นิทานเรื่อง เกาะ.doc.docx

ะทับใจให้กับผู้ที่ได้อ่านเพราะหลายภาพนั้นสะท้อนให้เห็นถึงพระปรีชาสามารถในการถ่ายทอดพระราชอารมณ์ขันเอาไว้อย่างลงตัวไปกับพระราชนิพนธ์นั้นๆ แม้กระดาษที่ทรงใช้วาด บางคราวก็เป็นซองเอกสาร แผ่นกระดาษธรรมดา ในสมุดจดงาน สมุดวาดเขียนของพระองค์ ถือเป็นพระปรีชาสามารถ ที่ทรงผูกโยงเนื้อความในนิทานและภาพต่างๆ ได้อย่างดี นิทานแต่ละเรื่องที่ทรงคัดเลือกพระราชทานในครั้งนี้ว่า ทรงเลือกเรื่องที่ทรงคิดว่าจะนำมาเขียนภาพประกอบได้ ดังจะเห็นได้จากภาพลายเส้นและภาพการ์ตูนฝีพระหัตถ์ที่ใช้ประกอบในแต่ละเรื่อง อาทิ ในเรื่อง “ศิลปินวาดไก่” ที่ทรงวาดโดยไม่ยกปากกาขึ้น เช่นเดียวกับเนื้อเรื่องที่ศิลปินที่วาดภาพไก่ที่เขียนด้วยฝีแปรงเดียว อีกทั้งตัวหนังสือในนิทานนั้นก็เป็นลายพระหัตถ์ที่ทรงเขียนโดยมิได้ทรงร่างมาก่อน ทรงวาดได้อย่างรวดเร็ว ในทุกที่ทุกโอกาส ภาพที่ทรงวาดและเรื่องราวที่ทรงพระราชนิพนธ์ขึ้นมานั้น ยังซ่อนด้วยพระราชอารมณ์ขัน แม้แต่เสือที่ทรงวาด ก็เป็นเสือที่ไม่ดุ พระองค์ตรัสว่า จะวาดอย่างไร ก็ไม่ดุ เป็นเสือที่มีรอยยิ้มตลอดเวลา ถือเป็นการเพิ่มสีสันให้กับนิทานพระราชนิพนธ์ ทั้งยังสอดแทรกคติสอนใจ มีการหักมุมให้ข้อคิดในแง่ต่างๆ ชวนให้น่าติดตาม ตัวอย่างนิทานพระราชนิพนธ์ชุดนี้ที่น่าสนใจมีอยู่หลายเรื่อง เช่น เรื่องสิงห์ ช้าง และมะม่วง, เพลงตาดีมือแป, นิทานทาจิกิสถาน เรื่องนกคาฮา, เพลงดูควาย, นิทานเรื่องคนเลี้ยงแกะ เสือและหมาจิ้งจอก, หลวงจีนสามรูป, ผ้าไหมเติมดอกกลางหิมะให้ถ่าน (ไฟ), ไหว้อึ เป็นต้น ในบรรดานิทานที่ทรงพระราชนิพนธ์ทั้งหมด มีอยู่เล่มหนึ่งที่น่าสนใจ “เป็นพิเศษ” เพราะทรงตั้งชื่อเรื่องว่า “นิทานเรื่องเกาะ” และทรงอักษรด้วยลายพระหัตถ์ในวงเล็บด้วยว่า “เรื่องนี้ไม่มีคติ” นิทานหรือภาพฝีพระหัตถ์แทบทุกชิ้นผลงาน แม้จะแสดงถึงพระราชอารมณ์ขัน แต่ผู้อ่านก็มักจะได้คติเตือนใจในทางใดทางหนึ่งอยู่เสมอ แต่มีเฉพาะเรื่อง “นิทานเรื่องเกาะ” เล่มนี้ที่อาจทำให้ผู้อ่านที่พบเห็นอาจจะเกิดความแปลกใจว่าเหตุใดเรื่องนี้จึงต้อง “ไม่มีคติ” สมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี ทรงพระราชนิพนธ์และทรงอักษรด้วยลายพระหัตถ์ในหนังสือ “นิทานเรื่องเกาะ” (เรื่องนี้ไม่มีคติ) ดังนี้ : ไม่รู้ทำไมใครๆ จึงเห็นว่าเกาะ เป็นสถานที่โรแมนติก” (ภาพฝีพระหัตถ์ประกอบเป็นรูปปลา 2 ตัว โผล่หัวเหนือน้ำและมีรูปหัวใจ 2 ดวง) “ในเพลงพระราชนิพนธ์ Dream Island หรือ เกาะในฝัน ผู้ร้องว่าในฝันฉันอยู่บนเกาะทะเลทรายรอคอยเธอมา (แต่เธอไม่มา?)” (ภาพฝีพระหัตถ์ประกอบเป็นรูปคนใส่หมวกอยู่บนเกาะที่มีต้นตะบองเพชรล้อมรอบด้วยทะเลที่มีปลาโผล่หัวเหนือน้ำ 1 ตัว) “เคยมีภาพยนตร์บันเทิงคดียอดนิยมชื่อ “เกาะสวาทหาดสวรรค์” เรื่องเป็นอย่างไรไม่ทราบ ไม่ได้ดูแต่เคยไปวัดเกาะสวาทอยู่จังหวัดนราธิวาส ดูเป็นวัดที่เรียบร้อยดี” (ภาพฝีพระหัตถ์เป็นรูปพระภิกษุ 1 รูป กำลังใช้ไม้กวาดกวาดพื้นอยู่ในวัดแห่งหนึ่ง) “บางคนโมโหอะไรก็ไม่ทราบ บอกว่าไม่อยู่แล้ว จะไปซื้อเกาะตั้งประเทศอยู่คนเดียว จะบริหารอย่างไรก็ได้ตามใจชอบ” (ภาพฝีพระหัตถ์ประกอบเป็นรูปเกาะแห่งหนึ่งสีเขียว มีตึกระฟ้า, กระต๊อบ, มีการทำนาขั้นบันได และมีการเลี้ยงปลาในกระชัง) “บางคนไม่โมโห บอกว่าจะซื้อเกาะตั้งประเทศเหมือนกัน แต่จะตั้งเพื่อออกแสตมป์ ขายพวกเล่นแสตมป์ ประเภทนี้คือคิดบิสเนส” (ภาพ ฝีพระหัตถ์เป็นรูปแสตมป์ 9 ดวง ในแสตมป์เป็นรูปสุนัขแบบต่างๆ ในราคาที่ต่างกัน และทรงอักษรในแสตมป์แต่ละดวงว่า “เมืองหมา”, “dogland”) “บางคนไม่โมโหเช่นกัน ไปซักฟอกที่เกาะ” ภาพ ฝีพระหัตถ์เป็นรูปคนคนหนึ่งกำลังซักอะไรบางอย่างในกะละมัง ปรากฏว่าสิ่งที่ซักนั้นเขียนว่า 1 บาท มีรายล้อมด้วยกล่องหลายใบที่เขียนว่า “ผงซักฟอก (เงิน)” “คนธรรมดาแก่ตัวลง ก็ต้องเปลี่ยนสัญชาติเป็นชาวเกาะ” (ภาพฝีพระหัตถ์เป็นภาพชายชราคนหนึ่งใช้มือซ้ายถือไม้เท้าเพื่อค้ำยัน และมือขวาเกาะราวเพื่อพยุงตัว) พออ่านเสร็จก็ต้อง “อมยิ้ม” กลับมาอ่านที่หน้าปกอีกครั้ง และพอที่จะเข้าใจได้ว่าเพราะเหตุใดจึงต้องทรงอักษรวงเล็บในการตั้งชื่อ เรื่องนี้ที่หน้าปกให้ทราบเป็นกรณีพิเศษว่า “เรื่องนี้ไม่มีคติ?”