150312-C สามัญญผลสูตร ตอน3-พ่อท่าน-วัดธาตุทอง.txt

แล้วยังไม่พอยังมีว่าน่ารักหรือไม่น่ารักนะใครจะไปถามไอ้หนุ่มไปสาวแล้วบอกเหม็นน้ำกินหรือไม่น่ากินน่าไปถึงโน่นเลยนี่เรียกว่าคนที่ผู้หญิงผู้ชายหนุ่มสาวก็เป็นอย่างนั้นอย่าว่าลูกสาวแล้วบางทีไม่แน่หรอกแก่ๆก็เหมือนกันบางทีก็หาย่าอ่อนๆนี่หน้าหม่ำอะไรงี้ก็เหมือนกันบางทีไปถึงโน่นตรงนั้นเราเห็นรูปไม่ถือด้วยถือเป็นมนุษย์ด้วยนะในที่นี้ไม่ได้หมายความว่าตัวหนังสือไม้คำว่า ไม่ถือด้วยสภาวะที่มันตีความหรือว่าสภาวะที่เขาปรุงกันออกมาพยัญชนะหรืออนุพยัญชนะนี่หมายความว่าสิ่งที่สร้างเติมขึ้นมาเพื่อที่จะให้มันแสดงผลอย่างคนแต่งตัวสวยงามเนี่ยมีเจตนาแล้วจะให้มันแสดงผลในการแต่งตัวสวยงามไม่ว่าในกรณีใดๆอ่ะไม่มีปฏิเสธเลยโดยแท้จริงผู้ที่แต่งตัวสวยงามจะต้องมีว่าเพราะหรือเพื่อสิ่งนั้นสิ่งนั้นไอ้สิ่งที่ไม่เจอปัญหาเพราะฉะนั้นเราอย่าไปตีค่าเขาจะหลอกล่อได้แต่งเครื่องแต่งรถอะไรมาให้เรามาเมาตามเขายังไงก็ตามแต่เราอย่าไปหลงเราอย่าไปหลงด้วย พยัญชนะอย่างนั้นเป็นอันขาดช่างเขาเขาจะหลอกล่อเขาจะพยายามปรุงแต่งเพิ่มขึ้นอะไรก็ตามเรารู้เนื้อแท้ความแท้จริงในความแท้จริงโดยรู้อะไรเราเห็นคนเราอย่าไปอ่านคนเราอ่านผิดทุกคนหน้าตาเครื่องแต่งตัวหรืออะไรต่างๆอย่าไปอ่านยังไงอ่านผิดเข้าไปเลยจะอ่านจากอะไรได้ถ้าเราสามารถแม้จะอ่านจากเครื่องแต่งตัวก็อ่านเข้าไปหาจิตไม่ได้อย่าไปอ่านโดยเผินๆจะอ่านอย่างนั้นอ่านอย่างนั้นเสียเพราะฉะนั้นไม่ถือนิมิตก็หมายความว่าไม่ถือเอาสิ่งที่เขาปรากฏออกมานิมิตจริงและไม่ถืออนุชาชนะสิ่งที่เขาพยายามที่จะเพิ่มเติมแผนขึ้นมาให้เราเข้าใจ ปฏิบัติเพื่อชั้นเรียนจากขุนศึกอะไรที่ไม่ที่เมื่อไม่สำรวมแล้วจะเป็นเหตุให้อกุศลธรรมอันลามกคืออธิชาและโทมนัสครอบงำได้ถ้าเผื่อว่าเราไม่สำเร็จแล้วมันก็จะเป็นเหตุให้อกุศลธรรมคือความที่ไม่ถูกต้องตามเนื้อแท้ความไม่ดีอันลามกถ้าแถมประกันลามกด้วยทุกคนก็เข้าใจคืออธิษฐานอธิษฐานก็คือความเพ่งเล็งความไปยึดถือเอาตามนั้นตามนั้นที่เขาหลอกเอาไว้และครอบงำถ้าเกิดว่าใครไม่เอาจริงเอาจังแล้วไปเพ้อขายนะไอ้พวก ถ้าไม่เห็นน่าจะเป็นโสมนัสเลยเห็นก็แต่งตัวสวยโสมนัสดีใจจริงหนอไม่มีเลยในพระพุทธเจ้าท่านตรัสท่านตัดบทเลยไม่จริงหรอกแต่เห็นรูปสวยแล้วจะบอกว่ามันน่าสนวันนั้นหน้าดีใจไม่จริงหรอกโทรมานัดเลยท่านบอกเพราะอันนั้นเป็นอกุศลธรรมมันครอบงำด้วยความโง่เรียกว่า alamo ด้วยนะหาชื่อว่ารักษาจากสุนีย์ผู้ใดสำรวมอย่างนี้ชื่อว่ารักษาจากสิงห์บุรีชื่อว่าถึงความสำเร็จเราจะสำรวมอินทรีย์ในประตูแรกคือประตูที่เรียกว่ารูปหรือสิ่งที่เกิดจากตาได้ชื่อว่าถึงความสำเร็จจะต้องเป็นอย่างที่อาตมาว่านี้ที่อธิบายเหตุผลเพราะฉะนั้นพยายามเห็นและต้องมีสติควบคุมต่อพยายาม อย่าไปหลงตามเขาให้ได้ฟังเสียงด้วยโสดก็เหมือนกันโดยนายเดียวกันอาตมาก็ไม่อ่านต่อแล้วก็ไม่มายืดเยื้อไปเพราะว่าเดี๋ยวนี้ท่านก็ละไว้เราจะมาจะตัดเธอไม่ถือนิมิตรเช่นเดียวกันแต่เสียงถ้าเสียที่มันจะใช้ประโยชน์เราก็เอาเพลงเปิดมาลอยเข้าหูเสียจำนวนทั้งเพลงไม่มีอื่นเลยพี่ก็แต่งกันออกมาขายทุกวันนี้เพลงลูกทุ่งดังๆฮิตๆอะไรก็ตามแต่เต็มบ้านเต็มเมืองเดี๋ยวนี้อาตมาออกไปในบ้านในช่องไหนๆหมู่นี้เปิดวิทยุทิ้งไว้สักช่องนึงแล้วนะเพลงลูกทุ่งสักประมาณเกือบ เพลงลูกทุ่งมันขึ้นหม้อถึงขนาดถ้าเผื่อว่าเราจะจับเอาแล้วในเพลงที่เขาแต่งขึ้นมาสู่กันฟังนั้นไม่มีอะไรเลยนอกจากจะหลอกล่อกันให้เลิกเลยหลงไปตามคารมมีแต่เรื่องรักๆใสๆเป็นเรื่องใหญ่เรื่องร้ายรักใครๆเกี่ยวกับการรักการชอบน้องนอนนะเธอหนอฉันหนอไปค้างคืนกับเธอไม่ได้หนอไปอะไรทั้งนั้นแหละมันก็แต่งกันในรถทั่วไปหมดเลยอาตมาเองก็เคยบ้ากับเขามาเพราะเคยแต่งเพลงกันมาเยอะเหมือนกันมันก็เป็นอย่างนั้นแหละถ้าเราไม่รู้เสียเราก็จะทำอย่างนั้นไม่เสียจำนวนอะไรหรอกจะหาเนื้อแท้หาเนื้อหาอัตถะ แบตจะมาแต่งเพลงเองที่จะเป็นเนื้อหาสาระแบบนั้นอาตมาก็เห็นว่ามันก็ยังไม่ไม่มากพอมันก็เป็นกระแสอยู่ในเรื่องรักๆมีอกดีใจอะไรอยู่นั่นแหละที่จะเตือนกันก็มีนิดหน่อยน้อยแต่ถึงแม้ว่าอาตมาก็ยังว่าอาตมามากกว่าชาวนักเรียนที่อาตมาแต่งดูไปเอามาเก็บมาฟังได้เลยส่วนมากก็เตือนไว้ในนั้นก่อนสิ้นแสงตะวันเพราะมันไม่สูงขึ้นอย่างฉันไปค้างคืนกับใครไม่ได้ที่เธอไม่ได้อะไรอย่างเงี้ยชอบกินเชียวอะไรพวกนี้ถ้า แล้วเดี๋ยวนี้ถ้าเราไปฟังเสียงด้วยโสดก็จะไปปิดเสียงอย่างนี้เพลงก็ตามคำพูดของคนก็ตามบางทีไม่มีอะไรเลยพูดเพื่อที่จะให้เขาฟังแล้วก็หัวเราะฟื้นคืนเท่านั้นเองแล้วก็ดีอกดีใจนกบินได้พาหนะกลิ่นก็พยายามที่จะทำความหอมความเห็นให้ได้ตามที่เราชอบส่วนมากเราชอบกินพร้อมก็พยายามปรุงสุกกลิ่นหอมมาขายกันด้วยวิธีต่างๆประการและก็เป็นหลงกันด้วยพยายามชนะอย่างนั้นคือไปหลงด้วยที่เขาสร้างเป็นรูปแบบนั้นขึ้นมาแล้วก็ทำได้ อย่างนี้แหละดีนะเป็นแฟชั่นติดรถนิยมแล้วเราก็คนหลงนี่อย่างนี้เป็นต้นลิ้มรสด้วยชิวหากินเข้าไปในรถลิ้นอยู่เหมือนกันอันนี้ก็ตัวร้ายตัวเองนี่แหละตัวร้ายเพราะคนเราจะกินนี่เป็นใหญ่ทุกวันคนต้องกินเรื่องอื่นยังไม่เท่าไหร่ฟังเสียงด้วยตัวก็ยังไม่เท่าไหร่ดมกลิ่นในฐานะก็ยังไม่เท่าไหร่จาก 04 ก็ร้ายกาจเหมือนกันแล้วก็โดยเฉพาะลิ้มรสด้วยชิวหานี่ร้ายกาจยิ่งเพราะเราต้องกินมันทุกวันจนกระทั่งแม้จะตายอยู่แล้วนี่ไม่ได้ลืมตาเลยนะตาไม่ลืมจากขุนศรีวิชัยแต่ลิ้นนี่ต้องกินหยุดกินไม่ได้หรอกตาบอดหูหนวกยังไงก็ต้องกินจมูกก็จะหมดแหว่งนี้ก็ต้องกินอาหาร เพราะฉะนั้นต้องอย่าไปหลงมันอย่าไปหลงด้วยให้ลิ้นมันมาทำลายหรือมาทำร้ายแก่เราโดยที่เราจะเป็นภาพแบบนั้นเพราะอะไรกินไม่ลงอร่อยมากกินเข้าไปให้กระเพาะปลาเดินไม่ไหวตอนนั้นแค่ 5 นาที 10 นาทีค่อยเคลื่อนย้ายได้มันเป็นภัยทั้งอิ่มเกินไปเป็นภัยทั้งกินเข้าไปไม่ได้นะถ้ากินไม่ได้มันก็ร่างกายก็ไม่บริบูรณ์ไม่อร่อยถูกปากไม่กินน่ะผอมแห้งแรงน้อยกินไม่ทันสมัยอร่อยกินไม่มีก็ไม่อร่อยนั่นแหละเรื่องมันหลงคือหาเรื่องเลี้ยงอยุธยาชนะหมายความว่าอย่างไร มนุษย์ต่างๆเพื่อทำมาเป็นรูปแล้วมันก็เป็นสิ่งนั้นถูกต้องโหดทัพพระด้วยกายสิ่งที่สัมผัสได้ทางกายสังขารด้วยทางกายต่างๆนานานี้เป็นต้นว่าเอาแม่ไปเอาหม้อนุ่มๆนิ่มๆมาให้นั่งอะไรพวกนี้เหมือนกันให้มันสบายก้นนะนั่งขี้แข็งไปไม่ค่อยดีต้องเอาที่หนุ่มๆนิ่มๆฟองน้ำดันแล้วสิ้นโลกยิ่งดีใหญ่ลงไปแล้วนะถ้าเธอไม่ได้อาศัยหรือ แล้วแต่จะโผฏฐัพพะด้วยการถูกต้องแข็งอ่อนรสสัมผัสนั้นจะต้องเย็นร้อนได้พอดีพอดีร้อนไปก็ไม่ดีเย็นไปก็ไม่ไหวต้องให้พอดีพอดีจะนั่งอยู่ในที่ตรงนี้อาจต้องมีพัดลมหน่อยอากาศมันร้อนหรือว่ามีแอร์คอนดิชั่นหน่อยถ้ามันหนาวเกินไปก็ต้องมีฮีตเตอร์มีเครื่องทำความอบอุ่นอะไรต่ออะไรตรงนี้อย่างนี้เรียกว่าปวดท้องด้วยกายเราอย่าไปหลงมันนักถ้าเรารู้จักความแท้จริงว่าโลกมันมีร้อนมีหนาวโรคมันมีแข็งมีอ่อนมันมีเป็นธรรมดาเราจะนอนจะนั่งยังไงก็นอนได้นั่งได้ธรรมดากายของเราไม่รับมันเสียใหม่ไปปรุงไปแต่งมันมากสิเราก็ทำตามสบายแล้ว สบายได้ไม่เปลืองโลกเพราะฉะนั้นไม้พื้นเสื่ออะไรสบายๆได้ตอนนั้นก็ยิ่งสบายใจไม่ต้องห่อต้องหิ้วไปไหนมาไหนก็ไม่ต้องห่อต้องหิ้วหมอนก็ไม่จำเป็นจะต้องนอนดันรถพิษณุโลกนะถ้าไม่งั้นก็บางคนก็จะต้องสูงได้ขนาดนอกจากสูงและขนาดและจะต้องนุ่งลงไปได้ขนาดอะไรต่างๆนานาอีกถ้าอย่างนั้นแหละมันหาเรื่องทุกข์ให้ตัวเองไม่ได้เหมาะสมเพราะเรานอนไม่หลับกับใครไม่สบายก็เรานั่นแหละไม่สบายเพราะเรานอนไม่หลับหรอก เดี๋ยวนี้มีหมอนซะแล้วแต่ก่อนจะร้ายจะมาออกบวชเป็นอาตมาเองไม่มีหมอนหรอกอาตมาน้องอาตมาสบายอะไรก็ได้เดี๋ยวนี้มีหมอนแต่ถึงอย่างนั้นก็อนุโลมพอควรไม่อนุโลมเกินกว่านี้อีกแล้วคุณหมอก็ไปทำเหมือนมันเป็นหมอนมาให้มันมานั่งธุรกิจทำมาหลายอันเหมือนกันไปไว้แต่บางใหญ่ที่วัดอโศที่นี่มีหมดเลยมาทำ อะไรหรอกคืออาตมานั่งม้านั่งแข็งก็ได้แต่ว่าถ้าเกิดว่าคนที่จะเอาม้านั่งเอามาให้อาตมานั่งถ้าเอามานั่งแข็งๆนะเป็นเหล็กๆตัวนึงไม่กี่ตังค์นะแต่อันนี้เอาเบาะอย่างดีเลยนะเป็นแบบเหล็กแบบเบาะนุ่มแบบทิ้งแล้วมีพนักแผลสปริงได้ด้วยอะไรด้วยนี่นะเพราะว่ามันสะดุดเกินไปแล้วอาตมาไม่ได้มาเล่นลิเกสนุกถึงขนาดนั้นแล้วเดี๋ยวนี้เพราะงั้นเอาไปให้คนที่เขาต้องการดีกว่าปกติก็นั่งแล้วถ้าเขาไม่มีอย่างนี้แล้วก็ทุกข์เขาจะไม่สบายเออเอาไปให้แล้วมันเหมาะสมต่ออาตมาเองก็ไม่รู้จะทำไงถามแล้วก็ไม่อยากพูดต่อก็เอาเจตนามาให้ก็นั่งและถ้าเผื่อว่าถ้าอาตมาไม่ได้นั่งมาตัวนี้อยากมีแล้วนะจะได้ประโยชน์สูงกว่า ตรงที่ว่าเป็นไปเป็นตัวอย่างให้แก่คนอื่นด้วยวันนี้เขาจะบอกว่าใช่ไหมท่านแม่มานั่งก็บอกจะไม่นั่งม้านิ่มมามีสปริงสปริงเข้าไปเห็นท่านยังนั่งมาสบายๆนะยิ่งเอาไปไว้ในห้องส่วนตัวนี่ 3 รอบไม่นอนอย่างนู้นอย่างนี้นะทีในที่ลับๆห้องส่วนตัวและที่นั่งนิ่มรับด้วยนะราคาแพงมันไม่เถ้าแก่โทรมาชวนไปเห็นข่าวมันไม่เข้าใจเพราะงั้นถ้าเกิดว่าจะทำต่อไปนะมานั่งอันนี้จะเป็นมึงอย่าไปถึงนึกว่าไปแล้วก็เดี๋ยวอาตมาไม่ว่านะสนับสนุนถ้าใครจะเอาไปให้ก็ทำบุญไปต่อหรือว่าใครจะเอาไปนั่งแล้วเอาไปให้ใครทำประโยชน์ได้มากกว่านี้เอาเลยทีเดียวอาตมาก็บอกอาตมานั่งมานั่งสบายๆมานั่งไม้อะไรก็พอดีแล้วสบายแล้วไม่เดือดร้อนอะไรหรอก เพราะมึงอาจจะมาทำถูกตรงกับที่ธรรมะพระพุทธเจ้าท่านสอนพระพุทธเจ้าท่านสอนถูกต้องถูกสภาพด้วยกายก็ไม่หลงไม่พยายามที่จะเกิดเชิญขอบเขตเราไม่ยึดด้วยอิจฉาเราไปหาอารมณ์อะไรแล้วด้วย 3 ไม่เปลืองพวกคุณคุณด้วยที่เป็นตัวอย่างให้แก่คนอื่นได้ก็ยังดียังมีแพ้เลยใครไม่เห็นก็บอกเออแม่เป็นตัวอย่างได้อย่างดีด้วยและเราก็จะเป็นผู้ไม่ประมาทในตัวด้วยเราจะเป็นผู้สมัครจะพยายามหลงในรถรู้แจ้งทำอารมณ์ด้วยใจแล้วไม่ถืออาตมาจะได้ลบ รถสูญหายไปครึ่งชั่วโมงรู้แจ้งธรรมารมณ์ด้วยใจแล้วไม่ถึงตัวใจนี่แหละสำคัญไม่ถึงอยุธยาตัวสำคัญหมดเลยจะเป็นศัตรูทั้ง 5 ประตูตาประตูเอ่อโสดประตูหูประตูจมูกประตูลิ้นประตูก่ายก็ตามแต่เมื่อรับทำงานแล้วเสร็จ 5 ประตูนี่มันจะเข้าไปแสดงผลที่จ่ายเรามนินทรีย์เนี่ยตัวสุดท้ายนี่แหละเป็นตัวสำคัญที่สุดส่วนไหนก็ตามแต่มันจะขึ้นเข้าไปถึงตัวในชุมชนจริงๆเท่านั้นพยายามชนะไม่ลงในแง่ในผลสิ่งที่มันกระทบกระเทือนเหล่านั้น สบายจริงๆอาตมาก็ไม่รู้ว่าจะเอาศัพท์คำไหนมาพูดมากกว่านี้ได้คำว่าสบายบางคนก็บอกเอ๊ะคนนั่งที่เก้าอี้เบาะนิ่มๆแล้วฉันสบายทุกทีแล้วมันนั่งม้าไม้มันฉันไม่สบายเลยนะท่านบอกไม่สบายมันสบายยังไงพ่อท่านโกหกอ่ะไม่โกหกหรอกจนกว่าเราจะทำใจของเราเนี่ยเป็นกลางได้คือแข็งหรืออ่อนเราไม่ยึดถือด้วยนิมิตไม่ยึดถือด้วยอนุพยัญชนะไม่ยึดถือด้วยปัจจัยในรถของสัมผัสในรถของเราอนุพยัญชนะตัวตนของเรา ลูกนิมิตไม่ยึดถือด้วยนิมิตคือตัวตนของสิ่งนั้นถ้าบอกมันนุ่มมันก็เป็นตัวตนของความนุ่มของเบาะนั้นใครนั่นเข้าก็ต้องแสดงอาการนุ่มอย่างตัวตนของมันแสดงใช่ไหมแต่ทีนี้ใจของเราถ้าเราไปสร้างตัวตนว่าฉันจะต้องเอาตัวนุ่มมีอัตราตัวนึงว่าฉันนั่งฉันจะต้องมีความนุ่มนะไอ้ตัวนั้นเป็นของเราอัตราส่วนที่ของฉันอยู่ที่นี่เองนั่นแหละเราก็ลงในอนุพยัญชนะอัตตาของฉันอยู่ที่นี่เองแต่ปลาเลยนะพวกมันอยู่ที่ตัวมันนะแต่เราเองต่างหากไปหลงมันแต่คิดว่านี่เป็นของของกูนี่เป็นของของกูเข้าใจมั้ยเพราะครูไว้แล้วว่าจะต้องนิ่มมันจึงจะเป็นเราถ้าไม่นิ่มไม่ใช่เราไม่ใช่ ใช่แล้วของกูอยู่ที่นี่ประยุทธ์เอามาก็มันเป็นของมันเองมันไม่ได้เกี่ยวเลยคัดแยกออกไป 2 ส่วนไอ้นั่นมันเป็นนิมิตของมันแท้ๆเป็นลูกของมันเป็นตัวของมันเป็นเรื่องของมันเองแต่เราเองไปสัมผัสไปขัดขาเข้ารับเอาเลยก็สวยเหมือนฉันเลยถ้าไม่ได้ฉันก็จะซื้อถ้าไม่ได้ฉันก็จะปล้นถ้าไม่ได้ฉันจะฆ่าเอาเนี่ยถ้ามันหนักก็ใช่ป่ะถ้าไปยึดติดในถ้ำแล้วไม่ได้มันเป็นจุดที่ของตัวเองแล้วจะเอาให้ได้มันก็จะต้องถึงต้นถึงขาดถึงเย็นทุกอย่างที่จะเป็นไปได้การเบียดเบียนก็เกิดขึ้นเลยเพราะฉะนั้นถ้าใครไม่ยึดถือแล้วก็ไม่หยุดเดือนนี่เอามาให้ยังบอกว่าตายเอามาให้ก็จะบอกเอาไป เอาพอแล้วตื่นแล้วเอาไปเอามาให้เราก็ยังไม่ค่อยอยากเอาด้วยแล้วเมื่อเราไม่เอาของนั้นไปไหนอ่ะมันก็ไปคุยกับลูกมันก็ตกอยู่ในโลกนี้คนอื่นก็เอาไปใช้คนอื่นเขาจะเอาไปจับจ่ายเมื่อเรารู้แจ้งธรรมารมณ์ด้วยใจแล้วไม่ถือนิมิตไม่ถืออนุพยัญชนะอย่างที่ว่าเนี่ยมายึดอัตตาในตัวทั้งตัวเรามายึดอัตราในของไม่ว่าอะไรเป็นอะไรทั้งนั้นแหละอยู่ตามรูปกายของมันได้อย่างดีแล้วเธอย่อมปฏิบัติเพื่อสำรวมดิน 4 สมัยที่เมื่อไม่สำรวมแล้วถ้าไม่สำรวมแล้วจะเป็นเหตุให้อกุศลธรรมอันลามกเลยทำสวนแล้วทำอะไรพูดหยาบแล้วพระพุทธเจ้าท่านพูดหยาบมากแล้วท่านอยากคนที่ไม่ได้แล้วอาตมาเองพูดอย่างนั้นได้เพราะอาตมาต่ำกว่าท่าน พูดออกมาแล้วท่านไม่ไหวจริงๆเดี๋ยวท่านหยาบมากที่สุดแล้วนะคืออภิชาและโทมนัสครอบงำอธิษฐานก็คือความไปเพ่งเล็งที่จดหมายเอาแล้วมันก็จะเป็นโทมนัสครอบงำหมายถึงนึกว่าเป็นมันตรงกันข้ามอย่างนี้เสมอนะเพราะฉะนั้นถ้าใครคิดได้เห็นได้รู้แจ้งควบคุมอุณหภูมิได้คนนั้นก็จะเป็นผู้ที่รู้แจ้งเข้าใจจริงชื่อว่ารักษามะเร็งฟรีผู้ใดเข้าใจแจ้งว่าชื่อว่าผู้นั้นรักษาใจของเราทวารใจชื่อว่าถึงความสำเร็จทุกประกอบด้วยอินทรีย์สังวรอันเป็นอัจฉริยะอันเป็นอริย เช่นนี้ย่อมได้เสวยสุขกันไม่รับคนด้วยกิเลสในภายในย่อมได้เสมอสดฉันไม่รักคนอ่านไม่พ้นด้วยกิเลสในภายในมันจะคิดเลขที่อื่นหรอกกิเลสที่นี้ในภายในของเราที่ไปยึดถือไปยึดมั่นถือมั่นเอาเองนี่เองดูจะทำมาหาแดกด้วยประการดังกล่าวนั้นมาคิดสิ่งที่ได้เต็มที่คุ้มครองทวารในอินทรีย์ทั้งหลายท่านสอนภิกษุก็จริงแหละในฐานะในขณะนี้ฐานะของพวกคนที่นั่งเป็นผู้ที่เป็นธรรมชาติเป็นผู้ที่กำลังจะภาคเรียนรู้ธรรมะดังนั้นเรามานั่งฟังเราก็ต้องพยายามจับเอาเนื้อหาอัตถะและเอาไปจริงๆสำรวจจริงๆสังวรจริงๆแล้วอาจารย์มีผีที่จะต้องยึดถือทำตามศูนย์แล้ว อินทรีย์สังวรทั้ง 5 ประตู 6 ประตูเป็นประตูแบบพระพุทธเจ้าท่านไม่เคยตัดข้ามท่านที่พูดมาแล้ว 2 0 0 นี่เป็นสูตรที่ 2 ก็คืออันเดียวกันจริงๆมันไปปฏิบัติศีลเป็นหลักการศีลเป็นหลักการพื้นที่สังวรมีเป็นปัจจุบันนี้เป็นปริยัติจริงๆสังวรเป็นปัจจุบันเพราะฉะนั้นเราต้องปฏิบัติปฏิบัติที่ไหนปฏิบัติเพื่อว่าเราจะไม่ฆ่าจากแม่อะไรต่ออะไรก็เหมือนกันเราจะกินเราจะเลี้ยงเราจะทำอะไรก็ไม่ให้ไปเป็นโรคเข้ามา ในตัวด้วยการฝึกแล้วก็ใช้หลักการอันนั้นมาใช้ด้วยแม้แต่ตาเราก็ไม่ให้ตาไปขโมยปลาเราก็ไม่ให้ตาไปฆ่าสัตว์หูเราก็ไม่ให้หูขโมยหูเราก็ไม่ถูไปฆ่าตัดหัวเราก็ไม่รู้ผิดในการกูไม่ไปซื้อดื่มเหล้ากูไม่เป็นผู้รักษาตาก็ไม่รู้ตาจมูกก็ไม่รู้สารินก็ไม่มุสาไม่พยายามพูดภาษาไม่พยายามที่จะเมาเมาไม่เมากายไม่เมาไม่เมาทั้งนั้นแหละนี่แหละคือเอาสีมาใช้เลยทั้งวันทีนี้เราจะทำได้จริงแค่ไหนอย่างไรเยอะต่อไปดูกะลามหาบพิตรอย่างไรภิกษุชื่อว่า เป็นผู้ประกอบด้วยสติสัมปชัญญะนี่แหละข้อต่อมาดูการทำอาหารความรู้สึกตัวในการสร้างเมื่อกี้นี้ประตูประตูต่างๆอยู่ที่ตัวเราตอนนี้พระพุทธเจ้าท่านออกไปแล้วออกจากประตูแล้วพอมาถึงอิริยาบถของประเทศอินเดียหมดย่อมทำความรู้สึกตัวในการก้าวในการถอยในการแลในการเหลียวในการคุ้มค่าในการเหยียบออกในการส่งในการขันการดื่มการเคี้ยวการเล่นการถ่ายอุจจาระปัสสาวะย่อมทำความรู้สึกตัวในการเดินการยืนนั่นการหลับการตื่นการพูดการ รัชกาลที่ 1 ก็ให้ระวังคิดดูเถอะพระพุทธเจ้าท่านให้ระวังถึงขนาดไหนก็นิ่มยังให้ระวังเลยให้มีสติสัมปชัญญะอยู่กับแม้แต่การนิ่งและทำอาหารหรือจะเดินไปไม่ให้ระวังหรือจะทำอะไรที่รุนแรงกว่านั้นจนกระทั่งเอามีดไปฟันเขาไม่ให้ระวังคือถ้าเธอแม้แต่การ 1 ท่านยังให้ระวังในขณะนี่แหละการสำรวจของบริจาคเรียกว่าเป็นผู้ประกอบด้วยสติสัมปชัญญะต้องมีอยู่ในทุกข์เวลาเราเดินสิ่งที่บอกว่าหัดเดินจงกรมนั่นก็ตามก็ให้รู้จักให้มีสติควบคุมหรือที่บอกว่าอาจารย์ไม่มีสติแล้วก็ต่างกันเยอะ การเอาลงเอาขึ้นการเดินการก้าวการถอยการพูดการจาจนกระทั่งการอุจจาระปัสสาวะหมดเลยละเอียดลออนี่ถ้าพูดเป็นลึกจนกระทั้งจะรับปัสสาวะแล้วไม่มีอะไรลึกกว่านี้อีกแล้วให้ระวังทั้งนั้นให้มีสติสัมปชัญญะอยู่หมดเลยทุกเวลาของเราจะไม่ทำผิดโดยการเบียดเบียนเขาถึงตาย 1 2 3 ไม่เอาอะไรที่มันเป็นส่วนตัดของเขามา 3 ส่วนจ่ายของเขาเราจะไม่ไปละเมิดแต่ต้องที่เขารักเขาห่วง จะไม่ไปบิดเบี้ยวบิดเบือนมุสาวาทาบิดเบี้ยวบิดเบือนมดเท็จหรือว่าสลบกันแรงพลิกแพลงต่างๆจะไม่ไปทำอย่างนั้น 5 จะไม่ไปเมามายในสิ่งอื่นๆอะไรต่างๆที่อยู่นอกตัวเราเลยถ้าเรามีหลักเกณฑ์ 5 ข้ออย่างนี้เราเรียกว่าศีลเราเอาหลักเกณฑ์นี้มามาทำอะไรกับเราเองไม่เชื่อเรามีประตูทั้งหลายแหล่ที่จะรับเข้าไปได้อยู่ครบประตูเป็นอย่างไรใช่มั้ยตาหูจมูกลิ้นกายใจทั้งหมดนี้แหละประตูทั้ง 5 ทั้ง 6 นี้เราก็เอามาตรการ 5 อันนี้มาวางไว้อย่านะไอ้นี่อย่าไปเบียดเบียนให้เขาถึงตายยังอยากที่สุด 2 เขาไม่ได้ให้อยากจะหยุดเรียนเอามา 3 คนรักของผมเขาอยู่นะอย่าไปแตะต้องของเขาเลย ไม่แตะต้องเข้าแล้วอย่าไปคิดแทนสลบซะแล้วเพราะบางทีเราพูดบางทีก็จะเป็นของราคาของเราได้เหมือนกันนะแต่นี่อาตมากำลังอธิบายให้ละเอียดหน่อยถ้าให้จริงจังแล้วล่ะก็อย่าไปมัวเมาอะไรทั้งปวงเลยศัตรูทั้ง 5 ที่จะไปสัมผัสกับอะไรทั้งหมดเห็นอะไรก็เป็นนิมิตเป็นลูกแท้ก็มีคนชื่ออะไรก็ตั้งอยู่ส่วนตัวคนก็ตั้งอยู่ส่วนตัวคุณอ้าวคนก็ตั้งอยู่ส่วนตัวคุณคุณหลานของสวยของงามของมีรถมีกลิ่นมีรูปอะไรต่างๆตั้งอยู่ส่วนไหนก็อยู่ในส่วนนั้นของเขาทั้งนั้นเราไม่พยายามที่จะไปเมา เราไม่ไปเมามายเราไม่ไปยึดถือไม่ไปอุปทานตามไม่เมาด้วยของอะไรก็แล้วกันก็ตามเขาว่าตั้งอยู่ก็ตั้งอยู่เพราะฉะนั้นเมื่อตั้งอยู่อย่างนี้แล้วเราก็จะไม่มีสิทธิ์อะไรเลยศีลข้อ 5 ศีลข้อที่สำคัญที่สุดเลยเมื่อเราไม่ไปยึดติดอะไรเห็นนะครับแล้วไปไปเมามายอะไรด้วยเลยสมมติอะไรด้วยสักครั้งเฉยๆเราก็ไม่อยากจะไปแม้จะพูดให้เขายินดีและให้เขายกให้แล้วก็ไม่พูดหรือแม้กระทั่งเราไปทำรัฐประหารเพราะว่าเราจะไปสัมผัสนิมิตไปสัมผัสอยุธยา เราไม่ไปละเมิดเพราะของคนนั้นผิดของคนอื่นหมดละเอียดที่สุดอาตมาก็บอกแล้วว่าเราว่ากันที่นี่คอร์ดของเราเป็นเคาะชั้นสูงเวลาถึงมาถึงก็ขัดตัวน้อยกว่าอาตมาก็ไม่แคร์เราไม่แคร์แต่ว่าเราพูดกันให้มันเข้าใจนะเพราะงั้นเราไม่แม้แต่เราจะไปพิจารณาจะไปล่วงละเมิดเขาด้วยอะไรก็ไม่เอาเดี๋ยวโดนสุดท้ายแม้แต่จะไปเอามาด้วยอาการจริงๆอ่ะจินดาก็ไม่เอาซื้อสุดท้ายถ้ามันเสียค่าผัวมันเสียเอาเมียมันมานี่ปาณาติบาตหรือถ้าเจ้าของของอันเดียวกันนั่นแหละ ถ้าเผื่อว่าในโลกโลกธรรมดาก็ไม่เป็นไรแต่ถ้าเกิดว่าด้วยความเป็นจริงแล้วถ้าเกิดว่าเราถึงทำถึงกันเราจะไปเอาอะไรเข้ามาจะใช้ชีวิตปัจจัย 4 ก็เพราะปัจจัย 4 เท่านั้นนอกจากนั้นก็ทางนั้นเท่านั้นไม่มีอะไรมากมายถ้าเราจะเอามาทำก็มาทำประโยชน์ให้เขาเองหรือประโยชน์ให้แก่โลกซึ่งมันไม่เป็นไรนี่เราทำแล้วเราก็ได้ประโยชน์กับเขานี่คืออาการของผู้ที่มีสติสัมปชัญญะจะต้องมีสติสัมปชัญญะนอกจากจะรู้ทวารทั้งหมดแล้วเราก็จะรู้จักอริยบทที่มันเคลื่อนไหวออกไปจากทวารแล้วด้วยและอาการกินอาการเคี้ยวอาการดื่มอาการอุจจาระปัสสาวะอาการเดินอาการเคลื่อนย้ายจนสุดท้ายอาการพูดแม้ถึงขั้นอากาศรุ่น ดูกระดังมหาบพิตรด้วยประการดังกล่าวมานี้แหละภิกษุชื่อว่าเป็นผู้ประกอบด้วยสติสัมปชัญญะ 3 ส่วนนี้เป็นสิ่งที่จะต้องระมัดระวังฝึกฝนและผมกระทำจริงๆเมื่อกระทำแล้วเราจะมีหลักการอะไรเพิ่มขึ้นไปอีกหลักการมีดังนี้ดูการทำอาหารประเภทอย่างไรภิกษุชื่อว่าเป็นผู้สันโดษท่านย่อรัฐก็มาแล้วตอนนี้เป็นผู้สันโดษดูการทำอาหารประเภทภิกษุในธรรมวินัยนี้เป็นผู้สันโดษด้วยจีวรเป็นเครื่องบริหารกายคนเรามีสำคัญอยู่หนึ่งเครื่องบริหารกายท่านบอกว่าก็คือผมนี่แหละเครื่องบริหารกายต้องเป็นผู้ที่ฉันโดดนะเรามีเท่านี้เท่านี้ก็พอพอแล้วอย่าไปปรุงไปแต่งให้มันมากนักถ้ามีมากนะมันทุกข์สันโดษ ถ้ามันไม่ขาดมันไม่เปลืองมันไม่อะไรมันไม่มากมายแล้วก็ใช้แต่พอดีมีแต่ว่ามีเครื่องมีจีวรกับเครื่องบริหารกายด้วยบิณฑบาตเป็นเครื่องบริหารท้องบิณฑบาตใช้ภาษาพระคืออาชีพของพระก็คือไปบิณฑบาตทีนี้เราไม่ใช่พระเราก็มีอาชีพของเราแล้วเราก็ใช้สุจริตกายจริตวาจาสุจริตใจของเราเราก็ไปซื้อหามากินตามพอควรพอเหมาะของเราบริหารท้องและบริหารอย่างที่เรียกว่าอย่าหลงเล่นอย่าเป็นภาพนิ่งอย่าไปหลงนิมิตอย่าไปหลงอนุพยัญชนะจีนกษัตริย์แต่ว่ากินแต่เดี๋ยวก็ต้องไปกินรูปไปกินแม้กระทั่งพืชบางทีก็ตั้งชื่ออย่างที่เลือกที่ร้านเลยไปดูแลอาหารอย่างเก่าเลยนะมึงมาตั้งชื่อใหม่ บางทีอาจจะเติมสีลงไปนิดนึงหรือว่าเติมรูปอะไรไปนิดนึงหรือเติมกริ่งเติมรถแหกออกไปจากเก่านิดนึงเท่านั้นแหละนี่แหละมันหลอกกันหลอกกันให้มันใหม่ด้วยถ้ามีแฟชั่นแล้วเขาก็ทำก็อย่าไปหลงบริหารกายด้วยแฟชั่นชุดเครื่องแต่งตัวก็อย่าไปหลงเครื่องแต่งตัวบริหารกายแต่พอดีพอดีบริหารท้องด้วยอาหารก็ต้องรู้อาหารด้วยเพราะฉะนั้นในเรื่องอาหารอาตมาต้องพากันกินอยู่เดี๋ยวนี้พากันทำอยู่แล้วเนี่ยคุณอะไรน่ากินเมื่อเช้านี่ก็บอกว่ามันก็ยากอยู่เหมือนกันนะก็กินไปนั่นแหละแล้วเราก็กินกันอย่างนี้แหละแล้วเราก็จะรู้รสชาติมันเหมือนว่าเราเองเราจะสบายขึ้นอย่างไร เราเป็นผู้ผลิตอย่างต่อเนื่องวันนึง 4 มื้อมีทรัพย์เพิ่มด้วยนะนอกจาก 4 มือแล้วก็หาบนโต๊ะจะต้องครบพร้อมนะบริบูรณ์ทุกอย่างแล้วอาตมาก็มีชีวิตร่างกายตั้งอยู่ได้มาวันหนึ่ง 24 ชั่วโมงเท่ากับคนอื่นสมัยก่อนโน้นกับสมัยเดี๋ยวนี้หาเงินที่ว่าคำนวนผลออกมาให้หน่อยว่าอาตมาเปลืองโลกเดี๋ยวนี้ก็เมื่อก่อนนี้ให้เปลือกโลกน้อยกว่ากันอาตมาเดี๋ยวนี้อาตมาไว้ก่อนประมาณนี้อันมื้อเดียวนะฉันมื้อเดียวแล้วก็อาหารอะไรก็ได้ที่ง่ายที่สุดไม่จำเป็นจะต้องไปชี้แนะมาเลยว่าจะต้องชี้หน้าด้วยนะเอามาให้เองอันตรายอย่างนี้ เดี๋ยวนี้กับแต่ก่อนนี้ใครเปิดโลกอาตมาเองเมื่อก่อนนี้ครับเป็นประโยชน์ต่อไปถ้าเกิดว่าพอแล้วนี่แหละคือเรายังโลกในสันติให้มันสมดุลคนมีกินก็มีกินอย่างป๋าไม่มีเรื่องอะไรเอามาเผามาเล่นเผาผลาญกันเลยทีเดียวกินให้มันครื้นเครงเข้าไปเอาวันนี้จะต้องเลี้ยงดูเป็ดย่างหมูหันกับไอ้แขกกินเฉพาะเดียวนั่นแหละจะไปกินก็แค่ไหนแต่ถ้ามันมีเศษๆแค่ไหนก็ไอ้กระเพาะเดียวนั่นแหละแต่จะต้องกินให้มันฟื้นเพลงถ้าเป็นอย่างนั้นจึงขวางนอกจากกินให้มันเชื้อเพลิงก็ยังไม่พอไอ้ที่ไม่จำเป็นเลยเอาเหล้าเอายาอะไรมากินให้มันเป็นแคลอรี่ที่มันกินแล้วก็ระเหยกินแล้วก็ระเหย มีพลังงานเหลือเฟือขับแม้กระทั่งเรือของเราออกมาเพราะเหงื่อของเราขับออกมาไอ้เครื่องยนต์ข้างในมันก็จะได้เร่งทำงานเพิ่มขึ้นเครื่องยนต์นี่มันเร่งเครื่องขึ้นนะเพราะมันขับเรือกินตั้งแต่เหล้าเข้าไปเหล้านี่มันเป็นยา simulate นะมันเข้าไปกระตุ้นให้ 2 ชุดต่ำเข้าทุกตัวเลยนะมันเล่นเข้าเล่นเข้าเหงื่อก็ออกแล้วก็ให้ตัวเองอยู่ไม่ได้จะต้องโวยวายร้องให้ดังเต้นให้มันอะไรต่างๆนานๆนะซึ่งมัน