631004 งานดอง-ดองงาน นี่ไม่อร่อยเลยนะ_บันทึกปัจฉาพ่อครู โดย ส.แสนดิน.docx
เนื้อหาในไฟล์
งานดอง-ดองงาน นี่ไม่อร่อยเลยนะ : Both pickle and procrastination are not tasty.
เช้านี้ 4 ต.ค. 63 พ่อครูและปัจฉาฯเดินไปเยี่ยมญาติโยมที่โรงครัวกลาง(เฮือนหยั๋งกิน) บวร ราชธานีอโศก ไปที่บริเวณที่ลวกผักเจอแม่ครัวมากราบพ่อครู
แม่ครัวว่า.. เห็ดฟางเรามีมากเลย พ่อครูว่า.. เก็บไปแจกที่กระท่อมแบ่งปันเลย อ้อ ผักตะโก้ง(ผักเบี้ยหิน)ล่ะ ทำไมไม่เก็บมาดองกินดองแจกบ้าง แม่ครัวว่า.. เขาว่ามันไม่อร่อยค่ะ พ่อครูว่า.. เอ๊ย...กินไม่เป็น…แล้วพ่อครูก็หยุดคิดไปสัก 3 วินาที แล้วบอกแม่ครัวว่า…. ตะโก้งดองนี่อร่อยกว่างานดองนะ! ใครงานดอง ดองงานนี่ไม่อร่อยเลย!
พ่อครูเดินไปบริเวณเฮือนสวยเหมิด(ภาษาอีสานว่า สายหมด คือมาสายอาหารหมดนะ) พ่อครูเดินไปเจอคุณหินทอง(สิริ ดีรัตนา) คุณหินทองบอกพ่อครูว่า...น้ำลด แต่กิเลสไม่ค่อยลดไปด้วยเลยครับ...พ่อครูเลยบอกว่า...พูดอย่างนี้เสียเลย ต้องลดบ้างสิ แหมกิเลสไม่ลดเลย อย่างนี้มันเป็นการประกาศว่าคนสอนให้ลดกิเลสนี่ไม่มีน้ำยาเลยสิ
(ที่จริงแล้วกิเลสลดได้ส่วนหนึ่งแล้วแต่จะลดต่อไปสิมันยาก เหมือนติดเพดานบิน ต้องใช้เวลาและการฝึกฝน ให้เกิดอินทรีย์พละที่ค่อยๆสะสม ให้มีพลังงานไฟฌานที่มากพอจะไปสลายกิเลสขั้นต่อไปนั่นเอง)
# ความเกียจคร้าน ดองงาน เป็นอบายมุข คือหัวหน้าทางเสื่อมของมนุษย์ประการหนึ่ง ส่วน การทำงานไม่ให้คั่งค้าง อนากุลา จ กมฺมนฺตา เป็นมงคลของชีวิตข้อที่ 14 ในมงคล 38
…..…..…..…..…..…..…..…..…..…..…..…..…..…..…..…..…..…..…..….. “คนผู้ใดที่รู้แจ้งด้วยญาณปัญญาว่า งานที่ตนทำนั้น คือ ความจริงอันประเสริฐ แม้งานนั้นจะหลังสู้ฟ้าหน้าสู้ดิน เหงื่อหยดเหงื่อย้อย หรืองานนั้นจะหนักหนาสาหัสหฤโหดปานใด ผู้นั้นจะเต็มใจและบากบั่น ซึ่งแตกต่างกับผู้ยังไม่รู้แจ้งด้วย
อ่านต่อ
ญาณปัญญา เพราะเขาจะทำอย่างเสียไม่ได้ หรือไม่เต็มใจบากบั่น ที่สุดถึงขี้เกียจ” …..พ่อครูสมณะโพธิรักษ์ ๑ มกราคม ๒๕๔๓
Those who can comprehend with true wisdom that their own work is in fact of a noble quality will be willing to work with perseverance despite how tough and sweaty the work can be. On a contrary, a different type of people who are not aware with wisdom will only work reluctantly and without using full effort. This is a case of an extreme laziness.