221030 ธรรมจากพระโพธิรักษ์ ตอนทางเอก ตอน4-พ่อท่าน-สถานีวิทยุขส.ทบ-R301.txt

ดมามาเป็นแพ้ภัยตัวหรือมันเนี่ยอันนี้เรียกว่าแพ้ภัยตัวเราได้ดีแล้วกลับไม่ได้ดีเราได้ดีแล้วกลับถูกไอ้นี่มันเล่นหางแรงเอาเราเนี่ยมันไม่เข้าท่ามันไม่เข้าท่าคนที่ไม่เป็นซะเลยก็ทำอะไรไม่ได้แล้วเขาก็ทุกข์เออก็ยังเห็นหน้าเห็นใจน้อยนี่เป็นซะด้วยนะทำได้ดีแล้วกลับมาทุบอีกมันไม่มีเศษหางอะไรมาเล่นงานเรากลับไปทุกข์อีกช่วยเปล่าๆเออทำไม่เป็นก็ไม่ได้พ้นทุกข์ก็ไม่ได้ดิบได้ดีก็อย่างว่าหน่อยนี่ก็ทำเป็นแล้ว แถมกลับมาเป็นทุกข์เพราะไอ้สิ่งที่ได้มันมันก็เลยมันไม่เข้าท่าอย่างนี้มันไม่ดูบริบูรณ์เพราะเราก็จะต้องพยายามระมัดระวังเรื่องมานะนี่ขอเตือนกันอยากให้มันมาเล่นงานลงตัวลงจนพองขนทำยอดทำหยิ่งทำไม่เป็นไปให้ดูดีทำให้มันมาขัดมาข้องมาขัดมาขวางมันทำให้เราเองนั่นแหละเราขับเองของเองเราขวางเราเองแล้วเราก็ทุกข์เองเราก็หยุดเองแล้วก็อัดเองแล้วก็เว้าเองแหว่งเองเราก็ตื่นเองปั่นเองอะไรเนี่ยซึ่งไม่ใช่ของคนอื่นนะที่จริงเราดีแล้วล่ะเป็นแต่เพียงว่าเราเองไปยึดยึดความดียึดความเห็น ความรู้มันไปยึดจริงๆยึดความดียึดความเห็นยึดความรู้ยึดสิ่งที่ตัวเองได้มันหยุดนะเพราะงั้นก็ยิ่งทำงานกับหมู่มากรู้ยิ่งโตเข้าเนี่ยมันยิ่งต่องมองให้รอบไม่ถูกถ้วนไม่ต้องเผื่อแผ่มันจะต้องสละเสียสละต้องดูถ้ายังยึดอยู่ในน้อยๆมันก็อยู่ในยอมน้อยๆมันก็ไม่แผ่ถ้วนหมู่ถ้วนกลุ่มถ้าผู้ใดทำตนเปิดออกเปิดออกแผ่เกื้อกูลเกี่ยวโยงสัมพันธ์เป็นไปด้วยดีนะอันไหนก็ดูดีอันนู้นขาดอันนี้แซมอันนั้นเป็นไปตอนนั้น จำเป็นเรากดเข้าไปแซมได้เข้าไปไกล่เกลี่ยก็ไปเกื้อกูลเป็นอันหนึ่งอันเดียวกันหมดเลยอยู่ที่ไหนก็ได้เป็นยังไงก็ได้นั่นมันถึงจะเป็นผู้ที่กลางๆมากเป็นตัวแกนเป็นตัวกลางเป็นตัวที่เป็นได้ทุกชนิดไม่ใช่ว่าแบ่งไว้แยกโอ้เราไม่พยายามขยับอะไรไปอันนู้นอันนี้เราไม่เอาตาดูหูแลเหมือนประหนึ่งกับหมูนั้นหมูนี้ส่วนนั้นส่วนนี้ส่วนแขนไม่ใช่เราส่วนขาไม่ใช่เราเราเป็นส่วนหัวใจเราเป็นส่วนสมองเพราะอารมณ์ว่าสมองส่วนยอดของสรีระส่วนหัวใจนี่ยอดของสรีระเราจะเป็นแต่ส่วนสมองเราจะเป็นในส่วนของหัวใจส่วนเส้นผมไม่ใช่เราส่วน แขนไม่ใช่เราส่วนปลายนิ้วขี้เล็บไม่ใช่เราไม่ใช่ก็เป็นได้หมดอยู่ส่วนบางครั้งไปอยู่ขี้เล็บพงษ์สิทธิ์บางทีไปอยู่ปลายผมมาอยู่ไปอยู่ใต้ฝ่าเท้าเราอยู่ในบทจึงเรียกว่ากลางจึงจะเรียกว่าแกนจึงจะเรียกว่าเอกภาพยังจะเรียกว่าหมดทุกส่วนทุกส่วนเราจะต้องเป็นแต่เอาล่ะถ้าเผื่อว่าเราเองมันมีสาระแท้ว่าเราเองเป็นผู้ที่ถนัดในเชิงใช้มือก็เป็นส่วนมือถนัดในเชิงใช้หัวก็เป็นส่วนหัวถนัดในเชิงใช้หัวใจก็เป็นส่วนหัวใจถนัดในเชิงใช้ปลายใช้ปลายถนัดเป็นเชิงใช้ต้นก็ใช้ต้นเราก็ต้องรู้ว่าส่วนนั้นเป็นส่วนตำ อาจจะทำมากกว่าหน่อยแต่ก็ไม่ได้หมายความว่าเราทำอื่นไม่ได้เลยไม่ใช่แล้วทำได้แล้วเรารู้ความสำคัญตำกาลเทศะสถานที่นี้อันนี้สำคัญสถานที่นี้ต้องทำอันนี้เวลานี้อันนี้สำคัญก็ต้องทำอันนี้เวลานี้ฤดูเป็นคนที่มีปฏิภาณสอดส่องแววไวเป็นคนมีแววไวรู้อันนั้นอันนี้เหมือนกับอุตุนิยมคือกรมอุตุนิยมดูดินน้ำลมไฟรู้บรรยากาศรับแล้วบรรยากาศอันนี้มีอันนี้อันนี้บกพร่องอันนี้ขาดเราต้องไปหมุนอันนี้ไปเสริมอันนี้อันนี้เต็มอยู่อันนี้พอเป็นพอไปอยู่ อ้าวละเว้นไว้อันนี้เสริมอันนี้ต้องเสริมอันนี้ขาดอันนี้บกพร่องตรวจอุณหภูมิตรวจบรรยากาศตรวจเอกภาพตรวจกลุ่มตรวจหมู่ตรวจสถานภาพต่างๆดูแล้วเราก็จะได้เป็นผู้ที่มีประโยชน์ยิ่งเป็นตัวเติมที่ดีเป็นตัวกลางที่ดีเป็นตัวแกนแท้ๆเป็นตัวกลุ่มใหญ่ฟังดูดีธรรมะอันนี้จะเข้าใจได้อันนี้เป็นธรรมะที่พยายามที่จะให้รักษากลุ่มรักษาหมู่หรือว่าตนนั้นแหละถ้าเราทำไม่ได้มันก็มันก็ทำอย่างที่ว่านี้ไม่ได้มันก็อยู่อยู่ในหมู่ยิ่งเป็นตัว New Sand เป็นตัวทำร้ายเป็นตัวชอนชัยถ้า มันทำไม่ได้มันกลายเป็นตัวชอนชัยแต่นี่ไม่ใช่ตัวฌอนชายจะกลายเป็นตัวที่ 2 ตัวแกนตัวกลางตัวช่วยตัวอุดหนุนตัวอุปถัมภ์เป็นตัวเนื้อแท้เลยถ้าว่าไปแล้วถ้าทำได้ยิ่งมากยิ่งฉลาดรู้ยิ่งทำได้เร็วยิ่งทำได้อย่างสบายเต็มใจถ้ามีฝีไม้ลายมือมีความสามารถทำได้จริงโอ๊ยมันยิ่งดีมันยิ่งเป็นไปจริงมันแม้แต่เราอยู่กันด้วยหมู่ด้วยกลุ่มอย่างนี้ก็ขอให้เราช่วยๆดูช่วยช่วยแลกิจการนี้งานนั้นสิ่งนี้อันนู้นอันนี้อะไรพยายามจะทำพยายามช่วยกันเสริมสารการทำงานเป็นสติปัฏฐานหรือว่าการจะใช้เสนาสนะจะใช้สถานที่สงบ สมัครอะไรแล้วแต่จะใช้บ้างหมู่กลุ่มคนจะใช้อย่างใดอย่างหนึ่งบ้างเวียนไปเวียนมามีอรัญญวาสีบ้างมีคำว่าสีบ้างก็ขอให้ทำให้ถูกคิดจะลักษณะทำให้ลงตัวทำให้ได้ประโยชน์อย่าเผลอใครอย่าติดติดการอยู่กับงานเป็นกรรมการจนไม่งอกไม่เงยจนกระทั่งเสียผลสุขภาพร่างกายก็เสียจิตใจก็โทรมก็ไม่รู้ตนไม่รู้ตัวก็ระวังหรือว่าจิตสงบกลายเป็นนิทานลาวมาตาไปเลยเอาแต่คุณครูหลบหนีนอนเอาแต่เงียบวุฒิทารามมาตาต้องเข้าใจสาระทำให้ได้เข้าใจว่าจะเปลี่ยนไปนอนท่าเดียว คือเงียบปุ๊บหลับหลับตาไปหลงลืมหลงดีอยู่ในโน้นนี่เป็นเรื่องของสองฝั่งพรรษาตามมาตาก็หมายความว่ากรรมมาดามมาตาคือกายกับภาษาอามาตาคือวจีกรรมนิทรามาตาก็คือจิตที่มันไปในทิศสงบนอนคุดคู้ถ้าจะแปลหยาบๆก็แค่เอานอนติดหลงติดนอนก็ได้ใครยินดีหลับยินดีนอนเข้าใจกันแล้วไม่ยากอะไรแต่ถ้ากรรมมาลามาตาเนี่ยถ้าหลงงานเนี่ยอธิบายยากหน่อยถ้ายิ่งไม่แปลก็บอกว่าใครไปยินดีในงานอย่างที่เขาแปลที่เคยเอามาทวงไว้ในพระไตรปิฎกแปลยินดีในงานเป็นความเสื่อมของภิกษุด้วยความเสื่อมของพระโยคาวจรก็ชิบหายใหญ่ที่คนไม่ยินดีในงานก็กลายเป็น ที่บ้านเมืองมนุษย์สอนแล้วมันก็ขาดกันกับคำสอนของพระพุทธเจ้าธรรมใดวินัยใดเป็นไปเพื่อความเกียจคร้านไม่ยินดีในงานไม่ชอบใจในงานไม่ทำการทำงานธรรมะใดเป็นไปด้วยความเกียจคร้านธรรมะนั้นวินัยนั้นไม่ใช่ของเราตถาคตมันก็ขัดกันน่ะสิคำสอนของท่านขัดกันที่ไหนมีแต่มันสอดคล้องกันอย่าหลงงานอย่าเข้าใจงานผิดติดงานเกินไปจนทำลายกายทำลายจิตของเราทำร้ายกายทำลายสุขภาพร่างกายและก็ทำลายจิตของเราจงรักงานเกินไปยึดถืองานดีไม่ได้ทำงานก็จะเป็นจะตายมันไม่มีหรอกไม่ได้ทำงานมันไม่มีหรอกมนุษย์ได้ทำงานแต่งานเปลี่ยนได้ เราจะทำงานนู่นก็ได้ทำงานนี้ก็ได้อะไรก็ได้ก็ได้อย่ายึดมั่นถือมั่นอย่าหลงไอ้โน่นไอ้นี่ไอ้นี่เป็นของเรางานนี้เราถนัดเราเก่งโลโก้มันขี้เหร่แซมทั้งนั้นอย่าทำงานได้กินเลยแท้ที่สุดก็บอกแล้วว่าก็งานสัมมากัมมันตะเน้นตัวกัมมันตะนี่ให้ฟังอยู่ชัดๆว่าทำไมกัมมะนี่ถึงจะต้องมีอันตะทำไมไอ้อื่นมันไม่มีอันจะไปเสริมแม้แต่สูญญตาท่านยังไม่ใช้อันสั่งให้ฟังเลยแต่ทำไมกลับมานี่มันถึงมีอันตะมันเรื่องอะไรก็กลับมาหมดตูดของการงานมันแปลได้เต็มตัวอยู่แล้วทำไมจะต้องเอาอันปากมาใส่เข้าไปทำไมชีวิตข้อสังเกตที่น่าสังเกตให้ฟังแล้วแม้แต่ผ้ายันต์ชนะมันก็ผูกร้อยกันอยู่ใครไปฟังออกมัน มาแต่ไหนๆมันเป็นอย่างนั้นมาชี้ให้ฟังให้สะดุดใจท่านผู้ผลิตเป็นป่าที่ท่านผูกร้อยเอาไว้มันดีนักท่านผูกไว้อย่างดีนี่มันแตกให้ฟังมันแย่ละเอียดให้ฟังจริงๆที่รู้นี่ไม่ใช่ว่ามันจะไม่ใช่ของที่กะโหลกโทรนะที่พูดเนี่ยพูดไปแล้วเหมือนจะยกยอตัวเองที่รู้ที่เหลือไอ้ปีไอ้พวกเล็กพวกน้อยออกมาให้ฟังเนี่ยแตกละเอียดมาให้ฟังให้พิสดารในอะไรออกมาเนี่ยมันเป็นเรื่องที่ไม่ใช่เรื่องเล่นๆนะไม่ใช่รู้กันได้ง่ายๆไม่ใช่เข้าใจง่ายๆยกข้อสังเกตไม่ให้สังเกตยกจุดมาให้พยายามใช้พิจารณาปรับปรุงเข้าทำความคิดเห็นให้ดูดีๆสิไม่ใช่เรื่องเล่นๆหรอกนะเพราะไอ้นี่ก็เข้าใจอย่างนี้เราจะเห็นสอด สอดคล้องกันไม่ขาดกันอีกก็คำสอนของพระพุทธเจ้ามันจะไม่ทำให้คนเกียจคร้านมันจะไม่ทำให้คนงอก่องอขิงคนไร้การงานไร้กรรมมันจะไม่มันจะเป็นไปโดยถูกต้องโดยได้สาระสัดส่วนของมันจริงๆนะฟังดูดีๆฟังดูแล้วจะรู้ไม่ใช่ว่าแกล้งพูดเอาไม่ใช่ว่าตีขุมเอาไม่ใช่อธิบายเหตุผลให้ฟังให้คุณไปใช้ปัญญาคิดดูดีๆเพราะการงานก็เป็นประโยชน์กับการพักก็ยังมีแม้จะเอาเหตุไม่พักไม่เพี้ยนมาอธิบายนี้มายกตัวอย่างประกอบเสมอแม้แต่คำว่าทำไมให้ข้อสังเกตว่าทำไมถ้าไม่ใช้คำว่าพรรคคำว่าเพียงแต่ไม่ต้องไปใช้คำว่าไม่พักไม่เพียรอย่างนี้เป็นต้นทำไมท่านต้องไปใช้คำนั้นก็ตั้ง เพลงให้ฟังนะเพราะตอนนี้ถ้าไม่ได้เน้นการพักแต่เน้นการเพียรจึงใช้คำว่าไม่พักเท่านั้นที่จะใช้คำว่าเอาเรารู้จักพักรู้จักเพียรง่ายจะตายแล้วไม่สับสนด้วยฟังง่ายด้วยเราไม่พักเราไม่เพียงค่าอกข้าสงสารได้ก็เราบอกว่าเรารู้จักพักรู้จักเพียรและข้าบอกข้าสงสารมันเข้าใจง่ายจะตายสะดวกแก่การฟังแต่ทำไมท่านกลับไม่ใช้ถ้ากลับไปใช้ว่าเราไม่พักเราไม่เพี้ยนฆ่าพวกข้าสงสารได้เอ๊ะทำไมต้องเอาไม้มาปฏิเสธนำหน้าไว้ของขวางอย่างงั้นน่ะทำไมต้องพูดอย่างนั้นธรรมดามันคล่องเปล่าหรือว่ามันดีง่ายดีมันก็พูดถ้ารู้จะฟังรู้จักเพี้ยนแล้วก็สงสารได้แล้วมันก็จบแล้วที่จริงมันเป็นข้อสังเกตให้คุณคิดดูพระพุทธเจ้า ยอดปราชญ์ยอดฉลาดรู้ว่าจะได้ใช้อะไรถ้าจะพูดอะไรฉันก็กล่าวอะไรฉันรู้แล้วแต่มีเหตุมีปัจจัยมีเหตุมีผลมีความหมายถ้าเราสัญญากำหนดหมายลงไปไม่รู้ความสำคัญแล้วก็ไม่รู้เหมือนคนที่จะรู้ความสำคัญสำคัญอย่างไรทำยังไงมีความหมายขนาดไหนผู้ลึกท่านก็กล่าวลึกพูดตื้อก็กล่าวตื้นๆผู้ลึกลับเปล่าลึกก็มีเหตุปัจจัยมีเหตุผลโอ้โหอย่างที่กล่าวจะเห็นว่าความลึกแหลมผมไม่ได้เคารพนับถือศรัทธาพระพุทธเจ้าโอ้โหยิ่งสอบถามยิ่งเล่าเรียนยิ่งศึกษามีหลักมีฐานอ้างอิงยิ่งนำเข้าไปยิ่งพาเข้าไปยิ่งเห็นยอดฉลาดสุดยอดละเอียดละออยอดลึกแหลมมันดูแฝงฝังมันดูแฝงดูฝังมันดูลึกดูซ้อนมันซึ้ง มันซึ้งมันซับมันแหมมันขยับขยายกันมันขัดเกลากันมันสนับสนุนกันดียากแก่การรู้อยู่แต่เมื่อรู้แล้วว่าจะเห็นได้ว่ามันเรียบเรียงมันร้อยเรียงมันเป็นระเบียบมันส่งเสริมมันขยายกันมันเป็นฐานรองรับซึ่งกันและกันเป็นชั้นช่อที่ดีเป็นชั้นเชิงที่สละสลวยมีระดับมีระเบียบจริงๆดูแล้วยิ่งเห็นความมีปัญญาที่คุณล้นเลิศเขาจึงจะรู้สึกเพราะเรารู้ได้ว่าอันนี้ลึกซึ้งเพราะเราจึงรู้ว่าพระพุทธเจ้าลึกซึ้งเพราะเราเห็นความลึกซึ้งของพระพุทธเจ้าเราจึงลึกซึ้งด้วยเพราะเรามีปัญญาไปเห็น เราจึงเป็นผู้มีปัญญาแทนความลึกซึ้งนี้ออกแทนความผิดเรามีปัญญามีอำนาจของความลึกซึ้งเราจึงไม่รู้อันนี้ได้เมื่อเรารู้ได้เราจึงเห็นความลึกซึ้งความลึกซึ้งของใครของพระพุทธเจ้าเมื่อเราเห็นความลึกของพระพุทธเจ้าเราเป็นได้เป็นถึงด้วยคุณยิ่งจะศรัทธาพระพุทธเจ้าไม่ใช่ว่าเราศรัทธาเพราะเหตุว่าเราเองเรารู้ไม่ได้รู้ไม่ถึงไม่ใช่ฟังเขามอมเมามาเขากล่อมมาก็ล้างสมองมาอะไรแล้วก็ไปศรัทธาตามๆไปไม่ใช่นะมันเป็นจริงมันมีตัวเนื้อตัวแก่นมันมีตัวสาระมันก็ยิ่งเห็นมันจะฝากไว้ในรูปใดรอยใดฝากไว้ในสายลมแสงแดดฝากไว้ในคำในความฝากไว้ในระเบียบประเพณีฝากไว้ในรูปรอยอันนั้นอันนี้เรามองออกเราสัมผัส ดูนิทานรู้เหตุรู้ปัจจัยเรารู้สมุทัยเรารู้ต่อรองกันไปเที่ยวรู้เหตุรู้นิทานรู้สมุทัยรู้ปัจจัยของมันแม่มันชัดขึ้นมันดีคุณฟังไปบ้างคุณปฏิบัติไปบ้างคุณก็จะเข้าใจลึกละเอียดไปตามเวลาคุณเรียบเรียงเวลาคุณดูตัวตนตรวจสิ่งที่ได้ที่เป็นที่มีเขาคุณก็จะรู้ว่าสิ่งเหล่านี้มันไม่ใช่สิ่งเล่นๆเป็นสิ่งลึกซึ้งเป็นสิ่งที่เกินกล่าวง่ายๆคนจะรู้คนจะศึกษาคนจะเข้าใจได้ลึกตลอดแท้นั้นไม่ใช่ง่ายไม่ใช่ง่ายได้แล้วดีจริงเป็นจริงมีจริงเป็นของที่เป็นประโยชน์แท้ประโยชน์จริง ตื้นๆอยู่เขาก็เคารพนับถือเขาก็หลงไหลแต่แค่เปลือกนะหลงโลกธรรมโลกหลงโลกียะหลงลาภยศสรรเสริญหลงนามธรรมอรูปธรรมที่มันเป็นแค่ฤทธิ์แค่เดทแค่สิ่งที่เป็นไปเพื่อสนับสนุนโลกียะอยู่ทั้งหมดเพราะฉะนั้นสิ่งนั้นจึงเป็นพระพุทธเจ้าเจ๊ไม่ว่าลูกไม่ว่าน้ำเก๊ตั้งแต่สรุปแล้วก็ยังเป็นพระพุทธเจ้าเก๊อย่างที่ว่าแหละอย่างที่คนหลงเขายังไม่รู้เพราะยังคือสมมุติที่จะต้องระวางเลิกมีเลิกเป็นได้หมดเป็นที่สุดเพราะพระสัมมาสัมพุทธเจ้าจริงๆนั้นณบัดนี้ไม่มีรูปโฉมร่างกายไม่มีแม้แต่อัดรูปจิต ปานใดพระองค์ปรินิพพานไปแล้วจริงๆไม่ได้เหลือเศษรูปกระจิตหรือแม้แต่เพียงธุลีของอรูปจิตก็ไม่ได้ตกค้างไว้พระองค์ดับสิ้นมอดหมดอย่างถ้วนทั่วจริงๆจะมีเหลือก็คือรูปกายที่เป็นเพียงบรมพระบรมสารีริกธาตุเท่านั้นและจะเหลือจริงๆเป็นนามประกายก็เป็นแต่เพียงคุณธรรมหรือที่เรียกกันว่าธรรมกายนั่นเองซึ่งเป็นปัญญาที่คุณเป็นบริสุทธิคุณเป็นกรุณาธิคุณจริงๆอันเป็นสภาพเลขเดียวกันที่อยู่กับพระอริยสงฆ์สาวกทั้งหลายจะไม่ใช่รูปโฉมไม่ใช่ภาพนิมิตหรือ หรือรูปกายซึ่งเห็นได้ในแบบตาทิพย์ชนิดที่นั่งหลับตาปั้นร่างแบบปั้นตัวขึ้นมาจนสำเร็จอะไรหรอกจงพยายามทำความเข้าใจกับคำว่าธรรมกายให้ดีๆดังนั้นถ้าคนผู้ใดมีปัญญาที่คุณจะรู้แจ้งแทงทะลุในอริยสัจ 4 เท่าใดรู้แจ้งมาจากรู้แจ้งแทงทะลุในอริยสัจ 4 เท่าใดก็คือผู้มีธรรมกายในตนมากเท่านั้นสืบเลขของพุทธไว้เท่านั้นเท่านั้นมีความสามารถทำความพ้นทุกข์อริยสัจให้แก่ตนได้มากเท่าใดก็ยิ่งมีบริสุทธิ์ที่คุณอันเป็นธรรมกายในตน เท่านั้นเท่านั้นและยิ่งอาจสามารถพากเพียรพยายามช่วยรื้อขนสัตว์ได้มากเท่าใดก็ยังก็ยิ่งมีกรุณาที่คุณอันเป็นธรรมกายในวงเล็บอีกเช่นกันในตนมากเท่านั้นเท่านั้นด้วยนี่แหละคือความเป็นพระพุทธหรือพระพุทธเจ้าส่วนที่เหลือเป็นเลขขับอยู่ในโลกนี้และโลกแห่งนิมิตในไหนก็ตามจะมีในอริยสงสาวกผู้ดำเนินรอยตามพายุคนละบาทถูกต้องแท้ๆนั่นแหละมากที่สุดจริงที่สุดผู้ใดเห็นธรรมในวงเล็บคุณธรรมหรือพุทธธรรมหรือธรรมกาย ผู้นั้นเห็นเราตถาคตในวงเล็บพระพุทธเจ้าได้ยิ่งสรุปมาอย่างนี้ยิ่งจะเห็นชัดอะไรที่นี้ก็แยกให้ฟังสรุปลงไปว่าพระพุทธเจ้านี่แหละเป็นตัวปลายหรือว่าเป็นตัวต้นหรือเป็นตัวกลางก็ตามคำว่าพุทธะนี่เป็นแก่นของศาสนาและเป็นตัวความหมายเป็นทั้งภาษาสื่อเป็นทั้งตัวจริงอยู่ในนั้นที่เราจะต้องเรียนรู้ของพระพุทธเจ้าเป็นยังไงมียังไงสูงสุดยังไงไล่เรียงสืบประวัติสืบนิทานสืบสาระที่เชื่อมโยงกันให้เห็นจริงเรารู้เหตุรู้ปัจจัยที่แท้มันกระจายแล้วเราก็จะแยกสัดส่วนออกไม่เอาเนื้อเอาหนังมาปนไม่เอาตัวลูกแท้ๆที่เป็นรูปดินน้ำไฟลม เราจะเอาสาระธรรมที่มันเป็นคุณธรรมสารธรรมที่เป็นคุณธรรมเท่านั้นแหละเราจะลอกเลียนเอาได้จิตใจเราก็แปลแล้วก็ปรับปรับแปรเปลี่ยนไปให้มันเป็นอย่างจิตพระพุทธเจ้าปรับเปลี่ยนได้แล้วจะปรับปรุงเนื้อหนังมังสาเปลี่ยนรูปหน้ารูปโครงกระดูกรูปอะไรนี่ให้เป็นเหมือนพระพุทธเจ้าเหรอเอาที่ท่านบอกว่าองค์ไหนเป็นพระพุทธเจ้าแท้เป็นเรื่องมาแบบไหนอ่ะแบบสุโขทัยหรือแบบทวาราวดีหรือแบบไหนอ่ะรูปแบบลพบุรีหรือแบบอะไรสิ่งหนึ่งสิ่งของรูปแบบเชียงแสนรูปแบบอะไรที่รูปแบบ โกสินทร์ไหนละแบบไหนพระพุทธเจ้าแท้รูปแบบชินโตหน้าตาเล็กๆส่วนนี้ยาวๆแบบสิงโตพระพุทธรูปแบบไหนที่ว่าเป็นพระพุทธรูปแท้เอามาสิเอามาหล่อแบบออกแกะแบบเขาแล้วเอาหน้าคุณน่ะทำคนนี้ให้เหมือนพระพุทธเจ้าให้เป็นพระพุทธเจ้าออกมาให้เป็นพุทธะออกมาอันนั้นหรือไม่ใช่อันนั้นหรอกแล้วก็ไม่ได้อันนั้นแล้วก็ไม่เป็นปรับปรุงนามธรรมปรับปรุงจิตวิญญาณจิตวิญญาณเท่านั้นเมื่อใดเมื่อใดก็อาการลิโกปรับได้เปลี่ยนได้ลุงได้ทำได้ทำจิตวิญญาณให้เป็นไปได้นี่แหละปรมัตถ์จิตเจตสิกรูปไม่ใช่รูปของรูปโฉมรูปภาพ รูปเนื้อรูปหนังด้วยดูเป็นสิ่งที่ถูกรู้ของนามธรรมอรูปธรรมเนี่ยทำไม่หล่อหลอมก็มามันส่วนเหลือเราแยกให้ออกรูปกายก็แยกรูปกายเป็นของพระพุทธเจ้าเดี๋ยวนี้พระพุทธเจ้าเหลืออะไรพระบรมสารีริกธาตุแล้วก็เหลือแต่ส่วนนั้นเท่านั้นแต่อาจจะมีพระบรมสารีริกธาตุแล้วก็รู้ว่าส่วนนั้นเป็นส่วนประกอบเป็นองค์ประกอบของความเป็นเจ้าชายสิทธัตถะหรือความเป็นองค์พระสมณโคดมพระบรมสารีริกธาตุก็เป็นส่วนสืบโยมประกอบส่วนหนึ่งรูปกายชัดๆส่วนธรรมกายนั้นคือนามกายสำหรับการอบรมธรรมชาติในวันนี้ก็ได้จบตอนที่ 4 ลงแล้ว ติดตามรับฟังตอนที่ 5 ได้ในคราวต่อไปในเวลาและสถานีเดียวกันนี้ผมเลยประสมพูดพระวิสุทธิ์พุทธองค์ตรัสมูลกิเลสลายหลีกและในสิ่งเลือนริ้วทำได้ท่านขาดแล้วเหมือนดวงแก้วนาทีชื่นชมฉุดครูสมกับพระทนดูด้วยพระธรรม คำนั้นพวกท่านทั้งหลายจงเปล่งวาจาวาสนาคือพระรัตนตรัย คำนั้นผูกพันทั้งหลายจงเปล่งวาจาว่าสาธุสรณะคือพระรัตนตรัย ถ้าธัมโมจับเวลา 2 ธัมมจารีพระพุทธองค์ท่านทรงตรัสรู้เป็นสัพพัญญูตรัสสอนความจริงสอนความจริงว่าธรรมะย่อมชนะทุกสิ่งเป็นที่พึ่งทิ้งแก่ผู้รับผิดชอบธรรมะสอน ธัมมจารีอำนาจอำนาจใดๆก็ตามย่อมถึงความพินาศผ้าขาดธรรมะประชาชนไม่มีใครอยู่ค้ำฟ้าเราต่างเกิดมาใช้ก่อนจงอยู่ในศีลในธรรมคิดคำแต่คำที่ สัมมาจารีคำส่องสว่างโซดาสุขศรีความจนโลกนี้ร่อนยาว สังฆังสะระณังคัจฉามิสังฆังสะระณังคัจฉา เกิดมาผจญชะตากรรมเก่าชีวิตมีสุขมีเศร้าอย่าเอาแต่ทุกข์มาครองคืนสุดท้าย