ทำไมตอนเพื่อนไม่อยู่เราต้องคิดถึง แต่ตอนเพื่อนอยู่กับชวนทะเลาะ.docx

ทำไมตอนเพื่อนไม่อยู่เราต้องคิดถึง แต่ตอนเพื่อนอยู่กับชวนทะเลาะ _ด.ญ.พอเพียง...ทำไมตอนเพื่อนอยู่หนูก็ทะเลาะกับเพื่อน ทำไมตอนที่เพื่อนไม่อยู่หนูต้องคิดถึงเพื่อนด้วย พ่อครูว่า...เพื่อนกันก็ต้องมีทะเลาะกันบ้าง ทะเลาะกันไม่รุนแรง ผู้ใหญ่จึงพยายามสอนอย่าให้ทะเลาะกัน มีการกระทบกระเทือนกระทบกระทั่งกันบ้างนิดๆหน่อยๆเป็นธรรมชาติ เพราะว่าคนเรายังมีกิเลส ยังถือเนื้อถือตัว ถือศักดิ์ศรีถือความคิดความเห็นอะไรก็แล้วแต่ ก็จะต้องมีความถือดี แย่งกัน ทะเลาะกันนิดๆหน่อยๆเป็นธรรมดา ถ้าไม่บรรลุสูงสุดเป็นพระอรหันต์ก็ยังจะมีการทะเลาะกับคนอื่นอยู่ แม้แต่เป็นอนาคามีก็ยังมีเล็กๆน้อยๆ แต่ก็น้อย อนาคามี สกิทาคามี ยิ่งถ้าเป็นพระโสดาบันก็ปากออกเยอะ จิ้มคนนั้นคนนี้อีกเยอะเป็นธรรมชาติ ก็มาเรียนรู้ลดกิเลสแล้วจะได้ไม่ทะเลาะกัน ดีแล้วล่ะมาอยู่ที่นี่และได้ศึกษาเรื่องนี้ ศึกษาและปฏิบัติตนเราจะได้ไม่ทะเลาะ อยู่ด้วยกันอบอุ่น ยังชาวอโศกอยู่ด้วยกันแม้จะมีทะเลาะกันก็เล็กๆน้อยๆไม่เหมือนข้างนอกเขาทะเลาะกันเอากันตาย ทะเลาะกันรุนแรงแต่ชาวอโศกไม่ แต่เขารู้สึกว่ายังมีการทะเลาะกัน นี่คือความรู้สึกของพวกเรามันยังไม่สงบ ยังมีการทะเลาะกัน แสดงว่าเรามีปัญญา เป็นเพื่อนกันก็ต้องคิดถึงกัน มีการทะเลาะกันบ้างเป็นธรรมดา จริงๆแล้วการทะเลาะกันก็ได้ประโยชน์ แต่พูดแล้วเดี๋ยวจะเป็นการส่งเสริมการทะเลาะกัน มันก็จะเป็นการรู้ เป็นการเรียนรู้ในตัว ทะเลาะกันแล้วจะเกิดอะไรที่เสียหาย ทะเลาะรุนแรงทำร้ายกันก็เสียหาย แต่ทะเลาะกันขัดแย้งกัน ทะเลาะกันลดน้อยลงก็เป็นการขัดแย้ง แล้วก็ถกกัน สูงขึ้นก็ใช้คำว่าเถียงกัน ถกกัน อะไรดีกว่าอะไรไม่ดีกว่า อะไรไม่ดีกว่าก็ควรยอมแพ้ อะไรดีกว่าก็ควรจะเป็นผู้ชนะก็เป็นธรรมชาติ ไม่เช่นนั้นก็เลือกเป็นสิ่งที่ดีกว่าไว้เส