สื่อธรรมะพ่อครู(พิธีกรรม) ตอน การสวดแผ่เมตตาที่แท้จริง.docx
เนื้อหาในไฟล์
สื่อธรรมะพ่อครู(พิธีกรรม) ตอน การสวดแผ่เมตตาที่แท้จริง _หลวงปู่ครับ ทำไม ตอนทำวัตรเช้าท่านสมณะไม่ได้พาสวด สัพเพสัตตา สัตว์ทั้งหลายที่เป็นเพื่อนร่วมทุกข์ พ่อครูว่า...เพราะเด็กเขาเคยได้ยินมา ที่นี่เราก็มี สัพเพสัตตา สัตว์ทั้งหลายที่เป็นเพื่อนทุกข์เราทำอย่างเป็นความจริง ความหมายคือเห็นสัตว์ทั้งหลายเป็นเพื่อนร่วมทุกข์ เป็นญาติกัน ต่างคนต่างมีชีวิต อย่าไปฆ่ากันอย่าไปกินกันอย่าไปทำร้ายกัน พวกเราทั้งหลายแหล่ประพฤติแล้วไม่ต้องไปถึงแบบท่อง สัพเพสัตตาสัตว์ทั้งหลายเป็นเพื่อนทุกข์เฉย เสร็จแล้วก็กินเนื้อสัตว์ฆ่าสัตว์ทำร้ายสัตว์เบียดเบียนกันมาตลอดอย่างนั้นปากเปล่า ได้แต่ท่องได้แต่สวด แต่โดยสภาวะจริงนั้น มันไม่ได้สอดคล้องกับส่ิงที่ตัวเองท่องเลย จึงได้แต่สวด ทุกวันนี้ศาสนาอยู่แต่แค่สวด สวดคำสอนของพระเจ้าของอาจารย์ ถือว่าสูงที่สุด ธรรมะแปลว่าคำสอน ของอาจารย์ ก็จะรักษาอันนี้ไว้อย่างเดียว นี่ก็เป็นความดีงามของวัฏสงสาร ถ้าไม่มีผู้รักษาสิ่งที่เป็นคำสอนสิ่งที่เป็นพยัญชนะเอาไว้ มันจะไม่มีอะไรตกค้างความรู้ให้คนต่อไปเลย อันนี้ก็เป็นสิ่งที่ดี แต่คนที่ไปโง่ติดยึดอันนี้คือไม่ดีตีไม่แตกตรงนี้ คำสวดก็มีธรรมะ 2 สระพยัญชนะแต่สภาวะจริงคืออย่างไร ก็ต้องชัดเจนแล้วทำให้ได้ตามสภาวะ มีคู่เหมือนกัน สภาวะกับคำสวด พยัญชนะ ในพยัญชนะก็มีสองซ้อนอีก มีความสูงความต่ำความชั่วความดีความถูกความผิดอะไรอีกไหม สภาวะดีแล้ว กายกรรม วจีกรรม ตรงกับสภาวะหรือยัง คือเอาทีละคู่มาเปรียบเทียบแล้วรู้ว่า อะไรดีอะไรชั่วอะไรสูงอะไรต่ำให้ชัดเจน สำเร็จทำดีได้แล้วก็อย่าไปยึดถือความดีนั้นเป็นเราเป็นของเราเป็นงานสุดท้าย คุณก็อาศัยดีนั่นแหละ แต่อย่าไปยึดถือว่าเป็นเราเป็นของเรา หรือเอาความดีไปตีคนนั้นคนนี้หรือเอาไปขาย สรุปแล้วทำไมไม่สว
อ่านต่อ
ดเพราะว่าที่นี่เราทำอยู่แล้วเป็นจริงอยู่แล้ว ในการไม่เบียดเบียนสัตว์ เห็นสัตว์เป็นเพื่อนร่วมทุกข์จริง ผู้เอาแต่สวดแล้วทำไม่ได้ ก็ไม่ดี ต้องทำให้ได้อย่าเอาแต่พูดปากเปล่า 611029_รายการสำมะปี๋ซี่วิต บ้านราชฯ ครั้งที่ 22