สื่อธรรมะพ่อครู(นิยามชีวิต 5) ตอน พัฒนาการเซลล์พีชะสู่จิตนิยาม.docx
เนื้อหาในไฟล์
สื่อธรรมะพ่อครู(นิยามชีวิต 5) ตอน พัฒนาการเซลล์พีชะสู่จิตนิยาม เซลล์มีตั้งแต่พีชะนิยาม แล้วจับตัวเข้ามีคุณภาพถึงขั้นจิตนิยาม เรียกว่าอัตภาพ เซลล์นี่เป็น Self ผู้ตั้งภาษาอังกฤษนี้เป็นผู้รู้จริงๆ ตั้งแต่พีชะก็เป็นเซลล์ พอมาเป็นจิตนิยามพัฒนาขึ้นมาก็ยึดตัวตน มีธาตุเวทนา เซลล์ที่เป็นธาตุพีชะไม่มีเวทนา เซลล์พีชะมีแค่สามเส้า กว่าจะสลายวงรอบที่เรียกว่า protoplasm ให้เปลี่ยนแปลงวงรอบที่จะยุ่ยไม่เหนียวพอ ก็จะแตกไป ชื่อศัพท์ทางชีววิทยาเรียกว่า Zonar pellucidar ปล่อยให้ cytoplasm ที่แตกต่างกันจับตัวกันในกรอบ protoplasm เดิม เป็นพันธ์ุพืชต่อกันไป หรือบางตัวพัฒนาขึ้นเป็นจิตนิยามได้ อาตมาศึกษาสายพระพุทธเจ้ามา สายอื่นเขาจะไม่ค่อยเข้าใจ โดยเฉพาะอณูที่พัฒนาขึ้นมาจากเล็กมาจับตัวมากขึ้นพัฒนาขึ้นอย่างไร ทุกอย่างมาแต่เหตุปัจจัย ที่ได้สัดส่วนได้องค์ประกอบที่พร้อม พอเริ่มต้นมีอัตภาพก็มีรูป เวทนา เป็นพลังงานที่ยึดตัวเอง มีอารมณ์เป็นตัวเอง มีชอบมีชัง มีผลักมีดูด มีพลังงานที่พัฒนาขึ้นมาจากพีชะ จะเรียกว่าเป็นพลังงานดีก็พัฒนาการ แต่ถ้าพลังงานเลวก็ไปทำร้ายผู้อื่น ถ้าดีก็พัฒนาการโดยสุจริต เป็นชีวะ จะรู้อะไรไม่มาก ตั้งแต่สัตว์เซลล์เดียว จนเพิ่มจำนวน ร้อย พัน หมื่นแสนล้านเซลล์ ค่อยๆ สังเคราะห์ขึ้นมา แล้วจะมีชอบชัง ทุกข์สุข ชอบก็เป็นเชิงสุข เป็นอุปาทานมาเรื่อยๆ พีชะไม่มีเวทนา แต่ถ้าเป็นสัตว์ก็เริ่มมีเวทนาแล้ว มี รูป เวทนา สัญญา สังขาร วิญญาณ อย่างพลังงานลมกับไฟ ทำให้เกิดพลังงานแม่เหล็กไฟฟ้า จะจับตัวหรือดีดตัวผลักกัน มีแรงดูดกับแรงผลัก มีการจับตัวฟิวชั่น กับแตกตัวเป็นฟิชชั่น ทางฟิสิกส์เรียนรู้ ส่วนทางศาสนานั้นศาสนาพุทธล้วงลึกไปรู้ได้ แต่ศาสนาอื่นไม่ได้ พระพุทธเจ้าก็อธิบายได้ แต่บรรดาอาจารย์ที่เก็บหลั
อ่านต่อ
กฐานไว้นั้น จะมีบันทึกไว้อีกแค่ไหนไม่รู้ แม้แต่ฉบับเถรวาทในเชิงอภิธรรมอาตมาก็ไม่ได้อ่านละเอียด แต่ที่อาตมาเอามาพูดได้เพราะเป็นของเก่าอาตมา เมื่อได้บัญญัติภาษาบาลี ภาษาวิทยาศาสตร์บ้าง ก็เลยปนกันไปขยายร่วมกันบ้าง
590225_รายการตอบปัญหาอันยอดเยี่ยม ๑