สื่อธรรมะพ่อครู(ศีล สมาธิ ปัญญา) ตอน จงรักธรรมะให้ยิ่งกว่ารักสัตว์.docx
เนื้อหาในไฟล์
สื่อธรรมะพ่อครู(ศีล สมาธิ ปัญญา) ตอน จงรักธรรมะให้ยิ่งกว่ารักสัตว์ คุณพลังเย็น_ฟังพ่อท่านก็ชัดในวิบากกรรม เฝ้าทบทวน ดิฉันอยากไปอยู่บ้านป้าตอนนั้น แต่มีวิบากอยู่ตรงนี้ ดิฉันสามารถทำใจได้ว่า อยู่ที่นี่ก็เป็นบ้านเหมือนกัน เราเห็นพี่เข่งเห็นคนอื่นก็ไปบ้านราช แต่เราก็ทำตรงนี้ก็ได้ตามเหตุปัจจัย จำคำพ่อท่านว่า อยู่ที่บ้านราชมีแต่คนเอาใจ แต่อยู่ที่นี่มีคนขัดใจ ยิ่งอยู่หน้าร้านกับคนรอบข้างก็ต้องปรับตัวเอง หากเราไม่มีอธิศีล เราก็จะกลายเป็นคนไม่ได้เรื่อง คำสอนก็ไม่ได้เอามาปฏิบัติ ก็เลยเป็นเหตุปัจจัยให้เราวางใจได้ ส่วนเรื่องสุขภาพที่ว่า เจ๊เล็กว่า คงขี้เกียจ ดิฉันก็เป็นมาก ก็เลยตัดรอบแก่ตัวเองว่า งานทำไปเท่าไหร่ก็ไม่จบ หากเราอยากมีชีวิตยืนยาวอยู่ฟังธรรมพ่อท่านให้นานๆก็น่าจะตัดรอบ คือได้ปลอบใจตัวเองไปด้วย เกี่ยวกับสัตว์เราอยู่ที่ร้านค้าเราหวังประโยชน์ให้แมวจับหนู จะมีวิธีการแก้ไขอย่างไร จำเป็นจะต้องเลี้ยงเขา เราไม่ได้ผูกพันกัน แต่ฟังพ่อท่านรู้สึกว่า มันน่าจะเลิกหรืออย่างไร พ่อครูว่า...อาตมาว่า แม้จะไม่มีแมว ก็ต้องทำให้เราขวนขวายมากขึ้น จะต้องทำความสะอาดไม่ให้เป็นเชื้อที่หนูมันจะเข้ามาได้ คุณจะเก่งอย่างไรคุณก็เป็นคน จะเก่งหาทางป้องกันไม่ให้หนูมันเข้ามา หาทางได้ โดยไม่จำเป็นต้องให้สัตว์มันมาจับกินกันในนี้ให้ได้ เก่งขึ้น หากไม่ได้ก็ต้องอาศัยแมว _เขาแนะนำต่างๆ แต่ก็สู้แมวไม่ได้ _ดิฉันกลับไปบ้านคราวนี้แมวมันไม่ขี้ตรงที่เรานั่ง มันฉลาดด้วย ก็เลยจับแมวใส่กระสอบแล้วเอาไปปล่อย แต่เดี๋ยวนี้มันกลับมาบ้านได้ ฉันไม่สบายใจเลย พ่อครูว่า...เรื่องพวกนี้มันเป็นวิบากมากมาย มันจะต้องเกี่ยวข้องไม่เกี่ยวข้องกัน ถ้าจะพูดจริงๆแล้วแมวมันเป็นสัตว์ป่านะที่จริง เป็นสัตว์ตระกูลเดียวกับพวกเสือ คนเอามาเลี้ย
อ่านต่อ
งจนมันกลายมาเป็นสัตว์บ้านไม่รู้กี่ล้านปี จนกระทั่งมันอยู่กับคน จริงๆแล้วมันไม่อยู่กับคนมันเป็นสัตว์ป่า เพราะฉะนั้นคนเลี้ยงมันนี่แหละ มันก็เลยอยู่กับคนจะไปโทษมันได้อย่างไรถ้าไม่เลี้ยงมันอีกสักล้านล้านๆๆๆปี แมวก็จะไม่เข้า เพราะมันจะกลายเป็นสัตว์ป่า แต่นี่มันมาเคล้าเคลียอยู่กับคน เพราะคนนั่นแหละเอามันมาเลี้ยง พระพุทธเจ้าไม่ให้เลี้ยงสัตว์สักอย่าง แต่มันมีวิบาก ไปๆมาๆจะไปห้ามอย่างไร ชีวิตอาตมาไม่วุ่นวาย เกิดมาในชาตินี้ อยู่ที่บ้านก็ไม่วุ่นวายเรื่องแมวเรื่องหมา เคยมีหมาตัวหนึ่ง มาอยู่ข้างรั้วแล้วมาเกาะรั้ว ตัวเดียวครั้งเดียว นอกนั้นอาตมาจะพยายามซื้อหมามาเลี้ยง มันไม่ให้เลี้ยง ต้องให้คนอื่นไป แล้วมันก็อยู่กับคนอื่น หมาตัวนี้มันคลอดลูกแล้วมันก็ตาย คลอดลูกโทน อาตมาก็เลยเอาไปให้ห้องภาพสุวรรณเลี้ยงเจ้าโทนจนมันถูกรถทับตาย ก็มีเท่านั้นแหละที่เกี่ยวข้องกับหมาในชีวิตนี้ นอกนั้นไม่มีมาวุ่นวาย เราอย่าไปสร้างวิบาก ปล่อยให้มันอยู่ของมัน คุณชอบไปฝึกเลี้ยงมัน ผูกพันมัน มันจะไปจบอย่างไร ก็ต้องหยุดตั้งแต่วันนี้จนกระทั่งอีกหลายล้านปี ถึงจะหมดวิบากไป อาตมาพูดถึงเรื่องสัตว์แล้ว อาตมามีคำถามหนึ่งถามคน คุณทำไมไม่มาวัด เขาตอบว่าไม่มีใครเลี้ยงหมา อาตมาก็เลยบอกว่า คุณรักหมายิ่งกว่ารักธรรมะ คุณก็ต้องไปอยู่กับหมาก็แล้วกัน จบ เห็นหมามีค่ากว่าธรรมะก็จบ 610813_รายการสำมะปี๋ซี่วิต ครั้งที่ 5 ที่ ปฐมอโศก