้างสรรค์สร้างสรรค์ทำแล้วก็พิจารณาว่าอันนี้ควรทำหรือไม่สิ่งที่ควรทำอยู่ก็ทำไม่พยายามเวลาพักก็พักแล้วตื่นแล้วก็ขยันเป็นคนนอนน้อยมักน้อยเป็นอับปิดฉากที่ถูกตามแนวของพระพุทธเจ้าทำใดที่ใดใดเป็นไปเพื่อความมักน้อย วินัยนั้นเป็นของเราตถาคตเป็นคนมักน้อยกินน้อยใช้น้อยแอบไม่ไปแอบอ่ะตรงๆเศษน้อยไม่เปลืองเป็นผู้ที่ใช้อะไรน้อยไม่เปลืองแล้วประหยัดแล้วจริงๆนอกนั้นมีแต่การงานมีแต่การสร้างสรรค์มีแต่การประกอบมากมายอยู่คนอย่างนี้ไม่เจริญมันเป็นยังไงมันตัวมนุษย์เจริญและทุกข์เขาก็ไม่ทุกข์แล้วเขาก็มีการสร้างสรรค์ได้ก็เอาสิเพราะใครจะขยันมากก็จงขยันแต่อย่าเป็นรูปานังอธิฐานอย่ายึดมั่นถือมั่นอย่าหลงดีหลงขยันของตนจนเอาไปฟัดเป็นคนอื่นเขาพังจะเป็นอุปกรณ์กิเลสและการขยันนั้นต้องรู้ตัว มันไม่ทรมานร่างกายจนทำร่างกายซูบผอมเสียหายเป็นโรคอาพาธไม่เอาไม่บกพร่องด้วยขยันได้มากแล้วก็ทำงานได้เก่งได้บอกไม่บกพร่องเรียบร้อยเราก็จะนวดก็จะทำนี่ก็จะทำก็ทำขยันมากจะบกพร่องทำอะไรก็ไม่แล้วจับจดเลอะเทอะอะไรมากมายอย่างนี้ก็ไม่เข้าท่าไม่ใช่ขยันแล้วแต่ขยันทำเป็นชิ้นเป็นอันมีเรื่องมีราวเรียบร้อยไปมากมายได้เท่าที่จะเจริญมากเกินไปโดยเรามีทุกข์ก็ไม่รู้ไม่เข้าใจอริยสัจบกพร่องแล้วก็ไม่รู้เป็นการทรมานตน คนนั้นก็รู้แล้วว่าเราไม่ทรมานตนเป็นไปได้โดยดีเป็นการหมุนเวียนที่ดีด้วยเป็นวัฏฏะที่ดีด้วยแต่ว่าตัดโดยสมมติที่เข้ารอบเข้าร่องเจริญแข็งแรงเหมือนกันนักล่าเหมือนกันนักวิ่งได้วิ่งแข็งแรงสูงวัยซึ่งขณะนี้อยู่ตัวทำได้มากยิ่งขึ้นด้วยซ้ำไปวิ่งด้วยคนยิ่งขึ้นน้ำหนักขึ้นแข็งแรงขึ้นมีน้ำหนักขึ้นมีแค่มีความแข็งแรงแคล้วคลาดเคลื่อนคุณก็ทำมีแต่ความเจริญทางเดียวข้อสำคัญต้องรู้ว่านี่มันเป็นทุกข์มันเป็นโทษเป็นภัยทำไมทั่วไปแล้วไม่มีปัญหาคุณจะขยันขนาดไหนเชิญ เพราะตัวมันทำให้โทรมถ้าไม่สังขารกายก็เชิญครับโดยเฉพาะจิตจิตนั้นมันไม่มีโซนหรอกที่จริงถ้ารู้ถ้วนแล้วพยานได้เท่าไหร่ก็ยังไม่มีส่งหรอกนอกจากว่าเราจะมีปัญญาดูว่าเนี่ยมันเมื่อยไปมันจ่ายมากเกินรับเรากินข้าววันละแค่นี้แต่ไปจ่ายแคลอรี่ไปมากแค่นี้มันก็รีบกันไปหมดน่ะสิมันบริษัทจ๋ามันก็รีบเข้าไปพลังงานไม่พอมันก็รีดเอาไขมันมันรีดเอาเนื้อหนังมันรีบไปเหลือแต่กระดูกแห้งแห้งไม่มีน้ำหล่อเลี้ยงไม่รู้ลืมอะไรไว้พอจะยืดแขนก็ฟื้นเลยกล้ามเนื้อขัดสีกับกระดูกร้อน มึงก็ตายเดี๋ยวก็ตายคือได้เห็นชัดๆพูดเห็นชัดๆแต่มันจริงเงินนะเพราะเรามีพร้อมโดยมีไขมันมีอะไรหล่อลื่นเหมือนกับไอ้เครื่องกลเนี่ยเหมือนกันนะพอดีพอเหมาะแข็งแรงออกเข้าแคล่วคล่องไอ้พวกนี้ก็ได้คิดหยุดตามเดิมอยู่เหมือนกับเพลงนี้ทำงานไม่ใช่ว่าจะทิ้งไม่ได้ทำงานวิ่งหนีไปนานๆไม่ใช่ทีโป๊ะเลยดังโป๊กเลยสนมสนิมกินแล้วมึงก็ขาดหักทำงานได้รับการคืนตัวกลับไปกลับมาแข็งแรงหมุนเวียนอยู่อย่างนี้คนและมีประโยชน์มากเป็นคนที่มีประโยชน์มาเป็นเครื่องกลที่ได้ประโยชน์สูงแล้วก็สบายมีอัตราราคาวิริยะ ไอ้นี่ไม่ใช่ขยันมากไปขยันน้อยไปโดยตรงก็คือขี้เกียจนั่นเองแล้วตอนนี้อัจฉริยะวิริยะมันไม่มันไม่เอาใจใส่ในเรื่องการเพียรการขยันเลยมันขยันน้อยไปแน่นอนอันนี้ไม่ต้องอธิบายเป็นตัวรู้อยู่แล้วหย่อนเพี้ยนเนี่ยไม่ต้องพูดมากอย่างเพียงในอะไรก็สวยอันนั้นแหละไม่เจริญแน่เป็นอุปกิเลสแน่อย่าว่าแต่อุปกิเลสแล้วอันนี้ต้องเอาให้หนักเลยสำหรับตัวเองรู้อยู่แล้วชัดๆอยู่แล้วอย่าพูดกันให้ซ้ำซากให้มากไอ้เรื่องหย่อนเทียนพูดไปทำไมเด็กก็รู้ ใครก็รู้ทั้งนั้นอย่าว่าแต่ผู้ใหญ่เลยโตๆแล้วไม่รู้เรื่องหย่อนเพียรว่าเป็นความเลวเป็นอุปกิเลสเป็นสิ่งที่ทำให้คนเสื่อมต่ำถ้าพูดไม่รู้เรื่องแล้วก็ไม่รู้จะพูดอะไรกันนี่เป็นนักธรรมเป็นประธานมันต้องปรารภความเพียรเวลานี้เธอกำลังทำอะไรอยู่ปัจจเวกขณะนี้เรากำลังทำอะไรอยู่ขณะนี้เรากำลังอยู่เฉยๆเป็นเวลาพักหรือเปล่าเราทักมาหลายชั่วโมงแล้ว 12 ชั่วโมงแล้วมันยังไม่ครบ 24 จะพักให้ครบ 24 เราก็ต้องรู้ตัวนี่พูดให้ฟังชัดๆแล้วเราก็สำนึกเราต้องมีสัจจะเราต้องรู้ความดีต้องรู้กุศลอย่างกุศลให้ถึงพร้อมบัดนี้เรากำลังทำอะไรอยู่ ปรารภความเพียรใช้เออเราควรทำอะไรน้อให้ดีขึ้นจนลงขึ้นวันต่อวันเราก็รู้แล้วชีวิตก็แสนง่ายเข้าใจโดยปัญญาแล้วเราไม่ต้องไปต่อสู้รบราอะไรจะชาวโลกแล้วก็มีโอกาสจะสร้างให้แก่โลกด้วยเราเลือกด้วยแล้วก็เลือกเอาสิเลือกทำอันนั้นอันนี้ไอ้ที่มันเนี่ยเป็นสิ่งที่จรรโลงสูงสุดเป็นงานที่ดีเป็นสาระที่แท้ก็เลือกหาสาระทำที่เราถนัดที่เราสบายที่เราดีมันอิสระเสรีเต็มที่แล้วอันนี้เอ่อหมู่พวกมีไอ้นี่เออเราไปช่วยไอ้นี่แล้วไปช่วยไอ้นี่เถอะเราไม่หาเองเราไม่ดำริเองเราไม่ใช่ผู้นำเราไม่ชั่งไม่ชั่งน้ำไม่ช่างสร้างก่อนแล้วก็ตามเขาก็แล้วกันดีแล้วนี่เขาเห็นดีแล้วหมู่สูงก็อนุโมทนาแล้วว่าควรถ้าเห็นเขาทำ เออเราไปช่วยเขาเถอะเป็นไม้เต็มมือจะได้เบาแรงมันก็เป็นกุศลทั้งนั้นก็เจริญไม่มีอาจจะดีนะวิริยะไม่หย่อนเพียรหลักเพียรการรบกองเพียรวันต่อวันรู้พักรู้เพียงพักผ่อนและก็พอแล้วก็เพียงด้วยไปมันก็จะไปยุ่งยากอะไรนอกกว่านั้นก็อย่ามีอภิชาติป่าอย่าสร้างความหวังอย่าสร้างความอยากมีปัญหาล้ำหน้าเรารู้ว่าเราทำอันนี้เป็นจุดดีเป็นส่วนดีเป็นจุดเป้าหมายที่เราจะทำไปให้ถึงแต่อย่าไปอย่าได้ให้ถึงเร็วนักแต่อยากให้ได้สมใจไม่ต้องรู้แล้วว่ามันจะเป็นกรรมกรรมกิริยาทำการงานทำวันนี้ไปเถอะตามทำทำไปเป็นพิจารณาโดยกี่บาท ดิฉันทำวิริยะจิตตะวิมังสาดัดแปลงปรับปรุงไปอย่างดีขยันหมั่นเพียรพอใจยินดีกับงานนี้ไปเรื่อยๆเองมันถึงเองไม่ต้องมีอภิบาลไม่ต้องมีตัณหาล้ำหน้าไม่ต้องมีความอยากได้ความต้องการไปก่อนไม่ต้องรู้ใจของเราเนี่ยมันอยากแรงมันไงแล้วมันทุกข์มันทุกข์ตัวเรานี่แหละทุกข์ไม่ใช่ใครเมื่อเราไม่มีอภิสิทธิ์จะตายแล้วอุปกิเลสอันนี้ไม่มีสบายคุณทุกวันนี้ทำงานเนี่ยอาตมากำลังเช็คทำไปแล้วเราก็เช็คแรงไปไหมถ้าแรงไปเราจะลดเราไม่ยึดมั่นเราไม่มานะถ้าเบาไปแล้วก็จะเพิ่มเราเป็นนักปรุงอาหารเราเป็นครอบครัวดูตลาดดูปากคนเราทำ สบายแล้วเราเป็นยังไงเราก็สบายเราทำงานก็สบายแล้วพักก็สบายที่จะไปยากอะไรสงสัยอะไรแล้วเราจะมีเวลาพักไม่รู้ฝังศพเยอะเลยให้มากเลยที่ลุงต้องจบเราจะมีเวลาพักเราจะมีเวลาหลับอยู่ที่หลุมฝังศพอีกนานมาก Google เวลาถึงลุงทองสุขเราจะไม่แย่งเวลาพักของคุณเลยจริงๆแต่ตอนนี้เราก็พักอยู่แล้ววันหนึ่งคืนหนึ่งแล้วก็รู้เวลาพักประมาณเอาให้ได้แล้วรู้หรอกเหตุนี้เราจะพักวันนึงเท่านี้แม้จะน้อยกว่านี้เป็นบางวันช่างมันวันนี้ได้พักเท่าและเท่าเขตของเราเหมือนเรากินข้าววันหนึ่งมื้อ แล้ววันนี้ไม่ได้กิน 2 วันแล้วไม่ได้กินช่างมันเราไม่ใช่ว่าไม่ได้กินมาตั้ง 2 วันแล้ววันนี้จะต้องกินให้คุ้มอีก 2 วันไม่ใช่นะไปนะยังไม่ได้กิน 7 วันวันนี้จะต้องกินให้คุ้มอีก 7 วันโอ้โหก็ต้องกินอีกคืนกู้ทุนไม่ได้กินมาตั้ง 7 วันวันนี้กินเลยเอาคู่ให้กินข้าวเสร็จวันเลยตายตรงนั้นตายนะแม้เราจะไม่ได้กินมาตั้ง 7 วันแล้วก็ถือว่าเราสละไปแล้วเราทนได้แล้วเราก็อยู่กับลูกเป็นปาฏิหาริย์เห็นมั้ยมันเป็นไรแต่วันนี้เลยก็กิน 1 ครั้งเท่าที่เรากำหนดแล้วลงตัวเท่าที่ขอบเขตเรากำหนดแล้วเราจะนอนค้างชั่วโมงก็นอน 5 ชั่วโมงเกิน ไม่เอาขาดไปแหมวันนี้ไม่ได้นอนเพราะว่าต้องติดงานต้องยุ่งต้องหลายอย่างวันนี้ขาดทุนไปตอน 3 ชั่วโมงนอน 2 หรือไม่ได้นอนเลยคืนนี้บางวันไม่ได้นอนเลยไม่เป็นไรพรุ่งนี้ก็ได้นอนก็นอน 5 ชั่วโมง 5 ชั่วโมงแล้วก็ตื่นมานี่ไม่ได้นอนมาตั้งแต่คืนวันนี้ต้องแถมสิวันนี้ 5 ชั่วโมงไม่พอต้องแถมเหมือนกันจะกินมากๆครับเพราะเราไม่ต้องหรอกเราตั้งกำหนดเขตสุดของเราได้แล้วก็เอาเขตสุดไอ้ตัวไหนที่มันเกินไม่เอาไอ้ตัวไหนที่มันขาดไปบ้างไม่เป็นไรนี่ถึงเรียกว่าเป็นผู้ที่เตรียมพร้อมแล้วมันจะไม่บริบูรณ์เราก็ไม่ทุกข์ อันไหนที่เกินก็ไม่เอาเรามีขอบเขตแล้วเราก็ตั้งระเบียบวินัยกฎให้แก่เราเองทำสิ่งนี้ให้แก่เราเองก็ลองดูที่สุขภาพร่างกายเป็นไงสุขภาพไม่เสียแต่ใจของคุณไม่มีอะไรมากไม่เป็นไรหรอกสบายใจก็จะตัดไปได้เรื่อยๆสูงขึ้นสูงทำไปประมาณไปขนาดนี้ก็ได้บางคนอาจจะยังนอนเนี่ยลดลงมาหาเรานอนซะ 6 ชั่วโมงต่อไป 5 ชั่วโมงนานาเราทำได้แค่ครองตังค์มันแล้ว 6 ชั่วโมงก็ตอบไปเราขอลดลง 5 ถ้าเรามีการงานมากเราก็ไม่ต้องไปขอรถอีกถ้าไม่มีการงานแล้วว่างๆเดี๋ยวมันมีอะไรนี่วันๆไปนอนตั้ง 4 ชั่วโมงนี่มันมากไปแล้วล่ะหรือ 5 ชั่วโมงโดยที่เราเอารถมาขี่รถออกมา มันจะทำได้แต่เราไม่มีงานถ้าเรามีงานเราก็เอาเขาเต็มขนาดนี้มีงานด้วยและเราก็พักคันนี้ด้วยพอดีของเราแล้วที่พูดด้วยกลางๆก็ไม่กำหนดตายตัวแต่ละบุคคลแล้วก็หัดฝึกมาจนกระทั่งดีเราก็จะทำได้เหมือนได้แล้วมันก็ดีบริบูรณ์ถ้าผิดก็ปลาตัวที่ว่ายังเป็นอยากไปหวังได้นิพพานอย่าไปหวังได้เป็นพระอรหันต์อย่าไปหวังได้เงินใดมีก็เป็นบัญญัติเป็นภาษาถ้าคุณทำได้โดยลงตัวโดยอะไรดีแล้วมันก็บริบูรณ์ทำให้แม่นเป็นนาและตัดสัญญาพ้นนานาชาติสัญญานี่เป็นอุปกรณ์ที่ 8 หลักได้ครั้ง 9 แล้ว นานาตัดสัญญาหมายคำว่าต้องกำหนดตัวนี้ลงไปให้ชัดนะให้มันลงตัวให้มันได้พอดีมันได้เหมาะสมสัญญาไว้คำว่ากำหนดหมายลงไปให้ถูกละเอียดอ่อนรู้ยากก็ให้รู้ให้ได้จับสภาวะจิตจับสภาวะกรรมกับสภาวะทุกอย่างให้ชัดนี่คือกรรมนี่คือการกระทำนี่คือบทบาทของมันนี่คือปฏิปทาของมันนี่คือกิริยาของมันจับตั้งแต่รูปกิริยาของลูกมีตัวจิตจับกิริยาของจิตจับลูกของจิตกับอาการของจิตกับสภาวะของจิตจับจนรู้มันแม่นเป๊ะเลยว่าสัญญากำหนดหมายอย่าพลาดอย่างเดียวกุศลอย่างนี้เรียกว่าอกุศลอย่างนี้ลูกดีอย่างนี้เรียก เปลี่ยนจากไม่ดีเป็นดีผมเปลี่ยนจากไม่ดีได้เป็นดีได้แล้วแล้วเราจะให้ดีที่ดำเนินไปให้ถึงพร้อมดีนี้เป็นประโยชน์ดีนี่เป็นกำไรดีนี่เป็นสิ่งที่ควรรังสรรค์แล้วก็ปล่อยเดินทางไปให้มันเกิดไปอย่ากลัวการเกิดเพราะว่าเราไม่ได้เกิดให้แก่ตนเราอย่าไปมีสิ่งที่ติดตามก็แล้วกันสัญญามั่นหมายให้ชัดสำหรับการอบรมธรรมชาติในวันนี้ก็ได้จบตอนที่ 13 ลงแล้วท่านจะติดตามรับฟังได้ใหม่ในคราวต่อไปในเวลาและสถานีเดียวกันนี้ผมได้โปรเสริมทรู ขุดทองใสตัดหมอนกิเลสลายเหล็กและในสิ่งเรืองรองธรรมใดท่านตราดแล้วเหมือนดวงแก้วนาทีชื่นชมจุดธูปที่โศกสนดับระทมด้วยพระธรรม ท่านทั้งหลายจงเปล่งวาจาว่าสาธุศักดิ์สาธุ คำนั้นผูกพันทั้งหลายจงเปล่งวาจาว่าสาธุสะสาวนาสรณะคือพระรัตนตรัย [ไม่สามารถถอดข้อความได้]