630223 การหยุดคิด แบบพุทธต่างจากหยุดคิด แบบฤาษี.docx

630223 การหยุดคิด แบบพุทธต่างจากหยุดคิด แบบฤาษี

สมณะดินไท : เมื่อเช้านี้ฟังที่พ่อท่านเคยเทศน์ ฝึกหยุดความคิดบ้าง ใช้สมถะ เราจะ อ่อนเจโต ทำอย่างไรจะหยุดไม่ให้คิด พ่อครู : ก็ห้ามใจตัวเองหยุด จะใช้สมถะ ลืมตาเห็นอะไรอยู่ก็ไม่ต้องไปคิดอะไรก็เป็นมัน อยู่กับในจิตของเรา จิตของเราก็จะเฉยๆ รู้แล้วก็วาง แล้วก็ปล่อยแล้วก็เฉย รู้แล้วก็จบ ไม่ต้องไปซ้ำซากอะไรอีก ทำเป็นไม่รู้ก่อนก็ได้ รู้อีกก็เป็นดูอันเก่า ยังตาเห็นมันก็อันนี้อย่างนี้ ซ้ำซาก มันก็รู้อยู่แล้ว อย่างนี้มันก็เป็นอย่างนี้อยู่ มันคงเดิม แต่ที่จริงมันเสื่อมไปตามกาล ละเอียด ไม่ใช่มันไม่เสื่อมนะ มันหักค่าเสื่อมตลอดเวลาไม่ต้องไปทำอะไรมันก็เสื่อม เอามันตั้งอยู่ร้อยปีมันก็ไม่เป็นอันนี้แล้ว แต่เราไม่เห็นความเคลื่อนความเปลี่ยนแปลงของมัน สมณะแสนดิน : แล้วเราไม่ปรุงแต่งต่อ พ่อครู : จริงๆเราพยายามเห็นให้มันคงที่ คือเรากำลังทำความว่างๆ ของเรา ไม่ต้องไปเห็นอะไร ไม่ต้องให้เป็นอะไร ไม่ต้องไปรู้อะไร แต่เรารู้แล้ว มันต้องเสื่อมเป็นธรรมดา สมณะแสนดิน : ต่างกับพวกปฏิบัติแบบรู้ นิ่ง เฉย อย่างไร พ่อครู : ใช่ ต่างสิ พวกนั้นสมถะ นั้นจะเอาสมถะแบบรู้ นิ่ง เฉย เราก็ทำอย่างนั้นจริงๆ การทำอย่างนั้นเป็นสมถะ ของเรานี่พยายามเข้าใจอย่างที่ผมอธิบาย อย่างนี้เป็นปัญญา สมณะแสนดิน : รู้ความจริงตามความเป็นจริงให้ดาอันนี้อันนี้ทำเสร็จแล้วหรอครับ