สื่อธรรมะพ่อครู(วรรณะ 9) ตอน ใจพอคือใจอย่างไร.docx
เนื้อหาในไฟล์
สื่อธรรมะพ่อครู(วรรณะ 9) ตอน ใจพอคือใจอย่างไร _สิกขมาตกล้าข้ามฝัน น้ำตาไหลเพราะว่าดูรายการทีวี คนแก่ตายาย 2 คนนั่งกินข้าวเปล่า 1 กล่อง ช้อน 2 คัน ข้างถังขยะ ก็นั่งดูน้ำตาไหล ไปเช็คตัวเองว่าตัวเองทุกข์หรือไม่ก็ไม่ทุกข์ แต่ไปคิดแบบเคหสิตะ อีกเรื่องคือ เรื่องประเทศไทยเป็นแดนโลกุตระ มีคนโลกุตระอยู่เยอะในเมืองไทย ดิฉันก็มองพระทั่วไปก็มีแต่ทุศีล ปฏิบัติเคร่งก็ไม่ถูกทาง นักการเมืองก็โกงเยอะ ประชาชนหลงเสพสิ่งเสพติดการพนัน ใจก็ยังไม่ค่อยเชื่อว่าประเทศไทยมีคนที่เป็นโลกุตระเยอะ กับคนรวยนั้นน่าสงสาร ดิฉันก็คิดแบบทางโลกทั่วไปว่าคนจนน่าสงสาร เหตุปัจจัยนี้ทำให้ดิฉันสะดุดใจว่าได้คิดแบบคนโลกๆมา เหตุปัจจัยวันต่อมาก็เริ่มคิดได้ว่าเราสงสารคนผิดนะ คนจนไม่ใช่คนน่าสงสาร คนจนเป็นคนน่าช่วยเหลือคนรวยเป็นคนน่าสงสาร แต่ประเทศไทยเป็นโลกุตระ เพราะอีกวันหนึ่งเขาออกข่าวว่าตากับยายผ่านไป 1 วัน มีคนส่งเงินไปช่วย 8 แสนบาท ตาออกมาพูดว่าพอแล้วไม่ขอรับอีกแล้วเพราะว่า 8 แสนก็พอใช้ไปอีกจนถึงที่สุด ทุกวันนี้ก็ได้เงินจากคนชรา 2 คนรวมกัน หักใช้เดือนละ 5,000 บาทแค่นี้ก็เพียงพอแล้ว วันนั้นดิฉันได้คิดถึงคำสอนของพ่อครู ว่าตัวเองไม่มีศรัทธาที่บริบูรณ์ พ่อครูว่า..เมืองไทยมีคนโลกุตระ แต่พอมาได้ฟังเรื่องนี้ ตาก็มีโลกุตระ คนไทยก็ช่วยกัน วันเดียวผ่านไปได้ถึง 8 แสน เรานี่มันโง่มานาน ส่วนคนรวยคนจน ก็กำลังเจาะให้จิตมันสัมมาทิฏฐิเพราะว่าตัวเองมีศรัทธาไม่บริบูรณ์ พ่อครูว่า...ฟังสิกขมาตุกล้าข้ามฝันมีนิทานเรื่องราวมาเล่าให้ฟังเข้าใจเพิ่มขึ้นไหมว่าศรัทธายังไม่บริบูรณ์เพราะยังเข้าใจความถ้วนรอบถึงความเป็นโลกุตระยังไม่ได้ คนมีโลกุตรธรรม คำว่าพอ ใจพอ อาตมาพยายามอธิบายว่าแปลว่าใจพอ อย่าไปแปลว่า พอใจในสิ่งที่ตนมีอยู่ ไปเบี้ยวบา
อ่านต่อ
ลี ก็หมายความว่าไปเอาใจคนที่ฐานะดี คนรวยก็รวยไปเถอะ พอใจ แม้แต่จะมีดอกเบี้ยไหลมาเป็นก๊อกน้ำในแต่ละวันก็พอใจเถอะไม่ต้องไปเอาเพิ่มหรอก มันก็ไปช่วยจิตใจเขาเหมือนกันนะไม่ต้องไป ฮึดฮัดอะไร แต่เขาก็ยังดีใจที่ได้แบบนั้นถ้าไม่ได้ผลประโยชน์แบบนั้นต่อวันเขาก็จะไม่พอใจ เขาก็จะรู้สึกว่าทำไมมันลดลงไป เพราะฉะนั้นคำว่า “ใจพอ”นี้ ซึ่งในหลวงของเราเอาคำนี้มาเป็นคำหลัก ในการที่จะประกาศคุณธรรมของคน ใช้เป็นคำที่ไขความ เอาคำว่า เศรษฐกิจพอเพียง ให้ตีความคำว่าพอให้แตก แล้วปฏิบัติให้จริง ถ้ามีใจพอจริงคนที่เป็นคนรวยได้รายได้มาขนาดหนึ่งแล้วในแต่ละวัน เดือนหนึ่งก็ได้เยอะ คุณพอแล้วคุณหยุดได้ไหม พอคือหยุด ไม่ต้องรวยมากกว่านี้ มีมากกว่านั้นคุณก็ต้องสะพัดออกกระจายออก ถ้าคุณเข้าใจเช่นนี้ เท่าที่ได้ฟังคำตรัสของในหลวง คุณพอ ที่มีมาได้แล้วคุณก็พอ เกินกว่านั้นก็สะพัดออก พอกินจนตาย เหมือนกับตายายที่ได้มาแปดแสนก็บอกว่าพอแล้วใช้จนตายก็พอแล้ว นี่คือใจพอที่ยิ่งใหญ่ มันเป็นคุณธรรมของความเป็นเลิศของจิตมนุษย์ แต่มนุษย์ที่รวยไม่รู้จักพอ แล้วมันก็เผินนะ เขาไม่รู้จักวันที่พอ แม้แต่วันที่ตายไปแล้วเขาก็จะไม่รู้ว่าควรจะพอ เขาจะไม่มีภูมิปัญญารู้ว่าจิตควรจะมีจิตอย่างไร สันตุฏฐี คือ มีพฤติการของจิตว่าพอ นี่เป็นเรื่องที่ยิ่งใหญ่มาก 620812_รายการสำมะปี๋ซี่วิต บ้านราชฯ ครั้งที่ 62