ต้นไม้เป็นพยาน.doc.docx

ก่อนที่เด็กหนุ่มจะไปต่างจังหวัด ได้ฝากเงินไว้ที่ตาเฒ่าคนหนึ่ง 1000 บาท เมื่อกลับจากต่างจังหวัด เขาไปขอรับเงินคืน ตาเฒ่าปฎิเสธเรื่องเงินฝาก " เจ้าไม่ได้ฝากอะไรไว้ที่ข้าเลย" เด็กหนุ่มได้ไปขอพึ่งความยุติธรรมจากศาล ผู้พิพากษาเรียกตัวตาเฒ่าไปที่ศาล " เด็กหนุ่มคนนี้ฝากเงินไว้ที่ท่านใช่ไหม ?" ตาเฒ่ายืนกราน " ไม่มี" ผู้พิพากษาถามเด็กหนุ่ม " เจ้ามีพยานไหม ?" เด็กหนุ่มตอบ " ไม่มี" ผู้พิพากษาถามเด็กหนุ่มต่อไป " ขณะที่เจ้าเอาเงินให้ตาเฒ่านั้น เจ้าสองคนอยู่ที่ไหน ?" " เรานั่งอยู่ที่ใต้ต้นไม้ใหญ่" " ทำไมเจ้าบอกว่าไม่มีพยานล่ะ ?" ต้นไม้ใหญ่เป็นพยานให้เจ้าได้" แล้วผู้พิพากษากล่าวเสียงดัง " เจ้าจงไปที่ต้นไม้ใหญ่บอกว่าข้าเรียกตัวมาที่ศาล" ตาเฒ่ายิ้มชอบใจ แต่เด็กหนุ่มกลับลังเลใจ กล่าวว่า " กลัวว่าต้นไม้ใหญ่จะไม่ยอมเชื่อหมายของใต้เท้ามากกว่า" ผู้พิพากษาบอกให้วางใจ " เจ้านำแหวนซึ่งเป็นตราของข้าไปให้ต้นไม้ดูแล้วบอกมันว่า ดูซี นี่เป็นตราของผู้พิพากษานะ มันก็จะต้องมาแน่นอน" เด็กหนุ่มนำตราของผู้พิพากษาไปได้สักครู่ใหญ่ ผู้พิพากษาก็ถามตาเฒ่าว่า " นี่ ท่านลองกะดูทีซิว่า เจ้าเด็กหนุ่มไปถึงต้นไม้ใหญ่แล้วหรือยัง ?" ตาเฒ่าตอบ " อ้อ คงจะถึงแล้ว" เด็กหนุ่มเรียกตัวต้นไม้ใหญ่เป็นพยานไม่ได้ผล จึงกลับไปบอกผู้พิพากษาตามความจริง " ข้าเอาตราของท่านให้มันดู แต่มันไม่สนใจอะไรเลย" ผู้พิพากษาตอบ " ต้นไม้ใหญ่ต้นนั้นได้มาแล้ว และได้ให้ปากคำต่อหน้าบัลลังก์เรียบร้อยแล้ว" ตาเฒ่ารู้สึกตื่นเต้นในขณะนั้น " ใต้เท้าว่าอะไรนะ ? ต้นไม้ต้นนั้นไม่ได้มาเลย" " เป็นความจริง มันไม่ได้มาเลย" ผู้พิพากษาประกาศ " เมื่อกี้นี้ ข้าถามท่าน เจ้าหนุ่มไปถึงต้นไม้ใหญ่แล้วหรือยัง ? ท่านก็บอกข้าว่า คงจะถึงแล้ว ถ้าท่านไม่ได้รับเงินจากเจ้าหนุ่มที่