หัวผักกาดยักษ์.doc.docx

นเข้าไปถอนหัวผักกาดอื่นๆ ได้จนเสร็จหมดแล้ว เหลือเพียงเจ้าหัวผักกาดยักษ์นี่ ชายชราลองพยายามที่จะถอนมันก่อน แต่ก็ไม่สามารถถอนมันออกจากดินได้สำเร็จ เขาจึงร้องเรียกภรรยาของเขาให้มาช่วย "ยายเอ๊ย ว่างไหม มาช่วยข้าถอนไอ้เจ้าต้นยักษ์นี่หน่อยซิ ข้าแก่แล้วเรี่ยวแรงก็ไม่ค่อยจะมีกับเขาหรอก" หญิงชราเข้ามาช่วย แต่ทั้งสองก็ไม่สามารถถอนหัวผักกาดต้นยักษ์นี้ได้ ชาย ชรารู้สึกไม่ยินยอมพร้อมใจ หัวผักกาดยักษ์นี่ถ้าเอาขึ้นจากดินได้คงพอกินไปได้หลายวัน นั่นแปลว่าพวกเขาจะมีหัวผักกาดเหลือไปขายมากขึ้น ชายชราจึงร้องเรียกลูกชายและลูกสาวให้มาช่วยอีก "เฮ้ย ลูกชายลูกสาวของข้าเอ๊ย พวกเจ้ามาช่วยข้าดึงไอ้หัวผักกาดยักษ์นี่กันหน่อยซิ วางมือจากงานของพวกเจ้าก่อน มาช่วยข้านี่" แต่ เมื่อพวกลูกๆ มาช่วยกันดึงโดยให้ชายชราจับที่หัวผักกาดไว้อย่างแน่นหนา แล้วคนอื่นๆ จับกันต่อเป็นทอดๆ แล้วช่วยกัน แต่แรงดึงก็ยังไม่พอที่จะทำให้หัวผักกาดขยับเขยื้อนจากผืนดินได้แม้แต่น้อย พวก ลูกชายและลูกสาวเห็นเช่นนั้นจึงเรียกสามีและภรรยาของตนมาช่วยอีกแรง ตอนนี้มีคนช่วยกันกว่าสิบคนแล้ว ทั้งหมดช่วยกันดึงแต่ก็ยังไม่สามารถดึงหัวผักกาดนี้ได้ ต่างพากันส่งเสียงเร่งกันและลองดึงกันอีกหลายครั้ง "เอ้า ฮุยเลฮุย ฮุยเลฮุย ช่วยๆ กันดึงหน่อย ออกแรงอีกนิด ดูซิมันพอจะขยับแล้ว" แต่ แล้วจนแล้วจนรอดก็ยังไม่สามารถถอนหัวผักกาดได้ พวกเขาต่างมองหน้ากันแล้วก็พากันร้องเรียกพวกลูกๆ ให้มาช่วยกัน เด็กๆ ต่างก็วิ่งมาช่วยกัน พวกเขาสนุกสนานกันมาก มันคล้ายๆ กับมีเทศกาลเชียว เพราะว่าเป็นงานที่คนทั้งครอบครัวมาช่วยๆ กัน เด็กๆ ต่างก็ช่วยกันดึงต่อๆ กัน แต่ก็ยังคงไม่สามารถถอนดึงหัวผักกาดได้อยู่ดี พวก ลูกๆ ต่างถกเถียงกันว่าหัวผักกาดนี้คงมีรากลึก คงต้องขุดมันขึ้นมา ถึงจะถอนได้ง่ายกว่านี้ แต่ชายชราไม่เห็นด้วย เขาเห็นว่ามันเป็นเรื่องเหลวไหล และกล่าวว่า “วันที่พวกเราทั้งครอบครัวช่วยกันถอนไอ้หัวผักกาดแก่ๆ หัวหนึ่งไม่ได้จะต้องไม่เกิดขึ้น พวกเราต้องทำได้” ชายชรานิ่งไปสักครู่ จากนั้นจึงกล่าวด้วยเสียงอันดังว่า “หรือว่าพวกเราไม่ได้ช่วยกันดึงทุกคนฮ้า!!!” ชาย ชราเดินดูลูกและหลานไปเรื่อยๆ อย่างพินิจพิจารณา จากนั้นเขานำเชือกมาผูกที่ข้อมือของหลานคนเล็กสุด ซึ่งยังนอนอยู่ในตะกร้าจากนั้นก็พูดกับหลานว่า “แกก็ต้องช่วยด้วยรู้ไหม” พลางเอามือลูบหัวหลาน เด็กน้อยก็ขยับข้อมือไปมา คล้ายช่วยดึงจริงๆ จากนั้นชายชราก็นำเชือกไปผูกที่ข้อมือของทุกๆ คน และตอนนี้ทุกคนก็ช่วยกันดึง ทีแล้วทีเล่า ชายชราร้องให้สัญญาณเป็นระยะๆ เจ้าหลานคนเล็กคงทนเสียงดังไม่ไหว ร้องไห้ออกมาด้วย เจ้าเด็กน้อยยกมือขึ้นชูไปมา แต่ ทันใดนั้นหัวผักกาดก็ค่อยๆ หลุดออกจากผืนดินทีละน้อย ทุกคนเห็นเช่นนั้นก็ช่วยกันดึงอย่างสุดแรง หัวผักกาดก็หลุดออกมาได้ แน่นอนว่าตอนที่หัวผักกาดพ้นดินขึ้นมาทุกคนไม่ทันระวัง ก็เลยล้มหงายไปทางด้านหลังพร้อมๆ กันด้วย เล่นเอาเจ้าหลานคนเล็กเกือบโดนทับทีเดียวแหละ ทุกคนต่างพากันหัวเราะ แล้วก็มีเสียงหนึ่งพูดว่า “ช่างเป็นเด็กที่แข็งแรงจริงๆ เลย นี่ถ้าไม่ได้เจ้าตัวเล็กช่วยดึง สงสัยคงถอนไอ้เจ้าหัวยักษ์นี่ออกจากดินได้แน่” แล้วทั้งหมดก็หัวเราะดังๆ ชายชราปรบมือ แล้วเอ่ยว่า “ไม่หรอก พวกเราทั้งครอบครัวต่างหากที่แข็งแกร่ง”