เด็กชายกับถั่วอบ.doc.docx

นิทานคติ เรื่อง : เด็กชายกับถั่วอบ ใน ครอบครัวเล็กๆ ครอบครัวหนึ่ง มีลูกชายวัยกำลังซน เขาชื่อคิด เขาเป็นคนที่ชอบกินถั่วอบมาก และชอบที่จะกำถั่วอบไว้ในมือมากๆ เพื่อที่เขาจะได้กินได้ทั้งวัน วัน หนึ่งแม่ของคิดเตรียมอาหารเย็นไว้มากเป็นพิเศษ เธอกำลังจะทำขนมเค้กชิ้นใหญ่เป็นของหวาน เธอเตรียมที่จะใส่ถั่วบดเข้าไปเพื่อให้มันหวานมัน จึงเตรียมขวดถั่วเอาไว้บนโต๊ะ แต่ว่าเธอยังขาดน้ำตาลอยู่ ดังนั้นเธอจึงจะออกไปซื้อที่ร้านขายของใกล้บ้าน จึงร้องบอกกับคิดว่า “คิดแม่จะไปซื้อน้ำตาลนะ เดี๋ยวจะกลับมา” คิดเดินเข้ามาในครัวเพื่อมาหาแม่ และเห็นถั่วที่อยู่ในขวดโหลบนโต๊ะ เขาอยากกินถั่วมาก จึงขอแม่ว่า "แม่ครับผมกินถั่วได้ไหมครับ” เสียงแม่ตอบกลับมาจากหน้าบ้านว่า “ได้ลูก แต่อย่ามากนะ” แล้วแม่ก็ออกจากบ้านไปคิด จึงเข้าไปคว้าขวดโหลเพื่อเอาถั่วมากิน เขาค่อยๆ หยิบกินทีละเม็ด ยิ่งกินก็ยิ่งอร่อย ดังนั้นเขาจึงนั่งลงที่เก้าอี้แล้วก็หยิบถั่วกินไปเรื่อยๆ แล้ว เขาก็คิดว่าจะหยิบไปทีละเม็ด เดี๋ยวแม่ก็จะกลับมาซะก่อน ควรหยิบไปเยอะๆ จะดีกว่า เขาจึงล้วงมือเข้าไปในขวดโหลและกำถั่วไว้ในมือ พอเขาจะเอามือออก เขาก็พบว่ามือของเขาติดอยู่ในขวดโหล คิดตกใจมาก พลางร้องไห้เสียงดัง แม่กลับบ้านมาพอดีจึงรีบวิ่งเข้าไปในครัว แม่เห็นว่ามือของคิดติดอยู่ แต่มือมันกำอยู่ จึงบอกคิดให้แบมือออก จะได้เอามือออกได้แต่ ว่าคิดกลัวว่าถ้าแม่รู้ว่าเขาจะเอาถั่วไปมากๆ แม่คงโกรธ และคงลงโทษเขา ดังนั้นคิดจึงไม่ยอมปล่อยมือ มือของเขาจึงยังติดอยู่ในขวดโหลอย่างนั้น นานร่วมชั่วโมง เขาเริ่มเมื่อยมือ สุดท้ายคิดก็ยอมที่จะแบมือ และแน่นอนเขาเอามือออกจากขวดโหลได้ในที่สุด แม่ของคิดโกรธที่คิดไม่เชื่อฟัง ดังนั้นจึงลงโทษเขาไม่ให้กินถั่วเลยทั้งวัน และแน่นอนไม