610928 อุปาทาน 4 อันไหนแย่ที่สุด อันไหนง่ายสุด.docx

ือง วาทะกรรมทั้งนั้น นักการเมืองเป็นพวกอัตตวาทุปทาน

สมณะดินไท : นึกถึงพุทธวจนะที่ยังค้นหาคำของพระพุทธเจ้า แต่ก็ยึดแต่คำของพระพุทธเจ้าเท่านั้น แล้วก็ยึดแต่ภาษา คัดเอาภาษาสูงๆ ปฏิจจสมุปบาท แต่การปฏิบัติก็คือนั่งหลับตา

พ่อครู : นั่นละคือไม่มีสัมมาทิฎฐิ ไม่มีอะไร คนที่มีได้ภาษาแล้วก็ได้สัมมาทิฎฐิบ้าง เขาก็ปฏิบัติได้บ้าง คนที่ได้ภาษา แล้วก็ปฏิบัติมากจนถึงครึ่ง จนกว่าครึ่ง มันก็มาเรื่อยๆตามความจริง พอมันชักจะปฏิบัติได้ หรือรู้แล้วปฏิบัติมีผล พวกนี้เขาจะปล่อยวางไอ้ที่มันติดยึดภาษา ที่ติดบรรญัติ บรรญัติสำหรับรู้ เป็นแผนที่ เป็นพิมพ์เขียว เป็นเข็มทิศ มันก็จะเกิดปฏิภาณปัญญา อ๋อบรรญัติภาษา คือเข็มทิศ คือทางให้เราเดิน เราเดินซิ แล้วก็ทำสัมมาทิฎฐิ รู้ว่าทางนี้ไปถึงนี้ แยกนี้ไปไหนไปไหน รู้แยกก็ไป มีเข็มทิศก็บอกกลับ เข็มทิศบอกไปถึงแยกนี้แยกนี้ ตรงนี้ทิศนี้ไป

สมณะแสนดิน : ถ้าพูดถึงจะละ ก็ต้องละตามลำดับ แย่สุดก็คือละอัตตวาทุปทาน แล้วไปละทิฎฐุปทาน แล้วก็ไปละศีลพตุปทาน แล้วถึงไปละกาม

พ่อครู : นี่เป็นพวกถอยหลัง พวกที่ชัดเจนแล้ว อัตตวาทุปทานก็ไม่ติด อัตตวาทุปทานก็ไม่ติด ทิฎฐุปทานก็ไม่ติด มันก็ทำกามมุปทานก็เร็วซิ

สมณะแสนดิน : ก็เป็นศีลพรตปรามาสอยู่

พ่อครู : ศีลพรตปรามาสอยู่ คุณรู้แล้วมันก็เรื่องของคุณแล้ว ถ้ายังเล่นๆหัวๆอยู่กับโจร ไปจับโจร ก็กินพุ่ยข้าวต้มกุ้ยอยู่กับโจร คุณก็

สมณะแสนดิน : มันก็เป็นไปลำดับ

พ่อครู : คุณก็ไม่จัดการโจรสักที

สมณะแสนดิน : ถ้าทำศีลพรตปรามาสพ้น ก็ขึ้นโสดาบัน มันก็มีลำดับมา

พ่อครู : ใช่ คุณไม่ลงมืออยู่ มันก็อยู่อย่างนั้นแหละ อย่างสักกายะทิฎฐิคุณรู้แล้ว คุณรู้ตัวตนนั้นแล้ว ไม่สงสัยเลยใช่ ตัวนี้ไม่ใช่แพะไม่ใช่เพ๋อเลย โจรตัวจริงเลย อย่างคุณก็เล่นหัวอยู่กับมัน สนุกสนานอยู่กับมัน ไม่จัดการสักที

สมณะแสนดิน : พวกนี้ไม่ปฏบัติหน้านองน้ำตา ปฏิบัติหน้ายิ้ม พวกหน้านองน้ำตานี่อีกแบบนึง

พ่อครู : อย่างนี้ประมาณ สักวันหนึ่งโจรก็ตลบหลัง ฆ่าเรา ตายโดยไม่รู้ตัว โจรมันใส่ยาพิษเข้าไปรู้ขุมขนไปเรื่อยๆ สักวันหนึ่งยาพิษก็เต็มเรา

สมณะแสนดิน : วันก่อนมีคำถามที่ตอนแรกปฏิบัติรู้สึกทุกข์มาก ตอนหลังไม่ทุกข็เลย แต่กินทุกอย่างเลย อย่างนี้มันผิดๆอยู่

พ่อครู : มันจะเป็นหลายลีลา แต่ละคนก็คนละอย่าง

สมณะแสนดิน : กลับไปกลับมาได้นะครับ

ถอดข้อความโดย อุทัย