สื่อธรรมะพ่อครู(โพธิปักขิยธรรม 37) ตอน สติปัฎฐาน 4 ที่ทรงไว้ซึ่งธรรม.docx

สื่อธรรมะพ่อครู(โพธิปักขิยธรรม 37) ตอน สติปัฎฐาน 4 ที่ทรงไว้ซึ่งธรรม _อยากถามเรื่อง กาย เวทนา จิต ธรรม ว่าสิ่งที่เข้าใจนี้ถูกต้องหรือเปล่า เวลาที่ตากระทบรูปแล้วเกิดความรู้สึกชอบหรือไม่ชอบนี่เป็นอาการของกายหรือไม่ แล้วพิจารณาลงไปอีกว่าชอบหรือไม่ชอบเพราะอะไรแล้วทำใจนั่นคือกายในกายใช่ไหมอันนี้ แล้วจะอ่านอาการของเวทนาในเวทนา จิตในจิต ธรรมในธรรมต่อไปอย่างไรในเรื่องเดียวกันนี้ อยากอธิบายต่อแต่ไม่ชัด พ่อครูว่า…กายเวทนาจิตธรรม กายคือองค์ประชุมของรูปและนาม พระพุทธเจ้าว่า กาย คือจิต คือมโน คือวิญญาณ และอีกสูตรหนึ่ง ล.16 บอกว่า [59] พระผู้มีพระภาคได้ตรัสว่า ดูกรภิกษุทั้งหลาย กายนี้ของคนพาลผู้ถูกอวิชชาใดหุ้มห่อแล้ว และประกอบแล้วด้วยตัณหาใด เกิดขึ้นแล้ว อวิชชานั้น คนพาลยังละไม่ได้ และตัณหานั้นยังไม่สิ้นไป ข้อนั้นเพราะเหตุไร เพราะคนพาลไม่ได้ประพฤติพรหมจรรย์ เพื่อความสิ้นทุกข์โดยชอบ เหตุนั้น เมื่อตายไปคนพาลย่อมเข้าถึงกาย คำว่ากายประกอบด้วยภายนอกด้วย แล้วเรียนรู้ตัวจิต หรือตัวธาตุเวทนาที่ปรุงแต่งเป็นอารมณ์ชอบหรือชัง ไม่ปรุงแต่งก็เป็นตัวจิต เพราะฉะนั้น กาย เวทนา จิต อันเดียวกันหมด คำว่าธรรมะคือสิ่งที่ทรงอยู่ในตัวเรา ถ้าไม่ทรงอยู่คืออธรรม มันไม่มี ตัวใดเป็นอกุศลจิต เป็นอธรรมต้องเอามันออก ออกหมดก็เหลือแต่ธรรมะที่เป็นกุศล หรือธรรมะที่หมดอธรรม คุณก็ทรงไว้สิ ทำอะไรก็ทำแต่กุศล ไม่ทำบาปทั้งปวง จิตมีแต่กุศล ทำออกได้จริง แล้วมันก็เข้ามาในจิตไม่ได้ ได้แล้วไม่เปลี่ยนแปลงด้วย นิจจัง(เที่ยงแท้) ธุวัง (ถาวร) สัสตัง (ยืนนานตลอดกาล) อวิปริณามธัมมัง (ไม่แปรเปลี่ยน) อสังหิรัง (ไม่มีอะไรหักล้างได้) อสังกุปปัง (ไม่กลับกำเริบ) นี่คือหลักสูตรพระพุทธเจ้าที่จะทำให้เกิดคุณวิเศษเช่นนี้ กาย เวทนา จิต ธรรม